கருடபுராணம்

கதிந்த்ரியார்தம் ஹி தநாதிகம் ச த்யஜந்தி ச ஸர்வே விஷயேஷு நிஷ்டாஃ । த்வந்மாயயா மோஹிதாந்நஷ்டபுத்தீந்கதா சைதாந்முஞ்சஸே விஶ்வமூர்தே ॥ ௩,௧௮.

இன்பங்களை நாடி, செல்வம் போன்றவற்றை எல்லோரும் விட்டுவிடுகிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் எல்லோரும் இன்பங்களில் மட்டுமே பற்றுடன் இருக்கிறார்கள். உமது மாயையால் மயங்கிப் புத்தி இழந்தவர்கள், உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்தவரே, இவர்களை எப்போது விடுவீர்?

ஸ்ம்ரு'த்வாஸ்ம்ரு'த்வா வாஸுதேவஸ்ய மாயாம் ருரோத சௌர்வோ பயகம்பிதாங்கஃ । அதீவ கஷ்டேந ச லோகவ்ரு'த்த்யா ஶ்ரிதா தைந்யம் ஸ்வீயகார்யம் விஹாய ॥ ௩,௧௮.

வாசுதேவனின் மாயையை நினைத்து மறந்து, ஔர்வன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான். உலக வாழ்க்கையில் மிகுந்த துன்பம் அனுபவித்து, தங்கள் உண்மையான குறிக்கோளை விட்டுவிட்டு துயரத்தில் மூழ்குகின்றனர்.

அதீவ தைந்யேந தநாதிகம் ச ஸம்பாத்ய ஸர்வேऽபி ஸுபாபஶீலாஃ । கஷ்டார்ஜிதம் த்ரவ்யதநாதிகம் ச த்யஜந்தி ஸர்வே பஶவோ வ்யர்தமேவ ॥ ௩,௧௮.

மிகுந்த துன்பத்தால் செல்வம் போன்றவற்றை சம்பாதித்தும், எல்லோரும் மிகப் பாவ ஆட்களாக இருப்பதால், கடினமாகச் சம்பாதித்த பொருளையும் செல்வத்தையும், மாட்டுகள் போல வீணாகவே விட்டுவிடுகின்றனர்.

ஸத்பாத்ரபூதே விஷ்ணுபுத்த்யா கதாபி த்யஜந்தி நைதே மாயயா வை முராரேஃ । ஏஷாமாயுர்வ்யர்தமாஹுர்மஹாந்தஃ கதம் நஷ்டா இதி ஸம்யக்ருரோத ॥ ௩,௧௮.

சிறந்தவருக்கு கொடுக்கும் வாய்ப்பு வந்தாலும், முராரியின் மாயையால் மயங்கியதால், அவர்கள் எதையும் விடுவதில்லை. பெரியவர்கள், இவர்களின் வாழ்கை வீணாகிவிட்டது என்று கூறுகின்றனர். இவர்கள் எப்படி இழந்தார்கள் என்று ஆழமாக அழுதான்.

ஏஷாமாயுர்வ்யர்தமேவம் கதம் ச ஏஷாம் த்ரு'ஷ்ட்வா யௌவநம் து த்ருவம் ச । ஸ்கந்தஸ்தம்ரு'த்யுர்ஹஸதே க்ரு'ஷ்ண விஷ்ணோ தம் வை ந ஜாநந்தி விமூடசேதஸஃ ॥ ௩,௧௮.

இவர்களின் வாழ்நாள் இப்படியே வீணாகிவிட்டது; இவர்கள் இளமை, உறுதி ஆகியவற்றைக் கண்டும், மரணம் தோளில் நின்று சிரிக்கிறது, கிருஷ்ணா, விஷ்ணுவே, ஆனால் மூட மனம் கொண்டவர்கள் அதை அறியவில்லை.

க்ரு'ஹம் மதீயம் ஶதவர்ஷம் ச ஜீவேத்புத்ரா மதீயா ஶவதவர்ஷம் ததைவ । அஹம் ச ஜீவே ஶதவர்ஷம் ஸுகேந மதீயபார்யாபி ஸுலக்ஷணாऽஸ்தே ॥ ௩,௧௮.

என் வீடு நூறு ஆண்டுகள் நிலைக்க வேண்டும்; என் மகன்கள் நூறு ஆண்டுகள் வாழ வேண்டும்; நானும் நூறு ஆண்டுகள் சந்தோஷமாக வாழ வேண்டும்; என் நல்ல குணமுள்ள மனைவியும் என்னுடன் இருக்க வேண்டும்.

காவஶ்ச மே ஸம்தி ஸதுக்தபூர்ணா மித்ராணி மே ஸம்தி முதா ஹி யுக்தாஃ । தாஸ்யே ஸுதம் வாரணார்தம் து வத்வை புத்ரீம் விவாஹார்தமஹம் ததாமி ॥ ௩,௧௮.

எனக்கு நல்ல பாலும் தரும் பசுக்கள் இருக்கின்றன; என் நண்பர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கின்றனர்; என் மகனை மணப்பதற்கும், மகளைக் கல்யாணம் செய்யவும் தருவேன்.

தாஸ்யே சாஹம் ஸத்ஸு புத்ரீம் தநம் வா தாஸ்யே சாஹம் தநிகேஷ்வேவ நித்யம் । அத்ரு'ஷ்டஶூந்யாந் பகவாந்வாஸுதேவோ த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா ஹஸதே ஸர்வதைவ ॥ ௩,௧௮.

நல்லவர்களுக்கு மகளைக் கல்யாணம் செய்யவோ, பணக்காரர்களுக்கு பணம் தரவோ நான் எப்போதும் தயார். ஆனால் உண்மையான பார்வை இல்லாதவர்களைப் பார்த்தும் பார்க்காதும், பகவான் வாசுதேவன் எப்போதும் சிரிக்கிறார்.

நாஹம் கரிஷ்யே ஶ்ரவணம் கதாயா மத்பாக்யநா ஶஶ்ச பவிஷ்யதீதி । நாஹம் ஹரிம் பூஜயிஷ்யே ஸதைவ புத்ராதிநாஶஶ்ச பவிஷ்யதீதி ॥ ௩,௧௮.

நான் கதைகள் கேட்க மாட்டேன்; என் அதிர்ஷ்டம் போய்விடாது; நான் எப்போதும் ஹரியை பூஜிக்க மாட்டேன்; என் மகன்கள் முதலியோர் அழிவதில்லை என்று நினைப்பார்கள்.

காலேகாலே திஷ்டநாமா ஹரிஸ்து பலப்ரதோ வாஸுதேவோऽகிலஸ்ய । ஏதாத்ரு'ஶாந்மூர்கஜநாம்ஶ்ச த்ரு'ஷ்ட்வா ருரோத சௌர்வோ வாஸுதேவைகநிஷ்டஃ ॥ ௩,௧௮.

ஒவ்வொரு காலத்திலும் விதியின் படி நாமம் கொண்ட ஹரி எல்லோருக்கும் பலன் அளிப்பவர்; வாசுதேவன் எல்லாவற்றிற்கும் காரணம். இப்படிப்பட்ட அறியாமை உள்ள மக்களை பார்த்து, வாசுதேவனை மட்டுமே நம்பிய ஊர்வர் அழுதார்.

அதஸ்த்வௌர்வோ ருத்ரரூபீ ககேந்த்ர ஜாநீஹி நித்யம் க்ரு'ஷ்ணஸுஶிக்ஷிதார்தஃ । யதா ஸதீ தக்ஷபுத்ரீ ககேந்த்ர தக்ஷாத்வரே ஸ்வஶரீரம் விஸ்ரு'ஜ்ய ॥ ௩,௧௮.

அதனால், பறவைகளின் அரசே, ஊர்வர் ருத்ரரூபம் எடுத்தார்; எப்போதும் கிருஷ்ணரின் உபதேசங்களை மனதில் கொண்டவர். தக்ஷனின் மகளான சதி, தக்ஷன் யாகத்தில் தன் உடலை விட்டபோது—

ஜஜ்ஞே புநர்மேநகாயாம் ஹிமாத்ரேஸ்ததா ருத்ரஸ்த்வௌர்வஸம்ஜ்ஞா மவாப । ஊர்த்வரேதா பவேத்யுக்த்வா ஊர்த்வரேதா பபூவ ஹ ॥ ௩,௧௮.

அவள் பின்னர் ஹிமவான் மனைவி மேனாகையின் மகளாக பிறந்தாள்; அப்போது ருத்ரருக்கு ஊர்வர் என்ற பெயர் கிடைத்தது. 'இவர் உயர்ந்த தப்பமில்லாதவர் ஆகட்டும்' என்று கூறி, அவர் அப்படியே ஆனார்.

பாணிக்ராஹம் ருத்ரதேவோ மஹாத்மா யதா ஹிமாத்ரேஃ கந்யகாயாஶ்சகார । தஸ்யாம் பரம் லம்படஃ ஸம்பபூவ அதோ ருத்ரஃ பரஸம்ஜ்ஞாமவாப ॥ ௩,௧௮.

மகாத்மா ருத்ரர், ஹிமவானின் மகளின் கைபிடித்து திருமணம் செய்தபோது, அவளிடம் மிகுந்த ஆசை கொண்டவராக ஆனார்; அதனால் ருத்ரருக்கு 'பர' என்ற பெயர் வந்தது.

ஸதாஶிவாத்யா தஶ ருத்ரப்ராதரஃ ஸௌமித்ரேயோ ஹௌஹிணேயஸ்த்ரயஶ்ச । ஸமா ஏதே மோக்ஷகாலே ஸ்ரு'தௌ ச ஶதைர்குணைர்ந்யூநபூதாஶ்ச தாப்யாம் ॥ ௩,௧௮.

சதாசிவர் முதலான பத்து ருத்ரர்களும், சுமித்ரையின் மகனும், ஹௌஹிணியின் மூன்று மகன்களும்—இவர்கள் எல்லாரும் முக்தி மற்றும் படைப்பு காலங்களில் சமமானவர்கள்; ஆனால் அந்த இருவருடன் ஒப்பிடும்போது நூற்றுக்கணக்கான குணங்களில் குறைவாக உள்ளவர்கள்.

கருட உவாச । ஆநந்தநிர்ணயம் ப்ரூஹி க்ரு'ஷ்ண பூர்ணதயாநிகே । நிர்ணேதும் ஜ்ஞாநிநாம் யத்வஜ்ஜ்ஞாபநார்தம் ததா மம ॥ ௩,௧௮.

கருடன் கேட்டான்: பரிபூரண கருணை கொண்ட கிருஷ்ணா, ஆனந்தத்தின் முடிவைத் தெளிவாகக் கூறுங்கள்; ஞானிகள் அறிந்து கொள்ளவும், எனக்கும் புரியவும் சொல்லுங்கள்.

ப்ரூஹி ஶிஷ்யாய தயயா உத்தர்தும் மாம் ச ஸர்வதா । பூர்ணகாமஸ்ய தே க்ரு'ஷ்ண கா ஸ்ப்ரு'ஹா வித்யதே ப்ரபோ ॥ ௩,௧௮.

உமக்கு சீடனாக இருப்பவனாகிய எனக்கு எப்போதும் தயவுடன் உபதேசம் செய்து, உயர்த்துங்கள். கிருஷ்ணா, உமக்கு எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறியுள்ளபோது, உமக்கு இன்னும் என்ன ஆசை இருக்கிறது, பிரபுவே?

ஏவமுக்தோ ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ பக்ஷீஶேந மஹாத்மநா । உவாச க்ரு'பயா க்ரு'ஷ்ணஃ ப்ரஸந்நஃ கமலேக்ஷணஃ ॥ ௩,௧௮.

பெரும் ஆன்மாவான பறவைகளின் அரசனால் இவ்வாறு கேட்டபோது, ஹ்ருஷிகேசன், கருணைமிகுந்த, தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் கொண்ட கிருஷ்ணர், மென்மையாகப் பேசினார்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । காயத்ர்யாஶ்ச ஶதாநந்த ஏகாநந்தஸ்து வேதஸஃ ஏதாத்ரு'ஶஃ ஶதாநந்தோ ப்ரஹ்மணஃ பரிகீர்திதஃ ॥ ௩,௧௮.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: காயத்ரியிலிருந்து சதானந்தன் பிறந்தான்; பிரம்மாவிலிருந்து ஏகானந்தன் வந்தான். இப்படிப்பட்ட சதானந்தன் பிரம்மாவின் பிள்ளையாக புகழ்பெற்றவர்.

ஶேஷாதேஶ்ச ஶதாநந்தஃ ஸரஸ்வத்யாஃ ககோத்தம । ஏகாநந்தஸ்து விஜ்ஞேயோ பாரத்யா விநதாஸுத ॥ ௩,௧௮.

சேஷனில் இருந்து சதானந்தன், சரஸ்வதியிலிருந்து பிறந்தான், பறவைகளில் சிறந்தவரே; ஏகானந்தன் பாரதியிலிருந்து பிறந்தவராக அறியப்பட வேண்டும், வினதையின் மகனே.

ஏவம் து நிர்ணயோ ஜ்ஞேய ஆநந்தஸ்ய ஸதா கக । ஏவமுக்தம் மயா ஸர்வம் கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ॥ ௩,௧௮.

இவ்வாறு ஆனந்தத்தின் முடிவு எப்போதும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், பறவை அரசே. நான் எல்லாவற்றையும் கூறிவிட்டேன்; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௯ கருட உவாச । த்வயோக்தம் க்ரு'ஷ்ண கோவிந்த ருத்ராச்சதகுணாதபி । ப்ரஹ்மாணீ பாரதீ சோபே அதிகே தேவஸத்தம ॥ ௩,௧௯.

கருடன் கூறினான்: கிருஷ்ணா, கோவிந்தா, நீர் கூறியது, பிரம்மாணி மற்றும் பாரதி இருவரும் ருத்ரரை நூற்றுக்கணக்காக மிஞ்சுகிறார்கள், தேவர்களில் சிறந்தவரே.

மயா ஶ்ருதம் விரிஞ்சேந உமாபர்யந்தமேவ ச । அநந்தாம்ஶைர்விஹீநத்வம் விரிஞ்சோக்தம் ஸுராதிப ॥ ௩,௧௯.

நான் விறிஞ்சியிடமிருந்து உமா வரை கேட்டுள்ளேன்; மேலும், எல்லா பகுதியிலும் குறைவாக இருப்பதாக விறிஞ்சி கூறியது, தேவர்களின் தலைவனே.

ஸஹஸ்ராம்ஶைர்விஹீநத்வம் த்வயோக்தம் க்ரு'ஷ்ண மாதவ । ஸர்வேஷாம் சைவ பூர்வேஷாமவேக்ஷ்யைவ ஹரே விபோ ॥ ௩,௧௯.

கிருஷ்ணா, மாதவா, நீர் கூறியது, ஆயிரம் பாகங்கள் குறைவாக இருப்பது; முன்னோர்களை எல்லாம் பார்த்தபின், ஹரியே, பிரபுவே.

ஜ்ஞாநாநந்தபலாதீநாம் வாயுபர்யந்தமேவ ச । ஸஹஸ்ராம்ஶைர்விஹீநத்வம் ஜ்ஞாநாதீநாம் மஹேஶ்வர ॥ ௩,௧௯.

ஞானம், ஆனந்தம், பலம் முதலியவை, வாயுவை வரை, இவை அனைத்திலும் ஆயிரம் பாகங்கள் குறைவாக இருப்பதாக, மகேஸ்வரா.

நிர்ணயம் ப்ர்ரு'ஹி கோவிந்த ஸர்வஜ்ஞோஸி ந ஸம்ஶயஃ । கருடேநைவமுக்தஸ்து வாஸுதேவோப்ரவீத்த்ருவம் ॥ ௩,௧௯.

நிர்ணயத்தை கூறுங்கள், கோவிந்தா; நீர் எல்லாம் அறிந்தவர், சந்தேகம் இல்லை. இவ்வாறு கருடன் கேட்டபோது, வாசுதேவன் உறுதியாகப் பேசினார்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஆநந்தாம்ஶைர்விஹீநத்வமபேக்ஷ்யைவ ககாதிப । உத்தரேஷாமுத்தரேஷாம் யோகாதேவமிதி ஸ்புடம் ॥ ௩,௧௯.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: ஆனந்தத்தின் பாகங்கள் குறைவாக இருப்பதைப் பார்த்தால், பறவைகளின் தலைவனே, மேல்மேல் உள்ளவர்களின் யோகம் இப்படிப்பட்டது என்று தெளிவாகும்.

பரிமாணே ஶதகுணே ஆநந்தே ஸ்புடதாவஶாத் । அநந்தகுணவத்த்வம் ச ப்ரஹ்மணா ஸமுதீரிதம் ॥ ௩,௧௯.

அளவில் நூற்றுக்கணக்காகவும், ஆனந்தத்தில் தெளிவால், முடிவில்லாத குணங்கள் இருப்பதாக பிரம்மா கூறியுள்ளார்.

ஸஹஸ்ரகுணிதத்வம் ச வாயுநா ஸமுதீரிதம் । யதாநந்தே ததா ஜ்ஞாநே விஷ்ணௌ பக்தௌ பலாதிகே ॥ ௩,௧௯.

ஆயிரமடங்கு பலம் காற்றால் எழுப்பப்படுகிறது; ஆனந்தத்தில் எப்படி இருக்கிறதோ, அதேபோல் அறிவிலும், விஷ்ணுவுக்கு பக்தியிலும், பலமே மேலானது.

ஸர்வே குணைஃ ஶதகுணாஃ க்ரமேணோக்தா நு தேऽகிலாஃ । பாரத்யாஶ்ச ஶதம் ஜ்ஞாநம் ஸுகம் பக்திபலாதிகே ॥ ௩,௧௯.

எல்லா குணங்களும், வரிசையாக சொல்லப்பட்டபோது, நூறுமடங்கு அதிகம்; பாரதியின் அறிவும், ஆனந்தமும், பக்தியும், நூறுமடங்கு வலிமை பெறுகின்றன.