கருடபுராணம்

த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா பாதபீடம் ஹரேஶ்ச புநஃ புநா ருத்தங்கடோ பபூவ । ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கஃ கதம் புநஃ ஶ்ரவணம் ஸ்யாத்கதாயாஃ ॥ ௩,௧௮.

ஹரியின் பாதபீடத்தை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தும், பார்க்க முடியாமலும், என் தொண்டை அடைந்தது; ருத்ரன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான்: உம்மை பற்றிய கதைகளை மீண்டும் எப்படி கேட்க முடியும்?

த்வமீஶ வைகுண்ட ஸுவாயுஸம்ஜ்ஞஸ்த்வதர்பிதம் கந்தபுஷ்பாதிகம் ச । ஸதா ந லிப்தம் ச புஜைர்விலிப்தம் தந்மூத்ரவிஷ்டாதிமகர்தமாம்புபிஃ ॥ ௩,௧௮.

ஈசா, வைகுண்டா, சுவாயு என்று அழைக்கப்படுபவரே, உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சாந்தம், பூக்கள் முதலியவை என் கைமேல் ஒருபோதும் பூசப்படவில்லை; அவை சிறுநீர், மலமோடு கலந்த களங்கமான நீரால் மட்டுமே பூசப்பட்டுள்ளன.

ஸ்த்ரீணாம் குசோதைஶ்ச கசோதகைஶ்சகக்ஷோதகைர்காத்ரஜலைர்முகுந்த । அநர்பிதைர்வஸ்த்ரகந்தாதிகைஶ்ச த்ரு'ஷ்டோ மயா கேந புண்யேந தேவ ॥ ௩,௧௮.

முகுந்தா, பெண்களின் மார்புப்பால், முடி நீர், அக்குள் நீர், உடல் நீர் ஆகியவற்றாலும், உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத vasthiram, சாந்தம் முதலியவற்றாலும், இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால் உம்மை பார்த்தேன்?

ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வாஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிநிர்மால்யகந்தம் புநஃ புநா ருத்தகண்டோ பபூவ । ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கஃ கதம் புநஃ ஸ்பர்ஶநம் ஸ்யாத்ஸதா மே ॥ ௩,௧௮.

ஹரியின் நைவேத்திய பூக்களின் வாசனை தொடTouchedவும், தொடாதும், என் தொண்டை மீண்டும் மீண்டும் அடைந்தது; ருத்ரன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான்: உம்மை எப்போதும் மீண்டும் எப்படி தொட முடியும்?

ந்ரு'ஸிம்ஹ நாஸாஸ்தித நாஸிகேஶ மந்நாஸயா க்வாபி ஸுபத்மஸௌரபம் । நாக்ராதமித்தம் புநராக்ராதமேவ ஹ்யநர்பிதம் கந்தபுஷ்பாதிகம் ச ॥ ௩,௧௮.

நரசிம்மா, மூக்கின் அதிபதியே, என் மூக்கு ஒருபோதும் நல்ல தாமரை வாசனையை மணக்கவில்லை; அதனால் உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத சாந்தம், பூக்கள் முதலியவை மீண்டும் மணக்கப்பட்டுள்ளன.

ஸுநாஸிகம் ஸுஷ்டுதந்தம் முராரே த்ரு'ஷ்டம் முகம் கேந புண்யேந தேவ । க்ராத்வா க்ராத்வா விஷ்ணுநிர்மால்யகந்தம் புநஃ புநா ருத்தகண்டோ பபூவ ॥ ௩,௧௮.

முராரி, அழகான மூக்கு, நல்ல பற்கள் உடையவரே, இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால் உமது முகத்தை பார்த்தேன்? விஷ்ணுவின் நைவேத்திய பூக்களின் வாசனையை மீண்டும் மீண்டும் மணிக்க, என் தொண்டை அடைந்தது.

ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கோ ஜிக்ராமி நிர்மால்யமிதம் கதம் தே । ஜிஹ்வாஸ்திதோ ஜிஹ்வ ஸம்ஜ்ஞோ முராரே ஜிஹ்வேந்த்ரியேணாபி ததார்பிதம் ச ॥ ௩,௧௮.

ருத்ரன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான்: உமுடைய நைவேத்தியத்தை நான் எப்படி மணிக்க முடியும்? முராரி, என் நாவும், நாவு என்ற பெயருடனும், சுவை உணர்வாலும் உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது.

நைவேத்யஶேஷம் துலஸீவிமிஶ்ரிதம் விஶேஷதஃ பாதஜலேந ஸிக்தம் । யோ ஸ்நாதி நித்யம் புரதோ முராரேஃ ப்ராப்நோதி யஜ்ஞாயுதகோடிபுண்யம் ॥ ௩,௧௮.

துளசி கலந்த, குறிப்பாக பாத நீரால் தெளிக்கப்பட்ட நைவேத்தியம் எஞ்சியதை, முராரியின் முன் தினமும் குளிப்பவர், பத்து கோடி யாகங்கள் செய்த புண்ணியத்தை பெறுவார்.

ஏதாத்ரு'ஶம் தவ நைவேத்யஶேஷம் ந புக்தம் வை ஸர்வதாதித்யரூபம் । அநர்பிதம் தவ தேவஸ்ய விஷ்ணோர்புக்தம் மயா பஹுவாரம் முகுந்த ॥ ௩,௧௮.

இப்படி உமுடைய நைவேத்தியம் எஞ்சியதை நான் ஒருபோதும் உண்ணவில்லை, அது எப்போதும் சூரியனைப் போல பிரகாசமாக உள்ளது; உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாததை, விஷ்ணுவே, நான் பலமுறை உண்டுள்ளேன், முகுந்தா.

பாதாரவிந்தே நார்பிதம் பக்ஷ்யபோஜ்யம் த்ரு'ஷ்டோ மயா கேந புண்யேந தேவ । புக்த்வாபுக்த்வா ஹரிநைரவேத்யஜாதம் ஸுகம் த்வதீயம் ரமயா லாலிதம் ச ॥ ௩,௧௮.

உமது தாமரை பாதத்தில் அர்ப்பணிக்கப்படாத உணவை, இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால் பார்த்தேன்? ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத உணவை உண்டும், உண்ணாமலும், உமது ஆனந்தத்தை, ராமையால் நேசிக்கப்பட்டதை அனுபவித்தேன்.

த்யுப்வாஶ்ரயம் தவ மூர்தாநமாஹுஃ கிரீடயுக்தம் குடிலைஃ குந்தலைஶ்ச । அநேகஜந்மார்ஜிதபுண்யஸம்சயைர்த்ரு'ஷ்டம் மயா ஸஜ்ஜநஸம்கமாச்ச ॥ ௩,௧௮.

உமது தலையை வானத்தின் ஆதாரமாகவும், கிரீடம் மற்றும் சுருள்முடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும் சொல்கிறார்கள்; பல பிறவிகளில் சேர்த்த புண்ணியங்களாலும், நல்லவர்களின் நட்பாலும், அதை நான் பார்த்தேன்.

அநேகஜந்மார்ஜிதபாபஸம்சயைரதர்ஶநம் யாஸ்யதி தேவதேவ । ஏவம் ஸுபக்த்யா ச ருரோத ருத்ரோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிம் ஸுர்வகுணைஃ ஸம்பூர்ணம் ॥ ௩,௧௮.

பல பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள் சேர்ந்து, தேவதேவனை காணும் அருள் இழக்க நேரிடும். இப்படிப்பட்ட ஆழ்ந்த பக்தியுடன், எல்லா நல்ல குணங்களும் நிறைந்த ஹரியை பார்த்து, ருத்ரன் கண்களில் நீர் வடிந்தான்.

பாதாரவிந்தம் தவ விஶ்வமூர்தே யோகீஶ்வரைர்ஹ்ரு'தயே ஸம்க்ரு'ஹீதம் । த்ரு'ஷ்டம் மயா தயயா வாஸுதேவ த்ரக்ஷ்யே கதம் புநரித்தம் ருரோத ॥ ௩,௧௮.

உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்தவரே, யோகிகளின் உள்ளத்தில் பூஜிக்கப்படும் உங்கள் தாமரை பாதங்களை, உங்கள் கருணையால் நான் கண்டேன் வாசுதேவா. மீண்டும் அதை எப்படி காண்பேன் என்று ருத்ரன் அழுதான்.

த்ரு'ஷ்டம் மயா த்வரிவலே பவிநாஶிஶங்கசக்ராதிகைஸ்த்ரிஜகதாபி ச தேவ பூர்ணம் । ஏதாத்ரு'ஶம் த்வதுதரம் ச கதம் ரமேஶ த்ரக்ஷ்யே புநஃ புநரஹம் த்விதி ஸம்ருரோத ॥ ௩,௧௮.

முரரியின் பகைவரே, சங்கும் சக்கரமும் உடைய வடிவில் மூன்று உலகிலும் பரவி நிறைந்த உங்களை நான் கண்டேன். லக்ஷ்மியின் நாதா, இப்படிப்பட்ட உங்கள் வடிவை மீண்டும் மீண்டும் நான் எப்படி காண்பேன் என்று அவர் அழுதான்.

ஆநந்தபூர்ண நகபூர்ண ஸுகேஶபூர்ண லோமாதிபூர்ண குணபூர்ண ஸுகோணபூர்ண । வக்ஷஃ ஸ்தலம் தவ விபோஸ்து விஶாலபூதம் ஸத்பூஷணம் விமலகௌஸ்துபஶோபி லக்ஷ்ம்யா ॥ ௩,௧௮.

அனைத்திலும் நிறைந்தவரே, உங்கள் அகன்ற மார்பில் ஆனந்தம், ஒளிரும் நகங்கள், அழகிய முடி, மென்மையான உடம்பு முடிகள், நல்ல குணங்கள், அழகான கழுத்து ஆகியவை ஒளிவீசுகின்றன. தூய கௌஸ்துப மணியும், லக்ஷ்மியும் அழகாக அலங்கரிக்கின்றன.

ஸுகோமலம் ஶ்ரீதுலஸ்யாஸ்ததைவ ஸுபுஷ்பிதம் சந்த நைஶ்சர்சிதம் ச । ஏதாத்ரு'ஶம் தவ வக்ஷஃ ஸ்தலம் ச த்ரு'ஷ்டம் மயா தவ காருண்யத்ரு'ஷ்ட்யா ॥ ௩,௧௮.

ஶ்ரீ துளசி தொட்டதால் மென்மையாக, அழகான பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சந்திரனாலும் பூஜிக்கப்பட்ட உங்கள் மார்பை, உங்கள் கருணை பார்வையால் நான் கண்டேன்.

புநஃ புநர்தர்ஶநம் மே கதம் ஸ்யாதேவம் ருத்ரஃ ஸ ச பக்த்யா ருரோத । அதஸ்தூருர்நாம ஸம்ப்ராப்ய ருத்ரஸ்தத்புத்ரோபூத்தௌர்வஸம்ஜ்ஞஃ ஸ ஏவ ॥ ௩,௧௮.

நான் உங்களை மீண்டும் மீண்டும் எப்போது பார்க்க முடியும்? என்று பக்தியுடன் ருத்ரன் அழுதான். பின்னர், தூர்ணன் என்ற பெயரை பெற்று, ருத்ரன் அவன் மகனாக, அவனே ஔர்வன் என அறியப்பட்டான்.

யஸ்மாத்ருதம் சோர்வரிதம் வை சகார தஸ்மாத்ஸ ருத்ரஸ்த்வௌர்வஸம்ஜ்ஞோ பபூவ । ஔர்வஸ்து லோகாந்மோக்ஷயோக்யாம்ஶ்ச த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்யத்யந்தம் வை விஷயேஷ்வேவ நிஷ்டாந் ॥ ௩,௧௮.

அழுதும், கூவியும் இருந்ததால், அவன் ருத்ரனும் ஔர்வனும் ஆனான். ஔர்வன், உலகில் முக்திக்கு தகுதியானவர்களை பார்த்து, அவர்கள் எல்லோரும் இன்பங்களில் முழுமையாக மூழ்கியிருப்பதை கவனித்தான்.

ஸ்துவத்தைவ சௌர்வோ விஷ்ணுபாதாரவிதம் ஸ்ம்ரு'த்வாஸ்ம்ரு'த்வா ருத்தகண்டோ பபூவ । தே பாபிஷ்டாஃ பாபரூபாந்பஜந்தோ திநேதிநே துர்விஷயாந்கதிந்த்ரியைஃ ॥ ௩,௧௮.

ஔர்வன், விஷ்ணுவின் தாமரை பாதங்களை புகழ்ந்து, நினைத்து மறந்து, உணர்ச்சி அடக்க முடியாமல் ஆனான். அந்த மிகப் பாவிகள், பாவ வடிவம் கொண்டு, தங்கள் கெட்ட இச்சைகளால் தினமும் இன்பங்களை நாடி வழிபடுகின்றனர்.

கதா சைதாந்ஹேயபுத்த்யா விமுஞ்சே ந ஜாநேஹம் சேதி ஸம்யக்ருரோத । ஏதே ஹி மூர்கா விஷயாநர்தலப்த்யை குர்வந்தி யத்நம் பரமாதரேண ॥ ௩,௧௮.

இவர்கள் எப்போது விட்டு விடும் மனதுடன் இந்த பொருட்களை கைவிடுவார்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை என்று ஆழமாக அழுதான். இந்த மூடர்கள், பொருள் லாபத்திற்காக மிகுந்த முயற்சியுடன் இன்பங்களை நாடுகின்றனர்.

கதிந்த்ரியார்தம் ஹி தநாதிகம் ச த்யஜந்தி ச ஸர்வே விஷயேஷு நிஷ்டாஃ । த்வந்மாயயா மோஹிதாந்நஷ்டபுத்தீந்கதா சைதாந்முஞ்சஸே விஶ்வமூர்தே ॥ ௩,௧௮.

இன்பங்களை நாடி, செல்வம் போன்றவற்றை எல்லோரும் விட்டுவிடுகிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் எல்லோரும் இன்பங்களில் மட்டுமே பற்றுடன் இருக்கிறார்கள். உமது மாயையால் மயங்கிப் புத்தி இழந்தவர்கள், உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்தவரே, இவர்களை எப்போது விடுவீர்?

ஸ்ம்ரு'த்வாஸ்ம்ரு'த்வா வாஸுதேவஸ்ய மாயாம் ருரோத சௌர்வோ பயகம்பிதாங்கஃ । அதீவ கஷ்டேந ச லோகவ்ரு'த்த்யா ஶ்ரிதா தைந்யம் ஸ்வீயகார்யம் விஹாய ॥ ௩,௧௮.

வாசுதேவனின் மாயையை நினைத்து மறந்து, ஔர்வன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான். உலக வாழ்க்கையில் மிகுந்த துன்பம் அனுபவித்து, தங்கள் உண்மையான குறிக்கோளை விட்டுவிட்டு துயரத்தில் மூழ்குகின்றனர்.

அதீவ தைந்யேந தநாதிகம் ச ஸம்பாத்ய ஸர்வேऽபி ஸுபாபஶீலாஃ । கஷ்டார்ஜிதம் த்ரவ்யதநாதிகம் ச த்யஜந்தி ஸர்வே பஶவோ வ்யர்தமேவ ॥ ௩,௧௮.

மிகுந்த துன்பத்தால் செல்வம் போன்றவற்றை சம்பாதித்தும், எல்லோரும் மிகப் பாவ ஆட்களாக இருப்பதால், கடினமாகச் சம்பாதித்த பொருளையும் செல்வத்தையும், மாட்டுகள் போல வீணாகவே விட்டுவிடுகின்றனர்.

ஸத்பாத்ரபூதே விஷ்ணுபுத்த்யா கதாபி த்யஜந்தி நைதே மாயயா வை முராரேஃ । ஏஷாமாயுர்வ்யர்தமாஹுர்மஹாந்தஃ கதம் நஷ்டா இதி ஸம்யக்ருரோத ॥ ௩,௧௮.

சிறந்தவருக்கு கொடுக்கும் வாய்ப்பு வந்தாலும், முராரியின் மாயையால் மயங்கியதால், அவர்கள் எதையும் விடுவதில்லை. பெரியவர்கள், இவர்களின் வாழ்கை வீணாகிவிட்டது என்று கூறுகின்றனர். இவர்கள் எப்படி இழந்தார்கள் என்று ஆழமாக அழுதான்.

ஏஷாமாயுர்வ்யர்தமேவம் கதம் ச ஏஷாம் த்ரு'ஷ்ட்வா யௌவநம் து த்ருவம் ச । ஸ்கந்தஸ்தம்ரு'த்யுர்ஹஸதே க்ரு'ஷ்ண விஷ்ணோ தம் வை ந ஜாநந்தி விமூடசேதஸஃ ॥ ௩,௧௮.

இவர்களின் வாழ்நாள் இப்படியே வீணாகிவிட்டது; இவர்கள் இளமை, உறுதி ஆகியவற்றைக் கண்டும், மரணம் தோளில் நின்று சிரிக்கிறது, கிருஷ்ணா, விஷ்ணுவே, ஆனால் மூட மனம் கொண்டவர்கள் அதை அறியவில்லை.

க்ரு'ஹம் மதீயம் ஶதவர்ஷம் ச ஜீவேத்புத்ரா மதீயா ஶவதவர்ஷம் ததைவ । அஹம் ச ஜீவே ஶதவர்ஷம் ஸுகேந மதீயபார்யாபி ஸுலக்ஷணாऽஸ்தே ॥ ௩,௧௮.

என் வீடு நூறு ஆண்டுகள் நிலைக்க வேண்டும்; என் மகன்கள் நூறு ஆண்டுகள் வாழ வேண்டும்; நானும் நூறு ஆண்டுகள் சந்தோஷமாக வாழ வேண்டும்; என் நல்ல குணமுள்ள மனைவியும் என்னுடன் இருக்க வேண்டும்.

காவஶ்ச மே ஸம்தி ஸதுக்தபூர்ணா மித்ராணி மே ஸம்தி முதா ஹி யுக்தாஃ । தாஸ்யே ஸுதம் வாரணார்தம் து வத்வை புத்ரீம் விவாஹார்தமஹம் ததாமி ॥ ௩,௧௮.

எனக்கு நல்ல பாலும் தரும் பசுக்கள் இருக்கின்றன; என் நண்பர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கின்றனர்; என் மகனை மணப்பதற்கும், மகளைக் கல்யாணம் செய்யவும் தருவேன்.

தாஸ்யே சாஹம் ஸத்ஸு புத்ரீம் தநம் வா தாஸ்யே சாஹம் தநிகேஷ்வேவ நித்யம் । அத்ரு'ஷ்டஶூந்யாந் பகவாந்வாஸுதேவோ த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா ஹஸதே ஸர்வதைவ ॥ ௩,௧௮.

நல்லவர்களுக்கு மகளைக் கல்யாணம் செய்யவோ, பணக்காரர்களுக்கு பணம் தரவோ நான் எப்போதும் தயார். ஆனால் உண்மையான பார்வை இல்லாதவர்களைப் பார்த்தும் பார்க்காதும், பகவான் வாசுதேவன் எப்போதும் சிரிக்கிறார்.

நாஹம் கரிஷ்யே ஶ்ரவணம் கதாயா மத்பாக்யநா ஶஶ்ச பவிஷ்யதீதி । நாஹம் ஹரிம் பூஜயிஷ்யே ஸதைவ புத்ராதிநாஶஶ்ச பவிஷ்யதீதி ॥ ௩,௧௮.

நான் கதைகள் கேட்க மாட்டேன்; என் அதிர்ஷ்டம் போய்விடாது; நான் எப்போதும் ஹரியை பூஜிக்க மாட்டேன்; என் மகன்கள் முதலியோர் அழிவதில்லை என்று நினைப்பார்கள்.