கருடபுராணம்

உரூ ருத்ரோ ஹ்யதஃ ப்ரோக்தஸ்தத்புத்ரஶ்சௌர்வஸம்ஜ்ஞகஃ । ருதமுர்வரிதம் கர்துமௌர்வோபூத்ருத்ர ஏவ ஸஃ ॥ ௩,௧௮.

அதனால், ருத்ரன் 'உரு' என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவரது மகன் அவுர்வன் என்று பெயர் பெற்றார்; பெரும் அழுகையை எழுப்புவதற்காக ருத்ரன் அவுர்வனாக ஆனார்.

கருட உவாச । ரோதநம் குருதே கஸ்மாதுருஸம்ஜ்ஞோ ஹரே ஹரஃ । ருதமுர்வரிதம் கஸ்மாத்குருதே ஔர்வாகாரகஃ ॥ ௩,௧௮.

கருடன் கேட்டான்: ஹரே, ஹரன் எதனால் 'உரு' என்று அழைக்கப்படுகிறார்? அவர் ஏன் அழுகிறார்? அவுர்வன் ஏன் அந்த அளவு அழுகையை ஏற்படுத்துகிறார்?

ஏதத்விஸ்தார்ய மேப்ரூஹி பௌத்ராய தவ ஸுவ்ரத । இத்யுக்தஸ்தேந ஸ ஹரிருவாச கருணாநிதிஃ ॥ ௩,௧௮.

இதை விரிவாக எனக்கு கூறுங்கள், உங்கள் பேரனுக்காக, நல்லவரே; அவன் இப்படிக் கேட்டபோது, கருணைமிகு ஹரி பதில் கூறினார்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வபிம்பம் ஸுகுணைஸ்து பூர்ணம் ஸம்கர்ஷணாக்யம் நதபாதபத்ம் । ஶ்ரீப்ரஹ்மஶேஷைர்ஜிஷ்ணுகாமைஸ்ததாந்யைர்பாரத்யா வை ஸ்வஸ்தி பைஶ்சாபி நித்யம் ॥ ௩,௧௮.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பேசினார்: தன் உருவத்தை நற்குணங்களால் நிரம்பிய சங்கர்ஷணன் என்று அழைக்கப்படும் ஒருவனை, பிரம்மா, சேஷன், ஜிஷ்ணு, காமன் மற்றும் மற்றவர்களும், பாரதி உடனும், மேற்கே நோக்கியும் என்றும் நல்வாழ்த்துகளை அர்ப்பணிக்கிறார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிம் புலகாங்கஸ்து ருத்ரஃ ஸபாஷ்பசக்ஷூ ருத்தகண்டஶ்ச ஹ்ரு'ஷ்டஃ । அநாத்யநந்தப்ரஹ்மகல்பேஷு நைவ க்ரு'தம் யயா ஸ்மரணம் ஸர்வதைவ ॥ ௩,௧௮.

ஹரியை பார்த்ததும், ருத்ரனுக்கு உடம்பு புளகிதமாகி, கண்களில் கண்ணீர் திரண்டது, தொண்டை அடைத்துவிட்டது, ஆனந்தம் பெருகியது; பிரம்மாவின் முடிவில்லா படைப்புகளில், இப்படிப்பட்ட நினைவு ஒருபோதும் ஏற்படவில்லை.

பாதாரவிந்தே ஸுநகைர்விபூஷிதே த்ரு'ஷ்டே மயா கேந புண்யேந தேவ । த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா பாதபத்மம் முராரேஃ புநஃ புநா ருத்தகண்டோ பபூவ ॥ ௩,௧௮.

அழகான நகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தாமரை போன்ற பாதங்களை நான் பார்த்தேன்; எந்த புண்ணியத்தால், இறைவா, அவற்றை காண முடிந்தது? முராரியின் பாதங்களை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தும், பார்க்க முடியாமலும், என் தொண்டை அடைந்துவிட்டது.

ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கஃ கதம் புநர்தர்ஶநம் மே ப்ரபோஃ ஸ்யாத் । முகுந்த நாராயண விஶ்வமூர்தே வாகிந்த்ரியேண ஸ்தவநம் மே கதம் ஸ்யாத் ॥ ௩,௧௮.

பயத்தில் உடல் நடுங்கி, ருத்ரன் அழுதான்: என் பிரபுவை மீண்டும் எப்படி காண முடியும்? முகுந்தா, நாராயணா, உலகமெங்கும் நிறைந்தவரே, என் வாக்காலும், உணர்வுகளாலும் உம்மை எப்படி புகழ முடியும்?

மத்தர்ஶநம் ஸர்வதா பாபுயுக்தம் ததா மத்வாக்ஸர்வதா பாபயுக்தா । மத்தர்ஶநம் ஸர்வதா ஸ்த்ரீஷு ஸக்தமபூச்ச தே தர்ஶநம் மே ஹ்யஸக்தம் ॥ ௩,௧௮.

என் பார்வை எப்போதும் பாவத்தால் களங்கமடைந்தது, என் சொற்களும் அதுபோலவே; என் பார்வை எப்போதும் பெண்களில் பற்று கொண்டது, ஆனால் நீ எனை பார்ப்பது பற்று இல்லாமல் உள்ளது.

ஆஸக்ததா புத்ரதாராதிகாநாம் ஸம்யக்ஶக்திஸ்தவநே நாஸ்தி விஷ்ணோஃ । விஷ்ணுஸ்துதௌ நாவகாஶோஸ்தி வாசோ த்ரு'ஷ்டோஹம் த்வம் கேந புண்யேந தேவ ॥ ௩,௧௮.

மக்கள், மனைவி முதலியவர்களில் பற்று இருந்தால், விஷ்ணுவை சரியாக புகழ முடியாது; விஷ்ணுவை புகழ்வதில் வாய்க்கு இடமில்லை; நான் உம்மை பார்த்தேன், இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால்?

அநந்தகர்ணேஶ ஸுசந்த்ரஸம்ஜ்ஞ ஶ்ரோத்ரேண நித்யம் ந கதா ஶ்ருதா தே । ஶ்ருதா மயா பஹுதா லோகவார்தா த்ரு'ஷ்டோ மயா த்வம் கேந புண்யேந தேவ ॥ ௩,௧௮.

முடிவில்லா செவிகள் உடையவரே, சுசந்திரா என்று அழைக்கப்படுபவரே, உம்மை பற்றிய கதைகள் என் செவியில் ஒருபோதும் கேட்கப்படவில்லை; பல உலக விஷயங்களை நான் கேட்டுள்ளேன், ஆனால் உம்மை பார்த்தேன், இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால்?

த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா பாதபீடம் ஹரேஶ்ச புநஃ புநா ருத்தங்கடோ பபூவ । ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கஃ கதம் புநஃ ஶ்ரவணம் ஸ்யாத்கதாயாஃ ॥ ௩,௧௮.

ஹரியின் பாதபீடத்தை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தும், பார்க்க முடியாமலும், என் தொண்டை அடைந்தது; ருத்ரன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான்: உம்மை பற்றிய கதைகளை மீண்டும் எப்படி கேட்க முடியும்?

த்வமீஶ வைகுண்ட ஸுவாயுஸம்ஜ்ஞஸ்த்வதர்பிதம் கந்தபுஷ்பாதிகம் ச । ஸதா ந லிப்தம் ச புஜைர்விலிப்தம் தந்மூத்ரவிஷ்டாதிமகர்தமாம்புபிஃ ॥ ௩,௧௮.

ஈசா, வைகுண்டா, சுவாயு என்று அழைக்கப்படுபவரே, உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சாந்தம், பூக்கள் முதலியவை என் கைமேல் ஒருபோதும் பூசப்படவில்லை; அவை சிறுநீர், மலமோடு கலந்த களங்கமான நீரால் மட்டுமே பூசப்பட்டுள்ளன.

ஸ்த்ரீணாம் குசோதைஶ்ச கசோதகைஶ்சகக்ஷோதகைர்காத்ரஜலைர்முகுந்த । அநர்பிதைர்வஸ்த்ரகந்தாதிகைஶ்ச த்ரு'ஷ்டோ மயா கேந புண்யேந தேவ ॥ ௩,௧௮.

முகுந்தா, பெண்களின் மார்புப்பால், முடி நீர், அக்குள் நீர், உடல் நீர் ஆகியவற்றாலும், உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத vasthiram, சாந்தம் முதலியவற்றாலும், இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால் உம்மை பார்த்தேன்?

ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வாஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிநிர்மால்யகந்தம் புநஃ புநா ருத்தகண்டோ பபூவ । ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கஃ கதம் புநஃ ஸ்பர்ஶநம் ஸ்யாத்ஸதா மே ॥ ௩,௧௮.

ஹரியின் நைவேத்திய பூக்களின் வாசனை தொடTouchedவும், தொடாதும், என் தொண்டை மீண்டும் மீண்டும் அடைந்தது; ருத்ரன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான்: உம்மை எப்போதும் மீண்டும் எப்படி தொட முடியும்?

ந்ரு'ஸிம்ஹ நாஸாஸ்தித நாஸிகேஶ மந்நாஸயா க்வாபி ஸுபத்மஸௌரபம் । நாக்ராதமித்தம் புநராக்ராதமேவ ஹ்யநர்பிதம் கந்தபுஷ்பாதிகம் ச ॥ ௩,௧௮.

நரசிம்மா, மூக்கின் அதிபதியே, என் மூக்கு ஒருபோதும் நல்ல தாமரை வாசனையை மணக்கவில்லை; அதனால் உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத சாந்தம், பூக்கள் முதலியவை மீண்டும் மணக்கப்பட்டுள்ளன.

ஸுநாஸிகம் ஸுஷ்டுதந்தம் முராரே த்ரு'ஷ்டம் முகம் கேந புண்யேந தேவ । க்ராத்வா க்ராத்வா விஷ்ணுநிர்மால்யகந்தம் புநஃ புநா ருத்தகண்டோ பபூவ ॥ ௩,௧௮.

முராரி, அழகான மூக்கு, நல்ல பற்கள் உடையவரே, இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால் உமது முகத்தை பார்த்தேன்? விஷ்ணுவின் நைவேத்திய பூக்களின் வாசனையை மீண்டும் மீண்டும் மணிக்க, என் தொண்டை அடைந்தது.

ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கோ ஜிக்ராமி நிர்மால்யமிதம் கதம் தே । ஜிஹ்வாஸ்திதோ ஜிஹ்வ ஸம்ஜ்ஞோ முராரே ஜிஹ்வேந்த்ரியேணாபி ததார்பிதம் ச ॥ ௩,௧௮.

ருத்ரன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான்: உமுடைய நைவேத்தியத்தை நான் எப்படி மணிக்க முடியும்? முராரி, என் நாவும், நாவு என்ற பெயருடனும், சுவை உணர்வாலும் உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது.

நைவேத்யஶேஷம் துலஸீவிமிஶ்ரிதம் விஶேஷதஃ பாதஜலேந ஸிக்தம் । யோ ஸ்நாதி நித்யம் புரதோ முராரேஃ ப்ராப்நோதி யஜ்ஞாயுதகோடிபுண்யம் ॥ ௩,௧௮.

துளசி கலந்த, குறிப்பாக பாத நீரால் தெளிக்கப்பட்ட நைவேத்தியம் எஞ்சியதை, முராரியின் முன் தினமும் குளிப்பவர், பத்து கோடி யாகங்கள் செய்த புண்ணியத்தை பெறுவார்.

ஏதாத்ரு'ஶம் தவ நைவேத்யஶேஷம் ந புக்தம் வை ஸர்வதாதித்யரூபம் । அநர்பிதம் தவ தேவஸ்ய விஷ்ணோர்புக்தம் மயா பஹுவாரம் முகுந்த ॥ ௩,௧௮.

இப்படி உமுடைய நைவேத்தியம் எஞ்சியதை நான் ஒருபோதும் உண்ணவில்லை, அது எப்போதும் சூரியனைப் போல பிரகாசமாக உள்ளது; உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாததை, விஷ்ணுவே, நான் பலமுறை உண்டுள்ளேன், முகுந்தா.

பாதாரவிந்தே நார்பிதம் பக்ஷ்யபோஜ்யம் த்ரு'ஷ்டோ மயா கேந புண்யேந தேவ । புக்த்வாபுக்த்வா ஹரிநைரவேத்யஜாதம் ஸுகம் த்வதீயம் ரமயா லாலிதம் ச ॥ ௩,௧௮.

உமது தாமரை பாதத்தில் அர்ப்பணிக்கப்படாத உணவை, இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால் பார்த்தேன்? ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத உணவை உண்டும், உண்ணாமலும், உமது ஆனந்தத்தை, ராமையால் நேசிக்கப்பட்டதை அனுபவித்தேன்.

த்யுப்வாஶ்ரயம் தவ மூர்தாநமாஹுஃ கிரீடயுக்தம் குடிலைஃ குந்தலைஶ்ச । அநேகஜந்மார்ஜிதபுண்யஸம்சயைர்த்ரு'ஷ்டம் மயா ஸஜ்ஜநஸம்கமாச்ச ॥ ௩,௧௮.

உமது தலையை வானத்தின் ஆதாரமாகவும், கிரீடம் மற்றும் சுருள்முடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும் சொல்கிறார்கள்; பல பிறவிகளில் சேர்த்த புண்ணியங்களாலும், நல்லவர்களின் நட்பாலும், அதை நான் பார்த்தேன்.

அநேகஜந்மார்ஜிதபாபஸம்சயைரதர்ஶநம் யாஸ்யதி தேவதேவ । ஏவம் ஸுபக்த்யா ச ருரோத ருத்ரோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிம் ஸுர்வகுணைஃ ஸம்பூர்ணம் ॥ ௩,௧௮.

பல பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள் சேர்ந்து, தேவதேவனை காணும் அருள் இழக்க நேரிடும். இப்படிப்பட்ட ஆழ்ந்த பக்தியுடன், எல்லா நல்ல குணங்களும் நிறைந்த ஹரியை பார்த்து, ருத்ரன் கண்களில் நீர் வடிந்தான்.

பாதாரவிந்தம் தவ விஶ்வமூர்தே யோகீஶ்வரைர்ஹ்ரு'தயே ஸம்க்ரு'ஹீதம் । த்ரு'ஷ்டம் மயா தயயா வாஸுதேவ த்ரக்ஷ்யே கதம் புநரித்தம் ருரோத ॥ ௩,௧௮.

உலகமெங்கும் பரவி நிறைந்தவரே, யோகிகளின் உள்ளத்தில் பூஜிக்கப்படும் உங்கள் தாமரை பாதங்களை, உங்கள் கருணையால் நான் கண்டேன் வாசுதேவா. மீண்டும் அதை எப்படி காண்பேன் என்று ருத்ரன் அழுதான்.

த்ரு'ஷ்டம் மயா த்வரிவலே பவிநாஶிஶங்கசக்ராதிகைஸ்த்ரிஜகதாபி ச தேவ பூர்ணம் । ஏதாத்ரு'ஶம் த்வதுதரம் ச கதம் ரமேஶ த்ரக்ஷ்யே புநஃ புநரஹம் த்விதி ஸம்ருரோத ॥ ௩,௧௮.

முரரியின் பகைவரே, சங்கும் சக்கரமும் உடைய வடிவில் மூன்று உலகிலும் பரவி நிறைந்த உங்களை நான் கண்டேன். லக்ஷ்மியின் நாதா, இப்படிப்பட்ட உங்கள் வடிவை மீண்டும் மீண்டும் நான் எப்படி காண்பேன் என்று அவர் அழுதான்.

ஆநந்தபூர்ண நகபூர்ண ஸுகேஶபூர்ண லோமாதிபூர்ண குணபூர்ண ஸுகோணபூர்ண । வக்ஷஃ ஸ்தலம் தவ விபோஸ்து விஶாலபூதம் ஸத்பூஷணம் விமலகௌஸ்துபஶோபி லக்ஷ்ம்யா ॥ ௩,௧௮.

அனைத்திலும் நிறைந்தவரே, உங்கள் அகன்ற மார்பில் ஆனந்தம், ஒளிரும் நகங்கள், அழகிய முடி, மென்மையான உடம்பு முடிகள், நல்ல குணங்கள், அழகான கழுத்து ஆகியவை ஒளிவீசுகின்றன. தூய கௌஸ்துப மணியும், லக்ஷ்மியும் அழகாக அலங்கரிக்கின்றன.

ஸுகோமலம் ஶ்ரீதுலஸ்யாஸ்ததைவ ஸுபுஷ்பிதம் சந்த நைஶ்சர்சிதம் ச । ஏதாத்ரு'ஶம் தவ வக்ஷஃ ஸ்தலம் ச த்ரு'ஷ்டம் மயா தவ காருண்யத்ரு'ஷ்ட்யா ॥ ௩,௧௮.

ஶ்ரீ துளசி தொட்டதால் மென்மையாக, அழகான பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சந்திரனாலும் பூஜிக்கப்பட்ட உங்கள் மார்பை, உங்கள் கருணை பார்வையால் நான் கண்டேன்.

புநஃ புநர்தர்ஶநம் மே கதம் ஸ்யாதேவம் ருத்ரஃ ஸ ச பக்த்யா ருரோத । அதஸ்தூருர்நாம ஸம்ப்ராப்ய ருத்ரஸ்தத்புத்ரோபூத்தௌர்வஸம்ஜ்ஞஃ ஸ ஏவ ॥ ௩,௧௮.

நான் உங்களை மீண்டும் மீண்டும் எப்போது பார்க்க முடியும்? என்று பக்தியுடன் ருத்ரன் அழுதான். பின்னர், தூர்ணன் என்ற பெயரை பெற்று, ருத்ரன் அவன் மகனாக, அவனே ஔர்வன் என அறியப்பட்டான்.

யஸ்மாத்ருதம் சோர்வரிதம் வை சகார தஸ்மாத்ஸ ருத்ரஸ்த்வௌர்வஸம்ஜ்ஞோ பபூவ । ஔர்வஸ்து லோகாந்மோக்ஷயோக்யாம்ஶ்ச த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்யத்யந்தம் வை விஷயேஷ்வேவ நிஷ்டாந் ॥ ௩,௧௮.

அழுதும், கூவியும் இருந்ததால், அவன் ருத்ரனும் ஔர்வனும் ஆனான். ஔர்வன், உலகில் முக்திக்கு தகுதியானவர்களை பார்த்து, அவர்கள் எல்லோரும் இன்பங்களில் முழுமையாக மூழ்கியிருப்பதை கவனித்தான்.

ஸ்துவத்தைவ சௌர்வோ விஷ்ணுபாதாரவிதம் ஸ்ம்ரு'த்வாஸ்ம்ரு'த்வா ருத்தகண்டோ பபூவ । தே பாபிஷ்டாஃ பாபரூபாந்பஜந்தோ திநேதிநே துர்விஷயாந்கதிந்த்ரியைஃ ॥ ௩,௧௮.

ஔர்வன், விஷ்ணுவின் தாமரை பாதங்களை புகழ்ந்து, நினைத்து மறந்து, உணர்ச்சி அடக்க முடியாமல் ஆனான். அந்த மிகப் பாவிகள், பாவ வடிவம் கொண்டு, தங்கள் கெட்ட இச்சைகளால் தினமும் இன்பங்களை நாடி வழிபடுகின்றனர்.