கருடபுராணம்

ஸோயம் ஶ்மஶாநவஸதிம் கர்துமைச்சத்யதோ ஹரஃ । அதஃ ஸதாஶிவோ ஜ்ஞேயோ ந ச பாகவதஃ ஶிவஃ ॥ ௩,௧௮.

ஹரன் சுமை இடத்தில் வாழ விரும்பியதால், அவர் சதாசிவன் என்று அறியப்பட வேண்டும், பகவத் சிவன் அல்ல.

தஶவர்ஷம் தபஃ கர்தும் விவேஶ லவணாம்பஸி । அதோ ருத்ரஸ்தபஃ ஸம்ஜ்ஞாமவாப ச ககோத்தம ॥ ௩,௧௮.

பத்து வருடங்கள் தவம் செய்ய, அவர் உப்புக் கடலில் புகுந்தார்; அதனால், சிறந்த பறவையே, ருத்ரன் 'தபஸ்' என்ற பெயரை பெற்றார்.

வ்யாஸபுத்ரஃ ஶுகஃ ப்ரோக்தோ வாயோராவேஶஸம்யுதஃ । ருத்ராவதாரோ விஜ்ஞேயோ ஜ்ஞாநார்தமபவத்புவி ॥ ௩,௧௮.

வியாசரின் மகன் சுகன், வாயுவின் ஆற்றலை பெற்றவராக கூறப்படுகிறார்; அவர் ஞானத்திற்காக பூமியில் தோன்றிய ருத்ர அவதாரம் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

அத்ரிபத்ந்யநுஸூயாயாம் ஜஜ்ஞே ருத்ரோ மஹாதபாஃ । துர்வாஸாஸ்து ஸ விஜ்ஞேயோ மாநபங்காய பூப்ரு'தாம் ॥ ௩,௧௮.

அத்ரியின் மனைவி அனுசூயையில் பிறந்த ருத்ரன் பெரிய தவசியாக இருந்தார்; அவர் மன்னர்களின் பெருமையை களைவதற்காக வந்த துர்வாசர் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

த்ரோணாஜ்ஜாதோ த்ரௌணிஸம்ஜ்ஞோ ருத்ர ஏவ ப்ரகீர்திதஃ । ப்ராரப்தம் போக்துகாமோஸௌ பரபக்ஷப்ரகாஶகஃ ॥ ௩,௧௮.

த்ரோணனில் பிறந்தவர், த்ரௌணி என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் ருத்ரன் என்றும் கூறப்படுகிறார். தன் விதியை அனுபவிக்க விரும்பி, எதிரியின் ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தினார்.

ஈஶாநகோணே ஸம்ஸ்திதோ யஸ்து ருத்ரோ ஹ்யவாப வை வாமதேவேதி ஸம்ஜ்ஞாம் । ஸ்வவாமபாகே ஸம்ஸ்திதம் சைவ வாயுஸ்தம் யோக்யபக்தம் ஸேவதே ஸர்வதைவ ॥ ௩,௧௮.

ஈசான்யை நோக்கி இருப்பவர் ருத்ரன், வாமதேவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; வாமபாகத்தில் நிலைத்த வாயு, எப்போதும் அவரை தகுதியான பக்தராக சேவிக்கிறார்.

அதோ ருத்ரோ வாமதேவேதி ஸம்ஜ்ஞா மவாப ஶிஷ்டத்வமதோத்தமத்வம் । காலாத்மகத்வம் ச பலாத்மகத்வமவாப ருத்ரோ ந து ஸும்தரத்வதஃ ॥ ௩,௧௮.

அதனால், ருத்ரன் வாமதேவன் என்ற பெயரை பெற்றார்; சிறந்த நிலையும் உயர்ந்த பதவியும் அடைந்தார்; காலத்தின் உருவமும் பலத்தின் உருவமும் ஆனார்; ஆனால் அழகின் உருவம் அல்ல.

ஸதா ருத்ரோ த்ரிபுரஸ்தாம்ஶ்ச தைத்யாந்விஷ்ணுதுஹோ ஹந்து காமோ மஹாத்மா । அகோரரூபம் த்ரு'பவாந்ருத்ர ஏவ ததஸ்த்வகோரேதி ஸ ஆப ஸம்ஜ்ஞாம் ॥ ௩,௧௮.

ருத்ரன் எப்போதும் திரிபுரத்தில் வாழும் அசுரர்களை விஷ்ணுவுக்காக அழிக்க விரும்பினார்; அதனால், பயங்கரமான உருவம் கொண்டு, அகோரன் என்று பெயர் பெற்றார்.

ஸேவாம் கர்தும் த்விச்சதோ தைத்யஸம்காந்கிஞ்சித்காலம் தபஸா க்லிஶ்யமாநாந் । வராந்தாதும் ஸத்ய ஏவாபிஜாதஃ ஸத்யோஜாதேத்யேவ ஸம்ஜ்ஞாமவாப ॥ ௩,௧௮.

அசுரர்களைச் சேவிக்க விரும்பி, அவர்கள் சிறிது காலம் தவத்தில் துன்புற, அவர்களுக்கு வரம் வழங்க உடனே பிறந்தார்; அதனால் அவர் சத்யோஜாதன் என்ற பெயரை பெற்றார்.

உரோஃ புத்ரஸ்து ஔர்வஶ்ச ருத்ர ஏவ ப்ரகீர்திதஃ । இத்யக்ரு'ஷ்டவாசித்வாத்ருஸ்துரோதநவாசகஃ ॥ ௩,௧௮.

தொடையில் பிறந்த பிள்ளை அவுர்வன் என்றும், அவர் ருத்ரன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்; அழவில்லை என்பதால், அவர் 'ருஸ்து' என்று அழைக்கப்படுகிறார், அதாவது அழாதவர்.

உரூ ருத்ரோ ஹ்யதஃ ப்ரோக்தஸ்தத்புத்ரஶ்சௌர்வஸம்ஜ்ஞகஃ । ருதமுர்வரிதம் கர்துமௌர்வோபூத்ருத்ர ஏவ ஸஃ ॥ ௩,௧௮.

அதனால், ருத்ரன் 'உரு' என்று அழைக்கப்படுகிறார்; அவரது மகன் அவுர்வன் என்று பெயர் பெற்றார்; பெரும் அழுகையை எழுப்புவதற்காக ருத்ரன் அவுர்வனாக ஆனார்.

கருட உவாச । ரோதநம் குருதே கஸ்மாதுருஸம்ஜ்ஞோ ஹரே ஹரஃ । ருதமுர்வரிதம் கஸ்மாத்குருதே ஔர்வாகாரகஃ ॥ ௩,௧௮.

கருடன் கேட்டான்: ஹரே, ஹரன் எதனால் 'உரு' என்று அழைக்கப்படுகிறார்? அவர் ஏன் அழுகிறார்? அவுர்வன் ஏன் அந்த அளவு அழுகையை ஏற்படுத்துகிறார்?

ஏதத்விஸ்தார்ய மேப்ரூஹி பௌத்ராய தவ ஸுவ்ரத । இத்யுக்தஸ்தேந ஸ ஹரிருவாச கருணாநிதிஃ ॥ ௩,௧௮.

இதை விரிவாக எனக்கு கூறுங்கள், உங்கள் பேரனுக்காக, நல்லவரே; அவன் இப்படிக் கேட்டபோது, கருணைமிகு ஹரி பதில் கூறினார்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வபிம்பம் ஸுகுணைஸ்து பூர்ணம் ஸம்கர்ஷணாக்யம் நதபாதபத்ம் । ஶ்ரீப்ரஹ்மஶேஷைர்ஜிஷ்ணுகாமைஸ்ததாந்யைர்பாரத்யா வை ஸ்வஸ்தி பைஶ்சாபி நித்யம் ॥ ௩,௧௮.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பேசினார்: தன் உருவத்தை நற்குணங்களால் நிரம்பிய சங்கர்ஷணன் என்று அழைக்கப்படும் ஒருவனை, பிரம்மா, சேஷன், ஜிஷ்ணு, காமன் மற்றும் மற்றவர்களும், பாரதி உடனும், மேற்கே நோக்கியும் என்றும் நல்வாழ்த்துகளை அர்ப்பணிக்கிறார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிம் புலகாங்கஸ்து ருத்ரஃ ஸபாஷ்பசக்ஷூ ருத்தகண்டஶ்ச ஹ்ரு'ஷ்டஃ । அநாத்யநந்தப்ரஹ்மகல்பேஷு நைவ க்ரு'தம் யயா ஸ்மரணம் ஸர்வதைவ ॥ ௩,௧௮.

ஹரியை பார்த்ததும், ருத்ரனுக்கு உடம்பு புளகிதமாகி, கண்களில் கண்ணீர் திரண்டது, தொண்டை அடைத்துவிட்டது, ஆனந்தம் பெருகியது; பிரம்மாவின் முடிவில்லா படைப்புகளில், இப்படிப்பட்ட நினைவு ஒருபோதும் ஏற்படவில்லை.

பாதாரவிந்தே ஸுநகைர்விபூஷிதே த்ரு'ஷ்டே மயா கேந புண்யேந தேவ । த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா பாதபத்மம் முராரேஃ புநஃ புநா ருத்தகண்டோ பபூவ ॥ ௩,௧௮.

அழகான நகங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தாமரை போன்ற பாதங்களை நான் பார்த்தேன்; எந்த புண்ணியத்தால், இறைவா, அவற்றை காண முடிந்தது? முராரியின் பாதங்களை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தும், பார்க்க முடியாமலும், என் தொண்டை அடைந்துவிட்டது.

ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கஃ கதம் புநர்தர்ஶநம் மே ப்ரபோஃ ஸ்யாத் । முகுந்த நாராயண விஶ்வமூர்தே வாகிந்த்ரியேண ஸ்தவநம் மே கதம் ஸ்யாத் ॥ ௩,௧௮.

பயத்தில் உடல் நடுங்கி, ருத்ரன் அழுதான்: என் பிரபுவை மீண்டும் எப்படி காண முடியும்? முகுந்தா, நாராயணா, உலகமெங்கும் நிறைந்தவரே, என் வாக்காலும், உணர்வுகளாலும் உம்மை எப்படி புகழ முடியும்?

மத்தர்ஶநம் ஸர்வதா பாபுயுக்தம் ததா மத்வாக்ஸர்வதா பாபயுக்தா । மத்தர்ஶநம் ஸர்வதா ஸ்த்ரீஷு ஸக்தமபூச்ச தே தர்ஶநம் மே ஹ்யஸக்தம் ॥ ௩,௧௮.

என் பார்வை எப்போதும் பாவத்தால் களங்கமடைந்தது, என் சொற்களும் அதுபோலவே; என் பார்வை எப்போதும் பெண்களில் பற்று கொண்டது, ஆனால் நீ எனை பார்ப்பது பற்று இல்லாமல் உள்ளது.

ஆஸக்ததா புத்ரதாராதிகாநாம் ஸம்யக்ஶக்திஸ்தவநே நாஸ்தி விஷ்ணோஃ । விஷ்ணுஸ்துதௌ நாவகாஶோஸ்தி வாசோ த்ரு'ஷ்டோஹம் த்வம் கேந புண்யேந தேவ ॥ ௩,௧௮.

மக்கள், மனைவி முதலியவர்களில் பற்று இருந்தால், விஷ்ணுவை சரியாக புகழ முடியாது; விஷ்ணுவை புகழ்வதில் வாய்க்கு இடமில்லை; நான் உம்மை பார்த்தேன், இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால்?

அநந்தகர்ணேஶ ஸுசந்த்ரஸம்ஜ்ஞ ஶ்ரோத்ரேண நித்யம் ந கதா ஶ்ருதா தே । ஶ்ருதா மயா பஹுதா லோகவார்தா த்ரு'ஷ்டோ மயா த்வம் கேந புண்யேந தேவ ॥ ௩,௧௮.

முடிவில்லா செவிகள் உடையவரே, சுசந்திரா என்று அழைக்கப்படுபவரே, உம்மை பற்றிய கதைகள் என் செவியில் ஒருபோதும் கேட்கப்படவில்லை; பல உலக விஷயங்களை நான் கேட்டுள்ளேன், ஆனால் உம்மை பார்த்தேன், இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால்?

த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா பாதபீடம் ஹரேஶ்ச புநஃ புநா ருத்தங்கடோ பபூவ । ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கஃ கதம் புநஃ ஶ்ரவணம் ஸ்யாத்கதாயாஃ ॥ ௩,௧௮.

ஹரியின் பாதபீடத்தை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தும், பார்க்க முடியாமலும், என் தொண்டை அடைந்தது; ருத்ரன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான்: உம்மை பற்றிய கதைகளை மீண்டும் எப்படி கேட்க முடியும்?

த்வமீஶ வைகுண்ட ஸுவாயுஸம்ஜ்ஞஸ்த்வதர்பிதம் கந்தபுஷ்பாதிகம் ச । ஸதா ந லிப்தம் ச புஜைர்விலிப்தம் தந்மூத்ரவிஷ்டாதிமகர்தமாம்புபிஃ ॥ ௩,௧௮.

ஈசா, வைகுண்டா, சுவாயு என்று அழைக்கப்படுபவரே, உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சாந்தம், பூக்கள் முதலியவை என் கைமேல் ஒருபோதும் பூசப்படவில்லை; அவை சிறுநீர், மலமோடு கலந்த களங்கமான நீரால் மட்டுமே பூசப்பட்டுள்ளன.

ஸ்த்ரீணாம் குசோதைஶ்ச கசோதகைஶ்சகக்ஷோதகைர்காத்ரஜலைர்முகுந்த । அநர்பிதைர்வஸ்த்ரகந்தாதிகைஶ்ச த்ரு'ஷ்டோ மயா கேந புண்யேந தேவ ॥ ௩,௧௮.

முகுந்தா, பெண்களின் மார்புப்பால், முடி நீர், அக்குள் நீர், உடல் நீர் ஆகியவற்றாலும், உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத vasthiram, சாந்தம் முதலியவற்றாலும், இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால் உம்மை பார்த்தேன்?

ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வாஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிநிர்மால்யகந்தம் புநஃ புநா ருத்தகண்டோ பபூவ । ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கஃ கதம் புநஃ ஸ்பர்ஶநம் ஸ்யாத்ஸதா மே ॥ ௩,௧௮.

ஹரியின் நைவேத்திய பூக்களின் வாசனை தொடTouchedவும், தொடாதும், என் தொண்டை மீண்டும் மீண்டும் அடைந்தது; ருத்ரன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான்: உம்மை எப்போதும் மீண்டும் எப்படி தொட முடியும்?

ந்ரு'ஸிம்ஹ நாஸாஸ்தித நாஸிகேஶ மந்நாஸயா க்வாபி ஸுபத்மஸௌரபம் । நாக்ராதமித்தம் புநராக்ராதமேவ ஹ்யநர்பிதம் கந்தபுஷ்பாதிகம் ச ॥ ௩,௧௮.

நரசிம்மா, மூக்கின் அதிபதியே, என் மூக்கு ஒருபோதும் நல்ல தாமரை வாசனையை மணக்கவில்லை; அதனால் உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத சாந்தம், பூக்கள் முதலியவை மீண்டும் மணக்கப்பட்டுள்ளன.

ஸுநாஸிகம் ஸுஷ்டுதந்தம் முராரே த்ரு'ஷ்டம் முகம் கேந புண்யேந தேவ । க்ராத்வா க்ராத்வா விஷ்ணுநிர்மால்யகந்தம் புநஃ புநா ருத்தகண்டோ பபூவ ॥ ௩,௧௮.

முராரி, அழகான மூக்கு, நல்ல பற்கள் உடையவரே, இறைவா, எந்த புண்ணியத்தால் உமது முகத்தை பார்த்தேன்? விஷ்ணுவின் நைவேத்திய பூக்களின் வாசனையை மீண்டும் மீண்டும் மணிக்க, என் தொண்டை அடைந்தது.

ருரோத ருத்ரோ பயகம்பிதாங்கோ ஜிக்ராமி நிர்மால்யமிதம் கதம் தே । ஜிஹ்வாஸ்திதோ ஜிஹ்வ ஸம்ஜ்ஞோ முராரே ஜிஹ்வேந்த்ரியேணாபி ததார்பிதம் ச ॥ ௩,௧௮.

ருத்ரன் பயத்தில் உடல் நடுங்கி அழுதான்: உமுடைய நைவேத்தியத்தை நான் எப்படி மணிக்க முடியும்? முராரி, என் நாவும், நாவு என்ற பெயருடனும், சுவை உணர்வாலும் உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது.

நைவேத்யஶேஷம் துலஸீவிமிஶ்ரிதம் விஶேஷதஃ பாதஜலேந ஸிக்தம் । யோ ஸ்நாதி நித்யம் புரதோ முராரேஃ ப்ராப்நோதி யஜ்ஞாயுதகோடிபுண்யம் ॥ ௩,௧௮.

துளசி கலந்த, குறிப்பாக பாத நீரால் தெளிக்கப்பட்ட நைவேத்தியம் எஞ்சியதை, முராரியின் முன் தினமும் குளிப்பவர், பத்து கோடி யாகங்கள் செய்த புண்ணியத்தை பெறுவார்.

ஏதாத்ரு'ஶம் தவ நைவேத்யஶேஷம் ந புக்தம் வை ஸர்வதாதித்யரூபம் । அநர்பிதம் தவ தேவஸ்ய விஷ்ணோர்புக்தம் மயா பஹுவாரம் முகுந்த ॥ ௩,௧௮.

இப்படி உமுடைய நைவேத்தியம் எஞ்சியதை நான் ஒருபோதும் உண்ணவில்லை, அது எப்போதும் சூரியனைப் போல பிரகாசமாக உள்ளது; உமக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாததை, விஷ்ணுவே, நான் பலமுறை உண்டுள்ளேன், முகுந்தா.