கருடபுராணம்

க்ரு'ஷ்ணதேஹேபி தஸ்யாஸ்து ந பவிஷ்யதி ஸம்கமஃ । அந்யகாத்வம் த்விதீயேஸ்மிந்பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௭.

கிருஷ்ணனுடைய உருவத்திலும் அவளுடன் சேர்ந்தல் நிகழாது; இரண்டாவது அவதாரத்தில் மட்டும் மற்றொரு பிறவி நிச்சயமாக வரும்.

ருத்ராந்தஃ ஸ்தோ ஹரிஶ்சைவ வஹம் தத்த்வா ஸ்த்ரியாம் ப்ரபுஃ । அந்தர்தாநம் யயௌ ஶ்ரீமாந்ஸ்வலோகம் கதவாநபூத் ॥ ௩,௧௭.

ருத்ரனுக்குள் உறைந்திருந்த ஹரி, அந்த பெண்ணிடம் தன்னை அர்ப்பணித்தவுடன் மறைந்து, தன் உலகத்துக்கு திரும்பி சென்றார்.

விஸ்ரு'ஜ்ய தாஶ்ச தம் தேஹம் பபூவுர்நலகந்யகாஃ । இந்த்ரஸேநேதி ஸம்ஜ்ஞாம் ச லப்த்வா தாஶ்ச தபோவநம் ॥ ௩,௧௭.

அந்த பெண்கள் தங்கள் உடலை விட்டு விட்டு, நளகன்னிகைகள் என்ற பெயருடன், இந்திரசேனா எனும் பெயரையும் பெற்று தவமிருக்கும் காட்டுக்குச் சென்றார்கள்.

யயுஸ்தத்ர சரந்த்யஸ்தா தத்ரு'ஶுர்முத்கலம் த்வ்ரு'ஷிம் । தஸ்ய தர்ஶநமாத்ரேண பபூவுஃ காமமோஹிதாஃ ॥ ௩,௧௭.

அங்கே அவர்கள் சுற்றி நடந்தபோது, முனிவர் முத்கலரை பார்த்தார்கள்; அவரை பார்த்தவுடன் அவர்கள் ஆசையில் மூழ்கினர்.

முத்கலஸ்யாபிமாநம் ஹி நாஶயித்வா ச மாருதஃ । ரமயாமாஸ தத்ரஸ்தா பாரத்யாதிவராங்கநாஃ ॥ ௩,௧௭.

மாருதன் முத்கலரின் பெருமையை அழித்து, அங்கு இருந்த பாரதி மற்றும் மற்ற சிறந்த பெண்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தான்.

தத்தேஹேந விஸ்ரு'ஷ்டா ஸா பபூவ த்ரௌபதீதி ச । யஸ்மாத்ஸா த்ருபதாஜ்ஜாதா தஸ்மாத்ஸா த்ரௌபதீ ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௧௭.

அந்த உடலை விட்டு வெளியே வந்தவள் திரௌபதியாக ஆனாள்; அவள் திருபதனிடமிருந்து பிறந்ததால் திரௌபதி என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

வேதிமத்யாத்ஸமுத்பூதா தஸ்மாத்ஸாயோநிஜா ஸ்ம்ரு'தா । க்ரு'ஷ்ணவர்ணா யதஸ்தஸ்மாத்ஸா க்ரு'ஷ்ணா பூதலே ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௧௭.

வேதிக்கையின் நடுவிலிருந்து தோன்றியதால், அவள் வேதியிலிருந்து பிறந்தவள் என்று நினைவு கூறப்படுகிறாள்; அவள் கருப்பு நிறமுடையவள் என்பதால் பூமியில் கிருஷ்ணா என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

க்ரு'ஷ்ணாதேஹபி பாரத்யா அபிமாநஃ ஸதா ஸ்ம்ரு'தஃ । ஶச்யாதேரபிமாநஸ்து தஸ்மிந்தேஹே கதாசந ॥ ௩,௧௭.

கிருஷ்ணாவின் உடலிலும் பாரதியின் தனித்துவம் எப்போதும் நினைவில் இருக்கிறது; ஆனால் சசி மற்றும் பிற பெண்களின் தனித்துவம் அந்த உடலில் சில நேரங்களில் மட்டுமே இருக்கும்.

யஸ்யாஃ ஸ்வபர்த்ரு'ஸம்யோககாலே ச ககஸத்தம । அபிமாநஸ்ததைவ ஸ்யாத்தஸ்யா ஏவ ந சாந்யதா ॥ ௩,௧௭.

பறவைகளில் சிறந்தவனே, ஒருத்தி தன் கணவருடன் இணையும் பொழுது, அவளுடைய தனித்துவம் மட்டும் அப்போது இருக்கும்; வேறு சமயங்களில் இல்லை.

ஏதாஸாம் ரமணே காலே உமாயாஃ பக்ஷிஸத்தம । அபிமாநஶ்ச நாஸ்த்யேவ ஸ்வாப ஏவ ரதாஃ ஸதா ॥ ௩,௧௭.

பறவைகளில் சிறந்தவனே, உமையுடன் சேரும் பொழுது, எந்தவிதமான தனித்துவமும் இல்லை; எப்போதும் உறக்கம் மட்டுமே இருக்கும்.

பார்தஸ்ய ரமணே காலே த்ரௌபத்யாஶ்ச கலேவரே । பாரத்யாஶ்ச ததா ஶச்யா அபிமாநத்வயம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௩,௧௭.

பார்த்தனுடன் சேரும் பொழுது, திரௌபதியின் உடலிலும், பாரதி மற்றும் சசியுடனும் இருவரின் தனித்துவமும் நினைவில் இருக்கும்.

உமாதேஃ ஶ்யாம லாதேஶ்ச அபிமாநக்ஷதிஸ்ததா । ஸர்வாஸாம் ஸ்வாப ஏவ ஸ்யாந்நாத்ர கார்யா விசாரணா ॥ ௩,௧௭.

உமையும் சாமளாவும் இருக்கும் போது, அவர்களின் தனித்துவம் குறைகிறது; எல்லோருக்கும் உறக்கம் மட்டுமே இருக்கும்; இதில் மேலும் விசாரிக்க தேவையில்லை.

அர்ஜுநம் வீரரூபேண ப்ரவிஷ்டோ வாயுரேவ ச । பாரதீம் ரமதே நித்யம் ஶாமலாம் ச யுதிஷ்டிரஃ ॥ ௩,௧௭.

வாயு தேவன் அர்ஜுனனில் வீர வடிவில் புகுந்தான்; பாரதியை எப்போதும் அனுபவிக்கிறான்; சாமளாவை யுதிஷ்டிரன் அனுபவிக்கிறான்.

ஸும்தரேண ச ரூபேண ப்ரவிஷ்டோ நகுலே மருத் । ரமதே பாரதீம் நித்யம் நகுலஶ்சாப்யுஷாம் கக ॥ ௩,௧௭.

அழகான வடிவில் வாயு தேவன் நகுலனில் புகுந்தான்; நகுலன் எப்போதும் பாரதியையும், உஷாவையும் அனுபவிக்கிறான், பறவையே.

நீதிரூபேண சாவிஷ்டோ ஸஹதேவே ச மாருதஃ । த்ரௌபதீம் ரமதே நித்யம் ஸஹதேவோப்யுஷாம் கக ॥ ௩,௧௭.

அறிவின் வடிவில் வாயு தேவன் சகதேவனில் புகுந்தான்; சகதேவன் எப்போதும் திரௌபதியையும், உஷாவையும் அனுபவிக்கிறான், பறவையே.

ஶச்யாத்யா த்ரௌபதீதேஹே நாபுஃ ஸம்கம் ச மாருதஃ । தாஸாமதோந்யகாமித்வம் க்ரு'ஷ்ணாதேஹே ந சிந்தயேத் ॥ ௩,௧௭.

சசி மற்றும் பிற பெண்கள் திரௌபதியின் உடலில் வாயு தேவனுடன் சேர்ந்ததில்லை; கிருஷ்ணாவின் உடலில் அவர்களது சேர்க்கை வேறு பிறவியாக கருத வேண்டாம்.

தர்மாதிதேஹஸம்கம் ச பாரத்யா நைவ சிந்தயேத் । மநுஜஸ்ய ச தேஹஸ்ய தாஸாம் ஸம்கம் சிந்தயேத் ॥ ௩,௧௭.

பாரதி தர்மன் மற்றும் பிறருடைய உடலுடன் சேர்ந்ததை எண்ண வேண்டாம்; ஆனால் அந்த பெண்கள் மனித உடலுடன் சேர்ந்ததை எண்ண வேண்டும்.

அபரோக்ஷவதீநாம் து தாஸாம் லேபோ ந ஸர்வதா । அதவா முத்கலஸ்யேவ ரதிகாலே ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௭.

தன்னுடைய கண்களால் நேரடியாக உணரும் ஞானம் உள்ளவர்களுக்கு எந்தக் களங்கமும் இல்லை; அல்லது, பறவைகளின் தலைவனே, முத்தகலர் தம்பதியுறவு கொண்டபோது இருந்தது போல்.

ரமணம் சக்ருரேவம் தா அதோ தோஷோ ந வித்யதே । ஏகஸ்மிந்திவஸே வீந்த்ர தர்மோ வாயுஶ்ச தாவுபௌ ॥ ௩,௧௭.

அவர்கள் இவ்வாறு சேர்ந்து வாழ்ந்தார்கள்; ஆகவே, இதில் குற்றம் எதுவும் இல்லை. ஒருநாள், சிறந்த பறவையினருக்கே, தர்மனும் வாயுவும் இப்படியே நடந்துகொண்டார்கள்.

ரமணம் சக்ரதுஃ ஸம்யக்க்ரு'ஷ்ணாதேஹேऽபி மாநத । ததாப்யநந்யாகாமித்வம் சிந்தநீயம் ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௭.

அவர்கள் கிருஷ்ணாவின் உடலில் முறையாகத் தம்பதியுறவு கொண்டார்கள், மானத்தை வழங்குபவரே; இருந்தாலும், பிறருடைய மனைவியை நாடக்கூடாது என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும் என்பது சந்தேகமில்லை.

ஸுராணாம் ஸுரபோக்யாஶ்ச போகம் ஜாநந்தி தேவதாஃ । ந ஜாநந்த்யேவ மர்த்யாம்ஸ்து தேஷு தேஹேஷு தே புநஃ ॥ ௩,௧௭.

தேவர்கள் மற்றும் தேவர்களால் அனுபவிக்கப்படுபவர்கள் தெய்வீகமான இன்பத்தை அறிவார்கள்; மனிதர்கள் அவ்வாறு அவற்றை அறியமாட்டார்கள், அந்த உடல்களில் அவர்கள் வேறுபட்டவர்களாகவே இருப்பார்கள்.

நீரக்ஷீரவிவிகம் ச ஹம்ஸோ வேத்தி ந சாபரஃ । அதஃ ஸ்வபர்த்ரு'ஸம்யோகம் க்ரு'ஷ்ணாதேஹேந சிந்தயேத்க்ரு'ஷ்ணாதேஹேந்யகாமித்வம் நைவ சிந்த்யம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௭.

பால் மற்றும் நீரின் வேறுபாட்டை அன்னப்பறவை மட்டும் அறிவது போல, மற்றவர்கள் அறியமாட்டார்கள்; அதனால், கிருஷ்ணாவின் உடலில் தன் கணவருடன் சேர்வதை மட்டும் எண்ண வேண்டும்; கிருஷ்ணாவின் உடலில் பிறருடன் சேர்வதை எண்ணவே கூடாது, பறவைகளின் தலைவனே.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௮ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । அதாநந்தரஜாந்வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ரஸத்தம । ஶ்ரு'ணு தாந்ஸாவதாநேந ஶ்ருத்வா தாநவதாரய ॥ ௩,௧௮.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: இப்போது அடுத்த பிறப்பைப் பற்றி விளக்குகிறேன்; பறவைகளின் அரசர்களில் சிறந்தவரே, கவனமாகக் கேளுங்கள், கேட்டதும் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

புருஷாக்யவிரிஞ்சாநுஜாதஃ ஶேஷோ மஹாபலஃ । ஹரே ரமாயாஶ்ச யஸ்ய ஸ்வஸ்மிந்நித்ராம் ப்ரகுர்வதஃ ॥ ௩,௧௮.

புருஷன் என அழைக்கப்படும் விரிஞ்சியின் தம்பியாகப் பிறந்த பெரும் பலம் கொண்ட சேஷன், ஹரியின் லட்சுமி தன்னைத் துயில்வதற்காக அவன் மீது ஓய்வெடுக்கிறார்.

ஶயநார்தமபூதேஷ தேந க்ரு'த்யம் ஹரேர்ந து । ஸர்வதா ஹரிதாஸோஹம் ஸர்வதா ஹரிபூஜகஃ ॥ ௩,௧௮.

அவன் ஹரிக்குத் தலையணையாக ஆனான்; அது அவனுடைய கடமை, ஹரியின் அல்ல; நான் எப்போதும் ஹரியின் தாசனும், எப்போதும் ஹரியை வழிபடுவோனும் ஆக இருக்கிறேன்.

ஹரே ஸதா நமாமி த்வாம் பஹு ஜந்மநி ஜந்மநி । ஏவம் புத்த்வா து கருடோ ஹ்யபூச்ச ஶயநம் ஹரேஃ ॥ ௩,௧௮.

ஹரியே, பிறப்பு பிறப்பாகவும், பல பிறப்பிலும் நான் எப்போதும் உமக்கு வணங்குகிறேன்; இதை உணர்ந்ததால், கருடன் ஹரிக்குத் தலையணையாக ஆனான்.

ஸூத்ரநாம்நஸ்ததா வாயோஃ ஸதாயம் விநதாஸுத । காலநாமா ச கருடோ வாஹநார்தம் ஹரேரபூத் ॥ ௩,௧௮.

அதேபோல், வினதையின் மகனே, சூத்ரன் என்றும் வாயு என்றும் அழைக்கப்படுபவர் எப்போதும் சேவை செய்கிறார்; காலன் என அழைக்கப்படும் கருடன் ஹரிக்குத் தூணாக ஆனான்.

ததோ மஹத்தத்த்வதநோர்விரிஞ்சாத்து ககேஶ்வர । அஹம் காராத்மகோ ருத்ரஃ ஸமபூத்ஸோவிதும் ஹரிம் ॥ ௩,௧௮.

பிறகு, பறவைகளின் தலைவனே, மகத்துவம் கொண்ட tattva உடலிலும் விரிஞ்சியிலும் இருந்து, நான், அகம்பாவம் கொண்ட ருத்ரன், ஹரிக்கு சேவை செய்யப் பிறந்தேன்.

த்ரய ஏதே மஹாபாக பரஸ்பரஸமாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । காயத்ரீபாரதீப்யாம் தே த்ரயஃ ஶதகுணா வராஃ ॥ ௩,௧௮.

இந்த மூவரும், பெரும் பாக்கியசாலியே, ஒருவருக்கொருவர் சமமானவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; காயத்ரி மற்றும் பாரதி அவர்களால், இந்த மூவரும் நூறு மடங்கு சிறந்தவர்களாக மதிக்கப்படுகிறார்கள்.