கருடபுராணம்

விசார்யைவமுமாத்யா பாரத்யாஃ ஸேவாம் து சக்ரிரே । ஸஹஸ்ரவத்ஸராந்தே ஸா பாரதீ தோஷிதாப்ரவீத் ॥ ௩,௧௭.

இவ்வாறு ஆலோசித்த பிறகு, அவைகள் பாரதியை சேவை செய்யத் தொடங்கின. ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து, பாரதி திருப்தியடைந்து பேசினாள்.

மத்ஸேவாம் ச கிமர்தம் வை ஹ்யாசரிஷ்யந்தி ஸுவ்ரதாஃ । தஸ்யாம் ரக்தாஶ்ச தா தேவ்யஸ்த்வப்ருவந்ஸ்வசிகீர்ஷிதம் ॥ ௩,௧௭.

"நல்ல விரதம் கொண்டீர்கள், என்ன காரணத்தால் என் சேவையைச் செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டாள். அதற்கு அவள் மீது பற்றுள்ள அந்த தேவிகள் தங்கள் எண்ணத்தைச் சொன்னார்கள்.

புரா வயம் து ஶப்தாஃ ஸ்ம ப்ரஹ்மணா க்ரோதரூபிணா । ஏகதேஹாந்மாநுஷத்வமவாப்ஸ்யத வராங்கநாஃ ॥ ௩,௧௭.

"முன்பு கோபமடைந்த பிரம்மா நம்மை சபித்தார்; நாங்கள் சிறந்த பெண்கள் ஒரே உடலில் மனிதராகப் பிறப்போம்."

சதுர்தஜந்மந்யப்யேவம் த்விதீயே ஜந்மநி ப்ரபோ । ஸமாப்ஸ்யதாந்யகாத்வம் சேத்யேவம் ஶப்தா ஹ பாமிநி ॥ ௩,௧௭.

"நான்காவது பிறவியிலும், இரண்டாவது பிறவியிலும், அழகியவளே, வேறு ஒருவருடன் சேர்வும் ஏற்படும் என்று நாங்கள் சபிக்கப்பட்டோம்."

அஸ்மாகம் வாயுநா தேவேநாந்யகாத்வம் ந தோஷபாக் । அதஸ்த்வயைகதேஹத்வமிச்சாமோ தேவி ஜந்மஸு ॥ ௩,௧௭.

"வாயு தேவனால் வேறு ஒருவருடன் சேர்வது எங்களுக்கு குற்றமல்ல; அதனால், தேவியே, பிறவிகளில் உன்னுடன் ஒரே உடலில் இருக்க விரும்புகிறோம்."

ஹத்யுக்தா தாபிரத ச ததைத்யுக்த்வா த்விஜோத்தம । ஸா பார்வத்யாதிபிர்யுக்தா பாரதீத்யபவத்புவி ॥ ௩,௧௭.

அவைகள் இப்படிச் சொன்னபோது, அவற்றை ஏற்று, இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவனே, பாரதி பார்வதி மற்றும் மற்றவர்களுடன் இணைந்து பூமியில் பாரதி என அறியப்பட்டாள்.

ஶிவநாம்நோ த்விஜஸ்யைவ க்ரு'ஹே ஸா து குமாரிகா । கர்மைக்யார்தம் தபஶ்சக்ரேஃ விஷ்ணோஶ்ச ஶிவஸம்ஜ்ஞிநஃ ॥ ௩,௧௭.

அவள் சிவன் என்ற பிராமணரின் வீட்டில் கன்னியாகப் பிறந்து, ஒரே காரியத்திற்காக, சிவன் என்று அழைக்கப்படும் விஷ்ணுவுக்காக தவம் செய்தாள்.

தபஸா தோஷிதா விஷ்ணுஃ ஶிவ ஸம்ஜ்ஞோ மஹாப்ரபுஃ । வரம் ப்ராதாத்த்ரு'தீயேஸ்மிந்க்ரு'ஷ்ணஜந்மநி போ ஸ்த்ரியஃ ॥ ௩,௧௭.

அவளது தவத்தால் திருப்தியடைந்த சிவன் எனும் மாபெரும் விஷ்ணு, மூன்றாவது, கிருஷ்ண பிறவியில் அவளுக்கு ஒரு வரம் வழங்கினார்.

ஸம்யக்த்வபர்த்ரு'ஸம்யோகோ பவிஷ்யதி விநா பவம் । யதோநயா ச பார்வத்யா ப்ரேரிதா ஏவ ஸர்வஶஃ ॥ ௩,௧௭.

அவளுக்கு எந்தத் தடையும் இல்லாமல் கணவருடன் சரியான சேர்வும் கிடைக்கும்; ஏனெனில், இதையெல்லாம் பார்வதி தூண்டினாள்.

விலாஸம் தர்ஶயாமாஸ ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ । அதஃ ஸா பார்வாதீ ஶ்ரேஷ்டா ப்ரஹ்மதேஹே ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௭.

பார்வதி தன் அழகையும் கவர்ச்சியையும் பரமபிதா பிரமனுக்கு காண்பித்தாள். அதனால் பிரமனுடைய உருவத்தில் பெண்களில் சிறந்தவள் பார்வதிதான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

க்ரு'ஷ்ணதேஹேபி தஸ்யாஸ்து ந பவிஷ்யதி ஸம்கமஃ । அந்யகாத்வம் த்விதீயேஸ்மிந்பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௭.

கிருஷ்ணனுடைய உருவத்திலும் அவளுடன் சேர்ந்தல் நிகழாது; இரண்டாவது அவதாரத்தில் மட்டும் மற்றொரு பிறவி நிச்சயமாக வரும்.

ருத்ராந்தஃ ஸ்தோ ஹரிஶ்சைவ வஹம் தத்த்வா ஸ்த்ரியாம் ப்ரபுஃ । அந்தர்தாநம் யயௌ ஶ்ரீமாந்ஸ்வலோகம் கதவாநபூத் ॥ ௩,௧௭.

ருத்ரனுக்குள் உறைந்திருந்த ஹரி, அந்த பெண்ணிடம் தன்னை அர்ப்பணித்தவுடன் மறைந்து, தன் உலகத்துக்கு திரும்பி சென்றார்.

விஸ்ரு'ஜ்ய தாஶ்ச தம் தேஹம் பபூவுர்நலகந்யகாஃ । இந்த்ரஸேநேதி ஸம்ஜ்ஞாம் ச லப்த்வா தாஶ்ச தபோவநம் ॥ ௩,௧௭.

அந்த பெண்கள் தங்கள் உடலை விட்டு விட்டு, நளகன்னிகைகள் என்ற பெயருடன், இந்திரசேனா எனும் பெயரையும் பெற்று தவமிருக்கும் காட்டுக்குச் சென்றார்கள்.

யயுஸ்தத்ர சரந்த்யஸ்தா தத்ரு'ஶுர்முத்கலம் த்வ்ரு'ஷிம் । தஸ்ய தர்ஶநமாத்ரேண பபூவுஃ காமமோஹிதாஃ ॥ ௩,௧௭.

அங்கே அவர்கள் சுற்றி நடந்தபோது, முனிவர் முத்கலரை பார்த்தார்கள்; அவரை பார்த்தவுடன் அவர்கள் ஆசையில் மூழ்கினர்.

முத்கலஸ்யாபிமாநம் ஹி நாஶயித்வா ச மாருதஃ । ரமயாமாஸ தத்ரஸ்தா பாரத்யாதிவராங்கநாஃ ॥ ௩,௧௭.

மாருதன் முத்கலரின் பெருமையை அழித்து, அங்கு இருந்த பாரதி மற்றும் மற்ற சிறந்த பெண்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தான்.

தத்தேஹேந விஸ்ரு'ஷ்டா ஸா பபூவ த்ரௌபதீதி ச । யஸ்மாத்ஸா த்ருபதாஜ்ஜாதா தஸ்மாத்ஸா த்ரௌபதீ ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௧௭.

அந்த உடலை விட்டு வெளியே வந்தவள் திரௌபதியாக ஆனாள்; அவள் திருபதனிடமிருந்து பிறந்ததால் திரௌபதி என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

வேதிமத்யாத்ஸமுத்பூதா தஸ்மாத்ஸாயோநிஜா ஸ்ம்ரு'தா । க்ரு'ஷ்ணவர்ணா யதஸ்தஸ்மாத்ஸா க்ரு'ஷ்ணா பூதலே ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௧௭.

வேதிக்கையின் நடுவிலிருந்து தோன்றியதால், அவள் வேதியிலிருந்து பிறந்தவள் என்று நினைவு கூறப்படுகிறாள்; அவள் கருப்பு நிறமுடையவள் என்பதால் பூமியில் கிருஷ்ணா என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

க்ரு'ஷ்ணாதேஹபி பாரத்யா அபிமாநஃ ஸதா ஸ்ம்ரு'தஃ । ஶச்யாதேரபிமாநஸ்து தஸ்மிந்தேஹே கதாசந ॥ ௩,௧௭.

கிருஷ்ணாவின் உடலிலும் பாரதியின் தனித்துவம் எப்போதும் நினைவில் இருக்கிறது; ஆனால் சசி மற்றும் பிற பெண்களின் தனித்துவம் அந்த உடலில் சில நேரங்களில் மட்டுமே இருக்கும்.

யஸ்யாஃ ஸ்வபர்த்ரு'ஸம்யோககாலே ச ககஸத்தம । அபிமாநஸ்ததைவ ஸ்யாத்தஸ்யா ஏவ ந சாந்யதா ॥ ௩,௧௭.

பறவைகளில் சிறந்தவனே, ஒருத்தி தன் கணவருடன் இணையும் பொழுது, அவளுடைய தனித்துவம் மட்டும் அப்போது இருக்கும்; வேறு சமயங்களில் இல்லை.

ஏதாஸாம் ரமணே காலே உமாயாஃ பக்ஷிஸத்தம । அபிமாநஶ்ச நாஸ்த்யேவ ஸ்வாப ஏவ ரதாஃ ஸதா ॥ ௩,௧௭.

பறவைகளில் சிறந்தவனே, உமையுடன் சேரும் பொழுது, எந்தவிதமான தனித்துவமும் இல்லை; எப்போதும் உறக்கம் மட்டுமே இருக்கும்.

பார்தஸ்ய ரமணே காலே த்ரௌபத்யாஶ்ச கலேவரே । பாரத்யாஶ்ச ததா ஶச்யா அபிமாநத்வயம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௩,௧௭.

பார்த்தனுடன் சேரும் பொழுது, திரௌபதியின் உடலிலும், பாரதி மற்றும் சசியுடனும் இருவரின் தனித்துவமும் நினைவில் இருக்கும்.

உமாதேஃ ஶ்யாம லாதேஶ்ச அபிமாநக்ஷதிஸ்ததா । ஸர்வாஸாம் ஸ்வாப ஏவ ஸ்யாந்நாத்ர கார்யா விசாரணா ॥ ௩,௧௭.

உமையும் சாமளாவும் இருக்கும் போது, அவர்களின் தனித்துவம் குறைகிறது; எல்லோருக்கும் உறக்கம் மட்டுமே இருக்கும்; இதில் மேலும் விசாரிக்க தேவையில்லை.

அர்ஜுநம் வீரரூபேண ப்ரவிஷ்டோ வாயுரேவ ச । பாரதீம் ரமதே நித்யம் ஶாமலாம் ச யுதிஷ்டிரஃ ॥ ௩,௧௭.

வாயு தேவன் அர்ஜுனனில் வீர வடிவில் புகுந்தான்; பாரதியை எப்போதும் அனுபவிக்கிறான்; சாமளாவை யுதிஷ்டிரன் அனுபவிக்கிறான்.

ஸும்தரேண ச ரூபேண ப்ரவிஷ்டோ நகுலே மருத் । ரமதே பாரதீம் நித்யம் நகுலஶ்சாப்யுஷாம் கக ॥ ௩,௧௭.

அழகான வடிவில் வாயு தேவன் நகுலனில் புகுந்தான்; நகுலன் எப்போதும் பாரதியையும், உஷாவையும் அனுபவிக்கிறான், பறவையே.

நீதிரூபேண சாவிஷ்டோ ஸஹதேவே ச மாருதஃ । த்ரௌபதீம் ரமதே நித்யம் ஸஹதேவோப்யுஷாம் கக ॥ ௩,௧௭.

அறிவின் வடிவில் வாயு தேவன் சகதேவனில் புகுந்தான்; சகதேவன் எப்போதும் திரௌபதியையும், உஷாவையும் அனுபவிக்கிறான், பறவையே.

ஶச்யாத்யா த்ரௌபதீதேஹே நாபுஃ ஸம்கம் ச மாருதஃ । தாஸாமதோந்யகாமித்வம் க்ரு'ஷ்ணாதேஹே ந சிந்தயேத் ॥ ௩,௧௭.

சசி மற்றும் பிற பெண்கள் திரௌபதியின் உடலில் வாயு தேவனுடன் சேர்ந்ததில்லை; கிருஷ்ணாவின் உடலில் அவர்களது சேர்க்கை வேறு பிறவியாக கருத வேண்டாம்.

தர்மாதிதேஹஸம்கம் ச பாரத்யா நைவ சிந்தயேத் । மநுஜஸ்ய ச தேஹஸ்ய தாஸாம் ஸம்கம் சிந்தயேத் ॥ ௩,௧௭.

பாரதி தர்மன் மற்றும் பிறருடைய உடலுடன் சேர்ந்ததை எண்ண வேண்டாம்; ஆனால் அந்த பெண்கள் மனித உடலுடன் சேர்ந்ததை எண்ண வேண்டும்.

அபரோக்ஷவதீநாம் து தாஸாம் லேபோ ந ஸர்வதா । அதவா முத்கலஸ்யேவ ரதிகாலே ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௭.

தன்னுடைய கண்களால் நேரடியாக உணரும் ஞானம் உள்ளவர்களுக்கு எந்தக் களங்கமும் இல்லை; அல்லது, பறவைகளின் தலைவனே, முத்தகலர் தம்பதியுறவு கொண்டபோது இருந்தது போல்.

ரமணம் சக்ருரேவம் தா அதோ தோஷோ ந வித்யதே । ஏகஸ்மிந்திவஸே வீந்த்ர தர்மோ வாயுஶ்ச தாவுபௌ ॥ ௩,௧௭.

அவர்கள் இவ்வாறு சேர்ந்து வாழ்ந்தார்கள்; ஆகவே, இதில் குற்றம் எதுவும் இல்லை. ஒருநாள், சிறந்த பறவையினருக்கே, தர்மனும் வாயுவும் இப்படியே நடந்துகொண்டார்கள்.