கருடபுராணம்

விஶுத்தக்ரந்திகம் ரம்யம் மஹாபாதகநாஶநம் 43.

அந்த நூல் தூய்மையானதும், அழகானதும், பெரிய பாவங்களை நீக்கும் தன்மை உடையதும் ஆக இருக்க வேண்டும்.

ஏவம் தூபாதிநாப்யர்ச்ய மத்யமாதீந்த்ஸமர்பயேத் 43.

இவ்வாறு தூபம் முதலானவற்றால் வழிபட்டு, நடுநூல் மற்றும் பிற நூல்களையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

தர்மகாமார்தஸித்த்யர்தம் ஸ்வகம்டே தாரயாம்யஹம் 43.

தர்மம், ஆசை, செல்வம் ஆகியவை கிடைக்க என் கழுத்தில் இதை அணிகிறேன்.

நைவேத்யம் விவிதம் தத்த்வா குஸுமாதேர்பலிம் ஹரேத் 43.

பலவகை உணவு நைவேத்யம் செலுத்தி, பூ முதலானவற்றால் பலி செலுத்த வேண்டும்.

அஷ்டோத்தரஶதேநைவ தத்யாதேகபவித்ரகம் 43.

நூறு எட்டு எண்ணிக்கையால் ஒரு புனித நூலை வழங்க வேண்டும்.

விஷ்வக்ஸேநம் ததஃ ப்ரார்ச்ய ஸுருமர்க்யாதிபிர்ஹர 43.

பிறகு, விஷ்வக்சேனனை வழிபட்டு, அர்க்யம் முதலான மரியாதைகளை செலுத்த வேண்டும்.

ஜ்ஞாநதோऽஜ்ஞாநதோ வாபி பூஜநாதி க்ரு'தம் மயா 43.

நான் அறிந்தோ அறியாமலோ செய்த வழிபாடு மற்றும் பிற செயல்கள்—

மணிவித்ருமமாலபிர்மந்தாரகுஸுமாதிபிஃ 43.

மணிகள், பவளம் மாலைகள், மந்தார பூக்கள் முதலானவற்றால்—

வநமாலா யதா தேவ கௌஸ்துபம் ஸததம் ஹ்ரு'தி 43.

ஓ இறைவா, கௌஸ்துபம் போல வனமாலை என்றும் என் இதயத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

ஏவம் ப்ரார்த்ய த்விஜாந் போஜ்ய தத்த்வா தேப்யஶ்ச தக்ஷிணாம் 43.

இவ்வாறு வேண்டி, த்விஜர்களுக்கு உணவு அளித்து, அவர்களுக்கு தானமும் வழங்க வேண்டும்.

ஸாம்வத்ஸரீமிமாம் பூஜாம் ஸம்பாத்ய விதிவந்மயா 43.

இந்த வருடாந்திர பூஜையை முறையாக நான் செய்த பின்,

பூஜயித்வா பவித்ராத்யைர்ப்ரஹ்ம த்யாத்வா ஹரிர்பவேத் 44.

பவித்ரம் முதலானவற்றால் பூஜை செய்து, பரமத்தை தியானித்தால், ஹரி ஆகலாம்.

யச்சேத்வாங்மநஸம் ப்ராஜ்ஞஸ்தம் யஜேஜ்ஜ்ஞாநமாத்மநி 44.

புத்திசாலி ஒருவர் பேசும் வார்த்தையும் மனதையும் அடக்கி, அந்த அறிவை தன்னுள்ளே ஆராதிக்க வேண்டும்.

தேஹேந்த்ரியமநோபுத்திப்ராணாஹங்கராவர்ஜிதம் 44.

உடல், அறிவியல், மனம், புத்தி, உயிர், அகங்காரம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டது—

ஸ்வப்ரகாஶம் நிராகாரம் ஸதாநம் தமநாதி யத் 44.

தானாக ஒளிரும், உருவமற்றது, எப்போதும் நிலைத்தது, தன்னடக்கம் முதலியவற்றுக்கு ஆதாரம் அதுவே அறியப்பட வேண்டியது.

துரீயமக்ஷரம் ப்ரஹ்ம அஹமஸ்மி பரம் பதம் 44.

நான்காவது அழியாத ஓசை தான் பரம்பொருள்; அதுவே நான், அதுவே உயர்ந்த நிலை.

ஆத்மாநம் ரதிநம் வித்தி ஶரீரம் ரதமேவ து இந்த்ரியாணி ஹயாநாஹுர்விஷயாஸ்தேஷு கோசராஃ ।। 44.

ஆத்மாவை வண்டியோட்டும் மனிதராக அறிந்து, உடலை வண்டி என்று அறிக; உணர்வுகள் குதிரைகள் என்று கூறுவர், அவற்றுக்கு பொருள்கள் பயணப்பாதை.

ஆத்மேம்த்ரியமநோயுக்தோ போக்தேத்யாஹுர்மநீஷிணஃ 44.

ஆத்மா, மனமும் உணர்வுகளும் சேர்ந்தபோது அனுபவிப்பவன் என்று ஞானிகள் சொல்வார்கள்.

ஸ து தத்பதமாப்நோதி ஸ ஹி பூயோ ந ஜாயதே 44.

அவன் அந்த நிலையை அடைந்து பிறகு மீண்டும் பிறவிக்குள்ளாக மாட்டான்.

ஸ்வர்துந்யாஃ பாரமாப்நோதி தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம் 44.

அவன் விண்ணுலக நதியின் அக்கரை அடைந்து, அது விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடம் ஆகும்.

ஆஸநம் பத்மகாத்யுக்தம் ப்ராணாயாமோ மருஜ்ஜயஃ 44.

பத்மம் போன்ற ஆசனங்களில் அமர்ந்து, உயிர்வாயுவை அடக்குவது தான் சுவாசத்தை வெல்லுதல்.

மநோத்ரு'திர்தாரணா ஸ்யாத்ஸமாதிர்ப்ரஹ்மணி ஸ்திதிஃ 44.

மனதை ஒருமுகப்படுத்துவது தாரணை; பரம்பொருளில் நிலைபெறுவது சமாதி.

ஹ்ரு'த்பத்மகர்ணிகாமத்யே ஶங்கசக்ரகதாப்ஜவாந் 44.

இதய மலரின் நடுவில், அவர் சங்கும் சக்கரமும் கதைமும் தாமரையும் கையில் ஏந்தி நிற்கிறார்.

நித்யஃ ஶுத்தோ பூதியுக்தஃ ஸத்யாநந்தாஹ்வயஃ பரஃ 44.

அவர் எப்போதும் நிலைத்தவர், தூயவர், மகிமை உடையவர், சத்தியமும் ஆனந்தமும் என அழைக்கப்படுபவர், உயர்ந்தவர்.

சதுர்விம்ஶதிமூர்த்திஃ ஸ ஶாலக்ராமஶிலாஸ்திதஃ 44.

இருபத்திநான்கு வடிவங்களுடன், அவர் சாளகிராமக் கல்லில் உறைகிறார்.

மநஸோऽபீப்ஸிதம் ப்ராப்ய தேவோ வைமாநிகோ பவேத் 44.

மனது விரும்பியதை அடைந்தவுடன், பக்தன் விண்ணுலக வானவனாகிறார்.

இதி ஶ்ரீகாருடே மஹாபுராணே பூர்வகண்டே ப்ரதமாம்ஶாக்யே ஆசாரகாண்டே ப்ரஹ்மமூர்தித்யாநநிரூபணம் நாம சதுஶ்சத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீ காருட மகாபுராணத்தில், முதல் பகுதியான ஆசார காண்டத்தில், 'பிரம்ம ரூபத்தை தியானிப்பது' என்ற நாற்பத்திநான்காவது அதிகாரம் முடிகிறது.

ப்ரஸங்காத்கதயிஷ்யாமி ஶாலக்ராமஸ்ய லக்ஷணம் 45.

இப்போது தொடர்ச்சியாக, சாளகிராமத்தின் இலக்கணங்களை நான் விளக்குகிறேன்.

ஶங்கசக்ரகதாபத்மீ (ஹஸ்தஃ) (கேஶவாக்யோ) கதாதரஃ 45.

சங்கும் சக்கரமும் கதைமும் தாமரையும் கையில் ஏந்தும் கேசவனும் கதையுடன் இருப்பவரும்.