கருடபுராணம்

யோகிநாம் ஹ்ரு'தயே ஸ்தித்வா ஸத்யாயதி ஹரிம் பரம் । பார்தக்யேநாபி தம் த்யாயந்மஹாத்யாதேதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

யோகிகளின் உள்ளத்தில் தங்கி, அவர் பரம ஹரியை தியானிக்கிறார்; தனித்தனியாகவும் தியானித்தாலும், அவர் மகா தியானி என நினைவுகூரப்படுகிறார்.

யத்யோக்யதாநுஸாரேண விஜாநாதி பரம் ஹரிம் । ருத்ராதௌ வித்யமாநாம்ஶ்ச குணாஞ்ஜாநாதி ஸர்வதா ॥ ௩,௧௬.

தகுதியின்படி ஒருவர் பரம ஹரியை அறிந்தால், ருத்ரன் முதலியவர்களில் உள்ள குணங்களையும் எப்போதும் அறிந்திருப்பார்.

அதோ வை விஜ்ஞநாமாஸௌ ப்ரோக்தோ ஹி ககஸத்தம । காம்யாநாம் கர்மணாம் த்யாகாத்விராக இதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

அதனால், பறவைகளில் சிறந்தவரே, அவர் விவேகம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; வாஞ்சையுடன் செய்யும் செயல்களை விட்டால், அவர் வைராகியம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

அதவாயோகிநாம் நித்யம் ஹ்ரு'தி ஸ்தித்வா ஸ மாருதஃ । வைராக்யம் ஸம்ஜநயதி விராக இதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

அல்லது, யோகிகளின் உள்ளத்தில் எப்போதும் தங்கி, அந்த வாயு வைராகியத்தை உருவாக்குகிறார்; அதனால் அவர் வைராகியம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

தேவாநாம் புண்யபாபாப்யாம் ஸுகமேவோத்தரோத்தரம் । தத்ஸுகம் தூத்தரேஷாம் ச வாயுபர்யந்தமேவ ச ॥ ௩,௧௬.

தேவர்களுக்கு புண்ணியம் பாவத்தால் சந்தோஷம் தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது; அந்த சந்தோஷம், அவர்களில் உயர்ந்தவர்களுக்கு வாயுவை வரை நீள்கிறது.

தேவாநாம் ச ரு'ஷீணாம் ச உத்தமாநாம் ந்ரு'ணாம் ததா । ஸுகாம்ஶம் ஜநயேத்வாயுர்யதோதஃ ஸுகஸம்ஜ்ஞகஃ ॥ ௩,௧௬.

தேவர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்களில் சிறந்தவர்களுக்கு சந்தோஷத்தின் ஒரு பங்கைக் கொடுப்பது வாயுவே; அதனால் அவர் சந்தோஷம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

புநக்தி ஸர்வதா வீத்ரம் தத்ர முக்யஸ்து மாருதஃ । துஃ கஶோகாதிகம் கிஞ்சித்தேவாநாம் பவதி ப்ரபோ ॥ ௩,௧௬.

அவர் எப்போதும் அனுபவிக்கிறார், இந்திரா, அவர்களில் வாயுவே முதன்மை; சில துக்கம், சோகம் போன்றவை தேவர்களுக்கு ஏற்படுகின்றன, பிரபுவே.

தச்சாஸுராவேஶவஶாதித்யவேஹி ந ஸம்ஶயஃ । தஜ்ஜீவஸ்ய பவேத்கிஞ்சித்தைத்யாநாம் க்ரமஶோ பவேத் ॥ ௩,௧௬.

அசுரர்கள் உடல் புகுந்து ஆட்சி செய்யும் போது, அது நிச்சயம் நிகழும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. அந்த உயிருக்கு, அசுரர்களின் இயல்பு சிறிது சிறிதாக வர ஆரம்பிக்கும்.

யதஃ கலிஶ்சாதிகஃ ஸ்யாததோ துஃ கீதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ । தைத்யாநாம் புண்யபாபாப்யாம் துஃகமேவோத்தரோத்தரம் ॥ ௩,௧௬.

கலியுகம் மேலோங்கியதால், அவன் எப்போதும் துன்பம் அனுபவிப்பவன் என்று கூறப்படுகிறான். அசுரர்களுக்கு, புண்ணியம் மற்றும் பாவம் காரணமாக துன்பம் தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது.

தத்துஃகமுத்தரேஷாம் ச கலிபர்யந்தமேவ ச । புநக்தி ஸர்வதா வீந்த்ர ததஃ கலிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

அந்த துன்பம், பிறகு பிறகு, கலியுகம் முடியும் வரை தொடரும். அவன் எப்போதும் அதை அனுபவிக்கிறான், இந்திரா; அதனால் அவனை 'கலி' என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஸுகஹர்ஷாதிகம் கிம்சித்தைத்யாநாம் பவதி ப்ரபோ । தேவாவேஶோ பவேத்தஸ்ய நாத்ர கார்யா விசாரணா ॥ ௩,௧௬.

அசுரர்களுக்கு சில சந்தோஷம், மகிழ்ச்சி போன்றவை நேரிடலாம், பிரபு. அவனுக்கு தேவர்கள் உடல் புகுந்து ஆட்சி செய்வது நிகழும்; இதில் யோசனை தேவையில்லை.

தேவாநாம் நிரயோ நாஸ்தி தைத்யாநாம் விநதாஸுத । ஸுகஸ்வரூபம் தந்நாஸ்தி விஷயோத்தமபி த்விஜ ॥ ௩,௧௬.

தேவர்களுக்கு நரகம் இல்லை, வினதையின் மகனே; அசுரர்களுக்கு எந்த வகையிலும் சந்தோஷம் கிடையாது, உணர்வுகள் மூலம் வரும் மகிழ்ச்சியும் இல்லை, துவிஜா.

விஷயோத்தம் கிஞ்சிதபி தேவாவேஶாதுதீரிதம் । தமோ நாஸ்த்யேவ தேவாநாம் துஃகம் நாஸ்தி ஸ்வரூபதஃ ॥ ௩,௧௬.

உணர்வுகள் மூலம் சிறிது சந்தோஷம் தேவர்கள் உடல் புகுந்து நிகழும்; ஆனால் தேவர்களுக்கு இருள் இல்லை, இயல்பாக துன்பமும் இல்லை.

விஷயோத்தம் மஹாதுஃகம் தேவாநாம் நாஸ்தி ஸர்வதா । துஃகஶோகாதிகம் கிம் சிதஸுராவேஶதோ பவேத் ॥ ௩,௧௬.

உணர்வுகள் மூலம் பெரும் துன்பம் தேவர்களுக்கு ஒருபோதும் இல்லை; ஆனால் அசுரர்கள் உடல் புகுந்தால், சிறிது துன்பம், சோகம் போன்றவை ஏற்படலாம்.

அதஃ கலிஃ ஸதா துஃகீ ஸுகீ வாயுஸ்து ஸர்வதா । மநுஷ்யாணாம்ரு'ஷீணாம் ச ஸுகம் துஃகம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௬.

அதனால், கலி எப்போதும் துன்பத்தில் இருப்பவன்; வாயு எப்போதும் சந்தோஷத்தில் இருப்பவன். மனிதர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும், பறவைகளின் அரசே, சந்தோஷமும் துன்பமும் ஏற்படும்.

பவேத்தத்புண்யபாபாப்யாம் புண்யபோகீ ச மாருதஃ । கஷ்டபங்கஃ கலிலயோ நாத்ர கார்யா விசாரணா ॥ ௩,௧௬.

அது புண்ணியம், பாவம் காரணமாக நிகழும்; வாயு புண்ணிய பலனை அனுபவிப்பவன். துன்பம் களைவது கலிக்கே உரியது; இதில் யோசனை தேவையில்லை.

ப்ராணாதிஸுகபர்யந்தா அம்ஶா ஏகோநவிம்ஶதிஃ । ப்ரவிஷ்டாஃ ஸம்தி லோகேஷு ப்ரு'தக்ஸம்தி ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௬.

உயிர் மூச்சு முதலான சந்தோஷம் என ஒன்பது பத்தொன்பது பாகங்கள் உள்ளன. அவை உலகங்களில் புகுந்து தனித்தனியாக இருக்கின்றன, பறவைகளின் அரசே.

மாருதரேவதாராம்ஶ்ச ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ரஸத்தம । சதுர்தஶஸு சந்த்ரேஷு த்விதீயௌ யோ விரோசநஃ ॥ ௩,௧௬.

வாயு மற்றும் ரேவதா பாகங்களை கேள், சிறந்த பறவை அரசே. பதினான்கு சந்திரர்களில் இரண்டாவது விரோசனன்.

ஸ வாயுரிதி ஸம்ப்ரோக்த இந்த்ராதீநாம் ககேஶ்வர । ஹரிதத்த்வேஷு ஸர்வேஷு ஸ விஷ்வக்யாவ்யதேக்ஷணஃ ॥ ௩,௧௬.

அவன் 'வாயு' என்று அழைக்கப்படுகிறான், இந்திரன் முதலியவர்களுக்குள், பறவைகளின் அரசே. ஹரியின் எல்லா ரூபங்களிலும், அவன் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த, மாறாத சாட்சி.

அதோ ரோசநநாமாஸௌ மருதம்ஶஃ ப்ரகீர்திதஃ। ராமாவதாரே ஹநுமாந்ராமகார்யார்தஸாதகஃ । ஸ ஏவ பீமஸேநஸ்து ஜாதோ பூம்யாம் மஹாபலஃ ॥ ௩,௧௬.

அதனால், அவன் ரோசனன் என்ற பெயரில் மருத் பாகம் என்று அழைக்கப்படுகிறான். இராம அவதாரத்தில், ஹனுமான் இராமனின் காரியங்களை நிறைவேற்றினான். அவனே பூமியில் பீமசேனனாகப் பிறந்த வலிமை மிகுந்தவன்.

க்ரு'ஷ்ணாவதாரே விஜ்ஞேயோ மருதம்ஶஃ ப்ரகீர்திதஃ ॥ ௩,௧௬.

கிருஷ்ண அவதாரத்தில், அவன் மருத் பாகம் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

மணிமாந்நாம தைத்யஸ்து ஸம்கராக்யோ பவிஷ்யதி । ஸர்வேஷாம் ஸம்கரம் யஸ்து கரிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௬.

மணிமான் என்ற அசுரன், சங்கரன் என்ற பெயரில் பிரபலமாக இருப்பான். அவன் அனைவரிடமும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துவான், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

தேந ஸம்கரநாமாஸௌ பவிஷ்யதி ககேஶ்வர । தர்மாந்பாகவதாந்ஸர்வாந்விநாஶயதி ஸர்வதா ॥ ௩,௧௬.

அதனால் அவன் 'சங்கரன்' என்று அழைக்கப்படுவான், பறவைகளின் அரசே. அவன் பக்தர்களின் அனைத்து தர்மங்களையும் முற்றிலும் அழிப்பான்.

ததா பூமௌ வாஸுதேவோ பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । யஜ்ஞார்தைஃ ஸத்ரு'ஶோ யஸ்ய நாஸ்தி லோகே சதுர்தஶே ॥ ௩,௧௬.

அந்த நேரத்தில், வாசுதேவன் பூமியில் இருப்பார், இதில் சந்தேகம் இல்லை. யஜ்ஞம் செய்வதில், பதினான்கு உலகங்களிலும் அவருக்கு இணை யாரும் இருக்கமாட்டார்கள்.

அதஃ ஸ ப்ரஜ்ஞயா பூர்ணோ பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । அவதாராஸ்த்ரயோ வாயோர்மதம் பாகவதாபிதம் ॥ ௩,௧௬.

அதனால், அவர் ஞானத்தில் நிரம்பியவராக இருப்பார், இதில் சந்தேகம் இல்லை. வாயுவின் மூன்று அவதாரங்கள் பகவத வழியில் கூறப்பட்டுள்ளன.

ஸ்தாபநம் துஷ்டதமநம் த்வயமேவ ப்ரயோஜநம் । நாந்யத்ப்ரயோஜநம் வாயோஸ்ததா வைரோசநாத்மகே ॥ ௩,௧௬.

நன்மை நிலைநிறுத்தலும், தீயவர்களை அடக்குவதும் ஆகிய இரண்டும் தான் வாயுவுக்கும் வைரோசனப் பிறப்பாளிகளுக்கும் உள்ள ஒரே நோக்கங்கள்; வேறு எந்த நோக்கமும் இல்லை.

அவதாரத்ரயே வீந்த்ர துஃகம் கர்பாதிஸம்பவம் । நாஸ்தி நாஸ்த்யேவ வாயோஸ்து ததா வைரோசநாதிகே ॥ ௩,௧௬.

பறவைகளின் அரசே, மூன்று அவதாரங்களில் வாயுவுக்கும் வைரோசனர்களுக்கும் கருவில் பிறப்பால் ஏற்படும் துயரமோ வேதனையோ எதுவும் இல்லை.

ஶுக்ரஶோணிதஸம்பந்தோ ஹ்யவதாரசதுஷ்டயே । நாஸ்தி நாஸ்த்யேவ பக்ஷீந்த்ர யதோ நாஸ்த்யஶுபம் ததஃ ॥ ௩,௧௬.

பறவைகளின் தலைவனே, நான்கு அவதாரங்களில் விந்துவும் ரத்தமும் கலப்பது என்பது இல்லை; ஆகவே, அங்கு எந்த அசுத்தமும் இல்லை.

பூர்வம் கர்பம் ஸமாஶோஷ்ய ஸமயே ப்ரபவஸ்ய ச । ப்ராதுர்பவதி தேவேஶீ ஹ்யவதாரசதுஷ்டயே ॥ ௩,௧௬.

முன்னதாக, அவள் கருவை முழுவதும் இழுத்து, அவதாரத்தின் நேரத்தில் தேவியின் தோற்றம் நான்கு அவதாரங்களிலும் நிகழ்கிறது.