கருடபுராணம்

நஷ்டப்ராயம் ச தத்ஸர்வம் குரோஃ ஸம்ஜ்ஞாநபோதகாத் । ப்ராப்யயோகம் ஸமாசர்ய அந்தே மோக்ஷமவாப்நுயாத் ॥ ௩,௧௬.

அந்த பழக்கங்கள் பெரும்பாலும் குருவின் அறிவால் அழிகின்றன; யோகத்தை நடைமுறைப்படுத்தி, இறுதியில் விடுதலை அடையலாம்.

காம்யேந பூஜநம் விஷ்ணோரைஶ்வர்யம் ப்ரததாதி ச । ஜ்ஞாநம் ச விபரீதம் ஸ்யாத்தேந யாத்யதரம் தமஃ ॥ ௩,௧௬.

வாஞ்சையுடன் விஷ்ணுவை வழிபட்டால் செல்வம் கிடைக்கும்; ஆனால் அந்த அறிவு சிதைந்ததாக இருக்கும், அதனால் கீழ்மையான இருளில் வீழ்வான்.

ததேவ விபரீதம் சேஜ்ஜ்ஞாநாய பரிகீர்திதம் । ஶிலாயாம் விஷ்ணுபுத்திஸ்து விஷ்ணுபுத்திர்த்விஜே ததா ॥ ௩,௧௬.

அந்த சிதைந்த அறிவும் அறிவாகவே கூறப்படுகிறது; கல்லில் விஷ்ணுவை நினைப்பதும், பிராமணனிலும் விஷ்ணுவை நினைப்பதும் விஷ்ணு-நினைவு எனப்படும்.

ஸலிலே தீர்தபுத்திஸ்து ரோணுகாயாம் ததைவ ச । ஶிவே ஸூர்யே ஷண்முகே ச விஷ்ணுபுத்திஃ ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௬.

தண்ணீரில் தீர்த்தம் என்று நினைப்பதும், மண் கட்டியில் அதேபோல் நினைப்பதும், சிவன், சூரியன், முருகன் ஆகியோரிலும் விஷ்ணுவை நினைப்பதும், பறவைகளின் அரசே.

இத்யாத்யமகிலம் ஜ்ஞாநம் விபரீதமிதி ஸ்ம்ரு'தம் । ஶிலாத்யேஷு ச ஸர்வேஷு ஐக்யேநைவ விசிந்தநம் ॥ ௩,௧௬.

இவ்வாறு ஆரம்பிக்கும் எல்லா அறிவும் சிதைந்ததாக நினைவுகூரப்படுகிறது; கல் போன்ற பொருள்களில் எல்லாம் ஒன்றாகவே தியானிக்கப்படுகிறது.

விஷ்ணுபுத்திரிதி ப்ரோக்தம் ந து தத்ரஸ்தவேதநம் । அநாத்யநந்தகாலேபி காம்யேந ஹரிபூஜநம் ॥ ௩,௧௬.

இது விஷ்ணு-நினைவு என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஆனால் அந்த இடங்களில் உண்மையான அனுபவம் இல்லை; முடிவில்லாத காலம் வரை வாஞ்சையுடன் ஹரியை வழிபட்டாலும் அது உண்மையான அனுபவம் அல்ல.

யதோ நாஸ்தி ததோ வாயுர்ரு'ஜுர்யோக்யஃ ப்ரகீர்திதஃ । அந்யேஷாம் ஸர்வதா நாஸ்தி அதோ ந ரு'ஜவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧௬.

எங்கு அது இல்லையோ, அங்கு வாயு நேர்மையானவராகக் கூறப்படுகிறார்; மற்றவர்களுக்கு அது எப்போதும் இல்லை, அதனால் அவர்கள் நேர்மையுள்ளவர்கள் என்று அழைக்கப்படுவதில்லை.

ஹரிம் தர்ஶயதே வாபி அபரோக்ஷேண ஸர்வதா । மோக்ஷாதிகாரிணாம் காலே அதஃ ப்ரஜ்ஞேதி கத்யதே ॥ ௩,௧௬.

அவர் எப்போதும் ஹரியை நேரடியாகக் காண்பிக்கிறார்; விடுதலைக்கு தகுதியுள்ளவர்களின் நேரத்தில், அவர் ஞானம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பரோக்ஷேணாபி ஸர்வேஷாம் ஹரிம் தர்ஶயதே ஸதா । அதோ வாயுஃ ஸதா வீந்த்ர ஜ்ஞாநமித்யேவ கீர்திதஃ ॥ ௩,௧௬.

அவர் அனைவருக்கும் எப்போதும் ஹரியை மறைமுகமாகக் காண்பிக்கிறார்; அதனால், பறவைகளில் சிறந்தவரே, வாயு எப்போதும் அறிவு என்று கூறப்படுகிறார்.

ஹிதாஹிதோபதேஷ்ட்ரு'த்வாத்பக்தாநாம் ஹ்ரு'தயே ஸ்திதஃ । ததஶ்ச குருஸம்ஜ்ஞாம் சாப்யவாப ஸ ச மாருதஃ ॥ ௩,௧௬.

நன்மை தீமையை அறிவுறுத்துவதால், அவர் பக்தர்களின் உள்ளத்தில் தங்கி இருக்கிறார்; அதனால் வாயுவும் குரு என்ற பெயரை பெற்றார்.

யோகிநாம் ஹ்ரு'தயே ஸ்தித்வா ஸத்யாயதி ஹரிம் பரம் । பார்தக்யேநாபி தம் த்யாயந்மஹாத்யாதேதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

யோகிகளின் உள்ளத்தில் தங்கி, அவர் பரம ஹரியை தியானிக்கிறார்; தனித்தனியாகவும் தியானித்தாலும், அவர் மகா தியானி என நினைவுகூரப்படுகிறார்.

யத்யோக்யதாநுஸாரேண விஜாநாதி பரம் ஹரிம் । ருத்ராதௌ வித்யமாநாம்ஶ்ச குணாஞ்ஜாநாதி ஸர்வதா ॥ ௩,௧௬.

தகுதியின்படி ஒருவர் பரம ஹரியை அறிந்தால், ருத்ரன் முதலியவர்களில் உள்ள குணங்களையும் எப்போதும் அறிந்திருப்பார்.

அதோ வை விஜ்ஞநாமாஸௌ ப்ரோக்தோ ஹி ககஸத்தம । காம்யாநாம் கர்மணாம் த்யாகாத்விராக இதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

அதனால், பறவைகளில் சிறந்தவரே, அவர் விவேகம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; வாஞ்சையுடன் செய்யும் செயல்களை விட்டால், அவர் வைராகியம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

அதவாயோகிநாம் நித்யம் ஹ்ரு'தி ஸ்தித்வா ஸ மாருதஃ । வைராக்யம் ஸம்ஜநயதி விராக இதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

அல்லது, யோகிகளின் உள்ளத்தில் எப்போதும் தங்கி, அந்த வாயு வைராகியத்தை உருவாக்குகிறார்; அதனால் அவர் வைராகியம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

தேவாநாம் புண்யபாபாப்யாம் ஸுகமேவோத்தரோத்தரம் । தத்ஸுகம் தூத்தரேஷாம் ச வாயுபர்யந்தமேவ ச ॥ ௩,௧௬.

தேவர்களுக்கு புண்ணியம் பாவத்தால் சந்தோஷம் தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது; அந்த சந்தோஷம், அவர்களில் உயர்ந்தவர்களுக்கு வாயுவை வரை நீள்கிறது.

தேவாநாம் ச ரு'ஷீணாம் ச உத்தமாநாம் ந்ரு'ணாம் ததா । ஸுகாம்ஶம் ஜநயேத்வாயுர்யதோதஃ ஸுகஸம்ஜ்ஞகஃ ॥ ௩,௧௬.

தேவர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்களில் சிறந்தவர்களுக்கு சந்தோஷத்தின் ஒரு பங்கைக் கொடுப்பது வாயுவே; அதனால் அவர் சந்தோஷம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

புநக்தி ஸர்வதா வீத்ரம் தத்ர முக்யஸ்து மாருதஃ । துஃ கஶோகாதிகம் கிஞ்சித்தேவாநாம் பவதி ப்ரபோ ॥ ௩,௧௬.

அவர் எப்போதும் அனுபவிக்கிறார், இந்திரா, அவர்களில் வாயுவே முதன்மை; சில துக்கம், சோகம் போன்றவை தேவர்களுக்கு ஏற்படுகின்றன, பிரபுவே.

தச்சாஸுராவேஶவஶாதித்யவேஹி ந ஸம்ஶயஃ । தஜ்ஜீவஸ்ய பவேத்கிஞ்சித்தைத்யாநாம் க்ரமஶோ பவேத் ॥ ௩,௧௬.

அசுரர்கள் உடல் புகுந்து ஆட்சி செய்யும் போது, அது நிச்சயம் நிகழும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. அந்த உயிருக்கு, அசுரர்களின் இயல்பு சிறிது சிறிதாக வர ஆரம்பிக்கும்.

யதஃ கலிஶ்சாதிகஃ ஸ்யாததோ துஃ கீதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ । தைத்யாநாம் புண்யபாபாப்யாம் துஃகமேவோத்தரோத்தரம் ॥ ௩,௧௬.

கலியுகம் மேலோங்கியதால், அவன் எப்போதும் துன்பம் அனுபவிப்பவன் என்று கூறப்படுகிறான். அசுரர்களுக்கு, புண்ணியம் மற்றும் பாவம் காரணமாக துன்பம் தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது.

தத்துஃகமுத்தரேஷாம் ச கலிபர்யந்தமேவ ச । புநக்தி ஸர்வதா வீந்த்ர ததஃ கலிரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

அந்த துன்பம், பிறகு பிறகு, கலியுகம் முடியும் வரை தொடரும். அவன் எப்போதும் அதை அனுபவிக்கிறான், இந்திரா; அதனால் அவனை 'கலி' என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஸுகஹர்ஷாதிகம் கிம்சித்தைத்யாநாம் பவதி ப்ரபோ । தேவாவேஶோ பவேத்தஸ்ய நாத்ர கார்யா விசாரணா ॥ ௩,௧௬.

அசுரர்களுக்கு சில சந்தோஷம், மகிழ்ச்சி போன்றவை நேரிடலாம், பிரபு. அவனுக்கு தேவர்கள் உடல் புகுந்து ஆட்சி செய்வது நிகழும்; இதில் யோசனை தேவையில்லை.

தேவாநாம் நிரயோ நாஸ்தி தைத்யாநாம் விநதாஸுத । ஸுகஸ்வரூபம் தந்நாஸ்தி விஷயோத்தமபி த்விஜ ॥ ௩,௧௬.

தேவர்களுக்கு நரகம் இல்லை, வினதையின் மகனே; அசுரர்களுக்கு எந்த வகையிலும் சந்தோஷம் கிடையாது, உணர்வுகள் மூலம் வரும் மகிழ்ச்சியும் இல்லை, துவிஜா.

விஷயோத்தம் கிஞ்சிதபி தேவாவேஶாதுதீரிதம் । தமோ நாஸ்த்யேவ தேவாநாம் துஃகம் நாஸ்தி ஸ்வரூபதஃ ॥ ௩,௧௬.

உணர்வுகள் மூலம் சிறிது சந்தோஷம் தேவர்கள் உடல் புகுந்து நிகழும்; ஆனால் தேவர்களுக்கு இருள் இல்லை, இயல்பாக துன்பமும் இல்லை.

விஷயோத்தம் மஹாதுஃகம் தேவாநாம் நாஸ்தி ஸர்வதா । துஃகஶோகாதிகம் கிம் சிதஸுராவேஶதோ பவேத் ॥ ௩,௧௬.

உணர்வுகள் மூலம் பெரும் துன்பம் தேவர்களுக்கு ஒருபோதும் இல்லை; ஆனால் அசுரர்கள் உடல் புகுந்தால், சிறிது துன்பம், சோகம் போன்றவை ஏற்படலாம்.

அதஃ கலிஃ ஸதா துஃகீ ஸுகீ வாயுஸ்து ஸர்வதா । மநுஷ்யாணாம்ரு'ஷீணாம் ச ஸுகம் துஃகம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௬.

அதனால், கலி எப்போதும் துன்பத்தில் இருப்பவன்; வாயு எப்போதும் சந்தோஷத்தில் இருப்பவன். மனிதர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும், பறவைகளின் அரசே, சந்தோஷமும் துன்பமும் ஏற்படும்.

பவேத்தத்புண்யபாபாப்யாம் புண்யபோகீ ச மாருதஃ । கஷ்டபங்கஃ கலிலயோ நாத்ர கார்யா விசாரணா ॥ ௩,௧௬.

அது புண்ணியம், பாவம் காரணமாக நிகழும்; வாயு புண்ணிய பலனை அனுபவிப்பவன். துன்பம் களைவது கலிக்கே உரியது; இதில் யோசனை தேவையில்லை.

ப்ராணாதிஸுகபர்யந்தா அம்ஶா ஏகோநவிம்ஶதிஃ । ப்ரவிஷ்டாஃ ஸம்தி லோகேஷு ப்ரு'தக்ஸம்தி ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௬.

உயிர் மூச்சு முதலான சந்தோஷம் என ஒன்பது பத்தொன்பது பாகங்கள் உள்ளன. அவை உலகங்களில் புகுந்து தனித்தனியாக இருக்கின்றன, பறவைகளின் அரசே.

மாருதரேவதாராம்ஶ்ச ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ரஸத்தம । சதுர்தஶஸு சந்த்ரேஷு த்விதீயௌ யோ விரோசநஃ ॥ ௩,௧௬.

வாயு மற்றும் ரேவதா பாகங்களை கேள், சிறந்த பறவை அரசே. பதினான்கு சந்திரர்களில் இரண்டாவது விரோசனன்.

ஸ வாயுரிதி ஸம்ப்ரோக்த இந்த்ராதீநாம் ககேஶ்வர । ஹரிதத்த்வேஷு ஸர்வேஷு ஸ விஷ்வக்யாவ்யதேக்ஷணஃ ॥ ௩,௧௬.

அவன் 'வாயு' என்று அழைக்கப்படுகிறான், இந்திரன் முதலியவர்களுக்குள், பறவைகளின் அரசே. ஹரியின் எல்லா ரூபங்களிலும், அவன் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த, மாறாத சாட்சி.