கருடபுராணம்

அதோஸௌ விஷ்ணுபக்தஶ்ச கீர்திதோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ । ஏஷோஸௌ ஸர்வஜீவாநாம் சித்தஸம்ஜ்ஞாநமேவ ச ॥ ௩,௧௬.

அதனால், அவர் விஷ்ணுவின் பக்தன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்—இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை; மேலும், எல்லா உயிரினங்களின் சிந்தனை என்றும் அவர் அறியப்படுகிறார்.

சித்தரூபோ யதோ வாயுரதஶ்சித்தமிதி ஸ்ம்ரு'தஃ । ப்ரபுஃ ப்ரபூணாம் கருட ஸோதராணாம் ச ஸர்வஶஃ ॥ ௩,௧௬.

வாயு சிந்தனையின் வடிவம் என்பதால், அவர் சித்தம் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்; கருடா, அவர் எல்லா தலைவர்களின் தலைவரும், சகோதரர்களின் தலைவரும் ஆவார்.

அதஸ்து வாயுரேவைகோ மஹாப்ரபுரிதி ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸர்வேஷாம் ச ஹ்ரு'ஹி ஸ்தித்வா பலம் பஶ்யதி ஸத்தம ॥ ௩,௧௬.

அதனால், வாயுவே மகா பிரபு என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்; எல்லோரின் இதயத்தில் இருந்து, அவர் அவர்களின் பலத்தை அறிகிறார், சிறந்தவரே.

அதோ பலமிதி ஹ்யாக்யாமவாப விநதாஸுத । ஸர்வேஷாம் ச ஹ்ரு'தி ஸ்தித்வா புத்ரபௌத்ராதிகைர்ஜநைஃ ॥ ௩,௧௬.

அதனால், வினதையின் மகனே, அவர் பலம் என்ற பெயரைப் பெற்றார்; எல்லோரின் இதயத்தில் இருந்து, மகன்கள், பேத்துகள் மற்றும் பிறவர்களால்.

யாஜநம் குருதே நித்யமதோஸௌ யஷ்ட்ரு'ஸம்ஜ்ஞகஃ । அநந்தகல்பமாரப்ய வாயுபர்யந்தமேவ ச ॥ ௩,௧௬.

அவர் எப்போதும் யாகம் செய்கிறார், அதனால் அவர் யஷ்ட்ரு என்று அழைக்கப்படுகிறார்; முடிவில்லா காலத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து வாயுவை வரை.

வக்ரத்வம் நாஸ்தி யோகஸ்ய ரு'ஜுர்யோக்ய இதி ஸ்ம்ரு'தஃ । யோகஸ்ய வக்ரதா நாம காம்யதா ஹரிபூஜநே । ஈஶருத்ராதிகாநாம் ச காம்யேந ஹரிபூஜநம் ॥ ௩,௧௬.

யோகத்தில் வளைவு இல்லை; அதனால் அவர் நேர்மையான யோகி என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்; யோகத்தில் வளைவு என்பது ஹரியை விருப்பத்துடன் வழிபடுவதே; ஈசன், ருத்ரன் மற்றும் பிறரும் விருப்பத்துடன் ஹரியை வழிபடுகிறார்கள்.

கஸ்யசித்த்வத பக்ஷீந்த்ர ஹ்யதஸ்த்வந்ரு'ஜவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧௬.

ஆனால், பறவைகளின் அரசே, சிலர் அதனால் நேர்மையற்றவர்கள் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்கள்.

ரு'ஷ்யாதீநாம் ச மத்யேபி காம்யேந ஹரிபூஜநம் । அதோ ந ரு'ஜவோ ஜ்ஞேயா மநுஷ்யாணாம் ச கா கதா ॥ ௩,௧௬.

முனிவர்கள் மற்றும் பிறரிடையிலும், ஹரியை விருப்பத்துடன் வழிபடுகிறார்கள்; அதனால், அவர்கள் நேர்மையுடையவர்கள் என்று அறியப்பட கூடாது; மனிதர்களைப் பற்றி சொல்லவேண்டுமா?

யாவத்காம்யஸபர்யாம் வை ந ஜஹாதி நரோத்தமஃ । ததா ரு'ஷ்யாதயஶ்சைவ மோக்ஷஸ்ய பரிபந்திநீம் ॥ ௩,௧௬.

ஒரு சிறந்த மனிதன் விருப்பத்துடன் செய்யும் பூஜையை விட்டு விடாதவரை, அதுபோல் முனிவர்கள் மற்றும் பிறரும் மோக்ஷத்திற்கு தடையாகவே இருக்கிறார்கள்.

அநாதிகாலமாரப்ய கர்மஜந்யா ச வாஸநா । மோக்ஷாதிகாரிணஃ ஸர்வே குர்வதே கஸ்ய பூஜநம் ॥ ௩,௧௬.

ஆரம்பமில்லாத காலத்திலிருந்தே, செயல்களால் உண்டாகும் பழக்கங்கள் இருக்கின்றன. விடுதலைக்கு தகுதியுள்ள அனைவரும் யாரையோ வழிபடுகிறார்கள்.

நஷ்டப்ராயம் ச தத்ஸர்வம் குரோஃ ஸம்ஜ்ஞாநபோதகாத் । ப்ராப்யயோகம் ஸமாசர்ய அந்தே மோக்ஷமவாப்நுயாத் ॥ ௩,௧௬.

அந்த பழக்கங்கள் பெரும்பாலும் குருவின் அறிவால் அழிகின்றன; யோகத்தை நடைமுறைப்படுத்தி, இறுதியில் விடுதலை அடையலாம்.

காம்யேந பூஜநம் விஷ்ணோரைஶ்வர்யம் ப்ரததாதி ச । ஜ்ஞாநம் ச விபரீதம் ஸ்யாத்தேந யாத்யதரம் தமஃ ॥ ௩,௧௬.

வாஞ்சையுடன் விஷ்ணுவை வழிபட்டால் செல்வம் கிடைக்கும்; ஆனால் அந்த அறிவு சிதைந்ததாக இருக்கும், அதனால் கீழ்மையான இருளில் வீழ்வான்.

ததேவ விபரீதம் சேஜ்ஜ்ஞாநாய பரிகீர்திதம் । ஶிலாயாம் விஷ்ணுபுத்திஸ்து விஷ்ணுபுத்திர்த்விஜே ததா ॥ ௩,௧௬.

அந்த சிதைந்த அறிவும் அறிவாகவே கூறப்படுகிறது; கல்லில் விஷ்ணுவை நினைப்பதும், பிராமணனிலும் விஷ்ணுவை நினைப்பதும் விஷ்ணு-நினைவு எனப்படும்.

ஸலிலே தீர்தபுத்திஸ்து ரோணுகாயாம் ததைவ ச । ஶிவே ஸூர்யே ஷண்முகே ச விஷ்ணுபுத்திஃ ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௬.

தண்ணீரில் தீர்த்தம் என்று நினைப்பதும், மண் கட்டியில் அதேபோல் நினைப்பதும், சிவன், சூரியன், முருகன் ஆகியோரிலும் விஷ்ணுவை நினைப்பதும், பறவைகளின் அரசே.

இத்யாத்யமகிலம் ஜ்ஞாநம் விபரீதமிதி ஸ்ம்ரு'தம் । ஶிலாத்யேஷு ச ஸர்வேஷு ஐக்யேநைவ விசிந்தநம் ॥ ௩,௧௬.

இவ்வாறு ஆரம்பிக்கும் எல்லா அறிவும் சிதைந்ததாக நினைவுகூரப்படுகிறது; கல் போன்ற பொருள்களில் எல்லாம் ஒன்றாகவே தியானிக்கப்படுகிறது.

விஷ்ணுபுத்திரிதி ப்ரோக்தம் ந து தத்ரஸ்தவேதநம் । அநாத்யநந்தகாலேபி காம்யேந ஹரிபூஜநம் ॥ ௩,௧௬.

இது விஷ்ணு-நினைவு என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஆனால் அந்த இடங்களில் உண்மையான அனுபவம் இல்லை; முடிவில்லாத காலம் வரை வாஞ்சையுடன் ஹரியை வழிபட்டாலும் அது உண்மையான அனுபவம் அல்ல.

யதோ நாஸ்தி ததோ வாயுர்ரு'ஜுர்யோக்யஃ ப்ரகீர்திதஃ । அந்யேஷாம் ஸர்வதா நாஸ்தி அதோ ந ரு'ஜவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧௬.

எங்கு அது இல்லையோ, அங்கு வாயு நேர்மையானவராகக் கூறப்படுகிறார்; மற்றவர்களுக்கு அது எப்போதும் இல்லை, அதனால் அவர்கள் நேர்மையுள்ளவர்கள் என்று அழைக்கப்படுவதில்லை.

ஹரிம் தர்ஶயதே வாபி அபரோக்ஷேண ஸர்வதா । மோக்ஷாதிகாரிணாம் காலே அதஃ ப்ரஜ்ஞேதி கத்யதே ॥ ௩,௧௬.

அவர் எப்போதும் ஹரியை நேரடியாகக் காண்பிக்கிறார்; விடுதலைக்கு தகுதியுள்ளவர்களின் நேரத்தில், அவர் ஞானம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பரோக்ஷேணாபி ஸர்வேஷாம் ஹரிம் தர்ஶயதே ஸதா । அதோ வாயுஃ ஸதா வீந்த்ர ஜ்ஞாநமித்யேவ கீர்திதஃ ॥ ௩,௧௬.

அவர் அனைவருக்கும் எப்போதும் ஹரியை மறைமுகமாகக் காண்பிக்கிறார்; அதனால், பறவைகளில் சிறந்தவரே, வாயு எப்போதும் அறிவு என்று கூறப்படுகிறார்.

ஹிதாஹிதோபதேஷ்ட்ரு'த்வாத்பக்தாநாம் ஹ்ரு'தயே ஸ்திதஃ । ததஶ்ச குருஸம்ஜ்ஞாம் சாப்யவாப ஸ ச மாருதஃ ॥ ௩,௧௬.

நன்மை தீமையை அறிவுறுத்துவதால், அவர் பக்தர்களின் உள்ளத்தில் தங்கி இருக்கிறார்; அதனால் வாயுவும் குரு என்ற பெயரை பெற்றார்.

யோகிநாம் ஹ்ரு'தயே ஸ்தித்வா ஸத்யாயதி ஹரிம் பரம் । பார்தக்யேநாபி தம் த்யாயந்மஹாத்யாதேதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

யோகிகளின் உள்ளத்தில் தங்கி, அவர் பரம ஹரியை தியானிக்கிறார்; தனித்தனியாகவும் தியானித்தாலும், அவர் மகா தியானி என நினைவுகூரப்படுகிறார்.

யத்யோக்யதாநுஸாரேண விஜாநாதி பரம் ஹரிம் । ருத்ராதௌ வித்யமாநாம்ஶ்ச குணாஞ்ஜாநாதி ஸர்வதா ॥ ௩,௧௬.

தகுதியின்படி ஒருவர் பரம ஹரியை அறிந்தால், ருத்ரன் முதலியவர்களில் உள்ள குணங்களையும் எப்போதும் அறிந்திருப்பார்.

அதோ வை விஜ்ஞநாமாஸௌ ப்ரோக்தோ ஹி ககஸத்தம । காம்யாநாம் கர்மணாம் த்யாகாத்விராக இதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

அதனால், பறவைகளில் சிறந்தவரே, அவர் விவேகம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; வாஞ்சையுடன் செய்யும் செயல்களை விட்டால், அவர் வைராகியம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

அதவாயோகிநாம் நித்யம் ஹ்ரு'தி ஸ்தித்வா ஸ மாருதஃ । வைராக்யம் ஸம்ஜநயதி விராக இதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௬.

அல்லது, யோகிகளின் உள்ளத்தில் எப்போதும் தங்கி, அந்த வாயு வைராகியத்தை உருவாக்குகிறார்; அதனால் அவர் வைராகியம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

தேவாநாம் புண்யபாபாப்யாம் ஸுகமேவோத்தரோத்தரம் । தத்ஸுகம் தூத்தரேஷாம் ச வாயுபர்யந்தமேவ ச ॥ ௩,௧௬.

தேவர்களுக்கு புண்ணியம் பாவத்தால் சந்தோஷம் தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது; அந்த சந்தோஷம், அவர்களில் உயர்ந்தவர்களுக்கு வாயுவை வரை நீள்கிறது.

தேவாநாம் ச ரு'ஷீணாம் ச உத்தமாநாம் ந்ரு'ணாம் ததா । ஸுகாம்ஶம் ஜநயேத்வாயுர்யதோதஃ ஸுகஸம்ஜ்ஞகஃ ॥ ௩,௧௬.

தேவர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்களில் சிறந்தவர்களுக்கு சந்தோஷத்தின் ஒரு பங்கைக் கொடுப்பது வாயுவே; அதனால் அவர் சந்தோஷம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

புநக்தி ஸர்வதா வீத்ரம் தத்ர முக்யஸ்து மாருதஃ । துஃ கஶோகாதிகம் கிஞ்சித்தேவாநாம் பவதி ப்ரபோ ॥ ௩,௧௬.

அவர் எப்போதும் அனுபவிக்கிறார், இந்திரா, அவர்களில் வாயுவே முதன்மை; சில துக்கம், சோகம் போன்றவை தேவர்களுக்கு ஏற்படுகின்றன, பிரபுவே.

தச்சாஸுராவேஶவஶாதித்யவேஹி ந ஸம்ஶயஃ । தஜ்ஜீவஸ்ய பவேத்கிஞ்சித்தைத்யாநாம் க்ரமஶோ பவேத் ॥ ௩,௧௬.

அசுரர்கள் உடல் புகுந்து ஆட்சி செய்யும் போது, அது நிச்சயம் நிகழும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. அந்த உயிருக்கு, அசுரர்களின் இயல்பு சிறிது சிறிதாக வர ஆரம்பிக்கும்.

யதஃ கலிஶ்சாதிகஃ ஸ்யாததோ துஃ கீதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ । தைத்யாநாம் புண்யபாபாப்யாம் துஃகமேவோத்தரோத்தரம் ॥ ௩,௧௬.

கலியுகம் மேலோங்கியதால், அவன் எப்போதும் துன்பம் அனுபவிப்பவன் என்று கூறப்படுகிறான். அசுரர்களுக்கு, புண்ணியம் மற்றும் பாவம் காரணமாக துன்பம் தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது.