கருடபுராணம்

ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸூகரத்வம் ஹ்யவாப க்ஷோபணீமுத்தர்தும் தைத்யவபுர்நிஹந்தும் । ஹிரண்யாக்ஷம் ஸஜ்ஜநாநாம் ககேந்த்ர ததா பூமேஃ ஸ்தாபநார்தம் ச தேவஃ ॥ ௩,௧௫.

அதே விஷ்ணு, பூமியை உயர்த்தவும், ஹிரண்யாக்ஷன் என்ற அசுரனை அழிக்கவும், நல்லவர்களுக்கு பூமியை நிலைநிறுத்தவும், பன்றி வடிவம் எடுத்தார், பறவைகளின் தலைவனே.

ததோ ஹரிர்மத்விதாஸத்வமாபாந்ரு'ஷேர்பார்யாயாம் யாமிந்யாம் யோ மஹாத்மா । தத்ராவதாரே பஞ்சராத்ரம் ஸமக்ரமுபாதேஷ்டும் நாப தாநம் ஸ்வதந்த்ரஃ ॥ ௩,௧௫.

பிறகு ஹரி, அந்த மகாத்மா, யமியின் மனைவியில் மத்விதாசன் வடிவம் எடுத்தான்; அந்த அவதாரத்தில் பஞ்சராத்திரம் முழுவதையும் கற்பிக்க, தன்னிச்சையாக இருந்தான்.

ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸமபூத்ப்ரதர்யாம் நாராயணாக்யஃ ஶமலாபஹஶ்ச । தபஸ்தப்தும் ஶிக்ஷயிதும் த்வ்ரு'ஷீணாம் திரஸ்கர்தும் ஹ்யப்ஸரஸாம் ஸஹஸ்ரம் ॥ ௩,௧௫.

அதே விஷ்ணு, பதரியில் நாராயணன் ஆகி, பாவங்களை நீக்கி, தவம் செய்யவும், முனிவர்களை கற்றுக்கொடுப்பதற்கும், ஆயிரம் அப்சரஸ்களை விலக்கவும் வந்தான்.

ததோ ஹரிஃ கபிலத்வம் ஹ்யவாப்ய திரோஹிதாந்காலபலேந தத்த்வாந் । சதுர்விஶதிம் ஸம்ஶயம் சோத்தரிஷ்யந்நுபாதிஶச்சாஸுரயே மஹாத்மா ॥ ௩,௧௫.

பிறகு ஹரி, கபிலன் வடிவம் எடுத்தான்; காலத்தின் சக்தியால் tattva-களை மறைத்து, இருபத்து நான்கு tattva-களில் உள்ள சந்தேகங்களை நீக்கவும், அசுரி என்ற மகாத்மாவுக்கு உபதேசம் செய்தான்.

ஸ ஏவ ததஃ ஸமபூத்ரமேஶோநஸூயாயாமத்ரிரூபஃ பராத்மா । ஆந்வீக்ஷிகிம் நாம ஸுதர்கவித்யாமலர்கநாம்நே ப்ரததாத்தாம் மஹாத்மா ॥ ௩,௧௫.

அதே தத்தாத்ரேயர், ரமேசன் ஆகி, அநசூயையின் மகன் அத்திரி வடிவில், ஆன்வீக்ஷிகி என்ற விசாரணை அறிவை அலர்க்கன் எனும் ஒருவருக்கு அளித்தார், மகாத்மாவே.

ஸ ஏவ வம்ஶேப்யபவத்ரவேஶ்ச ஆகூத்யாம் யஃ ஸச்சிதாநந்தரூபஃ । ஸ்வாயம்புவம் யத்து மந்வந்தரம் ச தேவைஃ ஸாகம் பாலயாமாஸ வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அந்த ஒருவனே அந்த வம்சத்தில் பிறந்தான்; அவன் ஆகூதி என்பவளிடம், சத்சிதானந்தம் என்ற இயல்புடன், தேவர்களுடன் சேர்ந்து, ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தைக் காத்தான், மனிதர்களில் சிறந்தவனே.

ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸ உருக்ரமோபூதாக்நீத்ரபுத்ர்யாம் மேருதேவ்யாம் ச நாபேஃ । வித்யாரதாநாம் மாநிநாம் ஸர்வதைவமத்யாஶ்சர்யம் தர்ஶயிதும் ச வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அதே விஷ்ணுவே, பெரிய படிகளை எடுத்தவனாக, அக் அக்னீத்ரனுடைய மகள் மேருதேவி என்பவளிடம் நாபி என்பவருக்கு பிறந்தான்; கல்வியில் பெருமை கொண்டவர்களுக்கும் எல்லா தேவர்களுக்கும் அதிசயமான செயல்களை காட்டவே, மனிதர்களில் சிறந்தவனே.

ததோ ஹரிர்ஜக்ரு'ஹே கூர்மரூபம் ஸுராஸுராணாமுததிம் விமத்நதாம் । ப்ரு'ஷ்டே தர்தும் மந்தரம் பர்வதம் ச ப்ரஹ்மாண்டம் வா தர்துமீஶோ மஹாத்மா ॥ ௩,௧௫.

அதன்பின் ஹரி, அந்த மகான்மா, ஆமை வடிவம் எடுத்தான்; தேவர்களும் அசுரர்களும் கடலைக் கடைந்தபோது, மந்தர மலையைத் தன் முதுகில் சுமந்தான்; பிரம்மாண்டத்தையே தூக்கும் சக்தி அவனிடம் இருந்தது.

ததோ ஹரிஃ ப்ராதுரபூந்மஹாத்மா தந்வந்தரிர்நாம ஹரிந்மணித்யுதிஃ । அபத்யதோஷாந்பரிஹர்துமேவ ஹஸ்தே க்ரு'ஹீத்வா பூர்ணகுபம் ஸுதாபிஃ ॥ ௩,௧௫.

பின்னர் அந்த மகான்மா ஹரி, தன்வந்திரி என்ற பெயரில், ஹரியின் மாணிக்கம் போல ஒளிரும் உருவத்தில் தோன்றினான்; தீங்கு தரும் பொருட்களின் பாதிப்பை நீக்க, தன் கையில் அமிர்தம் நிரம்பிய கலசத்தை எடுத்திருந்தான்.

ததோ ஹரிர்ஜக்ரு'ஹே ஶ்ரீவபுஶ்ச யந்மோஹிநீதி ப்ரவதந்தி லோகே । உத்வ்ரு'த்தாநாம் திதிஜாநாம் மஹாத்மா ஸம்யக்தேஷாம் வஞ்சயிதும் ஹரிர்பலம் ॥ ௩,௧௫.

அப்போது ஹரி, உலகில் மோஹினி என்று அழைக்கப்படும் அழகான உருவத்தை எடுத்தார். அவ்வாறு, திதியின் அகந்தை கொண்ட மக்களை ஏமாற்றி, அவர்களின் பலத்தைப் பறிக்க அவர் இப்படிச் செய்தார்.

ததோ ஹரிஃ ப்ராதுரபூந்மஹாத்மா ந்ரு'ஸிம்ஹநாமா பகவாநநந்தஃ । தைத்யோ ஹிரண்யகஶிபுஶ்ச ததோருதேஶே ஸம்ஸ்தாபிதஃ கரஜைர்தாரிதஶ்ச ॥ ௩,௧௫.

பின்னர் அந்த மகான் ஹரி, நரசிம்மர் என்ற பெயரில் தோன்றினார். அப்போது ஹிரண்யகசிபு என்ற அசுரன், அவரது மடியில் வைத்து, நக்களால் இருகப்பட்டான்.

ததோ ஹரிர்பகவாந்வாமநோபூததித்யாம் வை கஶ்யபாத்தவதேவஃ । இந்த்ராயேதம் தாதுகாமஃ ககேந்த்ர ததர்தம் வை பாவிதும் ஸோவிதும் ச ॥ ௩,௧௫.

அதற்குப் பிறகு, ஹரி, ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஆண்டவன், வாமனராக, அதிதிக்கும் கஶ்யபனுக்கும் பிறந்தார். பறவைகளுக்குத் தலைவா, இந்திரனுக்கு இதை வழங்கவும், உலகைத் தூய்மைப்படுத்தவும், மீட்டெடுக்கவும் அவர் இப்படிச் செய்தார்.

ததோ ஹரிர்ஜமதக்நேஃ ஸுதோபூல்லோகே ஸர்வே பர்ஶுராமம் வதந்தி । ப்ரஹ்மத்விஷாம் க்ஷத்ரியாணாம் ச வீந்த்ர பூமிம் நிஃ க்ஷத்ராம் கர்துகாமோ மஹேஶஃ ॥ ௩,௧௫.

பின்னர் ஹரி, ஜமதக்னியின் மகனாகப் பிறந்தார்; உலகம் அவரை பரசுராமர் என்று அழைக்கிறது. மனிதர்களில் தலைவா, பிராமணர்களுக்கு விரோதமாக இருந்த க்ஷத்திரியர்களை பூமியில் இருந்து நீக்கவே அந்த மகா ஆண்டவன் அவ்வாறு பிறந்தார்.

ததோபவத்வ்யாஸரூபீ ஸ விஷ்ணுஶ்சதுர்வாரம் ராகவாஸ்யாபி பூர்ணஃ । பராஶராத்ஸத்யவத்யாம் பபூவ பைலாதிபிர்வேதபாகாம்ஶ்ச கர்தும் ॥ ௩,௧௫.

அதன்பின், விஷ்ணு, வியாசராக நான்கு முறை ராகவனின் வீட்டில் தோன்றி, பராசரராலும் சத்யவதியாலும் பிறந்து, பைலர் மற்றும் பிறருடன் வேதங்களைப் பிரிக்க வந்தார்.

ததோ ஹரீ ரகுவம்ஶேவதீர்ணஃ கௌஸல்யாயாம் ராகவஃ ஸூர்யவம்ஶே । ஸமுத்ராதோர்விக்ரஹம் கர்துமீஶோ ஹம் தும் பூம்யாம் ராவணாதீம்ஶ்ச வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அதன்பின், ஹரி ரகு வம்சத்தில் அவதரித்து, சூரிய வம்சத்தில் கௌசல்யைக்கு மகனாகப் பிறந்து, கடலை எதிர்த்து போரிடவும், பூமியில் ராவணன் மற்றும் பிற துஷ்டர்களை அழிக்கவும் வந்தார்.

ததோ ஹரிர்வ்யாஸரூபீ பபூவ அஷ்டாவிம்ஶே த்வபரே ஜ்ஞாநரூபீ । பராஶராத்ஸத்யவத்யாம் மஹாத்மா ஸ்வயம் வேதாந் ஸம்விபக்தும் ச தேவஃ ॥ ௩,௧௫.

பின்னர் ஹரி, அறிவின் வடிவாக, இருபத்தி எட்டாவது துவாபர யுகத்தில், பராசரராலும் சத்யவதியாலும் பிறந்த மகானாக, வேதங்களைத் தானே பிரிக்க வந்தார்.

ததோ ஹரிஃ க்ரு'ஷ்ணரூபீ பபூவ தேவக்யாம் வை வஸுதேவாத்ஸ விஷ்ணுஃ । கம்ஸாதீந்வை நிதராம் ஹந்துகாமஃ ஸம்யக்பாதும் பாண்டவாம்ஶ்சாபி வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அதன்பின், ஹரி கிருஷ்ணராக, வசுதேவராலும் தேவகியாலும் பிறந்து, கம்சன் மற்றும் பிறரை முற்றிலும் அழிக்கவும், பாண்டவர்களை முழுமையாக காத்திடவும் வந்தார்.

ததஃ கலௌ ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தே ஹரிஸ்து ஸம்மோஹநார்தம் சாஸுராணாம் ககேந்த்ர । நாம்நா புத்தோ கீகடேஷு ப்ரஜாதோ வேதப்ரமாணம் நிராகர்துமேவ ॥ ௩,௧௫.

அப்போது கலியுகம் ஆரம்பித்தபோது, பறவைகளின் அரசே, ஹரி புத்தராக கீகட தேசத்தில் பிறந்தார். அசுரர்களை மயக்கவும், வேதங்களின் அதிகாரத்தை மறுக்கவும் அவர் அவ்வாறு அவதரித்தார்.

ததோ ஹரிஃ கல்கிஸம்ஜ்ஞஶ்ச வீந்த்ர உத்பத்ஸ்யதே யுகயோர்மத்யஸம்தௌ । தஸ்யுப்ராயாந்பூமிபாந்வை நிஹந்தும் நாம்நா ஹரிர்விஷ்ணுகுப்தஸ்ய கேஹே ॥ ௩,௧௫.

அதன்பிறகு, மனிதர்களில் தலைவனே, ஹரி 'கல்கி' என்ற பெயரில் யுகங்களின் சந்திக்குப் பிறகு, பெரும்பாலும் கொள்ளையர்களாகிய அரசர்களை அழிக்க, விஷ்ணுகுப்தனின் வீட்டில் பிறப்பார்.

கேஶவாத்யாஶ்சதுர்விம்ஶதிர்வை ஸம்கர்ஷணாதயஃ । விஶ்வாதய ஸஹஸ்ரம் ச பராத்யா அமிதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧௫.

கேசவன் முதலான இருபத்துநான்கு பேரும், சங்கர்ஷணன் முதலானவர்களும், விசுவன் முதலான ஆயிரம் பேரும், பரன் முதலான எண்ணற்றோர் என்றும் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.

அவதாரா ஹ்யஸம்க்யாதா விஷ்ணோர்நாராயணஸ்ய ச । ஸ்வயம் நாராயணாஸ்தே தே நாணுமாத்ரம் விபித்யதே ॥ ௩,௧௫.

விஷ்ணுவின் மற்றும் நாராயணனின் அவதாரங்கள் எண்ணிக்கையற்றவை; அவர்களே நாராயணன் என்றால், அவர்கள் சிறிதளவும் வேறுபடுவதில்லை.

பலதோரூபதஶ்சாபி குணதஶ்ச கதஞ்சந । அநந்தோநந்தகுணதஃ பூர்ணோ விஷ்ணுர்ந சாந்யதா ॥ ௩,௧௫.

வலியிலும், உருவிலும், பண்புகளிலும் எல்லா வகையிலும், விஷ்ணு முடிவில்லாத, எண்ணிக்கையற்ற சிறப்புகளால் நிரம்பியவராக இருக்கிறார்; இதற்கு வேறுபாடு எதுவும் இல்லை.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௬ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । மஹாலக்ஷ்ம்யாஃ ஸ்வரூபம் ச அவதாராந்ககேஶ்வர । ஶ்ரு'ணு ஸம்யங்மஹாபாக தஜ்ஜ்ஞாநஸ்ய விநிர்ணயம் ॥ ௩,௧௬.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: பறவைகளின் அரசே, மிகுந்த பாக்கியசாலியாய், மகாலட்சுமியின் உண்மையான தன்மை மற்றும் அவளது அவதாரங்கள் பற்றியும், அந்த அறிவின் முடிவை பற்றியும் கவனமாகக் கேள்.

ஈஶாதந்யஸ்ய ஜகதோ ஹ்யாத்மோ லோசந ஏவ து । விஷயீகுருதே தத்ஸ்யாஜ்ஜ்ஞாநம் லக்ஷ்ம்யாஃ ப்ரகீர்திதம் ॥ ௩,௧௬.

ஈசனைத் தவிர இந்த உலகத்தின் ஆத்மா என்பது கண் போல மட்டுமே; அது பொருள்களை அறியச் செய்கிறது. இதுவே லட்சுமியின் அறிவாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

நித்யாவியோகிநீ தேவீ ஹரிபாதைகஸம்ஶ்ரயா । நித்யமுக்தா நித்யபுத்தா மஹாலக்ஷ்மீஃ ப்ரகீர்திதா ॥ ௩,௧௬.

எப்போதும் பிரியாதவளும், ஹரியின் பாதங்களில் மட்டும் அடைக்கலம் கொண்டவளும், எப்போதும் விடுதலையடைந்தவளும், எப்போதும் ஞானமுள்ளவளும், அவளே மகாலட்சுமி என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

மூலஸ்ய ச ஹரேர்பார்யா லக்ஷ்மீஃ ஸம்ப்ரகீர்திதா । பும்ஸோ ஹி பார்யா ப்ரக்ரு'திஃ ப்ரக்ரு'தேஶ்சாபிமாநிநீ ॥ ௩,௧௬.

ஹரியின் மனைவியாக லட்சுமி புகழப்படுகிறாள்; மனிதனுக்கு மனைவி என்பது இயற்கை, அவளே அந்த இயற்கையைத் தன்னை என்று கருதுகிறாள்.

ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் குணாந்வீந்த்ர புருஷேண ஸஹ ப்ரபோ । தமஃ பாநம் ததா கர்தும் ப்ரக்ரு'த்யாக்யா ததாபவத் ॥ ௩,௧௬.

உலகத்தை உருவாக்குவதற்காக, குணங்கள் அந்தப் பெருமானுடன் சேர்ந்தே நுழைந்தன; இருளை உட்கொள்ளச் செய்யவும், அவளே அப்போது 'பிரகிருதி' என்று அழைக்கப்பட்டாள்.

வாஸுதேவஸ்ய பார்யா து மாயா நாம்நீ ப்ரகீர்திதா । ஸம்கர்ஷணஸ்ய பார்யா து ஜயேதி பரிகீர்திதா ॥ ௩,௧௬.

வாசுதேவரின் மனைவி 'மாயா' என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; சங்கர்ஷணனின் மனைவி 'ஜயா' என்று புகழப்படுகிறாள்.

அநிருத்தஸ்ய பார்யா து ஶாந்தா நாம்நீதி கீர்திதா । க்ரு'திஃ ப்ரத்யும்நபார்யாபிம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் பபூவ ஹ ॥ ௩,௧௬.

அநிருத்தனின் மனைவி 'சாந்தா' என்று சொல்லப்படுகிறாள்; சிருஷ்டிக்காக, 'கிருதி' பிரத்யும்னனின் மனைவியாக ஆனாள்.