கருடபுராணம்

அமுக்யபோஜிநோ ஜீவாஃ குந்த்யாத்யா முக்யபோஜிநஃ । ஶுபாநி ச பிபேத்விஷ்ணுரஶுபம் நோ பிபேத்விபுஃ ॥ ௩,௧௪.

முக்கியமாக உண்பவர்கள் அல்லாத உயிர்கள், குந்தி போன்ற முக்கிய உண்பவர்கள்; விஷ்ணு நன்மையானதை மட்டும் ஏற்கிறார், தீமை உள்ளதை அந்தப் பெருமான் ஏற்கமாட்டார்.

கோ வதேத்தஸ்ய சேஷ்டாம் து பூர்ணாநந்தோ ஹரிஃ ஸ்வயம் । ந தேந ஸத்ரு'ஶஃ கோபி தேஶே காலே ச வித்யதே । தஸ்யாவதாராந்வக்ஷ்யஹம் ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ரஸத்தம ॥ ௩,௧௪.

அவரது செயல்களை யார் விவரிக்க முடியும்? ஹரி முழுமையான ஆனந்தம்; எங்கும், எந்த காலத்திலும் அவருக்கு சமமானவர் இல்லை. இப்போது அவருடைய அவதாரங்களை நான் சொல்கிறேன், கேள் பறவைகளின் தலைவனே.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௫ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । அதாவதா ராந்புருஷாக்யோ ஹரிஶ்ச கதோ த்யாநம் கர்துமீஶோ மஹாத்மா । ப்ராதுர்பபூவாகிலஸத்குணார்ணவஃ ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸ ச பீஜபூதஃ ॥ ௩,௧௫.

பிறகு புருஷன் எனப்படும் அவதாரம், ஹரி, தியானம் செய்யப் போனான், அந்த மகாத்மா. அனைத்து நல்ல குணங்களும் நிறைந்த பெருமை, அதே விஷ்ணுவே, எல்லாவற்றிற்கும் விதை போன்றவன்.

யோ பீஜபூதஃ புருஷாக்ய விஷ்ணுஃ ஸ ஏவாபூத்வாஸுதேவோ மஹாத்மா । ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் புருஷாக்யஸ்ய வாயோர்மாயாக்யாயாம் மூலரூபோ யதாऽஸ ॥ ௩,௧௫.

அந்த விஷ்ணு, புருஷன் என்றும் விதை என்றும் அழைக்கப்படுபவன், படைப்பை செய்ய வசுதேவனாக ஆனான்; புருஷன் என்ற மாயையில் மூல ரூபமாக இருந்தான்.

யோ வாஸுதேவஸ்து ஸ ஏவ ஜாதஃ ஸம்கர்ஷணாக்யோ கிலஸத்குணாத்மா । ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் ஸூத்ரபூதஸ்ய வாயோர்ஜயாக்யாயம் பூர்ணஸம்வித்பராத்மா ॥ ௩,௧௫.

அந்த வசுதேவன் தான் சங்கர்ஷணன் ஆனான், எல்லா நல்ல குணங்களும் உடையவன்; படைப்பை செய்ய ஜயா எனப்படும் வாயுவில் நூலாக இருந்தான், முழுமையான அறிவும் உயர்ந்த ஆத்மாவும் ஆனவன்.

ஸ ஏவம் ஸம்கர்ஷணநாமதேயஃ ப்ரத்யும்நநாமா ச ஸ ஏவ விஶ்ருதஃ । ஸரஸ்வதீபாரதீஸர்ஜநார்தம் ஸ ஏவ தேவ்யா மூலரூபோ பபூவ ॥ ௩,௧௫.

அந்த சங்கர்ஷணன் என்ற பெயருடையவரே, பிரத்யும்னன் என்றும் புகழ்பெற்றவர்; சரஸ்வதி, பாரதி ஆகிய தேவிகளை உருவாக்க அவர் தேவியின் மூல ரூபமாக ஆனார்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா யுக்தம் ஷோடஶபிஃ கலாபிர்மஹத்தத்த்வம் ஸூக்ஷ்மரூபம் ஸ ஏவ । ஸாஹங்காரம் க்ரீடயாமாஸ தேவஃ ஶ்ரு'ணு த்வம் வை ஷோடஶாக்யாஃ கலாஶ்ச ॥ ௩,௧௫.

பதினாறு அம்சங்களுடன் மிக நுண்ணிய பெரிய tattva-வை உருவாக்கி, அந்த தேவன் அகந்தையை விளையாடினார்; இப்போது அந்த பதினாறு அம்சங்களை நீ கேள்.

பூதாநி கர்மேந்த்ரியபஞ்சகாநி ஜ்ஞாநேந்த்ரியாணீஹ ததா மநஶ்ச । ததோ பபூவ ஹ்யநிருத்தஸம்ஜ்ஞகோ ஜீவாம்ஶ்ச ஸம்க்ரு'ஹ்ய ஸுபூர்ணஶக்திஃ ॥ ௩,௧௫.

பூதங்கள், ஐந்து கர்மேந்திரியங்கள், ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள், மனம்—இதன் பிறகு, அனிருத்தன் என்ற பெயருடன், உயிர்களை சேர்த்து, முழு சக்தியுடன் தோன்றினார்.

ஸோயம் விரிஞ்ச்யாதிஸமஸ்ததேவாந் ஸ்தூலேந தேஹேந ஸஸர்ஜ நாதஃ । ததா ஸ விஷ்ணுஃ புருஷாபிதஸ்து ஸநத்குமாரத்வமவாப வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அந்த நாதன், விரிஞ்சி முதலான எல்லா தேவர்களையும் ஒரு நிலையான உடலுடன் உருவாக்கினார்; அப்படியே விஷ்ணு, புருஷன் என்று அழைக்கப்படுபவர், சனத்குமாரன் ரூபத்தை எடுத்தார், பறவைகளின் அரசே.

அநந்யஸாத்யம் ப்ரஹ்மசர்யம் ச கர்தும் தஶேந்த்ரியாணாம் ஶோஷணார்தம் ஸதைவ । ஸநந்தநாதௌ படிதஃ குமாரஸ்தஸ்மாந்நாந்யோ நாத்ர விசார்யமஸ்தி ॥ ௩,௧௫.

அடைவே முடியாத பிரம்மச்சரிய விரதத்தை பூர்த்தி செய்யவும், பத்து இந்திரியங்களை அடக்கவும், சனந்தனன் முதலானவர்களிடம் குமாரன் என்று போற்றப்பட்டார்; வேறு யாரும் இங்கு கருதத் தேவையில்லை.

ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸூகரத்வம் ஹ்யவாப க்ஷோபணீமுத்தர்தும் தைத்யவபுர்நிஹந்தும் । ஹிரண்யாக்ஷம் ஸஜ்ஜநாநாம் ககேந்த்ர ததா பூமேஃ ஸ்தாபநார்தம் ச தேவஃ ॥ ௩,௧௫.

அதே விஷ்ணு, பூமியை உயர்த்தவும், ஹிரண்யாக்ஷன் என்ற அசுரனை அழிக்கவும், நல்லவர்களுக்கு பூமியை நிலைநிறுத்தவும், பன்றி வடிவம் எடுத்தார், பறவைகளின் தலைவனே.

ததோ ஹரிர்மத்விதாஸத்வமாபாந்ரு'ஷேர்பார்யாயாம் யாமிந்யாம் யோ மஹாத்மா । தத்ராவதாரே பஞ்சராத்ரம் ஸமக்ரமுபாதேஷ்டும் நாப தாநம் ஸ்வதந்த்ரஃ ॥ ௩,௧௫.

பிறகு ஹரி, அந்த மகாத்மா, யமியின் மனைவியில் மத்விதாசன் வடிவம் எடுத்தான்; அந்த அவதாரத்தில் பஞ்சராத்திரம் முழுவதையும் கற்பிக்க, தன்னிச்சையாக இருந்தான்.

ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸமபூத்ப்ரதர்யாம் நாராயணாக்யஃ ஶமலாபஹஶ்ச । தபஸ்தப்தும் ஶிக்ஷயிதும் த்வ்ரு'ஷீணாம் திரஸ்கர்தும் ஹ்யப்ஸரஸாம் ஸஹஸ்ரம் ॥ ௩,௧௫.

அதே விஷ்ணு, பதரியில் நாராயணன் ஆகி, பாவங்களை நீக்கி, தவம் செய்யவும், முனிவர்களை கற்றுக்கொடுப்பதற்கும், ஆயிரம் அப்சரஸ்களை விலக்கவும் வந்தான்.

ததோ ஹரிஃ கபிலத்வம் ஹ்யவாப்ய திரோஹிதாந்காலபலேந தத்த்வாந் । சதுர்விஶதிம் ஸம்ஶயம் சோத்தரிஷ்யந்நுபாதிஶச்சாஸுரயே மஹாத்மா ॥ ௩,௧௫.

பிறகு ஹரி, கபிலன் வடிவம் எடுத்தான்; காலத்தின் சக்தியால் tattva-களை மறைத்து, இருபத்து நான்கு tattva-களில் உள்ள சந்தேகங்களை நீக்கவும், அசுரி என்ற மகாத்மாவுக்கு உபதேசம் செய்தான்.

ஸ ஏவ ததஃ ஸமபூத்ரமேஶோநஸூயாயாமத்ரிரூபஃ பராத்மா । ஆந்வீக்ஷிகிம் நாம ஸுதர்கவித்யாமலர்கநாம்நே ப்ரததாத்தாம் மஹாத்மா ॥ ௩,௧௫.

அதே தத்தாத்ரேயர், ரமேசன் ஆகி, அநசூயையின் மகன் அத்திரி வடிவில், ஆன்வீக்ஷிகி என்ற விசாரணை அறிவை அலர்க்கன் எனும் ஒருவருக்கு அளித்தார், மகாத்மாவே.

ஸ ஏவ வம்ஶேப்யபவத்ரவேஶ்ச ஆகூத்யாம் யஃ ஸச்சிதாநந்தரூபஃ । ஸ்வாயம்புவம் யத்து மந்வந்தரம் ச தேவைஃ ஸாகம் பாலயாமாஸ வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அந்த ஒருவனே அந்த வம்சத்தில் பிறந்தான்; அவன் ஆகூதி என்பவளிடம், சத்சிதானந்தம் என்ற இயல்புடன், தேவர்களுடன் சேர்ந்து, ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தைக் காத்தான், மனிதர்களில் சிறந்தவனே.

ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸ உருக்ரமோபூதாக்நீத்ரபுத்ர்யாம் மேருதேவ்யாம் ச நாபேஃ । வித்யாரதாநாம் மாநிநாம் ஸர்வதைவமத்யாஶ்சர்யம் தர்ஶயிதும் ச வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அதே விஷ்ணுவே, பெரிய படிகளை எடுத்தவனாக, அக் அக்னீத்ரனுடைய மகள் மேருதேவி என்பவளிடம் நாபி என்பவருக்கு பிறந்தான்; கல்வியில் பெருமை கொண்டவர்களுக்கும் எல்லா தேவர்களுக்கும் அதிசயமான செயல்களை காட்டவே, மனிதர்களில் சிறந்தவனே.

ததோ ஹரிர்ஜக்ரு'ஹே கூர்மரூபம் ஸுராஸுராணாமுததிம் விமத்நதாம் । ப்ரு'ஷ்டே தர்தும் மந்தரம் பர்வதம் ச ப்ரஹ்மாண்டம் வா தர்துமீஶோ மஹாத்மா ॥ ௩,௧௫.

அதன்பின் ஹரி, அந்த மகான்மா, ஆமை வடிவம் எடுத்தான்; தேவர்களும் அசுரர்களும் கடலைக் கடைந்தபோது, மந்தர மலையைத் தன் முதுகில் சுமந்தான்; பிரம்மாண்டத்தையே தூக்கும் சக்தி அவனிடம் இருந்தது.

ததோ ஹரிஃ ப்ராதுரபூந்மஹாத்மா தந்வந்தரிர்நாம ஹரிந்மணித்யுதிஃ । அபத்யதோஷாந்பரிஹர்துமேவ ஹஸ்தே க்ரு'ஹீத்வா பூர்ணகுபம் ஸுதாபிஃ ॥ ௩,௧௫.

பின்னர் அந்த மகான்மா ஹரி, தன்வந்திரி என்ற பெயரில், ஹரியின் மாணிக்கம் போல ஒளிரும் உருவத்தில் தோன்றினான்; தீங்கு தரும் பொருட்களின் பாதிப்பை நீக்க, தன் கையில் அமிர்தம் நிரம்பிய கலசத்தை எடுத்திருந்தான்.

ததோ ஹரிர்ஜக்ரு'ஹே ஶ்ரீவபுஶ்ச யந்மோஹிநீதி ப்ரவதந்தி லோகே । உத்வ்ரு'த்தாநாம் திதிஜாநாம் மஹாத்மா ஸம்யக்தேஷாம் வஞ்சயிதும் ஹரிர்பலம் ॥ ௩,௧௫.

அப்போது ஹரி, உலகில் மோஹினி என்று அழைக்கப்படும் அழகான உருவத்தை எடுத்தார். அவ்வாறு, திதியின் அகந்தை கொண்ட மக்களை ஏமாற்றி, அவர்களின் பலத்தைப் பறிக்க அவர் இப்படிச் செய்தார்.

ததோ ஹரிஃ ப்ராதுரபூந்மஹாத்மா ந்ரு'ஸிம்ஹநாமா பகவாநநந்தஃ । தைத்யோ ஹிரண்யகஶிபுஶ்ச ததோருதேஶே ஸம்ஸ்தாபிதஃ கரஜைர்தாரிதஶ்ச ॥ ௩,௧௫.

பின்னர் அந்த மகான் ஹரி, நரசிம்மர் என்ற பெயரில் தோன்றினார். அப்போது ஹிரண்யகசிபு என்ற அசுரன், அவரது மடியில் வைத்து, நக்களால் இருகப்பட்டான்.

ததோ ஹரிர்பகவாந்வாமநோபூததித்யாம் வை கஶ்யபாத்தவதேவஃ । இந்த்ராயேதம் தாதுகாமஃ ககேந்த்ர ததர்தம் வை பாவிதும் ஸோவிதும் ச ॥ ௩,௧௫.

அதற்குப் பிறகு, ஹரி, ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஆண்டவன், வாமனராக, அதிதிக்கும் கஶ்யபனுக்கும் பிறந்தார். பறவைகளுக்குத் தலைவா, இந்திரனுக்கு இதை வழங்கவும், உலகைத் தூய்மைப்படுத்தவும், மீட்டெடுக்கவும் அவர் இப்படிச் செய்தார்.

ததோ ஹரிர்ஜமதக்நேஃ ஸுதோபூல்லோகே ஸர்வே பர்ஶுராமம் வதந்தி । ப்ரஹ்மத்விஷாம் க்ஷத்ரியாணாம் ச வீந்த்ர பூமிம் நிஃ க்ஷத்ராம் கர்துகாமோ மஹேஶஃ ॥ ௩,௧௫.

பின்னர் ஹரி, ஜமதக்னியின் மகனாகப் பிறந்தார்; உலகம் அவரை பரசுராமர் என்று அழைக்கிறது. மனிதர்களில் தலைவா, பிராமணர்களுக்கு விரோதமாக இருந்த க்ஷத்திரியர்களை பூமியில் இருந்து நீக்கவே அந்த மகா ஆண்டவன் அவ்வாறு பிறந்தார்.

ததோபவத்வ்யாஸரூபீ ஸ விஷ்ணுஶ்சதுர்வாரம் ராகவாஸ்யாபி பூர்ணஃ । பராஶராத்ஸத்யவத்யாம் பபூவ பைலாதிபிர்வேதபாகாம்ஶ்ச கர்தும் ॥ ௩,௧௫.

அதன்பின், விஷ்ணு, வியாசராக நான்கு முறை ராகவனின் வீட்டில் தோன்றி, பராசரராலும் சத்யவதியாலும் பிறந்து, பைலர் மற்றும் பிறருடன் வேதங்களைப் பிரிக்க வந்தார்.

ததோ ஹரீ ரகுவம்ஶேவதீர்ணஃ கௌஸல்யாயாம் ராகவஃ ஸூர்யவம்ஶே । ஸமுத்ராதோர்விக்ரஹம் கர்துமீஶோ ஹம் தும் பூம்யாம் ராவணாதீம்ஶ்ச வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அதன்பின், ஹரி ரகு வம்சத்தில் அவதரித்து, சூரிய வம்சத்தில் கௌசல்யைக்கு மகனாகப் பிறந்து, கடலை எதிர்த்து போரிடவும், பூமியில் ராவணன் மற்றும் பிற துஷ்டர்களை அழிக்கவும் வந்தார்.

ததோ ஹரிர்வ்யாஸரூபீ பபூவ அஷ்டாவிம்ஶே த்வபரே ஜ்ஞாநரூபீ । பராஶராத்ஸத்யவத்யாம் மஹாத்மா ஸ்வயம் வேதாந் ஸம்விபக்தும் ச தேவஃ ॥ ௩,௧௫.

பின்னர் ஹரி, அறிவின் வடிவாக, இருபத்தி எட்டாவது துவாபர யுகத்தில், பராசரராலும் சத்யவதியாலும் பிறந்த மகானாக, வேதங்களைத் தானே பிரிக்க வந்தார்.

ததோ ஹரிஃ க்ரு'ஷ்ணரூபீ பபூவ தேவக்யாம் வை வஸுதேவாத்ஸ விஷ்ணுஃ । கம்ஸாதீந்வை நிதராம் ஹந்துகாமஃ ஸம்யக்பாதும் பாண்டவாம்ஶ்சாபி வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அதன்பின், ஹரி கிருஷ்ணராக, வசுதேவராலும் தேவகியாலும் பிறந்து, கம்சன் மற்றும் பிறரை முற்றிலும் அழிக்கவும், பாண்டவர்களை முழுமையாக காத்திடவும் வந்தார்.

ததஃ கலௌ ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தே ஹரிஸ்து ஸம்மோஹநார்தம் சாஸுராணாம் ககேந்த்ர । நாம்நா புத்தோ கீகடேஷு ப்ரஜாதோ வேதப்ரமாணம் நிராகர்துமேவ ॥ ௩,௧௫.

அப்போது கலியுகம் ஆரம்பித்தபோது, பறவைகளின் அரசே, ஹரி புத்தராக கீகட தேசத்தில் பிறந்தார். அசுரர்களை மயக்கவும், வேதங்களின் அதிகாரத்தை மறுக்கவும் அவர் அவ்வாறு அவதரித்தார்.

ததோ ஹரிஃ கல்கிஸம்ஜ்ஞஶ்ச வீந்த்ர உத்பத்ஸ்யதே யுகயோர்மத்யஸம்தௌ । தஸ்யுப்ராயாந்பூமிபாந்வை நிஹந்தும் நாம்நா ஹரிர்விஷ்ணுகுப்தஸ்ய கேஹே ॥ ௩,௧௫.

அதன்பிறகு, மனிதர்களில் தலைவனே, ஹரி 'கல்கி' என்ற பெயரில் யுகங்களின் சந்திக்குப் பிறகு, பெரும்பாலும் கொள்ளையர்களாகிய அரசர்களை அழிக்க, விஷ்ணுகுப்தனின் வீட்டில் பிறப்பார்.