கருடபுராணம்

த்ரிதிநைஶ்சாதஸீபுஷ்பம் நிஃ ஸாரம் பரிகீர்திதம் । ப்ரஹரம் மல்லிகா ஸாரம் ஜாதீ து ப்ரஹரார்தகம் ॥ ௩,௧௪.

மூன்று நாட்கள் கடந்த பிறகு, ஆத்தசி மலர் சுவையற்றதாகும்; ஒரு பிரஹரத்திற்கு மல்லிகை மலர் சுவையுடன் இருக்கும், ஜாதி மலர் அரை பிரஹரத்திற்கு மட்டுமே.

த்ரியாமம் ஶதபத்ரம் ஸ்யாத்கரவீரமஹர்நிஶம் । கடிகாவதி ஸாரம் ஸ்யாத்பாரிஜாதம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௪.

மூன்று யாமம் வரை செம்பருத்தி மலர் உயிருடன் இருக்கும்; கரவீரம் பகலும் இரவும் நல்லதாகும்; பாறிஜாதம், பறவைகளின் அரசே, ஒரு கடிகை நேரம் மட்டுமே உயிருடன் இருக்கும்.

த்ரிவர்ஷம் கேஸரம் பல்க ஸாரமித்யுச்யதே புதைஃ । கஸ்தூரீ தஶவர்ஷம் து கர்பூரம் வர்ஷமாத்ரகம் ॥ ௩,௧௪.

மூன்று வருடங்கள் வரை கேசரம் உயிரும் சுவையும் கொண்டதாக அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்; கஸ்தூரி பத்து வருடங்கள், கற்பூரம் ஒரு வருடம் மட்டுமே.

ஸஸாரமிதி ஸம்ப்ரோக்தம் சந்தநம் ஸர்வதா ஸ்ம்ரு'தம் । ஶுத்தந்நிஃ ஸாரபூதாம்ஶ்ச வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௪.

சந்தனம் எப்போதும் உயிரும் சுவையும் கொண்டதாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது; இப்போது, பறவைகளின் அரசே, சுத்தமான ஆனால் சுவையற்ற உணவுகளை நான் சொல்கிறேன், கேள்.

துஷா மேத்யா ஆரநாலம் புண்யகம் பிஃ ஸடா ததா । உபோத்வ்ரஜீ அலாபூஶ்ச ப்ரு'ஹத்கோஶாதகீ ததா ॥ ௩,௧௪.

துசா, மேத்யா, ஆரணாளம், புண்யகம், பி, சடா, உபோத்வ்ரஜி, அலாபு, பெரும்கொஷாதகி—

வ்ரு'ந்தாகம் சுக்ரஶாகஶ்ச பில்வமௌதும்வரம் ததா । பலாஞ்ஜுர்லஶுநம் வ்ரு'ந்தம் கலஞ்ஜம் ச ததா த்விஜா ॥ ௩,௧௪.

விரண்டாக, சுக்கிரசாகம், வில்வம், ஆஉதும்பரம், பலாஞ்சு, பூண்டு, விரண்டு, கலஞ்சம் ஆகியவை, பிராமணரே—

ஏதத்ஸர்வத்ர காலே ச நிஃ ஸாரமிதி கீர்திதம் । ஏகாதஶ்யாம் வைஶ்வதேவம் ஶ்ராத்தம் தர்பணமேவ ச ॥ ௩,௧௪.

இவை அனைத்தும் எப்போதும் சுவையற்றவை என்று கூறப்படுகிறது; பதினொன்றாம் நாளில், வைஸ்வதேவம், ஸ்ராத்தம், தர்ப்பணம் ஆகியனவும் அதுபோலவே.

மந்த்ரேண ப்ரேததஹநமஸாரம் பரிகீர்திதம் । ஹவிர்நாராயணோ தேவோ ஏதாம்ஶ்ச ஹ்யஶுபாந்ர ஸாந் ॥ ௩,௧௪.

மந்திரத்துடன் செய்யப்படும் இறந்தவரை எரிக்கும் கிரியை பொருள் இல்லாததாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; அந்த அர்ப்பணிப்பு நாராயணனுக்கே, அவர் இவை போன்ற தீயவற்றை ஏற்கவில்லை.

ந க்ரு'ஹ்ணாதி ந க்ரு'ஹ்ணாதி ந க்ரு'ஹ்ணாதி ஹரிஃ ஸ்வயம் । ததாபி ஸர்வம் ஜாநாதி ஜீவாநாம் பாபகர்மணாம் ॥ ௩,௧௪.

ஹரி தானாகவே ஏற்கவில்லை, ஏற்கவில்லை, ஏற்கவில்லை; ஆனாலும் உயிரினங்களின் பாவமான செயல்களையும் அவர் அனைத்தையும் அறிவார்.

ஆஸ்வாதநம் காரயதி ஸ்வயம் நாஸ்வாததே ஹரிஃ । அஸாரபோஜநம் சைவ ஜீவாநாம் கர்மஜம் பலம் ॥ ௩,௧௪.

அவர் சுவைக்கச் செய்வார், ஆனால் ஹரி தானே சுவைக்கமாட்டார்; உயிரினங்களின் செயலால் கிடைக்கும் இந்தப் பொருள் இல்லாத உணவு அவருக்குப் பிடிக்காது.

அமுக்யபோஜிநோ ஜீவாஃ குந்த்யாத்யா முக்யபோஜிநஃ । ஶுபாநி ச பிபேத்விஷ்ணுரஶுபம் நோ பிபேத்விபுஃ ॥ ௩,௧௪.

முக்கியமாக உண்பவர்கள் அல்லாத உயிர்கள், குந்தி போன்ற முக்கிய உண்பவர்கள்; விஷ்ணு நன்மையானதை மட்டும் ஏற்கிறார், தீமை உள்ளதை அந்தப் பெருமான் ஏற்கமாட்டார்.

கோ வதேத்தஸ்ய சேஷ்டாம் து பூர்ணாநந்தோ ஹரிஃ ஸ்வயம் । ந தேந ஸத்ரு'ஶஃ கோபி தேஶே காலே ச வித்யதே । தஸ்யாவதாராந்வக்ஷ்யஹம் ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ரஸத்தம ॥ ௩,௧௪.

அவரது செயல்களை யார் விவரிக்க முடியும்? ஹரி முழுமையான ஆனந்தம்; எங்கும், எந்த காலத்திலும் அவருக்கு சமமானவர் இல்லை. இப்போது அவருடைய அவதாரங்களை நான் சொல்கிறேன், கேள் பறவைகளின் தலைவனே.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௫ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । அதாவதா ராந்புருஷாக்யோ ஹரிஶ்ச கதோ த்யாநம் கர்துமீஶோ மஹாத்மா । ப்ராதுர்பபூவாகிலஸத்குணார்ணவஃ ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸ ச பீஜபூதஃ ॥ ௩,௧௫.

பிறகு புருஷன் எனப்படும் அவதாரம், ஹரி, தியானம் செய்யப் போனான், அந்த மகாத்மா. அனைத்து நல்ல குணங்களும் நிறைந்த பெருமை, அதே விஷ்ணுவே, எல்லாவற்றிற்கும் விதை போன்றவன்.

யோ பீஜபூதஃ புருஷாக்ய விஷ்ணுஃ ஸ ஏவாபூத்வாஸுதேவோ மஹாத்மா । ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் புருஷாக்யஸ்ய வாயோர்மாயாக்யாயாம் மூலரூபோ யதாऽஸ ॥ ௩,௧௫.

அந்த விஷ்ணு, புருஷன் என்றும் விதை என்றும் அழைக்கப்படுபவன், படைப்பை செய்ய வசுதேவனாக ஆனான்; புருஷன் என்ற மாயையில் மூல ரூபமாக இருந்தான்.

யோ வாஸுதேவஸ்து ஸ ஏவ ஜாதஃ ஸம்கர்ஷணாக்யோ கிலஸத்குணாத்மா । ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் ஸூத்ரபூதஸ்ய வாயோர்ஜயாக்யாயம் பூர்ணஸம்வித்பராத்மா ॥ ௩,௧௫.

அந்த வசுதேவன் தான் சங்கர்ஷணன் ஆனான், எல்லா நல்ல குணங்களும் உடையவன்; படைப்பை செய்ய ஜயா எனப்படும் வாயுவில் நூலாக இருந்தான், முழுமையான அறிவும் உயர்ந்த ஆத்மாவும் ஆனவன்.

ஸ ஏவம் ஸம்கர்ஷணநாமதேயஃ ப்ரத்யும்நநாமா ச ஸ ஏவ விஶ்ருதஃ । ஸரஸ்வதீபாரதீஸர்ஜநார்தம் ஸ ஏவ தேவ்யா மூலரூபோ பபூவ ॥ ௩,௧௫.

அந்த சங்கர்ஷணன் என்ற பெயருடையவரே, பிரத்யும்னன் என்றும் புகழ்பெற்றவர்; சரஸ்வதி, பாரதி ஆகிய தேவிகளை உருவாக்க அவர் தேவியின் மூல ரூபமாக ஆனார்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா யுக்தம் ஷோடஶபிஃ கலாபிர்மஹத்தத்த்வம் ஸூக்ஷ்மரூபம் ஸ ஏவ । ஸாஹங்காரம் க்ரீடயாமாஸ தேவஃ ஶ்ரு'ணு த்வம் வை ஷோடஶாக்யாஃ கலாஶ்ச ॥ ௩,௧௫.

பதினாறு அம்சங்களுடன் மிக நுண்ணிய பெரிய tattva-வை உருவாக்கி, அந்த தேவன் அகந்தையை விளையாடினார்; இப்போது அந்த பதினாறு அம்சங்களை நீ கேள்.

பூதாநி கர்மேந்த்ரியபஞ்சகாநி ஜ்ஞாநேந்த்ரியாணீஹ ததா மநஶ்ச । ததோ பபூவ ஹ்யநிருத்தஸம்ஜ்ஞகோ ஜீவாம்ஶ்ச ஸம்க்ரு'ஹ்ய ஸுபூர்ணஶக்திஃ ॥ ௩,௧௫.

பூதங்கள், ஐந்து கர்மேந்திரியங்கள், ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள், மனம்—இதன் பிறகு, அனிருத்தன் என்ற பெயருடன், உயிர்களை சேர்த்து, முழு சக்தியுடன் தோன்றினார்.

ஸோயம் விரிஞ்ச்யாதிஸமஸ்ததேவாந் ஸ்தூலேந தேஹேந ஸஸர்ஜ நாதஃ । ததா ஸ விஷ்ணுஃ புருஷாபிதஸ்து ஸநத்குமாரத்வமவாப வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அந்த நாதன், விரிஞ்சி முதலான எல்லா தேவர்களையும் ஒரு நிலையான உடலுடன் உருவாக்கினார்; அப்படியே விஷ்ணு, புருஷன் என்று அழைக்கப்படுபவர், சனத்குமாரன் ரூபத்தை எடுத்தார், பறவைகளின் அரசே.

அநந்யஸாத்யம் ப்ரஹ்மசர்யம் ச கர்தும் தஶேந்த்ரியாணாம் ஶோஷணார்தம் ஸதைவ । ஸநந்தநாதௌ படிதஃ குமாரஸ்தஸ்மாந்நாந்யோ நாத்ர விசார்யமஸ்தி ॥ ௩,௧௫.

அடைவே முடியாத பிரம்மச்சரிய விரதத்தை பூர்த்தி செய்யவும், பத்து இந்திரியங்களை அடக்கவும், சனந்தனன் முதலானவர்களிடம் குமாரன் என்று போற்றப்பட்டார்; வேறு யாரும் இங்கு கருதத் தேவையில்லை.

ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸூகரத்வம் ஹ்யவாப க்ஷோபணீமுத்தர்தும் தைத்யவபுர்நிஹந்தும் । ஹிரண்யாக்ஷம் ஸஜ்ஜநாநாம் ககேந்த்ர ததா பூமேஃ ஸ்தாபநார்தம் ச தேவஃ ॥ ௩,௧௫.

அதே விஷ்ணு, பூமியை உயர்த்தவும், ஹிரண்யாக்ஷன் என்ற அசுரனை அழிக்கவும், நல்லவர்களுக்கு பூமியை நிலைநிறுத்தவும், பன்றி வடிவம் எடுத்தார், பறவைகளின் தலைவனே.

ததோ ஹரிர்மத்விதாஸத்வமாபாந்ரு'ஷேர்பார்யாயாம் யாமிந்யாம் யோ மஹாத்மா । தத்ராவதாரே பஞ்சராத்ரம் ஸமக்ரமுபாதேஷ்டும் நாப தாநம் ஸ்வதந்த்ரஃ ॥ ௩,௧௫.

பிறகு ஹரி, அந்த மகாத்மா, யமியின் மனைவியில் மத்விதாசன் வடிவம் எடுத்தான்; அந்த அவதாரத்தில் பஞ்சராத்திரம் முழுவதையும் கற்பிக்க, தன்னிச்சையாக இருந்தான்.

ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸமபூத்ப்ரதர்யாம் நாராயணாக்யஃ ஶமலாபஹஶ்ச । தபஸ்தப்தும் ஶிக்ஷயிதும் த்வ்ரு'ஷீணாம் திரஸ்கர்தும் ஹ்யப்ஸரஸாம் ஸஹஸ்ரம் ॥ ௩,௧௫.

அதே விஷ்ணு, பதரியில் நாராயணன் ஆகி, பாவங்களை நீக்கி, தவம் செய்யவும், முனிவர்களை கற்றுக்கொடுப்பதற்கும், ஆயிரம் அப்சரஸ்களை விலக்கவும் வந்தான்.

ததோ ஹரிஃ கபிலத்வம் ஹ்யவாப்ய திரோஹிதாந்காலபலேந தத்த்வாந் । சதுர்விஶதிம் ஸம்ஶயம் சோத்தரிஷ்யந்நுபாதிஶச்சாஸுரயே மஹாத்மா ॥ ௩,௧௫.

பிறகு ஹரி, கபிலன் வடிவம் எடுத்தான்; காலத்தின் சக்தியால் tattva-களை மறைத்து, இருபத்து நான்கு tattva-களில் உள்ள சந்தேகங்களை நீக்கவும், அசுரி என்ற மகாத்மாவுக்கு உபதேசம் செய்தான்.

ஸ ஏவ ததஃ ஸமபூத்ரமேஶோநஸூயாயாமத்ரிரூபஃ பராத்மா । ஆந்வீக்ஷிகிம் நாம ஸுதர்கவித்யாமலர்கநாம்நே ப்ரததாத்தாம் மஹாத்மா ॥ ௩,௧௫.

அதே தத்தாத்ரேயர், ரமேசன் ஆகி, அநசூயையின் மகன் அத்திரி வடிவில், ஆன்வீக்ஷிகி என்ற விசாரணை அறிவை அலர்க்கன் எனும் ஒருவருக்கு அளித்தார், மகாத்மாவே.

ஸ ஏவ வம்ஶேப்யபவத்ரவேஶ்ச ஆகூத்யாம் யஃ ஸச்சிதாநந்தரூபஃ । ஸ்வாயம்புவம் யத்து மந்வந்தரம் ச தேவைஃ ஸாகம் பாலயாமாஸ வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அந்த ஒருவனே அந்த வம்சத்தில் பிறந்தான்; அவன் ஆகூதி என்பவளிடம், சத்சிதானந்தம் என்ற இயல்புடன், தேவர்களுடன் சேர்ந்து, ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தைக் காத்தான், மனிதர்களில் சிறந்தவனே.

ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸ உருக்ரமோபூதாக்நீத்ரபுத்ர்யாம் மேருதேவ்யாம் ச நாபேஃ । வித்யாரதாநாம் மாநிநாம் ஸர்வதைவமத்யாஶ்சர்யம் தர்ஶயிதும் ச வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அதே விஷ்ணுவே, பெரிய படிகளை எடுத்தவனாக, அக் அக்னீத்ரனுடைய மகள் மேருதேவி என்பவளிடம் நாபி என்பவருக்கு பிறந்தான்; கல்வியில் பெருமை கொண்டவர்களுக்கும் எல்லா தேவர்களுக்கும் அதிசயமான செயல்களை காட்டவே, மனிதர்களில் சிறந்தவனே.

ததோ ஹரிர்ஜக்ரு'ஹே கூர்மரூபம் ஸுராஸுராணாமுததிம் விமத்நதாம் । ப்ரு'ஷ்டே தர்தும் மந்தரம் பர்வதம் ச ப்ரஹ்மாண்டம் வா தர்துமீஶோ மஹாத்மா ॥ ௩,௧௫.

அதன்பின் ஹரி, அந்த மகான்மா, ஆமை வடிவம் எடுத்தான்; தேவர்களும் அசுரர்களும் கடலைக் கடைந்தபோது, மந்தர மலையைத் தன் முதுகில் சுமந்தான்; பிரம்மாண்டத்தையே தூக்கும் சக்தி அவனிடம் இருந்தது.

ததோ ஹரிஃ ப்ராதுரபூந்மஹாத்மா தந்வந்தரிர்நாம ஹரிந்மணித்யுதிஃ । அபத்யதோஷாந்பரிஹர்துமேவ ஹஸ்தே க்ரு'ஹீத்வா பூர்ணகுபம் ஸுதாபிஃ ॥ ௩,௧௫.

பின்னர் அந்த மகான்மா ஹரி, தன்வந்திரி என்ற பெயரில், ஹரியின் மாணிக்கம் போல ஒளிரும் உருவத்தில் தோன்றினான்; தீங்கு தரும் பொருட்களின் பாதிப்பை நீக்க, தன் கையில் அமிர்தம் நிரம்பிய கலசத்தை எடுத்திருந்தான்.