கருடபுராணம்

வத்ஸராநந்தரம் வீந்த்ர நிஃ ஸாரம் பரிகீர்திதம் । பர்படஃ பக்ஷமாத்ரேண நிஃ ஸாரஃ பரிகீர்திதஃ ॥ ௩,௧௪.

ஒரு வருடம் கடந்தவுடன், வீந்த்ரா என்ற பழம் சுவையற்றதாகும்; பர்படம் என்ற கீரை அரை மாதத்தில் சுவையிழக்கும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

துலஸீ ஸர்வதா ஸாரா ஏகாதஶ்யாமபி த்விஜ । ஆர்த்ரா வாப்யதவா ஶுஷ்கா ஸார்த்ரா ஸாரவதீ ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௧௪.

துளசி எப்போதும் உயிரும் சுவையும் கொண்டதாகவே கருதப்படுகிறது, பிராமணரே, பதினொன்றாம் நாளிலும் கூட; அது பசுமையாக இருந்தாலும், உலர்ந்ததாக இருந்தாலும், பசுமையானது சிறந்ததாக நினைக்கப்படுகிறது.

ஏகாதஶ்யாம் து துலஸீ ஸாரா க்ராஹ்யா மநீஷிபிஃ । த்வசா நாஸேம்த்ரியேணாபி ந து ஜிஹ்வேந்த்ரியேண ச ॥ ௩,௧௪.

பதினொன்றாம் நாளில், துளசியை அறிவுள்ளவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளலாம்; ஆனால் அதை தொடுதல் அல்லது மணம் பார்க்கும் உணர்வுகளால் மட்டும், சுவை பார்க்கும் உணர்வால் அல்ல.

ஏகாதஶ்யாம் ஹரேரந்நம் நிஃ ஸாரம் பரிகீர்திதம் । ஏகாதஶ்யாம் ஹரேஸ்தீர்தம் மநுஷ்யாணாம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௪.

பதினொன்றாம் நாளில், ஹரியின் உணவு சுவையற்றதாகும்; அதே நாளில், பறவைகளின் அரசே, ஹரியின் தீர்த்தம் மனிதர்களுக்காக இருக்கிறது.

ஏகவாரே ச ஸாரம் ஸ்யாத்த்விவாரே ச ததோதிகம் । ஏகாதஶ்யாம் மஹாபாக தீர்தம் கந்தாதிமிஶ்ரிதம் ॥ ௩,௧௪.

ஒரு முறை அர்ப்பணம் செய்தால் அது சுவையுடன் இருக்கும்; இரண்டு முறை செய்தால் அது மேலும் சிறந்ததாகும்; பதினொன்றாம் நாளில், பெரும் பாக்கியசாலியே, மணம் போன்றவை கலந்த தீர்த்தம்—

அஸாரமிதி ஸம்ப்ரோக்தம் ததா ஸ்வாதூதமிஶ்ரிதம் । ஏகாதஶ்யாம் ஹரேஃ ஸாரம் க்ஷீரம் ஸர்பிர்மதூதகம் ॥ ௩,௧௪.

—அவை சுவையற்றவை என்று கூறப்படுகிறது; இனிப்புகள் கலந்ததும் அதுபோலவே. பதினொன்றாம் நாளில், ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட பால், நெய், தேன், தண்ணீர் ஆகியவை மட்டும் உயிரும் சுவையும் கொண்டவை.

நிஃ ஸாரம் மநுஜேந்த்ராணாமிதி வேதவிதாம் மதம் । ஆஷாடமாஸே கருட ஶாகோ நிஃ ஸார உச்யதே ॥ ௩,௧௪.

வேதங்களை அறிந்தவர்கள் மனிதர்களுக்காக இவை சுவையற்றவை என்று கருதுகின்றனர்; ஆஷாட மாதத்தில், கருடா, கீரை சுவையற்றதாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

மாஸி பாத்ரபதே வீந்த்ர ஹ்யஸாரம் ததி சோச்யதே । க்ஷீரம் து ஹ்யாஶ்விநே மாஸே நிஃ ஸாரம் பரிகீர்திதம் ॥ ௩,௧௪.

பாத்ரபத மாதத்தில், மனிதர்களில் சிறந்தவரே, தயிர் சுவையற்றதாகும்; ஆஸ்வின மாதத்தில், பால் சுவையற்றதாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

ஊர்த்வபுண்ட்ரகதாஹீநா நார்யஸாரேதி கீயதே । ஹரிபக்திவிஹீநா யே ஹ்யஸுராஃ பரிகீர்திதாஃ ॥ ௩,௧௪.

உயிரோட்டும் திருநீறு மற்றும் கேடயம் இல்லாத பெண்கள் சுவையற்றவர்கள் என்று பாடப்படுகிறது; ஹரிக்கு பக்தி இல்லாதவர்கள் அசுரர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

ஹரிநாமவிஹீநம் து முகம் நிஃ ஸாரமுச்யதே । ஹரிநைவேத்யஹீநஸ்து பாகோ நிஃ ஸார உச்யதே ॥ ௩,௧௪.

ஹரியின் நாமம் இல்லாத வாய் சுவையற்றதாகும்; ஹரிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத உணவு சுவையற்றதாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

த்ரிதிநைஶ்சாதஸீபுஷ்பம் நிஃ ஸாரம் பரிகீர்திதம் । ப்ரஹரம் மல்லிகா ஸாரம் ஜாதீ து ப்ரஹரார்தகம் ॥ ௩,௧௪.

மூன்று நாட்கள் கடந்த பிறகு, ஆத்தசி மலர் சுவையற்றதாகும்; ஒரு பிரஹரத்திற்கு மல்லிகை மலர் சுவையுடன் இருக்கும், ஜாதி மலர் அரை பிரஹரத்திற்கு மட்டுமே.

த்ரியாமம் ஶதபத்ரம் ஸ்யாத்கரவீரமஹர்நிஶம் । கடிகாவதி ஸாரம் ஸ்யாத்பாரிஜாதம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௪.

மூன்று யாமம் வரை செம்பருத்தி மலர் உயிருடன் இருக்கும்; கரவீரம் பகலும் இரவும் நல்லதாகும்; பாறிஜாதம், பறவைகளின் அரசே, ஒரு கடிகை நேரம் மட்டுமே உயிருடன் இருக்கும்.

த்ரிவர்ஷம் கேஸரம் பல்க ஸாரமித்யுச்யதே புதைஃ । கஸ்தூரீ தஶவர்ஷம் து கர்பூரம் வர்ஷமாத்ரகம் ॥ ௩,௧௪.

மூன்று வருடங்கள் வரை கேசரம் உயிரும் சுவையும் கொண்டதாக அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்; கஸ்தூரி பத்து வருடங்கள், கற்பூரம் ஒரு வருடம் மட்டுமே.

ஸஸாரமிதி ஸம்ப்ரோக்தம் சந்தநம் ஸர்வதா ஸ்ம்ரு'தம் । ஶுத்தந்நிஃ ஸாரபூதாம்ஶ்ச வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௪.

சந்தனம் எப்போதும் உயிரும் சுவையும் கொண்டதாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறது; இப்போது, பறவைகளின் அரசே, சுத்தமான ஆனால் சுவையற்ற உணவுகளை நான் சொல்கிறேன், கேள்.

துஷா மேத்யா ஆரநாலம் புண்யகம் பிஃ ஸடா ததா । உபோத்வ்ரஜீ அலாபூஶ்ச ப்ரு'ஹத்கோஶாதகீ ததா ॥ ௩,௧௪.

துசா, மேத்யா, ஆரணாளம், புண்யகம், பி, சடா, உபோத்வ்ரஜி, அலாபு, பெரும்கொஷாதகி—

வ்ரு'ந்தாகம் சுக்ரஶாகஶ்ச பில்வமௌதும்வரம் ததா । பலாஞ்ஜுர்லஶுநம் வ்ரு'ந்தம் கலஞ்ஜம் ச ததா த்விஜா ॥ ௩,௧௪.

விரண்டாக, சுக்கிரசாகம், வில்வம், ஆஉதும்பரம், பலாஞ்சு, பூண்டு, விரண்டு, கலஞ்சம் ஆகியவை, பிராமணரே—

ஏதத்ஸர்வத்ர காலே ச நிஃ ஸாரமிதி கீர்திதம் । ஏகாதஶ்யாம் வைஶ்வதேவம் ஶ்ராத்தம் தர்பணமேவ ச ॥ ௩,௧௪.

இவை அனைத்தும் எப்போதும் சுவையற்றவை என்று கூறப்படுகிறது; பதினொன்றாம் நாளில், வைஸ்வதேவம், ஸ்ராத்தம், தர்ப்பணம் ஆகியனவும் அதுபோலவே.

மந்த்ரேண ப்ரேததஹநமஸாரம் பரிகீர்திதம் । ஹவிர்நாராயணோ தேவோ ஏதாம்ஶ்ச ஹ்யஶுபாந்ர ஸாந் ॥ ௩,௧௪.

மந்திரத்துடன் செய்யப்படும் இறந்தவரை எரிக்கும் கிரியை பொருள் இல்லாததாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; அந்த அர்ப்பணிப்பு நாராயணனுக்கே, அவர் இவை போன்ற தீயவற்றை ஏற்கவில்லை.

ந க்ரு'ஹ்ணாதி ந க்ரு'ஹ்ணாதி ந க்ரு'ஹ்ணாதி ஹரிஃ ஸ்வயம் । ததாபி ஸர்வம் ஜாநாதி ஜீவாநாம் பாபகர்மணாம் ॥ ௩,௧௪.

ஹரி தானாகவே ஏற்கவில்லை, ஏற்கவில்லை, ஏற்கவில்லை; ஆனாலும் உயிரினங்களின் பாவமான செயல்களையும் அவர் அனைத்தையும் அறிவார்.

ஆஸ்வாதநம் காரயதி ஸ்வயம் நாஸ்வாததே ஹரிஃ । அஸாரபோஜநம் சைவ ஜீவாநாம் கர்மஜம் பலம் ॥ ௩,௧௪.

அவர் சுவைக்கச் செய்வார், ஆனால் ஹரி தானே சுவைக்கமாட்டார்; உயிரினங்களின் செயலால் கிடைக்கும் இந்தப் பொருள் இல்லாத உணவு அவருக்குப் பிடிக்காது.

அமுக்யபோஜிநோ ஜீவாஃ குந்த்யாத்யா முக்யபோஜிநஃ । ஶுபாநி ச பிபேத்விஷ்ணுரஶுபம் நோ பிபேத்விபுஃ ॥ ௩,௧௪.

முக்கியமாக உண்பவர்கள் அல்லாத உயிர்கள், குந்தி போன்ற முக்கிய உண்பவர்கள்; விஷ்ணு நன்மையானதை மட்டும் ஏற்கிறார், தீமை உள்ளதை அந்தப் பெருமான் ஏற்கமாட்டார்.

கோ வதேத்தஸ்ய சேஷ்டாம் து பூர்ணாநந்தோ ஹரிஃ ஸ்வயம் । ந தேந ஸத்ரு'ஶஃ கோபி தேஶே காலே ச வித்யதே । தஸ்யாவதாராந்வக்ஷ்யஹம் ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ரஸத்தம ॥ ௩,௧௪.

அவரது செயல்களை யார் விவரிக்க முடியும்? ஹரி முழுமையான ஆனந்தம்; எங்கும், எந்த காலத்திலும் அவருக்கு சமமானவர் இல்லை. இப்போது அவருடைய அவதாரங்களை நான் சொல்கிறேன், கேள் பறவைகளின் தலைவனே.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௫ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । அதாவதா ராந்புருஷாக்யோ ஹரிஶ்ச கதோ த்யாநம் கர்துமீஶோ மஹாத்மா । ப்ராதுர்பபூவாகிலஸத்குணார்ணவஃ ஸ ஏவ விஷ்ணுஃ ஸ ச பீஜபூதஃ ॥ ௩,௧௫.

பிறகு புருஷன் எனப்படும் அவதாரம், ஹரி, தியானம் செய்யப் போனான், அந்த மகாத்மா. அனைத்து நல்ல குணங்களும் நிறைந்த பெருமை, அதே விஷ்ணுவே, எல்லாவற்றிற்கும் விதை போன்றவன்.

யோ பீஜபூதஃ புருஷாக்ய விஷ்ணுஃ ஸ ஏவாபூத்வாஸுதேவோ மஹாத்மா । ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் புருஷாக்யஸ்ய வாயோர்மாயாக்யாயாம் மூலரூபோ யதாऽஸ ॥ ௩,௧௫.

அந்த விஷ்ணு, புருஷன் என்றும் விதை என்றும் அழைக்கப்படுபவன், படைப்பை செய்ய வசுதேவனாக ஆனான்; புருஷன் என்ற மாயையில் மூல ரூபமாக இருந்தான்.

யோ வாஸுதேவஸ்து ஸ ஏவ ஜாதஃ ஸம்கர்ஷணாக்யோ கிலஸத்குணாத்மா । ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் ஸூத்ரபூதஸ்ய வாயோர்ஜயாக்யாயம் பூர்ணஸம்வித்பராத்மா ॥ ௩,௧௫.

அந்த வசுதேவன் தான் சங்கர்ஷணன் ஆனான், எல்லா நல்ல குணங்களும் உடையவன்; படைப்பை செய்ய ஜயா எனப்படும் வாயுவில் நூலாக இருந்தான், முழுமையான அறிவும் உயர்ந்த ஆத்மாவும் ஆனவன்.

ஸ ஏவம் ஸம்கர்ஷணநாமதேயஃ ப்ரத்யும்நநாமா ச ஸ ஏவ விஶ்ருதஃ । ஸரஸ்வதீபாரதீஸர்ஜநார்தம் ஸ ஏவ தேவ்யா மூலரூபோ பபூவ ॥ ௩,௧௫.

அந்த சங்கர்ஷணன் என்ற பெயருடையவரே, பிரத்யும்னன் என்றும் புகழ்பெற்றவர்; சரஸ்வதி, பாரதி ஆகிய தேவிகளை உருவாக்க அவர் தேவியின் மூல ரூபமாக ஆனார்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா யுக்தம் ஷோடஶபிஃ கலாபிர்மஹத்தத்த்வம் ஸூக்ஷ்மரூபம் ஸ ஏவ । ஸாஹங்காரம் க்ரீடயாமாஸ தேவஃ ஶ்ரு'ணு த்வம் வை ஷோடஶாக்யாஃ கலாஶ்ச ॥ ௩,௧௫.

பதினாறு அம்சங்களுடன் மிக நுண்ணிய பெரிய tattva-வை உருவாக்கி, அந்த தேவன் அகந்தையை விளையாடினார்; இப்போது அந்த பதினாறு அம்சங்களை நீ கேள்.

பூதாநி கர்மேந்த்ரியபஞ்சகாநி ஜ்ஞாநேந்த்ரியாணீஹ ததா மநஶ்ச । ததோ பபூவ ஹ்யநிருத்தஸம்ஜ்ஞகோ ஜீவாம்ஶ்ச ஸம்க்ரு'ஹ்ய ஸுபூர்ணஶக்திஃ ॥ ௩,௧௫.

பூதங்கள், ஐந்து கர்மேந்திரியங்கள், ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள், மனம்—இதன் பிறகு, அனிருத்தன் என்ற பெயருடன், உயிர்களை சேர்த்து, முழு சக்தியுடன் தோன்றினார்.

ஸோயம் விரிஞ்ச்யாதிஸமஸ்ததேவாந் ஸ்தூலேந தேஹேந ஸஸர்ஜ நாதஃ । ததா ஸ விஷ்ணுஃ புருஷாபிதஸ்து ஸநத்குமாரத்வமவாப வீந்த்ர ॥ ௩,௧௫.

அந்த நாதன், விரிஞ்சி முதலான எல்லா தேவர்களையும் ஒரு நிலையான உடலுடன் உருவாக்கினார்; அப்படியே விஷ்ணு, புருஷன் என்று அழைக்கப்படுபவர், சனத்குமாரன் ரூபத்தை எடுத்தார், பறவைகளின் அரசே.