கருடபுராணம்

தஸ்மாத்ஷட்குணதோ ஹீநஃ ஶம்பரோ லோககண்டகஃ । ஶம்பரஸ்ய ஸமோ ஜ்ஞேயஃ ஶால்வோ தைத்யேஷு சாதமஃ ॥ ௩,௧௨.

அவனிடமிருந்து 'சம்பரன்', உலகிற்கு தொந்தரவு தருவான், ஆறு பங்குகள் குறைவானவன்; அசுரர்களில் 'சால்வன்' சம்பரனுக்கு சமமானவன் என்றும், மிகக் கீழானவன் என்றும் அறியப்படுகிறான்.

ஶம்பராத்து த்விகுணதோ ஹிடிம்போ ந்யூந உச்யதே । பாணஸ்ததோऽதமோ ஜ்ஞேயஃ ஸ து கீசகநாமதஃ ॥ ௩,௧௨.

சம்பரனிடமிருந்து இரட்டை பங்கு குறைவானவன் 'ஹிடிம்பன்' என்று கூறப்படுகிறான்; அவனுக்குப் பிறகு 'பாணன்', 'கீசகன்' என்று அழைக்கப்படுவான், மிகவும் கீழானவன் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

த்வாபாரக்யோ மஹாஹாஸோ பாணாஸுரஸமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । தஸ்மாத்தஶகுணைர்ஹீநோ நமுசிர்தைத்யஸத்தமஃ ॥ ௩,௧௨.

'துவாபரன்' என்று அழைக்கப்படும் பெரும் நகை, பாணாசுரனுக்கு சமமானவன் என்று கருதப்படுகிறான்; அவனிடமிருந்து 'நமுசி' என்ற சிறந்த அசுரன் பத்து பங்குகள் குறைவானவன்.

நமுசேஸ்து ஸமௌ ஜ்ஞேயௌ பாக இல்வல இத்யுபௌ । தஸ்மாச்சதுர்குணைர்ஹீநோ வாதாபிர்தாநவாதமஃ ॥ ௩,௧௨.

நமுசிக்குச் சமமானவர்கள் 'பாகன்' மற்றும் 'இல்வலன்' என்று இருவரும் அறியப்பட வேண்டும்; அவனிடமிருந்து 'வாதாபி' என்ற கீழான தானவன் நான்கு பங்குகள் குறைவானவன்.

தஸ்மாத்ஸார்தகுணைர்ஹீநோ தேநுகோ நாம தைத்யராட் । தேநுகாதர்தகுணதஃ கேஶீ தைத்யஸ்து சாவரஃ ॥ ௩,௧௨.

அவனிடமிருந்து 'தேனுகன்' என்ற அசுரராஜா ஒரு பங்கு மற்றும் பாதி குறைவானவன்; தேனுகனிடமிருந்து 'கேசி' என்ற கீழான அசுரன் பாதி பங்கு குறைவானவன்.

கேஶீதைத்யஸமோ ஜ்ஞேயஸ்த்ரு'ணாவர்தோ மஹாஸுரஃ । தஸ்மாத்தஶகுணைர்ஹீநோ ஹம்ஸோ நாமரமாபதே ॥ ௩,௧௨.

கேசி அசுரனுக்கு சமமானவன் 'த்ருணாவர்த்தன்' என்ற பெரிய அசுரன்; அவனிடமிருந்து 'ஹம்சன்', தேவர்களின் பகைவர்களில் ஒருவன், பத்து பங்குகள் குறைவானவன்.

த்ரிரிகஸ்து ஸமோ ஜ்ஞேயஸ்தத்ஸமஃ பௌருகஸ்ம்ரு'தஃ । வேதஃ ஸ ஏவ விஜ்ஞேயஃ பூர்வஜந்மநி ஸத்தம ॥ ௩,௧௨.

'திரிரிகன்' சமமானவன் என்று அறிய வேண்டும்; அவனுக்கு சமமானவன் 'பௌருகன்' என்றும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறான்; முன்னோர் பிறவியில் அவனே 'வேதன்' என்று அறியப்பட வேண்டும்.

தஸ்மாதேககுணைர்ஹீநௌ கும்பாண்டககுபர்ணகௌ । துஃ ஶாஸநஸ்து விஜ்ஞேயோ ஜராஸம்தஸமஃ ப்ரபோ ॥ ௩,௧௨.

அவனிடமிருந்து 'கும்பாண்டன்' மற்றும் 'குபர்ணன்' தலா ஒரு பங்கு குறைவானவர்கள்; 'துஷ்சாசனன்' ஜராசந்தனுக்கு சமமானவன் என்று அறியப்பட வேண்டும், பிரபு.

கம்ஸேந துல்யோ விஜ்ஞேயோ விகர்ணோ தைத்யஸத்தமஃ । கும்பகர்ணாச்சதகுணைர்ஹீநௌ க்ரத்யேதி விஶ்ருதஃ ॥ ௩,௧௨.

கம்சனுக்கு சமமானவன் 'விகர்ணன்' என்ற சிறந்த அசுரன்; 'கும்பகர்ணனில் இருந்து நூறு பங்கு குறைவானவன் 'க்ரதன்' என்று புகழ் பெற்றவன்.

தஸ்மாச்சதகுணைர்ஹீநஃ ஶததந்வா மஹாஸுரஃ । ஸமாநஸ்தஸ்ய விஜ்ஞேயஃ கர்மாரிர்தைத்யஸத்தமஃ ॥ ௩,௧௨.

அதனால், நூறு மடங்கு நல்ல பண்புகள் இல்லாத மகாசுரன் சததன்வன், தெய்தியர்களில் சிறந்தவனாகும் தேவர்களின் பகைவருடன் செயலில் சமமானவன் என்று அறிய வேண்டும்.

காலகேயஸ்து விஜ்ஞேயஃ ஸதா வேநஸமோ மதஃ । அதமாநாம் து தைத்யாநாமுத்தமைஃ ஸாம்யமுச்யதே ॥ ௩,௧௨.

காலகேயன் எப்போதும் வேனனுக்கு சமமானவன் என்று கருதப்படுகிறான்; தெய்தியர்களில் கீழ்த்தரமானவர்களுக்கு மேன்மை வாய்ந்தவருடன் சமம் என்று கூறப்படுகிறது.

தத்ராவேஶாச்ச விஜ்ஞேயம் தேவாநாம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ । தஸ்மாச்சதகுர்ணைஹீநஶ்சித்தமாநஸுரோ மஹாந் ॥ ௩,௧௨.

அங்கே உடல் புகுந்ததால், தேவர்கள் இருப்பது சந்தேகமில்லாமல் அறியப்பட வேண்டும்; ஆகவே, நூறு மடங்கு நல்ல பண்புகள் இல்லாத மனத்துக்குரிய மகாசுரன் அப்படிப்பட்டவனாக இருக்கிறான்.

தச்சரீராபிமாநீ து தஸ்மாச்சதகுணைர்வரஃ । தஸ்மாச்சதகுணைஹீம்நோ ஹஸ்தமாநஸுரோ மஹாந் ॥ ௩,௧௨.

உடலை மிக விரும்புகிறவன் அதனால் நூறு மடங்கு மேலானவன்; அதேபோல், கைச்செயலுக்குரிய மகாசுரன் அந்த நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்.

தஸ்மாச்சதகுணைர்ஹீநஃ பாதமாநஸுரோ மஹாந் । நேத்ரேந்த்ரியாபிமாநீ து தஸ்மாச்சதகுணோ வரஃ ॥ ௩,௧௨.

காலுக்குரிய மகாசுரன் நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்; ஆனால் கண்களுக்கான உணர்வை விரும்புகிறவன் நூறு மடங்கு மேலானவன்.

சக்ஷுரிந்த்ரியமாநீ து தஸ்மாச்சதகுணோ வரஃ । தஸ்மாச்சகுணைர்ஹீநஃ ஸ்பர்ஶமாநஸுரோ மஹாந் ॥ ௩,௧௨.

கண் உணர்வை விரும்புகிறவன் நூறு மடங்கு மேலானவன்; ஆனால் தொடும் உணர்வுக்குரிய மகாசுரன் அந்த நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்.

தஸ்மாச்சதகுர்ணைஹீநஶ்சண்டமாநஸுரோ மஹாந் । தஸ்மாச்சதகுர்ணைர்ஹீநஃ ஶிஶ்ரமாநஸுரோ மஹாந் ॥ ௩,௧௨.

கோபத்துக்குரிய மகாசுரன் நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்; அதேபோல், குளிர்ச்சிக்குரிய மகாசுரனும் நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்.

தஸ்மாச்சதகுணைர்ஹீநஃ கர்மமாநஸுரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । கல்பாத்யைஃ ப்ரேரிதாஃ ஸர்வே ருத்ராத்யா அதிகாரிணஃ ॥ ௩,௧௨.

செயலுக்குரிய மகாசுரன் நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறான்; எல்லா அதிகாரிகளும், ருத்ரன் முதலியோரும், கல்பம் முதலியவற்றால் உந்தப்படுகிறார்கள்.

கதாசித்ஸுவிருத்தம் ச குர்வந்தி தவ ஸத்தம । கதாப்யஹம் ச வாயுஶ்ச விருத்தம் நாசரேவ போஃ ॥ ௩,௧௨.

உயர்ந்தவரே, சில சமயம் அவர்கள் உமக்கு எதிராகச் செய்கிறார்கள்; ஆனால் நானும் வாயுவும் ஒருபோதும் உமக்கு எதிராகச் செய்யமாட்டோம், பிரபுவே.

மூலேஷ்வம்ஶாவதாரேஷு ருத்ராதீநா மஹாப்ரபோ । புத்திர்விநஶ்யதே யஸ்மாத்தஸ்மாச்சிந்நா ஹி தேऽகிலாஃ ॥ ௩,௧௨.

மூலங்களில், ருத்ரன் முதலியோர்களின் பகுதி அவதாரங்களில், மகாபிரபுவே, அறிவு அழிந்துவிடுவதால், அவர்கள் அனைவரும் துண்டிக்கப்பட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

மஹீபதே ச மத்புத்திஸ்தஸ்மாதச்சிந்நஸம்ஜ்ஞிகஃ । ஏதாத்ரு'ஶோப்யஹம் தேவ ந ச ஶக்திஸ்து நஸ்தவே ॥ ௩,௧௨.

மன்னனே, எனது அறிவு அதனால் முற்றிலும் துண்டிக்கப்படாததாக இருக்கிறது; இருந்தாலும், தேவனே, உமக்கு புகழ் பாட எனக்கு சக்தி இல்லை.

மஹ்யமச்சிந்நபக்தாய தயாம் குரு மஹாப்ரபோ । இதி ஸ்துத்வா ஹரிம் ப்ரஹ்மா ஸ்திதஃ ப்ராஞ்ஜ லிரக்ரதஃ ॥ ௩,௧௨.

மகாபிரபுவே, இடையறாத பக்தியுள்ள எனக்கு தயை செய்யும்; இவ்வாறு ஹரியைப் புகழ்ந்து, பிரம்மா மரியாதையுடன் அவர்முன் நின்றார்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௩ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । இதி ஸ்துதஃ ஸ பகவாந் ஸ்வபூத்ரேண தயாநிதிஃ । மேதகம்பீரயா வாசா ப்ரோவாச மதுஸூதநஃ ॥ ௩,௧௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: இவ்வாறு தன் மகனால் புகழப்பட்ட கருணைமிகுந்த பகவன் மதுசூதனன், ஆழமான ஞானம் நிறைந்த சொற்களால் பேசினார்.

ஸ்ரு'ஜ ப்ரஹ்மந்நிமாந்தேவாந்மத்ப்ரஸாதாத்க்ரமேண ச । யதா வை ப்ராக்க்ஷணேதத்வத்ஸ்ரு'ஜ ஸர்வம் மஹாப்ரபோ ॥ ௩,௧௩.

பிரம்மனே, என் அருளால் இந்த தேவர்களை முறையாக உருவாக்கு; முன்புபோல், மகாபிரபுவே, எல்லாவற்றையும் இப்படியே உருவாக்கு.

நாஸ்தி ப்ரயோஜநம் தேந தவ மத்ப்ரீதயே ஸ்ரு'ஜ । ஏவமுக்தஸ்து ஹாரிணா ப்ரஹ்மா ஸ்துத்வா ஹரிம் பரம் ॥ ௩,௧௩.

அதற்காக உனக்கு வேறு ஏதும் தேவையில்லை; என் மனநிறைவை 위해 உருவாக்கு; ஹரியால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட பிரம்மா, பரம ஹரியைப் புகழ்ந்தார்.

ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் மநோ தத்ரே ப்ரீணயந்நேவ மாதவம் । மஹத்தத்வாத்மகோ ப்ரஹ்மா வாயும் ஜீவபிமாநிநம் ॥ ௩,௧௩.

பிரம்மா, மாதவனை மகிழ்விப்பதற்காக படைப்பைச் செய்ய மனதை நிலைநிறுத்தினார்; மகத்துவம் கொண்ட பிரம்மா, வாழ்வை உடையவனாக வாயுவை எண்ணினார்.

ஆதௌ ஸஸர்ஜ கருட புருஷாத்மா ஸ ஏவ ச । ததோ தக்ஷிணஹஸ்தாத்து ப்ரஹ்மாணீம் பாரந்தீ ததா ॥ ௩,௧௩.

முதலில், புருஷரூபமான கருடனை அவர் உருவாக்கினார்; பின்னர், தனது வலது கையிலிருந்து பாரணியை உருவாக்கினார்.

ப்ரஹ்மணோ தக்ஷிணாத்தஸ்தாதஹங்காராத்மகோ ஹரஃ । ஆதௌ ஶேஷஸ்ததோ ஜஜ்ஞே கருடததநந்தரம் ॥ ௩,௧௩.

பிரம்மாவின் வலது கையிலிருந்து அகங்காரத்தை உடைய ஹரன் தோன்றினார்; முதலில் சேஷன் பிறந்தார், உடனே கருடன் பிறந்தார்.

ததநந்தரஜோ ருத்ரஃ ஸ ஏவம் ஸ்ரு'ஷ்டவாந்ப்ரபுஃ । ஸ்வோத்பத்த்யநந்தரம் ப்ரஹ்மா தஶவர்ஷாந்மஹாப்ரபுஃ ॥ ௩,௧௩.

அதற்குப் பிறகு, அந்த இறைவன் ரூத்ரன் தானே உருவாக்கினார்; தன் பிறப்புக்குப் பிறகு, மகா பிரபு பிரம்மா பத்து ஆண்டுகள் இருந்தார்.

வாயுமுத்த்பாத்ரயாமாஸ வத்ஸராநந்தரே ப்ரபுஃ । காயத்ரீம் ஜநயாமாஸ வாயோருத்பத்த்யநந்தரம் ॥ ௩,௧௩.

ஒரு வருடம் கடந்தபின், அந்த இறைவன் வாயுவை உருவாக்கினார்; வாயு பிறந்த உடனே, காயத்ரியையும் உருவாக்கினார்.