கருடபுராணம்

தமோந்தம் ப்ரவிஶந்த்யேதே தாரதம்யேந ஸர்வஶஃ । தமஸ்யந்தேபி ஸம்ஸாரே நாத்ர கார்யா விசாரணா ॥ ௩,௧௨.

அவர்கள் எல்லோரும் படிப்படியாக ஆழ்ந்த இருளில் செல்வார்கள்; அந்த இருளான சஞ்சாரத்தில் கூட, இதில் ஆராய்ச்சி தேவையில்லை.

ஸர்வேஷாமுத்தமோந்தே யஃ கலிரேவ ந ஸம்ஶயஃ । தூஷகோ விஷ்ணுபக்தாநாம் தத்ஸமோ நாஸ்தி ஸர்வதா ॥ ௩,௧௨.

எல்லாவற்றிலும் கலியுகம் தான் மிகச் சிறந்தது என்று ஐயம் இல்லை; அது விஷ்ணுவை வணங்குபவர்களை கெடுக்கும், அதற்கு சமம் எவரும் இல்லை.

ஸம்ஸாரே வாந்ததமஸி ஸர்வத்ர ஹரிதூஷகஃ । மித்யாதாநே ஜ்ஞாநபுத்திர்துஃ கே ச ஸுகபுத்திமாந் ॥ ௩,௧௨.

இந்த உலக வாழ்க்கையின் இருளில், எங்கும் ஹரியை பழித்துக் கூறுகிறான்; பொய்யான பொருள்களைப் பெற்றதில் தான் அறிவுள்ளவன் என்று நினைக்கிறான், துயரத்தில் இருந்தும் சந்தோஷம் என்று எண்ணுகிறான்.

தஸ்மாத்கலிஸமோ லோகே ஶிவபக்தோ ந குத்ரசித் । துர்யோதநஃ ஸ ஏவோக்தோ துஃ காநந்த்யஸ்வரூபவாந் ॥ ௩,௧௨.

அதனால், இந்த உலகில் சிவனை வணங்குபவர்களில் யாரும் கலியுடன் ஒப்பாக முடியாது; அவனே துரியோதனன் என்றும், கடைசி துயரத்தின் உருவம் கொண்டவன் என்றும் கூறப்படுகிறான்.

தஸ்மாச்சதகுணாம்ஶேந கலிபார்யா து ஸர்வதா । அலக்ஷ்மீரிதி விக்யாதா ஸா லோகே மந்தரா ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௧௨.

அதனால், அவனுடைய மனைவி எப்போதும் நூறு மடங்கு குணங்களை உடையவளாக, 'அலக்ஷ்மி' என்று புகழ்பெற்றவளும், உலகில் 'மந்தரா' என்று அறியப்படுகிறவளும் ஆவாள்.

தஸ்மாத்தஶகுணாம்ஶோநோ விப்ரசித்திஸ்து ஸர்வதா । ஜராஸம்தஃ ஸ ஏவோக்தஃ காலநேமிஸ்ததஃ பரம் ॥ ௩,௧௨.

அதனால், விப்ரசித்தி என்றவன் எப்போதும் அவனுடைய பத்து பங்கு குணங்களை மட்டுமே உடையவன்; அவனே 'ஜராசந்தன்' என்றும், பின்னர் 'காலநேமி' என்றும் அழைக்கப்படுகிறான்.

தஸ்மாச்சதகுணாம்ஶோநஃ ஸ து கம்ஸேதி விஶ்ருதஃ । தஸ்மாத்பஞ்சகுணைர்ஹீநௌ மதுகைடபஸம்ஜ்ஞகௌ ॥ ௩,௧௨.

அதனால், 'கம்சன்' என்று புகழ்பெற்றவன் அவனுடைய நூற்றில் ஒரு பங்கு குணங்களை மட்டுமே உடையவன்; அவனிடமிருந்து 'மது' மற்றும் 'கைடபன்' என அழைக்கப்படுவோர் ஐந்து பங்குகள் குறைவாக உள்ளவர்கள்.

தாவேவ ஹம்ஸஹிடம்பகௌ ஜ்ஞேயௌ தௌ ச ஜநார்தந । விப்ரசித்திஸமோ ஜ்ஞேயோ பௌமோ வை பூதலே ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௨.

அந்த இருவரும் 'ஹம்சன்' மற்றும் 'ஹிடிம்பன்' என்று அறியப்பட வேண்டும், ஜனார்த்தனா; பூமியில் 'பௌமன்' என்று அழைக்கப்படுபவன் விப்ரசித்திக்கு சமமானவன் என்று கருதப்பட வேண்டும்.

தஸ்மாதஷ்ட குணைருச்யோ ஹரிண்யகஶிஷுஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । தஸ்மாச்ச த்ரிகுணைர்ஹீநோ ஹிரண்யாக்ஷோ மஹாஸுரஃ ॥ ௩,௧௨.

அதனால், 'ஹிரண்யகசிபு' என்பவன் எட்டு பங்குகள் உடையவன் என்று கூறப்படுகிறான்; அவனிடமிருந்து 'ஹிரண்யாக்ஷன்' என்ற பெரிய அசுரன் மூன்று பங்குகள் குறைவானவன்.

மணிமாம்ஸ்தத்ஸமோ ஜ்ஞேயஃ கிஞ்சிதூநோ பகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । தஸ்மாத்விம்ஶத்குணைர்ஹீநஸ்தாரகாக்யோ மஹாஸுரஃ ॥ ௩,௧௨.

'மணிமான்' அவனுக்கு சமமானவன் என்று அறிய வேண்டும்; 'பகன்' சிறிது குறைவானவன் என்று கூறப்படுகிறான்; அவனிடமிருந்து 'தாரகன்' என்ற பெரிய அசுரன் இருபது பங்குகள் குறைவானவன்.

தஸ்மாத்ஷட்குணதோ ஹீநஃ ஶம்பரோ லோககண்டகஃ । ஶம்பரஸ்ய ஸமோ ஜ்ஞேயஃ ஶால்வோ தைத்யேஷு சாதமஃ ॥ ௩,௧௨.

அவனிடமிருந்து 'சம்பரன்', உலகிற்கு தொந்தரவு தருவான், ஆறு பங்குகள் குறைவானவன்; அசுரர்களில் 'சால்வன்' சம்பரனுக்கு சமமானவன் என்றும், மிகக் கீழானவன் என்றும் அறியப்படுகிறான்.

ஶம்பராத்து த்விகுணதோ ஹிடிம்போ ந்யூந உச்யதே । பாணஸ்ததோऽதமோ ஜ்ஞேயஃ ஸ து கீசகநாமதஃ ॥ ௩,௧௨.

சம்பரனிடமிருந்து இரட்டை பங்கு குறைவானவன் 'ஹிடிம்பன்' என்று கூறப்படுகிறான்; அவனுக்குப் பிறகு 'பாணன்', 'கீசகன்' என்று அழைக்கப்படுவான், மிகவும் கீழானவன் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

த்வாபாரக்யோ மஹாஹாஸோ பாணாஸுரஸமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । தஸ்மாத்தஶகுணைர்ஹீநோ நமுசிர்தைத்யஸத்தமஃ ॥ ௩,௧௨.

'துவாபரன்' என்று அழைக்கப்படும் பெரும் நகை, பாணாசுரனுக்கு சமமானவன் என்று கருதப்படுகிறான்; அவனிடமிருந்து 'நமுசி' என்ற சிறந்த அசுரன் பத்து பங்குகள் குறைவானவன்.

நமுசேஸ்து ஸமௌ ஜ்ஞேயௌ பாக இல்வல இத்யுபௌ । தஸ்மாச்சதுர்குணைர்ஹீநோ வாதாபிர்தாநவாதமஃ ॥ ௩,௧௨.

நமுசிக்குச் சமமானவர்கள் 'பாகன்' மற்றும் 'இல்வலன்' என்று இருவரும் அறியப்பட வேண்டும்; அவனிடமிருந்து 'வாதாபி' என்ற கீழான தானவன் நான்கு பங்குகள் குறைவானவன்.

தஸ்மாத்ஸார்தகுணைர்ஹீநோ தேநுகோ நாம தைத்யராட் । தேநுகாதர்தகுணதஃ கேஶீ தைத்யஸ்து சாவரஃ ॥ ௩,௧௨.

அவனிடமிருந்து 'தேனுகன்' என்ற அசுரராஜா ஒரு பங்கு மற்றும் பாதி குறைவானவன்; தேனுகனிடமிருந்து 'கேசி' என்ற கீழான அசுரன் பாதி பங்கு குறைவானவன்.

கேஶீதைத்யஸமோ ஜ்ஞேயஸ்த்ரு'ணாவர்தோ மஹாஸுரஃ । தஸ்மாத்தஶகுணைர்ஹீநோ ஹம்ஸோ நாமரமாபதே ॥ ௩,௧௨.

கேசி அசுரனுக்கு சமமானவன் 'த்ருணாவர்த்தன்' என்ற பெரிய அசுரன்; அவனிடமிருந்து 'ஹம்சன்', தேவர்களின் பகைவர்களில் ஒருவன், பத்து பங்குகள் குறைவானவன்.

த்ரிரிகஸ்து ஸமோ ஜ்ஞேயஸ்தத்ஸமஃ பௌருகஸ்ம்ரு'தஃ । வேதஃ ஸ ஏவ விஜ்ஞேயஃ பூர்வஜந்மநி ஸத்தம ॥ ௩,௧௨.

'திரிரிகன்' சமமானவன் என்று அறிய வேண்டும்; அவனுக்கு சமமானவன் 'பௌருகன்' என்றும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறான்; முன்னோர் பிறவியில் அவனே 'வேதன்' என்று அறியப்பட வேண்டும்.

தஸ்மாதேககுணைர்ஹீநௌ கும்பாண்டககுபர்ணகௌ । துஃ ஶாஸநஸ்து விஜ்ஞேயோ ஜராஸம்தஸமஃ ப்ரபோ ॥ ௩,௧௨.

அவனிடமிருந்து 'கும்பாண்டன்' மற்றும் 'குபர்ணன்' தலா ஒரு பங்கு குறைவானவர்கள்; 'துஷ்சாசனன்' ஜராசந்தனுக்கு சமமானவன் என்று அறியப்பட வேண்டும், பிரபு.

கம்ஸேந துல்யோ விஜ்ஞேயோ விகர்ணோ தைத்யஸத்தமஃ । கும்பகர்ணாச்சதகுணைர்ஹீநௌ க்ரத்யேதி விஶ்ருதஃ ॥ ௩,௧௨.

கம்சனுக்கு சமமானவன் 'விகர்ணன்' என்ற சிறந்த அசுரன்; 'கும்பகர்ணனில் இருந்து நூறு பங்கு குறைவானவன் 'க்ரதன்' என்று புகழ் பெற்றவன்.

தஸ்மாச்சதகுணைர்ஹீநஃ ஶததந்வா மஹாஸுரஃ । ஸமாநஸ்தஸ்ய விஜ்ஞேயஃ கர்மாரிர்தைத்யஸத்தமஃ ॥ ௩,௧௨.

அதனால், நூறு மடங்கு நல்ல பண்புகள் இல்லாத மகாசுரன் சததன்வன், தெய்தியர்களில் சிறந்தவனாகும் தேவர்களின் பகைவருடன் செயலில் சமமானவன் என்று அறிய வேண்டும்.

காலகேயஸ்து விஜ்ஞேயஃ ஸதா வேநஸமோ மதஃ । அதமாநாம் து தைத்யாநாமுத்தமைஃ ஸாம்யமுச்யதே ॥ ௩,௧௨.

காலகேயன் எப்போதும் வேனனுக்கு சமமானவன் என்று கருதப்படுகிறான்; தெய்தியர்களில் கீழ்த்தரமானவர்களுக்கு மேன்மை வாய்ந்தவருடன் சமம் என்று கூறப்படுகிறது.

தத்ராவேஶாச்ச விஜ்ஞேயம் தேவாநாம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ । தஸ்மாச்சதகுர்ணைஹீநஶ்சித்தமாநஸுரோ மஹாந் ॥ ௩,௧௨.

அங்கே உடல் புகுந்ததால், தேவர்கள் இருப்பது சந்தேகமில்லாமல் அறியப்பட வேண்டும்; ஆகவே, நூறு மடங்கு நல்ல பண்புகள் இல்லாத மனத்துக்குரிய மகாசுரன் அப்படிப்பட்டவனாக இருக்கிறான்.

தச்சரீராபிமாநீ து தஸ்மாச்சதகுணைர்வரஃ । தஸ்மாச்சதகுணைஹீம்நோ ஹஸ்தமாநஸுரோ மஹாந் ॥ ௩,௧௨.

உடலை மிக விரும்புகிறவன் அதனால் நூறு மடங்கு மேலானவன்; அதேபோல், கைச்செயலுக்குரிய மகாசுரன் அந்த நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்.

தஸ்மாச்சதகுணைர்ஹீநஃ பாதமாநஸுரோ மஹாந் । நேத்ரேந்த்ரியாபிமாநீ து தஸ்மாச்சதகுணோ வரஃ ॥ ௩,௧௨.

காலுக்குரிய மகாசுரன் நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்; ஆனால் கண்களுக்கான உணர்வை விரும்புகிறவன் நூறு மடங்கு மேலானவன்.

சக்ஷுரிந்த்ரியமாநீ து தஸ்மாச்சதகுணோ வரஃ । தஸ்மாச்சகுணைர்ஹீநஃ ஸ்பர்ஶமாநஸுரோ மஹாந் ॥ ௩,௧௨.

கண் உணர்வை விரும்புகிறவன் நூறு மடங்கு மேலானவன்; ஆனால் தொடும் உணர்வுக்குரிய மகாசுரன் அந்த நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்.

தஸ்மாச்சதகுர்ணைஹீநஶ்சண்டமாநஸுரோ மஹாந் । தஸ்மாச்சதகுர்ணைர்ஹீநஃ ஶிஶ்ரமாநஸுரோ மஹாந் ॥ ௩,௧௨.

கோபத்துக்குரிய மகாசுரன் நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்; அதேபோல், குளிர்ச்சிக்குரிய மகாசுரனும் நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக இருக்கிறான்.

தஸ்மாச்சதகுணைர்ஹீநஃ கர்மமாநஸுரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । கல்பாத்யைஃ ப்ரேரிதாஃ ஸர்வே ருத்ராத்யா அதிகாரிணஃ ॥ ௩,௧௨.

செயலுக்குரிய மகாசுரன் நூறு பண்புகள் இல்லாதவனாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறான்; எல்லா அதிகாரிகளும், ருத்ரன் முதலியோரும், கல்பம் முதலியவற்றால் உந்தப்படுகிறார்கள்.

கதாசித்ஸுவிருத்தம் ச குர்வந்தி தவ ஸத்தம । கதாப்யஹம் ச வாயுஶ்ச விருத்தம் நாசரேவ போஃ ॥ ௩,௧௨.

உயர்ந்தவரே, சில சமயம் அவர்கள் உமக்கு எதிராகச் செய்கிறார்கள்; ஆனால் நானும் வாயுவும் ஒருபோதும் உமக்கு எதிராகச் செய்யமாட்டோம், பிரபுவே.

மூலேஷ்வம்ஶாவதாரேஷு ருத்ராதீநா மஹாப்ரபோ । புத்திர்விநஶ்யதே யஸ்மாத்தஸ்மாச்சிந்நா ஹி தேऽகிலாஃ ॥ ௩,௧௨.

மூலங்களில், ருத்ரன் முதலியோர்களின் பகுதி அவதாரங்களில், மகாபிரபுவே, அறிவு அழிந்துவிடுவதால், அவர்கள் அனைவரும் துண்டிக்கப்பட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள்.