கருடபுராணம்

ததாப்யஹம் காமஹீநோ ஹி நித்யம் ருத்ராதயஃ காமவந்தோ யதோதஃ । ஶரீரிணஸ்தே பஹிரர்தபாவா அஜ்ஞாநவந்தோऽபி ச ஸம்ஸ்ம்ரு'தாஃ கக ॥ ௩,௧௨.

இவை இருந்தாலும், நான் எப்போதும் ஆசையற்றவனாக இருக்கிறேன்; ஆனால், ருத்ரன் முதலானவர்கள் ஆசையுடன் இருப்பவர்கள். அவர்கள் உடலுடன் இருப்பதால் வெளிப்பொருள்களில் பற்றும், அறிவில்லாதவர்களாகவும் கருதப்படுகிறார்கள், பறவையே.

ஸ்வதாரபோகே கேவலாம் ப்ரீதிமேவம் ஹரேரேவம் ஸர்வதாஹம் கரோதி । ஸ்தம்பாஸ்த்ராதீந்தாரியிஷ்யே ஸதைவ விஷ்ணோஃ ப்ரீத்யர்தம் நைவ காத்ரார்தமேவ ॥ ௩,௧௨.

என் மனைவியுடன் அனுபவிக்கும்போது, நான் எப்போதும் ஹரியை மகிழ்விப்பதற்காக மட்டுமே செய்கிறேன்; விஷ்ணுவுக்காகவே, தூண்கள் போன்றவற்றையும் சுமப்பேன், என் உடலுக்காக ஒருபோதும் செய்யமாட்டேன்.

நித்யாநந்தாதந்யகாமோ ந மேஸ்தி அதஃ ஸதா பஹிரர்தைஶ்ச ஶூந்யஃ । மமாபி பார்யா பஹிரர்தஶூந்யா அமூடபாவா மூடவதீவ த்ரு'ஶ்யதே ॥ ௩,௧௨.

நித்திய ஆனந்தத்தைத் தவிர எனக்கு வேறு எந்த ஆசையும் இல்லை; அதனால், நான் எப்போதும் வெளிப்பொருள்களில் பற்றில்லாதவன். என் மனைவியும் வெளிப்பொருள்களில் பற்றில்லாதவள்; தெளிவான அறிவு கொண்டவள், ஆனால் வெளியில் பார்த்தால் அறியாமை உள்ளவள்போல் தோன்றுகிறாள்.

அமூடபூதா ஜ்ஞாநிநாம் ஸர்வதைவ ததாஜ்ஞாநாம் ஜ்ஞாநஹீநேதி பாதி । யாவஜ்ஜ்ஞாநம் சாஸ்தி மே வாஸ்துதேவ தாவஜ்ஜ்ஞாநம் வாஸுதேவஸ்ய சாஸ்தி ॥ ௩,௧௨.

அவள் அறிவுடையவர்களுக்கு எப்போதும் அறிவுள்ளவளாகத் தெரிகிறாள்; அறியாதவர்களுக்கு அறிவில்லாதவளாகத் தெரிகிறாள். எனக்கு உண்மையான அறிவு இருக்கும் வரை, வாசுதேவனுக்கும் அந்த அறிவு இருக்கும்.

யாவஜ்ஜ்ஞாநம் வாஸுதேவஸ்ய சாஸ்தி தாவஜ்ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநவதாம்ரு'ஜூநாம் । க்ரமேணைவாஜ்ஞாநிநாம் வாந்ரு'ஜூநாமஸ்பஷ்டரூபோ ஜ்ஞாநகதோ விஶேஷஃ ॥ ௩,௧௨.

வாசுதேவனுக்கு அறிவு இருக்கும் வரை, நேர்மையானவர்களுக்கும் அறிவு இருக்கும்; ஆனால் அறியாதவர்களுக்கும், தவறானவர்களுக்கும் அந்த அறிவு தெளிவாக தெரியாமல், மெதுவாக மறைந்து போகும்.

ஸௌரிப்ரகாஶே ச யதைவ தர்ஶநம் ததா மம ஜ்ஞாநகதோ விஶேஷஃ । தீபப்ரகாஶே ச யதைவ தர்ஶநம் ததா ஜ்ஞாநம் வாஸுதேவஸ்ய சாஸ்தி ॥ ௩,௧௨.

சூரியன் ஒளியில் நாம் எவ்வாறு பார்க்கிறோமோ, அதுபோல என் அறிவின் வேறுபாடும் உள்ளது; விளக்கு ஒளியில் பார்க்கும் போல் வாசுதேவனின் அறிவும் உள்ளது.

அஸ்பஷ்டபரூபா ந்யூநதா ஹ்யஸ்தி வாயௌ ததா ஜ்ஞாநம் நைவ ஸம்சிந்தநீயம் । ஏதாத்ரு'ஶீ ஜ்ஞாநஶக்திர்முராரேர்வாய்வாதீநாம் மோக்ஷபர்யந்தமஸ்தி ॥ ௩,௧௨.

காற்றில் தெளிவும் பூரணமும் இல்லாதது போல, அந்த மாதிரி அறிவை எண்ணக்கூடாது; முராரியின் அறிவு சக்தி, காற்று முதலானவர்களுக்கு விடுதலை வரை நீள்கிறது.

ஜ்ஞாநம் த்வ்ரு'ஜூநாம் மோக்ஷகாலேபி பஞ்சவாய்வாதீநாம் ப்ரலயேநாத்ராதீர்ந । வாயோர்மம ப்ரலயே ஸ்ரு'ஷ்டிகாலே ததா காயத்ர்யா நாஸ்திநாஸ்த்யேவ மோஹஃ ॥ ௩,௧௨.

மிக நேர்மையானவர்களின் அறிவு விடுதலைக்காலத்திலும் அழியாது; ஐந்து காற்று முதலானவர்களின் அறிவும் அழியாது. காற்று அழியும் போது, படைப்பு நேரத்தில் எனக்கும் காயத்ரிக்கும் ஒருபோதும் மயக்கம் வராது.

காயத்ரீவத்பாரத்யா தேவதேவ ஜ்ஞாதவ்யமேவம் ஹரிதத்த்வவேதிபிஃ । மமாஜ்ஞாநம் த்ரு'ஶ்யதே யத்ர குத்ர தைத்யாதீநாம் மோஹநார்த ஸதைவ ॥ ௩,௧௨.

காயத்ரி, பாரதி போன்றவர்களைப் போலவே, ஹரியின் உண்மைத் தன்மையை அறிந்தவர்கள் இதையும் அறிய வேண்டும், தேவதேவனே. எனது அறியாமை எங்கு காணப்பட்டாலும், அது எப்போதும் அசுரர்கள் முதலானவர்களை மயக்குவதற்காகத்தான்.

தேந ப்ரீதிர்தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோர்பவிஷ்யதீத்யேவ விநிஶ்சிதாத்மா । ப்ரஶ்ராதிகம் த்வஜ்ஞவத்ஸர்வதைவம் கரிஷ்யேஹம் மோஹநாயாதமாநாம் ॥ ௩,௧௨.

இதனால், விஷ்ணுவின் மகிழ்ச்சி கண்டிப்பாக ஏற்படும்—இது என் உறுதியான எண்ணம். ஆனால், கீழ்மக்களை மயக்குவதற்காக, நான் எப்போதும் அறியாதவன் போல பணிவுடன் நடப்பேன்.

ஸூர்யோதயே நாஸ்தி யதா தமஶ்ச ததாஜ்ஞாநம் நாஸ்திநாஸ்த்யேவ தேவ । கரோம்யஹம் ஶ்ரவணம் ஸர்வதைவ ஹரிப்ரீத்யர்தம் நிஶ்சதார்தம் ஸதாம் ஹி ॥ ௩,௧௨.

சூரியன் உதிக்கும் போது இருள் இல்லாதது போல, தேவனே, எனக்கு அறியாமை ஒருபோதும் இல்லை. நான் எப்போதும் ஹரியை மகிழ்விப்பதற்காக, தெளிவான நோக்குடன் கேட்கிறேன்; நல்லவர்களுக்காகவே.

ஶதஜந்மகதாநாம் த்வந்ரு'ஜூநாம் பூர்வமேவ து । அபரோக்ஷாபாவ ஏவ ஹ்யஜ்ஞாநம் ஸமுதீரிதம் ॥ ௩,௧௨.

நேர்மை இல்லாதவர்கள் நூறு பிறவிகளுக்குப் பிறகும், நேரடி அனுபவம் இல்லாததே உண்மையான அறியாமை என்று கூறப்படுகிறது.

அபரோக்ஷாநந்தரம் து நாஸ்த்யஜ்ஞாநம் ந ஸம்ஶயஃ । ஶதஜந்மஸு தேவேஶ அபரோக்ஷேண ஸர்வதா ॥ ௩,௧௨.

நேரடி அனுபவத்துக்குப் பிறகு அறியாமை இல்லை—இதில் சந்தேகம் இல்லை; நூறு பிறவிகளிலும், தேவதேவனே, நேரடி அனுபவம் எப்போதும் நிலைத்திருக்கும்.

பூர்ணஜ்ஞாநம் மமாஸ்த்யேவ நாத்ர கார்யா விசாரணா । ஶதஜந்மஸு பூர்வம் து பரோக்ஷேண மம ப்ரபோ ॥ ௩,௧௨.

எனக்கு முழு அறிவு இருக்கிறது—இதில் யாரும் சந்தேகிக்க வேண்டியதில்லை; ஆனால், முன்பு நூறு பிறவிகளில், பிரபுவே, எனது அறிவு மறைமுகமாக இருந்தது.

பூர்ணம் ஜ்ஞாநம் ஸதாப்யஸ்தீத்யேவமாஹுர்மஹர்ஷயஃ । ஸம்ஜ்ஞாஜந்மகதாயாஶ்ச ஸரஸ்வத்யா மஹாப்ரபோ ॥ ௩,௧௨.

முழு அறிவு எப்போதும் உள்ளது—இதை மகா முனிவர்கள் கூறுகிறார்கள். பெயருடன் பிறந்த சரஸ்வதிக்கும் இப்படியே உள்ளது, பெரியோனே.

நாஜ்ஞாநம் சிந்தநீயம் ஹி ப்ரஹ்மாய்வோஶ்ச தேவ ஹி । அத்ர கஶ்சித்விஶேஷோஸ்தி ஜ்ஞாதவ்யஸ்தத்வமிச்சுபிஃ ॥ ௩,௧௨.

பிரம்மாவையும் என்னையும் பற்றிய அறியாமையை எண்ணிக்கொள்வது கூடாது, தேவனே. ஆனால், இங்கு ஒரு சிறப்பு உள்ளது; உண்மைத் தத்துவத்தை அறிய விரும்பும்வர்கள் அதை நன்கு புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அவதாரேஷு பாரத்யாஃ கதாசிஜ்ஜ்ஞாநபூர்வகம் । ஸர்வதா ஜ்ஞாநரூபா ஸா ஸர்வதுஃகவிவர்ஜிதா ॥ ௩,௧௨.

பாரதியின் அவதாரங்களில் சில சமயம் முன்பே அறிவு தோன்றுவது போல் தெரிந்தாலும், அவள் எப்போதும் அறிவாகவே இருக்கிறாள்; எல்லா துக்கங்களும் அவளுக்கு எப்போதும் இல்லை.

தைத்யாநாம் மோஹநார்தாய அம்ஶே துஃகீவ த்ரு'ஶ்யதே । தஸ்யா துஃகாதிகம் கிஞ்சிந்நாஸ்திநாஸ்த்யேவ ஸர்வதா ॥ ௩,௧௨.

அசுரர்களை மயக்குவதற்காக, பாரதி சில பாகங்களில் துக்கம் கொண்டவளாகத் தோன்றுவாள்; ஆனால் உண்மையில், அவளுக்குத் துக்கம் போன்ற எதுவும் ஒருபோதும் இல்லை.

அபரோக்ஷதிரோபாவ ஈஷத்காலே ப்ரத்ரு'ஶ்யதே । தாவந்மாத்ரேண வாஜ்ஞாநம் தஸ்யாம் நைவாஹிதம் ச யத் ॥ ௩,௧௨.

ஒரு சிறிய நேரம் மட்டும் நேரடி மறைவு தோன்றலாம்; ஆனால் அதனால் கூட, அவளுக்குள் அறியாமை ஒருபோதும் ஏற்படாது.

மூலரூபே து நாஸ்த்யேவ பாரத்யா ஜ்ஞாநவிஸ்ம்ரு'திஃ । பாரத்யாஸ்து யதா நாஸ்தி ஸரஸ்வத்யாஸ்து கிம் புநஃ ॥ ௩,௧௨.

அவள் மூல ரூபத்தில் பாரதிக்கு அறிவை மறப்பது ஒருபோதும் இல்லை; பாரதிக்கு இப்படியிருக்க, சரஸ்வதிக்கு எவ்வளவு அதிகம் என்று சொல்லவே வேண்டாம்.

அம்ஶாவதரணம் நாஸ்தி ஸரஸ்வத்யாஃ கதாசந । அம்ஶாவதரணம் நாஸ்தி மமாபி மதுஸூதந ॥ ௩,௧௨.

சரஸ்வதிக்கு ஒருபோதும் பாக அவதாரம் இல்லை; அதுபோல், எனக்கும் பாக அவதாரம் இல்லை, மதுசூதனா.

ததைவ ஜ்ஞாநமஸ்த்யேவ ஹரேர்நாராயணஸ்ய ச । வாயோரம்ஶாவதாரோஸ்தி யதா மூலே ததைவ ச ॥ ௩,௧௨.

அதேபோல், ஹரிக்கும் நாராயணனுக்கும் அறிவு எப்போதும் உள்ளது; ஆனால் வாயுவுக்கு, அவன் மூல ரூபத்தில் இருப்பதைப் போல பாக அவதாரங்கள் நிகழ்கின்றன.

பலஜ்ஞாநாதிகம் ஸர்வம் சிந்தநீயம் ந ஸம்ஶயஃ । ததாபி வாயௌ த்ரு'ஶ்யந்தே பலஜ்ஞாநாதிவ்யக்தயஃ ॥ ௩,௧௨.

வலிமை, அறிவு போன்ற சக்திகள் அனைத்தும் எண்ணத்திற்குரியவை என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; ஆனாலும் வாயுவில் வலிமையும் அறிவும் வெளிப்படையாகக் காணப்படுகின்றன.

அவதாரேஷு வாயோஸ்து ஸம்யக்ஶக்த்யாத்மநாஸ்தி ஹி । அபரோக்ஷதிரோபாவௌ நாம்ஶாவதரணேஷ்வபி ॥ ௩,௧௨.

வாயுவின் அவதாரங்களில் முழு சக்தியும் உண்மையில் உள்ளது; ஆனால் நேரடி மறைவு இல்லை, பாக அவதாரங்களும் இல்லை.

பலஜ்ஞாநாதிகம் யாவந்மூலரூபே ப்ரத்ரு'ஶ்யதே । த்ரேதாயுகஸ்வரூபே ச ந தர்ஶயதி தாத்ரு'ஶம் ॥ ௩,௧௨.

மூல ரூபத்தில் காணப்படும் வலிமையும் அறிவும், திரேதாயுக ரூபத்தில் அத்தகையவை வெளிப்படுவதில்லை.

த்ரேதாயுகஸ்வரூபே ச யாத்ரு'க்சாதர்ஶயத்ப்ரபோ । த்வாபரஸ்தே ஸ்வரூபே தத்தத்தர்ஶயதி தாத்ரு'ஶம் । த்ரேதாயுகஸ்வரூபே ச யாத்ரு'க்சாதர்ஶயத்ப்ரபோ ॥ ௩,௧௨.

திரேதாயுக ரூபத்தில் எவ்வாறு ஆண்டவர் குணங்களை வெளிப்படுத்தினாரோ, அதே குணங்களைத் துவாபரயுக ரூபத்திலும் அவர் காட்டுகிறார்; திரேதாயுகத்தில் காட்டியது போலவே.

த்வாபரஸ்தே வாயுரூபே யாத்ரு'க்வா தர்ஶயத்ப்ரபுஃ । வாயுஃ கலியுகே ரூபே தத்தர்ஶயதி தாத்ரு'ஶம் ॥ ௩,௧௨.

துவாபரயுகத்தில் வாயுவின் ரூபத்தில் ஆண்டவர் எதை வெளிப்படுத்தினாரோ, அதே குணங்களை வாயு கலியுக ரூபத்திலும் காட்டுகிறார்.

ததா தர்ஶயதே வாயுர்தைத்யாநாம் மோஹநாய ச । அவதாரேஷு வாயோஶ்ச அந்தரம் யே விதுஃ ப்ரபோ ॥ ௩,௧௨.

இவ்வாறு, வாயு தன் ரூபங்களை அசுரர்களை மயக்குவதற்காக வெளிப்படுத்துகிறார்; வாயுவின் அவதாரங்களில் உள்ள வேறுபாடுகளை அறிந்தவர்கள், ஆண்டவரே,

தேऽதம் தமஃ ப்ரவிஶந்தே தே தைத்யா ந ச தே ஸுராஃ । வாயாவப்யந்தரம் நாஸ்தி ஹரிதத்த்வவிநிர்ணயே ॥ ௩,௧௨.

அவர்கள் ஆழ்ந்த இருளில் விழுகிறார்கள்—அவர்கள் அசுரர்கள், தேவர்கள் அல்ல; ஹரியின் உண்மைத் தத்துவத்தை நிர்ணயிக்கும்போது வாயுவிலும் வேறுபாடு இல்லை.