கருடபுராணம்

அஹம் விஜாநாமி ரமாப்ரஸாதாத்தவ ப்ரஸாதாச்ச குணாந்ஸதைவ । ஸ்வயோக்யபூதாஞ்ச்ருதிஷூக்தாந் குணாம்ஶ்ச காம்ஶ்சித்விஜாநாதி ஹரேர்ந கஶ்சித் ॥ ௩,௧௨.

லட்சுமியின் அருளாலும், உமது அருளாலும், நான் எப்போதும் உமது குணங்களை அறிவேன். ஆனால், வேதங்களில் தமக்கு ஏற்றதாகக் கூறப்பட்ட குணங்களையும், ஹரியின் எல்லா குணங்களையும் யாரும் முழுவதும் அறிய முடியாது.

தவ ப்ரஸாதாச்ச மம ப்ரஸாதாத்காலாந்தரே தாம்ஶ்ச ஜாநாதி ஶேஷஃ । துஷ்கர்மலேஶாந்ந திரோஹிதாந் குணாந்யாநேவ பூர்வம் விதிதாந் ஸ்வயோக்யாந் ॥ ௩,௧௨.

உமது அருளாலும், எனது அருளாலும், வேறு காலத்தில் சேஷனும் அவற்றை அறிவான். ஆனால், சிறிதளவு தீய கர்மாவால் மறைக்கப்பட்ட குணங்களை அல்லாமல், முன்பு அறிந்த தமக்கு ஏற்றவற்றை மட்டும் அறிவான்.

தாநேவ ஜ்ஞாத்வா புநரேவ ஶேஷஸ்திரோ ஹிதாம்ல்லப்தகுணஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸதா ஸ்வயோக்யாம்ஶ்ச ஹரேர்குணாம்ஶ்ச உமாபதிஶ்சாபி தவ ப்ரஸாதாத் ॥ ௩,௧௨.

அவற்றை அறிந்தபின், மீண்டும் சேஷன் மறைந்திருந்த குணங்களை அடைந்து, அவ்வாறு நினைவுகூரப்படுவான். உமது அருளால், உமாபதியும் எப்போதும் தமக்கு ஏற்ற ஹரியின் குணங்களை அறிவான்.

யதா விஜாநாதி ஹரே முராரே அப்ராப்தலப்தேதி ததோச்யதே ஹரஃ । மமாபி லோகம் ச யதா முராரே ததா விஜாநாதி தவ ஸ்வரூபம் ॥ ௩,௧௨.

முராரியே, ஹரன் முன்பு பெறாததை அறிந்தபோது, அதைப் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறான். என் உலகத்தை அறிந்தபோது, அப்போது உமது உண்மையான இயல்பையும் அறிவான், முராரியே.

கோவிந்த நித்யாவ்யய சித்ஸுபூர்ண தவ ப்ரஸாதாந்நாஸ்தி ஶதேஷு தந்மம। யேயே ஹி தேவாஶ்ச ஶரீரதாரிணஸ்தே ஜ்ஞாநஹீநா விஷயேஷு நிஷ்டாஃ ॥ ௩,௧௨.

கோவிந்தா, எப்போதும் நிலையான, அழியாத, அறிவால் நிரம்பியவரே, உமது அருளால், நூற்றுக்கணக்கான பிறப்புகளிலும் அந்த அறிவை நான் பெறவில்லை. உடல் கொண்ட அந்த தேவதைகள் அறிவு இல்லாமல், உணர்வுப்பொருள்களில் நிலைத்திருக்கிறார்கள்.

யேயே தேவா விஷயேஷு நிஷ்டாஸ்தேதே தேவா பஹிரர்தபாவாஃ । யேயே தேவா பஹிரர்தபாவா மோக்ஷாதந்யே ப்ரலபந்தஃ ஸதைவ ॥ ௩,௧௨.

உணர்வுப்பொருள்களில் நிலைத்திருக்கும் தேவதைகள், வெளிப்புற இயல்புடையவர்களாக இருக்கிறார்கள். வெளிப்புற இயல்புடைய அந்த தேவதைகள், எப்போதும் விடுதலைக்கு மாறாக, அர்த்தமில்லாமல் பேசுகிறார்கள்.

தவ ஸ்வரூபே ச ஜகத்ஸ்வரூபே தவாஸமாநம் நாஸ்தி விஷ்ணோ ஸதைவ । யதஸ்தவ ப்ராக்ரு'தோ நாஸ்தி தேஹோ யதோ ஜ்ஞாநம் நாஸ்தி நாஸ்த்யேவ நித்யம் ॥ ௩,௧௨.

உமது இயல்பிலும், உலகத்தின் இயல்பிலும், விஷ்ணுவே, உமக்கு சமமானது எதுவும் இல்லை. ஏனெனில், உமக்கு புவி உடல் இல்லை; அறியாமை என்றும் இல்லை, எப்போதும் இல்லை.

பூர்ணாநந்தஜ்ஞாநதேஹோऽபி நித்யம் ஸதா ஶரீரீ பாஷ்யதே பக்திமத்பிஃ । யதஸ்தவ ப்ராக்ரு'தோ நாஸ்தி தேஹோ ஹ்யதோபி நித்யமஶரீரீதி ச ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧௨.

முழு ஆனந்தமும் ஞானமும் நிறைந்த உருவாக இருந்தாலும், பக்தர்கள் எப்போதும் உமையை உடலுடன் இருப்பவராகவே விவரிக்கிறார்கள். ஏனெனில், உமக்கு இயற்கை உடல் இல்லை; அதனால், நீ எப்போதும் உடலற்றவராகவும் நினைவில் வைக்கப்படுகிறாய்.

நதோऽஹம் ஸர்வதாஸ்மிஞ்ஶரீரேऽஹம்மமேத்யபிமாநேந ஶூந்யஃ । அத்தோऽப்யஹம் த்வஶரீரீ ஸதைவ ததைவ நித்யம் பஹிரர்தைஶ்ச ஶூந்யஃ ॥ ௩,௧௨.

நான் எப்போதும் பணிந்து நிற்கிறேன்; ஆனாலும், இந்த உடலில் எனக்கு 'நான்' என்ற உணர்வும், 'என்' என்ற பற்றும் இல்லை. எனவே, நானும் எப்போதும் உடலற்றவனாகவே இருக்கிறேன்; வெளிப்பட்ட பொருள்களில் பற்றும் இல்லை.

ஸ்வபோகபார்யாஸத்யலோகாதிபோகஃ ஸ்வயோக்யபோகோ வஸ்த்ரமால்யாதிபோகஃ । ஏதே ஹி ஸர்வே பஹிரர்தஸம்ஜ்ஞகாஃ நைஸர்ககாமாஃ ஸர்வதா மே ஹி விஷ்ணோ ॥ ௩,௧௨.

சுய மனைவியுடன் அனுபவிப்பதும், சுவர்க்க உலகில் கிடைக்கும் இன்பங்களும், ஆடைகள், மாலைகள் போன்றவற்றை அனுபவிப்பதும்—all இவை எல்லாம் வெளிப்பொருள்களாகும். இவை எனக்கு எப்போதும் இயற்கையான ஆசைகளாகவே இருக்கின்றன, விஷ்ணுவே.

ததாப்யஹம் காமஹீநோ ஹி நித்யம் ருத்ராதயஃ காமவந்தோ யதோதஃ । ஶரீரிணஸ்தே பஹிரர்தபாவா அஜ்ஞாநவந்தோऽபி ச ஸம்ஸ்ம்ரு'தாஃ கக ॥ ௩,௧௨.

இவை இருந்தாலும், நான் எப்போதும் ஆசையற்றவனாக இருக்கிறேன்; ஆனால், ருத்ரன் முதலானவர்கள் ஆசையுடன் இருப்பவர்கள். அவர்கள் உடலுடன் இருப்பதால் வெளிப்பொருள்களில் பற்றும், அறிவில்லாதவர்களாகவும் கருதப்படுகிறார்கள், பறவையே.

ஸ்வதாரபோகே கேவலாம் ப்ரீதிமேவம் ஹரேரேவம் ஸர்வதாஹம் கரோதி । ஸ்தம்பாஸ்த்ராதீந்தாரியிஷ்யே ஸதைவ விஷ்ணோஃ ப்ரீத்யர்தம் நைவ காத்ரார்தமேவ ॥ ௩,௧௨.

என் மனைவியுடன் அனுபவிக்கும்போது, நான் எப்போதும் ஹரியை மகிழ்விப்பதற்காக மட்டுமே செய்கிறேன்; விஷ்ணுவுக்காகவே, தூண்கள் போன்றவற்றையும் சுமப்பேன், என் உடலுக்காக ஒருபோதும் செய்யமாட்டேன்.

நித்யாநந்தாதந்யகாமோ ந மேஸ்தி அதஃ ஸதா பஹிரர்தைஶ்ச ஶூந்யஃ । மமாபி பார்யா பஹிரர்தஶூந்யா அமூடபாவா மூடவதீவ த்ரு'ஶ்யதே ॥ ௩,௧௨.

நித்திய ஆனந்தத்தைத் தவிர எனக்கு வேறு எந்த ஆசையும் இல்லை; அதனால், நான் எப்போதும் வெளிப்பொருள்களில் பற்றில்லாதவன். என் மனைவியும் வெளிப்பொருள்களில் பற்றில்லாதவள்; தெளிவான அறிவு கொண்டவள், ஆனால் வெளியில் பார்த்தால் அறியாமை உள்ளவள்போல் தோன்றுகிறாள்.

அமூடபூதா ஜ்ஞாநிநாம் ஸர்வதைவ ததாஜ்ஞாநாம் ஜ்ஞாநஹீநேதி பாதி । யாவஜ்ஜ்ஞாநம் சாஸ்தி மே வாஸ்துதேவ தாவஜ்ஜ்ஞாநம் வாஸுதேவஸ்ய சாஸ்தி ॥ ௩,௧௨.

அவள் அறிவுடையவர்களுக்கு எப்போதும் அறிவுள்ளவளாகத் தெரிகிறாள்; அறியாதவர்களுக்கு அறிவில்லாதவளாகத் தெரிகிறாள். எனக்கு உண்மையான அறிவு இருக்கும் வரை, வாசுதேவனுக்கும் அந்த அறிவு இருக்கும்.

யாவஜ்ஜ்ஞாநம் வாஸுதேவஸ்ய சாஸ்தி தாவஜ்ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநவதாம்ரு'ஜூநாம் । க்ரமேணைவாஜ்ஞாநிநாம் வாந்ரு'ஜூநாமஸ்பஷ்டரூபோ ஜ்ஞாநகதோ விஶேஷஃ ॥ ௩,௧௨.

வாசுதேவனுக்கு அறிவு இருக்கும் வரை, நேர்மையானவர்களுக்கும் அறிவு இருக்கும்; ஆனால் அறியாதவர்களுக்கும், தவறானவர்களுக்கும் அந்த அறிவு தெளிவாக தெரியாமல், மெதுவாக மறைந்து போகும்.

ஸௌரிப்ரகாஶே ச யதைவ தர்ஶநம் ததா மம ஜ்ஞாநகதோ விஶேஷஃ । தீபப்ரகாஶே ச யதைவ தர்ஶநம் ததா ஜ்ஞாநம் வாஸுதேவஸ்ய சாஸ்தி ॥ ௩,௧௨.

சூரியன் ஒளியில் நாம் எவ்வாறு பார்க்கிறோமோ, அதுபோல என் அறிவின் வேறுபாடும் உள்ளது; விளக்கு ஒளியில் பார்க்கும் போல் வாசுதேவனின் அறிவும் உள்ளது.

அஸ்பஷ்டபரூபா ந்யூநதா ஹ்யஸ்தி வாயௌ ததா ஜ்ஞாநம் நைவ ஸம்சிந்தநீயம் । ஏதாத்ரு'ஶீ ஜ்ஞாநஶக்திர்முராரேர்வாய்வாதீநாம் மோக்ஷபர்யந்தமஸ்தி ॥ ௩,௧௨.

காற்றில் தெளிவும் பூரணமும் இல்லாதது போல, அந்த மாதிரி அறிவை எண்ணக்கூடாது; முராரியின் அறிவு சக்தி, காற்று முதலானவர்களுக்கு விடுதலை வரை நீள்கிறது.

ஜ்ஞாநம் த்வ்ரு'ஜூநாம் மோக்ஷகாலேபி பஞ்சவாய்வாதீநாம் ப்ரலயேநாத்ராதீர்ந । வாயோர்மம ப்ரலயே ஸ்ரு'ஷ்டிகாலே ததா காயத்ர்யா நாஸ்திநாஸ்த்யேவ மோஹஃ ॥ ௩,௧௨.

மிக நேர்மையானவர்களின் அறிவு விடுதலைக்காலத்திலும் அழியாது; ஐந்து காற்று முதலானவர்களின் அறிவும் அழியாது. காற்று அழியும் போது, படைப்பு நேரத்தில் எனக்கும் காயத்ரிக்கும் ஒருபோதும் மயக்கம் வராது.

காயத்ரீவத்பாரத்யா தேவதேவ ஜ்ஞாதவ்யமேவம் ஹரிதத்த்வவேதிபிஃ । மமாஜ்ஞாநம் த்ரு'ஶ்யதே யத்ர குத்ர தைத்யாதீநாம் மோஹநார்த ஸதைவ ॥ ௩,௧௨.

காயத்ரி, பாரதி போன்றவர்களைப் போலவே, ஹரியின் உண்மைத் தன்மையை அறிந்தவர்கள் இதையும் அறிய வேண்டும், தேவதேவனே. எனது அறியாமை எங்கு காணப்பட்டாலும், அது எப்போதும் அசுரர்கள் முதலானவர்களை மயக்குவதற்காகத்தான்.

தேந ப்ரீதிர்தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோர்பவிஷ்யதீத்யேவ விநிஶ்சிதாத்மா । ப்ரஶ்ராதிகம் த்வஜ்ஞவத்ஸர்வதைவம் கரிஷ்யேஹம் மோஹநாயாதமாநாம் ॥ ௩,௧௨.

இதனால், விஷ்ணுவின் மகிழ்ச்சி கண்டிப்பாக ஏற்படும்—இது என் உறுதியான எண்ணம். ஆனால், கீழ்மக்களை மயக்குவதற்காக, நான் எப்போதும் அறியாதவன் போல பணிவுடன் நடப்பேன்.

ஸூர்யோதயே நாஸ்தி யதா தமஶ்ச ததாஜ்ஞாநம் நாஸ்திநாஸ்த்யேவ தேவ । கரோம்யஹம் ஶ்ரவணம் ஸர்வதைவ ஹரிப்ரீத்யர்தம் நிஶ்சதார்தம் ஸதாம் ஹி ॥ ௩,௧௨.

சூரியன் உதிக்கும் போது இருள் இல்லாதது போல, தேவனே, எனக்கு அறியாமை ஒருபோதும் இல்லை. நான் எப்போதும் ஹரியை மகிழ்விப்பதற்காக, தெளிவான நோக்குடன் கேட்கிறேன்; நல்லவர்களுக்காகவே.

ஶதஜந்மகதாநாம் த்வந்ரு'ஜூநாம் பூர்வமேவ து । அபரோக்ஷாபாவ ஏவ ஹ்யஜ்ஞாநம் ஸமுதீரிதம் ॥ ௩,௧௨.

நேர்மை இல்லாதவர்கள் நூறு பிறவிகளுக்குப் பிறகும், நேரடி அனுபவம் இல்லாததே உண்மையான அறியாமை என்று கூறப்படுகிறது.

அபரோக்ஷாநந்தரம் து நாஸ்த்யஜ்ஞாநம் ந ஸம்ஶயஃ । ஶதஜந்மஸு தேவேஶ அபரோக்ஷேண ஸர்வதா ॥ ௩,௧௨.

நேரடி அனுபவத்துக்குப் பிறகு அறியாமை இல்லை—இதில் சந்தேகம் இல்லை; நூறு பிறவிகளிலும், தேவதேவனே, நேரடி அனுபவம் எப்போதும் நிலைத்திருக்கும்.

பூர்ணஜ்ஞாநம் மமாஸ்த்யேவ நாத்ர கார்யா விசாரணா । ஶதஜந்மஸு பூர்வம் து பரோக்ஷேண மம ப்ரபோ ॥ ௩,௧௨.

எனக்கு முழு அறிவு இருக்கிறது—இதில் யாரும் சந்தேகிக்க வேண்டியதில்லை; ஆனால், முன்பு நூறு பிறவிகளில், பிரபுவே, எனது அறிவு மறைமுகமாக இருந்தது.

பூர்ணம் ஜ்ஞாநம் ஸதாப்யஸ்தீத்யேவமாஹுர்மஹர்ஷயஃ । ஸம்ஜ்ஞாஜந்மகதாயாஶ்ச ஸரஸ்வத்யா மஹாப்ரபோ ॥ ௩,௧௨.

முழு அறிவு எப்போதும் உள்ளது—இதை மகா முனிவர்கள் கூறுகிறார்கள். பெயருடன் பிறந்த சரஸ்வதிக்கும் இப்படியே உள்ளது, பெரியோனே.

நாஜ்ஞாநம் சிந்தநீயம் ஹி ப்ரஹ்மாய்வோஶ்ச தேவ ஹி । அத்ர கஶ்சித்விஶேஷோஸ்தி ஜ்ஞாதவ்யஸ்தத்வமிச்சுபிஃ ॥ ௩,௧௨.

பிரம்மாவையும் என்னையும் பற்றிய அறியாமையை எண்ணிக்கொள்வது கூடாது, தேவனே. ஆனால், இங்கு ஒரு சிறப்பு உள்ளது; உண்மைத் தத்துவத்தை அறிய விரும்பும்வர்கள் அதை நன்கு புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அவதாரேஷு பாரத்யாஃ கதாசிஜ்ஜ்ஞாநபூர்வகம் । ஸர்வதா ஜ்ஞாநரூபா ஸா ஸர்வதுஃகவிவர்ஜிதா ॥ ௩,௧௨.

பாரதியின் அவதாரங்களில் சில சமயம் முன்பே அறிவு தோன்றுவது போல் தெரிந்தாலும், அவள் எப்போதும் அறிவாகவே இருக்கிறாள்; எல்லா துக்கங்களும் அவளுக்கு எப்போதும் இல்லை.

தைத்யாநாம் மோஹநார்தாய அம்ஶே துஃகீவ த்ரு'ஶ்யதே । தஸ்யா துஃகாதிகம் கிஞ்சிந்நாஸ்திநாஸ்த்யேவ ஸர்வதா ॥ ௩,௧௨.

அசுரர்களை மயக்குவதற்காக, பாரதி சில பாகங்களில் துக்கம் கொண்டவளாகத் தோன்றுவாள்; ஆனால் உண்மையில், அவளுக்குத் துக்கம் போன்ற எதுவும் ஒருபோதும் இல்லை.

அபரோக்ஷதிரோபாவ ஈஷத்காலே ப்ரத்ரு'ஶ்யதே । தாவந்மாத்ரேண வாஜ்ஞாநம் தஸ்யாம் நைவாஹிதம் ச யத் ॥ ௩,௧௨.

ஒரு சிறிய நேரம் மட்டும் நேரடி மறைவு தோன்றலாம்; ஆனால் அதனால் கூட, அவளுக்குள் அறியாமை ஒருபோதும் ஏற்படாது.