கருடபுராணம்

ஏவம் ஸ்துதோ ஹரிஃ க்ரு'ஷ்ணோ ஸுப்ரபுத்தோऽபி ஸர்பதா । உத்வுத்தவந்மஹா விஷ்ணுரபூதஜ்ஞபரீக்ஷயா ॥ ௩,௧௧.

இவ்வாறு புகழப்பட்ட ஹரி கிருஷ்ணர், எப்போதும் விழிப்புடன் இருந்தாலும், அறிவைச் சோதிக்கத் தூங்கும் போல் ஆனார், சிறந்த பறவையே.

தஸ்ய நாபேரபூத்பத்மம் ஸௌவர்ணம் புவநாஶ்ரயம் । தத்ப்ராக்ரு'தம் ச விஜ்ஞேயம் பூதேவீ த்வபிமாநிநீ ॥ ௩,௧௧.

அவரது நாபியில் இருந்து பொன்னிறப் பத்மம் தோன்றியது, உலகங்களுக்கு ஆதாரமாக. அது இயற்கை பொருளாகவே அறியப்பட வேண்டும்; பூமி தேவி அதில் தன்னை அடையாளப்படுத்தினாள்.

அநந்தஸூர்யவச்சைவ ப்ரகாஶகரமீரிதம் । சிதாநந்தமயோ விஷ்ணுஸ்தஸ்மாத்பிந்நோ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௧.

முடிவில்லாத சூரியன் ஒளி வீசுவது போலவே, அது பிரகாசித்தது. அறிவும் ஆனந்தமும் நிறைந்த விஷ்ணு அதிலிருந்து வேறுபட்டவர்; இதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை.

விஷ்ணோஃ ஸ்வரூபபூதம் ச யே விஜாநந்தி தே நராஃ । தே யாந்தி ஹ்யதரம் லோகம் ததா தத்ஸம்கிஸம்கிநஃ ॥ ௩,௧௧.

விஷ்ணுவின் உண்மையான வடிவத்தை அறிந்த மனிதர்கள், அவர்களுடன் பழகும் அனைவரும், கீழ் உலகங்களுக்கு செல்கிறார்கள்.

கிரீடாதிகவச்சைவ ஜ்ஞாதவ்யம் ச ககேஶ்வர । கிரீடாத்யா அபி ஹரேர்த்விதா ஸம்தி ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௧.

பொற்கிரீடம் போன்ற ஆபரணங்களைப்போல, ஹரியின் கிரீடம் முதலியனவும் இரண்டு வகை என்று, ஐயமில்லாமல் நீ அறிந்து கொள், பறவைகளின் அரசே.

ஸ்வரூபா ஹ்யஸ்வரூபாஶ்ச ஸ்வஸ்வரூபநி தர்ஶநே । க்ரு'ஹீதா இதி விஜ்ஞேயா ந ஸ்வரூபாஃ ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௧.

உண்மையான வடிவமும், உண்மையல்லாத வடிவமும் உள்ளன; தன் சொந்த வடிவமாகத் தோன்றுவது, எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டதாகவே அறிய வேண்டும், அது உண்மையானது அல்ல, பறவைகளின் அரசே.

ப்மாண்டம் ஹ்யஸ்ரு'ஜத்தத்ர ஸர்வலோகவிதாயகம் । ப்ரலயே முக்திஹீநஶ்ச ஸுப்த இத்யுச்யதே புதஃ ॥ ௩,௧௧.

அங்கு எல்லா உலகங்களையும் உருவாக்கும் பிரம்மாண்டத்தை அவர் படைத்தார்; பிரளயத்தில், விடுதலை இல்லாதவர் தூங்குகிறவராக அறிவாளர்களால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தஸ்ய ஸமிவஸ்த்ரிவம் ச ந ஜ்ஞாதவ்யா ககேஶ்வர । ப்ரலயோபி மஹாபாக ப்ரஹ்மவாய்வோர்ந சாஸ்தி ஹி ॥ ௩,௧௧.

அதன் உண்மை நிலைமை அறிய முடியாது, பறவைகளின் அரசே; பிரளயத்திலும், மகா பாக்கியசாலி, பிரம்மா மற்றும் வாயுவுக்குப் பொருளாதாரமான நிலை இல்லை.

வ்ரு'த்திரூபம் பரம் ஜ்ஞாநம் பாத்யார்க்யம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ । இந்த்ரியாணாமுபரதிஃ ஸுப்திரித்யுச்யதே புதைஃ ॥ ௩,௧௧.

மிக உயர்ந்த அறிவு என்பது செயலற்ற அமைதியாகும்; இது பாதம் கழுவும் நீர் அர்ப்பணிப்பைப் போல், ஐயமில்லை; அறிவாளர்கள், உணர்வுகள் ஓய்வதையே தூக்கம் என்கிறார்கள்.

ப்ரஹ்மவாய்வோஶ்ச பாஸக்நி வாஸ்தவம் ஸ்யாத்ககேஶ்வர । கதம் தர்ஹி தயோர்வர்தே ஹ்யவிலத்யத்வமுச்யதே ॥ ௩,௧௧.

பிரம்மா மற்றும் வாயுவின் உண்மை நிலை, கயிறும் நெருப்பும் போல உள்ளது, பறவைகளின் அரசே; அப்படியிருக்க, அவற்றின் தொடர்ந்திருக்கும் நிலை எவ்வாறு இல்லாததாக சொல்லப்படுகிறது?

தஸ்மாத்தத்வாஸ்தவம் நாஸ்தி ப்ரஹ்மவாய்வோஃ ககேஶ்வர । ஸ்வப்நாவஸ்தாயாஃ ஸத்ரு'ஶீ ஹ்யவஸ்தா ஸுப்திஸம்ஜ்ஞிகா ॥ ௩,௧௧.

அதனால், பிரம்மா மற்றும் வாயுவுக்கு உண்மை நிலை இல்லை, பறவைகளின் அரசே; தூக்கம் என அழைக்கப்படும் நிலை, கனவு நிலையைப் போன்றது.

ப்ரஹ்மண்யமுக்யயா வ்ரு'த்த்யா ஹ்யஸ்தீத்யேவம் நிபோத மே । அதோ ந வாஸ்தவமிதமங்கீகார்யம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௧.

பிரம்மனின் முதன்மை செயலால் அது உள்ளது என்று அறிந்து கொள்; எனவே, பறவைகளின் அரசே, இது உண்மையானது என்று ஏற்க வேண்டாம்.

வாஸ்தவம் யே விஜாநந்தி தேஷாம் நித்யம் தநம் தபஃ । ஶ்ரீகருட உவாச । ஸுப்திஸ்த்வஜ்ஞாநகார்யத்வாத்ஸுப்திர்நாஸ்தீத்யுதீரிதா ॥ ௩,௧௧.

உண்மையை அறிந்தவர்களுக்கு செல்வமும் தவமும் எப்போதும் நிலைத்திருக்கும். ஸ்ரீ கருடன் கூறினார்: தூக்கம் என்பது அறியாமையின் விளைவாக இருப்பதால், அது இல்லை என்று சொல்லப்படுகிறது.

யதா ஹி காரணம் சாஸ்தி ததா கார்யமிதி ப்ரபோ । இத்யபிப்ராயகர்பேண த்வம் ஸமாதாஸ்ய தே யதி ॥ ௩,௧௧.

ஏதாவது காரணம் இருந்தால், அதன் விளைவும் இருக்கும், பிரபுவே; இந்த எண்ணத்துடன் நீ தீர்மானித்தால்—

தர்ஹி தஸ்ய மஹாபாக கதம் ப்ரூஹி பயாதிகம் । பயாதிகம் ஹ்யஸ்து நாம கா வாஸ்மாகம் க்ஷதிர்பவேத் ॥ ௩,௧௧.

அப்படி என்றால், மகா பாக்கியசாலி, பயம் முதலியவை எப்படி உண்டாகின்றன என்று கூறு; பயம் இருந்தாலும், அதனால் எங்களுக்கு என்ன பாதிப்பு?

ஏவமுக்தஸ்து கோவிந்தோப்ரவீத்தத்ராபி காரணம் । பயம் த்வஜ்ஞாநகார்யம் ஸ்யாத்கார்யாகாரணமத்ர ஹி ॥ ௩,௧௧.

இவ்வாறு கேட்கப்பட்டபோது, கோவிந்தன் பதிலளித்தான்: அங்கேயும் காரணம் உள்ளது; பயம் என்பது அறியாமையின் விளைவு, இங்கு விளைவுக்கு காரணம் இல்லை.

ப்ரீயதே மத்வா ப்ரஹ்ம தஸ்மாத்ஸுப்திஶ்ச தத்ர ஹி । அஜ்ஞாதிகம் யதி ப்ரஹ்ம தஸ்ய ந ஸ்யாத்கதஞ்சந ॥ ௩,௧௧.

பிரம்மனை நினைத்தால் மனம் மகிழ்கிறது; அதனால் அங்கு தூக்கம் உள்ளது. பிரம்மன் அறியாமை போன்றதாக இருந்தால், அது ஒருபோதும் இப்படியிருக்காது.

கதம் ஸுகீ ப்ரத்ரு'ஶ்யேத ந கதஞ்சித்கரிஷ்யதி । கதம் வா முக்திபர்யந்தம் ஜ்ஞாநவ்யக்திர்வதஸ்வ மே ॥ ௩,௧௧.

எப்படி ஒருவர் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பது, அல்லது எதையும் செய்வது சாத்தியம்? விடுதலை வரை அறிவு வெளிப்படுவது எப்படி என்பதை எனக்கு கூறு.

யத்யஜ்ஞாநம் தஸ்ய ஸத்யம் ந ஸ்யாத்தர்ஹி மஹாப்ரபோ । அத்யாதராத்கதம் ப்ரஹ்மஞ்ச்ரவணம் குருதே வத ॥ ௩,௧௧.

அறியாமை உண்மையாக இருந்தால், மகா பிரபுவே, பிரம்மன் மிகுந்த மரியாதையுடன் ஞானத்தை கேட்பது எப்படி சாத்தியம்?

இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா க்ரு'ஷ்ணோ வசநமப்ரவீத் । பயம் ச வாஸ்தவம் தஸ்ய ந ஜாநீஹி மஹாமதே ॥ ௩,௧௧.

இவ்வாறு அவர் சொன்னதை கேட்ட கிருஷ்ணன் கூறினான்: அதற்குப் பயம் உண்மையானது அல்ல என்பதை நீ அறிந்துகொள், பெரிய அறிவாளியே.

த்ரு'ஶ்யதே மத்பயம் தஸ்ய ஹரிப்ரீத்யர்தமேவ ச । பயாகாமவதீவாநமுவாஸ்தவமீரிதம் ॥ ௩,௧௧.

அதற்கு என்மீது பயம் காணப்படுகிறது, ஹரியை மகிழ்விப்பதற்காகவும்; பயமும் ஆசைபோலவே உண்மையில்லாதது என்று கூறப்படுகிறது.

ப்ராப்தப்ராப்தலேஶஸ்த தஸ்ய நாஸ்தி ககேஶ்வர । துஃ காஜ்ஞாநாதிகம் கிஞ்சித்கதம் தஸ்மிந் பவிஷ்யதி ॥ ௩,௧௧.

பறவைகளின் அரசே, ஒருவன் தன் விதியில் கிடைக்கும் சிறு பங்கையே பெற்றாலும், அவனுக்கு துன்பம், அறியாமை போன்றவை எதுவும் இல்லை; அவனிடம் அவை எப்படி உண்டாகும்?

விஷ்ணோராஜ்ஞாநுஸாரேண பயாயாநுகரோத்யஸௌ । தேந ப்ரீணாதி ச ஹரிஸ்தஸ்ய நாஸ்த்யத்ர ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௧.

அவன் விஷ்ணுவின் கட்டளையைப் பயத்துடன் பின்பற்றுகிறான்; இதனால் அவன் ஹரியை மகிழ்விக்கிறான்—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஶ்ரு'ணோதி ஸததம் ப்ரஹ்மா ந சிந்த்யாத்தாவதாஜ்ஞதா । கதாசித்த்ரு'ஶ்யதே ப்ரஹ்மா துஃ கீ ந ச ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௧.

பிரம்மா எப்போதும் கேட்கிறார், ஆனால் யோசிப்பதில்லை; எனவே இங்கு அறியாமை என்று கருத வேண்டியதில்லை. சில நேரம் பிரம்மா துன்பமடைந்தவர் போல தோன்றினாலும், உண்மையில் அப்படி இல்லை, பறவைகளின் அரசே.

யத்ப்ரஹ்ம ச ந ஜாநீயாத்தரிப்ரீத்யர்தமேவ ச । துஃ கிவத்த்ரு'ஶ்யதே ப்ரஹ்மா ஆஜ்ஞாநாம் மோஹநாய ச ॥ ௩,௧௧.

பிரம்மா ஏதாவது அறியாமல் இருப்பது ஹரியை மகிழ்விப்பதற்காக மட்டுமே; அறியாதவர்களை மயக்குவதற்காக பிரம்மா துன்பமடைந்தவர் போல தோன்றுகிறார்.

யோக்யதாமநதிக்ரம்ய யாவஜ்ஜ்ஞாநம் ச திஷ்டதி । ப்ரஹ்மணஸ்தாவதேவாஸ்தி நாத்ர கார்யா விசாரணா ॥ ௩,௧௧.

தன் திறனுக்குள் இருக்கும் வரை அறிவு பிரம்மாவிடம் நிலைபெறுகிறது; இதில் மேலும் ஆராய வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஜ்ஞாநஸ்ய வ்யக்ததா நாம வித்யமாநஸ்ய சாதராத் । ஜ்ஞாநஸ்யாஸாதநம் சைவ ஜ்ஞாநவ்யக்திரிதி ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௧௧.

அறிவு இருக்கும்போது அதை மரியாதையுடன் அணுகினால் அது வெளிப்படுகிறது; அறிவை அடைவதும், அறிவு வெளிப்படுவதாகவே கருதப்படுகிறது.

அதோ ஜ்ஞாநாதிகம் நாஸ்தி ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ । பத்மாத்திரண்ம யாஜ்ஜாதோ ப்ரஹ்மா து சதுராநநஃ ॥ ௩,௧௧.

எனவே, பரமேஷ்டி பிரம்மாவிடம் அறியாமை போன்றவை இல்லை; நான்கு முகங்களுடன் பிறந்த பிரம்மா, பொன் முட்டையிலிருந்து எழுந்த தாமரையிலிருந்து தோன்றினார்.

ஸர்வதாऽலோசநாயுக்தஸ்தேந ஸ்வாலோசநம் க்ரு'தம் । அஜ்ஞாநாம் மோஹநார்தாய ஹரிப்ரீத்யர்தமேவ ச ॥ ௩,௧௧.

அவர் எப்போதும் சிந்தனையுடன் இருப்பவர்; அதனால் தன் சிந்தனையையும் செய்கிறார்—அறியாதவர்களை மயக்கவும், ஹரியை மகிழ்விக்கவும்.