கருடபுராணம்

ஏதாஸாம் ஹநநம் நைவ ப்ரார்தயாமஃ ஸதா ஹரே । அஸ்தி ப்ரதிந்ரு'ஷு ப்ரஹ்ம ப்ரக்ரு'தீ த்வே வ்யவஸ்திதே ॥ ௩,௧௧.

'இவர்கள் அழிவை நாம் ஒருபோதும் விரும்புவதில்லை, ஹரியே. உயிரினங்களில், இயற்கையின் இரண்டு நிலைகள் நிலைத்திருக்கின்றன.'

ஏகா து நித்யஸம்ஸாரா த்வஜஶப்தாபிதாயிகா । த்விதீயா து தமோऽபோஹ்யா அஜஶப்தாபிதாயிகா ॥ ௩,௧௧.

ஒன்று என்றும் பிறவி சுழற்சியாகும், அது 'பிறவில்லாதவள்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இரண்டாவது, இருளாகக் கருதப்படுவது, அதுவும் 'பிறவில்லாதவள்' என்றே அழைக்கப்படுகிறது.

அத ஏவ த்வஜே ஜ்யேஷ்டே இதி லோகே ப்ரகீர்திதே । ஸுகதுஃ கப்ரதா சைவ அபரா துஃ கதைவ து ॥ ௩,௧௧.

அதனால், உயர்ந்தவள் உலகில் 'முதல்வி' என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; அவள் இன்பமும் துயரமும் தருகிறாள், கீழ்மையானவள் துயரத்தை மட்டும் தருகிறாள்.

மோக்ஷாதிகாரிணாமேவ ஜ்ஞாநைஶ்வர்யாதயோ கணாஃ । தேஷாமாச்சாதிகா ஹோகா தமோங்கா ஸா ப்ரகீர்திதா ॥ ௩,௧௧.

மோட்சத்திற்கு தகுதியுள்ளவர்களுக்கு மட்டும் அறிவும், ஐசுவரியமும் போன்ற பல வகைகள் உண்டு. அவற்றை மூடுபவள் இருளால் ஆன மாயை என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

ஜீவம் ப்ரதி மஹாவிஷ்ணும் பாஹ்யாச்சாதயதி ப்ரபோ । ஸா பரா ப்ரக்ரு'திர்ஜ்ஞேயா பரமாச்சாதிகா ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௧௧.

அவள் உயிரையும், மகாவிஷ்ணுவையும் மூடுகிறாள், பிரபுவே. அவளே உயர்ந்த இயற்கை, எல்லாவற்றையும் மூடுவாளாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறாள்.

ஏவம் ஸா பரமா துஷ்டா ஹோகா தமோங்கா து ப்ரகீர்திதா । ஜீவவர்கேஷ்வேவ கக ப்ரஹ்மாதேர்நாஸ்தி ஸா க்வசித் ॥ ௩,௧௧.

இவ்வாறு, அவள் உயர்ந்ததும், தீயதும், இருளால் ஆன மாயை என்று அழைக்கப்படுகிறாள். ஆனால், உயிரினங்களில், பறவையே, பிரம்மா முதலியவர்களுக்கு அவள் எங்கும் இல்லை.

பிஶாசவத்ஸமுத்திஷ்டா ஜீவஸ்யேத்யதிகாரிணஃ । ப்ரேரிகா து தயோர்தேவ்யோ ஸ்த்வஹமாத்யா ஸுகாத்மிகா ॥ ௩,௧௧.

தகுதியுள்ள உயிர்களுக்கு, அவள் பேயைப் போல உடலை உடையவளாகக் கூறப்படுகிறாள். இந்த இரு தேவிகளில், நான் முதல்வி, இன்பம் தருபவள், தூண்டுபவளும் ஆக இருக்கிறேன்.

தத்ர விஷ்ணோ மஹாபாக ஸகுணாச்சாதகோ ஹிதஃ । பரமாச்சாதிகாம் துஷ்டாம் வ்யாமுச்யைவ மஹாப்ரபோ ॥ ௩,௧௧.

அதனால், விஷ்ணுவே, நீ குணங்களை மூடுபவளை நீக்குபவன், நன்மை செய்வவன். அந்தத் தீய உயர்ந்த மூடியை நீக்கி, மகா பிரபுவே—

மோக்ஷம் தேஹி மஹாதேவ த்வத்பக்தாநாம் மஹாப்ரபோ । பரமாச்சாதிகா ஹ்யஸ்மாந்நித்ய ஸம்ஸாரிணோ யதஃ ॥ ௩,௧௧.

'உன் பக்தர்களுக்கு விடுதலை அளி, மகாதேவா, மகா பிரபுவே. இந்த உயர்ந்த மூடியால் உயிர்கள் எப்போதும் பிறவி சுழற்சியில் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள்.'

அத ஏவ ச நித்யத்வாத்தஸ்மாத்ததபஸாரணம் । குரு தேவ மஹாபாக இதி விஜ்ஞாயதாம் மம ॥ ௩,௧௧.

'அதனால், அது என்றும் நிலைத்திருக்கிறதால், அதை நீக்க வேண்டும். மிகுந்த பாக்கியவானே, தேவனே, இதை செய்—இதுவே என் வேண்டுகோள் என்று அறிந்து கொள்.'

ஏவம் ஸ்துதோ ஹரிஃ க்ரு'ஷ்ணோ ஸுப்ரபுத்தோऽபி ஸர்பதா । உத்வுத்தவந்மஹா விஷ்ணுரபூதஜ்ஞபரீக்ஷயா ॥ ௩,௧௧.

இவ்வாறு புகழப்பட்ட ஹரி கிருஷ்ணர், எப்போதும் விழிப்புடன் இருந்தாலும், அறிவைச் சோதிக்கத் தூங்கும் போல் ஆனார், சிறந்த பறவையே.

தஸ்ய நாபேரபூத்பத்மம் ஸௌவர்ணம் புவநாஶ்ரயம் । தத்ப்ராக்ரு'தம் ச விஜ்ஞேயம் பூதேவீ த்வபிமாநிநீ ॥ ௩,௧௧.

அவரது நாபியில் இருந்து பொன்னிறப் பத்மம் தோன்றியது, உலகங்களுக்கு ஆதாரமாக. அது இயற்கை பொருளாகவே அறியப்பட வேண்டும்; பூமி தேவி அதில் தன்னை அடையாளப்படுத்தினாள்.

அநந்தஸூர்யவச்சைவ ப்ரகாஶகரமீரிதம் । சிதாநந்தமயோ விஷ்ணுஸ்தஸ்மாத்பிந்நோ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௧.

முடிவில்லாத சூரியன் ஒளி வீசுவது போலவே, அது பிரகாசித்தது. அறிவும் ஆனந்தமும் நிறைந்த விஷ்ணு அதிலிருந்து வேறுபட்டவர்; இதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை.

விஷ்ணோஃ ஸ்வரூபபூதம் ச யே விஜாநந்தி தே நராஃ । தே யாந்தி ஹ்யதரம் லோகம் ததா தத்ஸம்கிஸம்கிநஃ ॥ ௩,௧௧.

விஷ்ணுவின் உண்மையான வடிவத்தை அறிந்த மனிதர்கள், அவர்களுடன் பழகும் அனைவரும், கீழ் உலகங்களுக்கு செல்கிறார்கள்.

கிரீடாதிகவச்சைவ ஜ்ஞாதவ்யம் ச ககேஶ்வர । கிரீடாத்யா அபி ஹரேர்த்விதா ஸம்தி ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௧.

பொற்கிரீடம் போன்ற ஆபரணங்களைப்போல, ஹரியின் கிரீடம் முதலியனவும் இரண்டு வகை என்று, ஐயமில்லாமல் நீ அறிந்து கொள், பறவைகளின் அரசே.

ஸ்வரூபா ஹ்யஸ்வரூபாஶ்ச ஸ்வஸ்வரூபநி தர்ஶநே । க்ரு'ஹீதா இதி விஜ்ஞேயா ந ஸ்வரூபாஃ ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௧.

உண்மையான வடிவமும், உண்மையல்லாத வடிவமும் உள்ளன; தன் சொந்த வடிவமாகத் தோன்றுவது, எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டதாகவே அறிய வேண்டும், அது உண்மையானது அல்ல, பறவைகளின் அரசே.

ப்மாண்டம் ஹ்யஸ்ரு'ஜத்தத்ர ஸர்வலோகவிதாயகம் । ப்ரலயே முக்திஹீநஶ்ச ஸுப்த இத்யுச்யதே புதஃ ॥ ௩,௧௧.

அங்கு எல்லா உலகங்களையும் உருவாக்கும் பிரம்மாண்டத்தை அவர் படைத்தார்; பிரளயத்தில், விடுதலை இல்லாதவர் தூங்குகிறவராக அறிவாளர்களால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தஸ்ய ஸமிவஸ்த்ரிவம் ச ந ஜ்ஞாதவ்யா ககேஶ்வர । ப்ரலயோபி மஹாபாக ப்ரஹ்மவாய்வோர்ந சாஸ்தி ஹி ॥ ௩,௧௧.

அதன் உண்மை நிலைமை அறிய முடியாது, பறவைகளின் அரசே; பிரளயத்திலும், மகா பாக்கியசாலி, பிரம்மா மற்றும் வாயுவுக்குப் பொருளாதாரமான நிலை இல்லை.

வ்ரு'த்திரூபம் பரம் ஜ்ஞாநம் பாத்யார்க்யம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ । இந்த்ரியாணாமுபரதிஃ ஸுப்திரித்யுச்யதே புதைஃ ॥ ௩,௧௧.

மிக உயர்ந்த அறிவு என்பது செயலற்ற அமைதியாகும்; இது பாதம் கழுவும் நீர் அர்ப்பணிப்பைப் போல், ஐயமில்லை; அறிவாளர்கள், உணர்வுகள் ஓய்வதையே தூக்கம் என்கிறார்கள்.

ப்ரஹ்மவாய்வோஶ்ச பாஸக்நி வாஸ்தவம் ஸ்யாத்ககேஶ்வர । கதம் தர்ஹி தயோர்வர்தே ஹ்யவிலத்யத்வமுச்யதே ॥ ௩,௧௧.

பிரம்மா மற்றும் வாயுவின் உண்மை நிலை, கயிறும் நெருப்பும் போல உள்ளது, பறவைகளின் அரசே; அப்படியிருக்க, அவற்றின் தொடர்ந்திருக்கும் நிலை எவ்வாறு இல்லாததாக சொல்லப்படுகிறது?

தஸ்மாத்தத்வாஸ்தவம் நாஸ்தி ப்ரஹ்மவாய்வோஃ ககேஶ்வர । ஸ்வப்நாவஸ்தாயாஃ ஸத்ரு'ஶீ ஹ்யவஸ்தா ஸுப்திஸம்ஜ்ஞிகா ॥ ௩,௧௧.

அதனால், பிரம்மா மற்றும் வாயுவுக்கு உண்மை நிலை இல்லை, பறவைகளின் அரசே; தூக்கம் என அழைக்கப்படும் நிலை, கனவு நிலையைப் போன்றது.

ப்ரஹ்மண்யமுக்யயா வ்ரு'த்த்யா ஹ்யஸ்தீத்யேவம் நிபோத மே । அதோ ந வாஸ்தவமிதமங்கீகார்யம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௧.

பிரம்மனின் முதன்மை செயலால் அது உள்ளது என்று அறிந்து கொள்; எனவே, பறவைகளின் அரசே, இது உண்மையானது என்று ஏற்க வேண்டாம்.

வாஸ்தவம் யே விஜாநந்தி தேஷாம் நித்யம் தநம் தபஃ । ஶ்ரீகருட உவாச । ஸுப்திஸ்த்வஜ்ஞாநகார்யத்வாத்ஸுப்திர்நாஸ்தீத்யுதீரிதா ॥ ௩,௧௧.

உண்மையை அறிந்தவர்களுக்கு செல்வமும் தவமும் எப்போதும் நிலைத்திருக்கும். ஸ்ரீ கருடன் கூறினார்: தூக்கம் என்பது அறியாமையின் விளைவாக இருப்பதால், அது இல்லை என்று சொல்லப்படுகிறது.

யதா ஹி காரணம் சாஸ்தி ததா கார்யமிதி ப்ரபோ । இத்யபிப்ராயகர்பேண த்வம் ஸமாதாஸ்ய தே யதி ॥ ௩,௧௧.

ஏதாவது காரணம் இருந்தால், அதன் விளைவும் இருக்கும், பிரபுவே; இந்த எண்ணத்துடன் நீ தீர்மானித்தால்—

தர்ஹி தஸ்ய மஹாபாக கதம் ப்ரூஹி பயாதிகம் । பயாதிகம் ஹ்யஸ்து நாம கா வாஸ்மாகம் க்ஷதிர்பவேத் ॥ ௩,௧௧.

அப்படி என்றால், மகா பாக்கியசாலி, பயம் முதலியவை எப்படி உண்டாகின்றன என்று கூறு; பயம் இருந்தாலும், அதனால் எங்களுக்கு என்ன பாதிப்பு?

ஏவமுக்தஸ்து கோவிந்தோப்ரவீத்தத்ராபி காரணம் । பயம் த்வஜ்ஞாநகார்யம் ஸ்யாத்கார்யாகாரணமத்ர ஹி ॥ ௩,௧௧.

இவ்வாறு கேட்கப்பட்டபோது, கோவிந்தன் பதிலளித்தான்: அங்கேயும் காரணம் உள்ளது; பயம் என்பது அறியாமையின் விளைவு, இங்கு விளைவுக்கு காரணம் இல்லை.

ப்ரீயதே மத்வா ப்ரஹ்ம தஸ்மாத்ஸுப்திஶ்ச தத்ர ஹி । அஜ்ஞாதிகம் யதி ப்ரஹ்ம தஸ்ய ந ஸ்யாத்கதஞ்சந ॥ ௩,௧௧.

பிரம்மனை நினைத்தால் மனம் மகிழ்கிறது; அதனால் அங்கு தூக்கம் உள்ளது. பிரம்மன் அறியாமை போன்றதாக இருந்தால், அது ஒருபோதும் இப்படியிருக்காது.

கதம் ஸுகீ ப்ரத்ரு'ஶ்யேத ந கதஞ்சித்கரிஷ்யதி । கதம் வா முக்திபர்யந்தம் ஜ்ஞாநவ்யக்திர்வதஸ்வ மே ॥ ௩,௧௧.

எப்படி ஒருவர் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பது, அல்லது எதையும் செய்வது சாத்தியம்? விடுதலை வரை அறிவு வெளிப்படுவது எப்படி என்பதை எனக்கு கூறு.

யத்யஜ்ஞாநம் தஸ்ய ஸத்யம் ந ஸ்யாத்தர்ஹி மஹாப்ரபோ । அத்யாதராத்கதம் ப்ரஹ்மஞ்ச்ரவணம் குருதே வத ॥ ௩,௧௧.

அறியாமை உண்மையாக இருந்தால், மகா பிரபுவே, பிரம்மன் மிகுந்த மரியாதையுடன் ஞானத்தை கேட்பது எப்படி சாத்தியம்?