கருடபுராணம்

ஸத்யம் ஸத்யம் புநஃ ஸத்யமுத்தத்ய புஜமுத்யதே । வேதாச்சாஸ்த்ரம் பரம் நாஸ்தி ந தேவஃ கேஶவாத்பரஃ ॥ ௩,௧௦.

உண்மை, உண்மை, மீண்டும் உண்மை—என் கை உயர்த்தி இதை அறிவிக்கிறேன்: வேதத்தைவிட உயர்ந்த சாஸ்திரம் இல்லை, கேசவனைவிட உயர்ந்த தெய்வம் இல்லை.

ஸர்வோத்க்ரு'ஷ்டம் கேஶவம் ச விஹாயாந்யமுபாஸதே । தேஷாமந்தம் தமோ ஜ்ஞேயம் பித்ரூ'ணாம் கருணாமபி ॥ ௩,௧௦.

எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த கேசவனை விட்டுவிட்டு வேறு யாரையும் வழிபடுவோர், அவர்களது இருள் பித்ருக்களிலும் பறவைகளிலும் கூட கண்கடந்ததாகவே அறியப்படும்.

இதாநீம் ஶ்ரு'ணு பக்ஷீந்த்ர வைக்ரு'தம் ஸர்கமுத்தமம் । ஸம்யக்ஜாநாதி யோ லோகே ஸ யாதி பரமம் பதம் ॥ ௩,௧௦.

இப்போது கேள், பறவைகளின் அரசே, சிறந்த இரண்டாம் சிருஷ்டியை; யார் உலகில் இதை நன்றாக அறிகிறார்களோ, அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௧௧ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । புருஷாக்யோ ஹரிஃ ஸாக்ஷாத்பகவாந்புருஷோத்தமஃ । ஶிஶ்யேத்வண்டோதக விஷ்ணுர்ந்ரு'ணாம் ஸாஹஸ்ரவத்ஸரம் । லக்ஷ்மீஶ்சோதகரூபேண ஶய்யாரூபேண போண்டஜா ॥ ௩,௧௧.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: புருஷன் என அழைக்கப்படும் ஹரி, பரம்பொருள், அண்டத்தின் நீரில் ஆயிரம் மனித வருடங்கள் படுத்திருந்தார், வினதையின் மகனே; அப்போது லக்ஷ்மி நீருருவமாக அவரது படுக்கையாக இருந்தாள்.

வித்யா தரங்கரூபேண வாயுரூபேண போண்டஜ ॥ ௩,௧௧.

அறிவின் அலைகளாகவும், காற்றுருவமாகவும், வினதையின் மகனே, இருந்தாள்.

தமோரூபேண ஸைவாஸீ ந்நாந்யதாஸீத்கதஞ்சந । அஸீத்கர்போதகே சைவ நாந்யதாஸீத்கதஞ்சந ॥ ௩,௧௧.

அந்த இருளாகவே அவள் மட்டுமே இருந்தாள்; வேறு எதுவும் அப்போது இல்லை. அந்தப் பிரபஞ்சக் கருவில் நீரிலே அவள் ஒருத்தி தான் இருந்தாள்; வேறு எதுவும் எங்கும் இல்லை.

லக்ஷ்மீஸ்துஷ்டாவ ச ஹரிம் கர்போதே பக்ஷிஸத்தம । லக்ஷ்மீதராப்யாம் ரூபாப்யாம் ப்ரக்ரு'திர்ஹரிணா ததா ॥ ௩,௧௧.

அந்தப் பிரபஞ்ச நீரில், இலட்சுமி ஹரியைப் புகழ்ந்தாள், சிறந்த பறவையே. இலட்சுமி மற்றும் பூமி ஆகிய இரு உருவங்களிலும், இயற்கையும் ஹரியைப் போற்றினாள்.

ஶேத ஶ்ருதிஸ்வரூபேண ஸ்தௌதி கர்போதகே ஹரிம் । நாராயண நமஸ்தேऽஸ்து ஶ்ரு'ணு விஜ்ஞாபநம் மம ॥ ௩,௧௧.

அவள் அந்தப் பிரபஞ்ச நீரில் வேத ஒலியாக படுத்து, ஹரியைப் புகழ்ந்தாள்: 'நாராயணா, உமக்கு வணக்கம்; என் வேண்டுகோளை கேளும்.'

அஜாம் ஜஹி மஹாபாக யோக்யாநாம் முக்திமாவஹ । அஜா து ப்ரக்ரு'திஃ ப்ரோக்தா சாபரா ப்ரக்ரு'திஃ பரா ॥ ௩,௧௧.

'மிகுந்த பாக்கியவானே, பிறவில்லாத இயற்கையை நீ அழித்து, தகுதியுள்ளவர்களுக்கு விடுதலை அளி. பிறவில்லாதவள் என்று இயற்கை அழைக்கப்படுகிறாள்; கீழ்மையானதும், உயர்ந்ததும் இரண்டும் இயற்கையிலே உள்ளன.'

ஶததோவரா து ப்ரஹ்மாணீ ப்ரஹ்மபத்நீ வராநநா । உமா ஶச்யவரா தஸ்யா அவராஃ ஸம்ப்ரகீர்திதாஃ ॥ ௩,௧௧.

நூற்றுக்கணக்கில், பிரம்மாவின் மனைவியான அழகிய முகமுள்ள பிரம்மாணி சிறந்தவள்; உமா, சசி ஆகியோரும் முன்னிலை வகிப்பவர்கள்; மற்றவர்கள் குறைவானவர்களாகக் கூறப்படுகிறார்கள்.

ஏதாஸாம் ஹநநம் நைவ ப்ரார்தயாமஃ ஸதா ஹரே । அஸ்தி ப்ரதிந்ரு'ஷு ப்ரஹ்ம ப்ரக்ரு'தீ த்வே வ்யவஸ்திதே ॥ ௩,௧௧.

'இவர்கள் அழிவை நாம் ஒருபோதும் விரும்புவதில்லை, ஹரியே. உயிரினங்களில், இயற்கையின் இரண்டு நிலைகள் நிலைத்திருக்கின்றன.'

ஏகா து நித்யஸம்ஸாரா த்வஜஶப்தாபிதாயிகா । த்விதீயா து தமோऽபோஹ்யா அஜஶப்தாபிதாயிகா ॥ ௩,௧௧.

ஒன்று என்றும் பிறவி சுழற்சியாகும், அது 'பிறவில்லாதவள்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இரண்டாவது, இருளாகக் கருதப்படுவது, அதுவும் 'பிறவில்லாதவள்' என்றே அழைக்கப்படுகிறது.

அத ஏவ த்வஜே ஜ்யேஷ்டே இதி லோகே ப்ரகீர்திதே । ஸுகதுஃ கப்ரதா சைவ அபரா துஃ கதைவ து ॥ ௩,௧௧.

அதனால், உயர்ந்தவள் உலகில் 'முதல்வி' என்று அழைக்கப்படுகிறாள்; அவள் இன்பமும் துயரமும் தருகிறாள், கீழ்மையானவள் துயரத்தை மட்டும் தருகிறாள்.

மோக்ஷாதிகாரிணாமேவ ஜ்ஞாநைஶ்வர்யாதயோ கணாஃ । தேஷாமாச்சாதிகா ஹோகா தமோங்கா ஸா ப்ரகீர்திதா ॥ ௩,௧௧.

மோட்சத்திற்கு தகுதியுள்ளவர்களுக்கு மட்டும் அறிவும், ஐசுவரியமும் போன்ற பல வகைகள் உண்டு. அவற்றை மூடுபவள் இருளால் ஆன மாயை என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.

ஜீவம் ப்ரதி மஹாவிஷ்ணும் பாஹ்யாச்சாதயதி ப்ரபோ । ஸா பரா ப்ரக்ரு'திர்ஜ்ஞேயா பரமாச்சாதிகா ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௧௧.

அவள் உயிரையும், மகாவிஷ்ணுவையும் மூடுகிறாள், பிரபுவே. அவளே உயர்ந்த இயற்கை, எல்லாவற்றையும் மூடுவாளாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறாள்.

ஏவம் ஸா பரமா துஷ்டா ஹோகா தமோங்கா து ப்ரகீர்திதா । ஜீவவர்கேஷ்வேவ கக ப்ரஹ்மாதேர்நாஸ்தி ஸா க்வசித் ॥ ௩,௧௧.

இவ்வாறு, அவள் உயர்ந்ததும், தீயதும், இருளால் ஆன மாயை என்று அழைக்கப்படுகிறாள். ஆனால், உயிரினங்களில், பறவையே, பிரம்மா முதலியவர்களுக்கு அவள் எங்கும் இல்லை.

பிஶாசவத்ஸமுத்திஷ்டா ஜீவஸ்யேத்யதிகாரிணஃ । ப்ரேரிகா து தயோர்தேவ்யோ ஸ்த்வஹமாத்யா ஸுகாத்மிகா ॥ ௩,௧௧.

தகுதியுள்ள உயிர்களுக்கு, அவள் பேயைப் போல உடலை உடையவளாகக் கூறப்படுகிறாள். இந்த இரு தேவிகளில், நான் முதல்வி, இன்பம் தருபவள், தூண்டுபவளும் ஆக இருக்கிறேன்.

தத்ர விஷ்ணோ மஹாபாக ஸகுணாச்சாதகோ ஹிதஃ । பரமாச்சாதிகாம் துஷ்டாம் வ்யாமுச்யைவ மஹாப்ரபோ ॥ ௩,௧௧.

அதனால், விஷ்ணுவே, நீ குணங்களை மூடுபவளை நீக்குபவன், நன்மை செய்வவன். அந்தத் தீய உயர்ந்த மூடியை நீக்கி, மகா பிரபுவே—

மோக்ஷம் தேஹி மஹாதேவ த்வத்பக்தாநாம் மஹாப்ரபோ । பரமாச்சாதிகா ஹ்யஸ்மாந்நித்ய ஸம்ஸாரிணோ யதஃ ॥ ௩,௧௧.

'உன் பக்தர்களுக்கு விடுதலை அளி, மகாதேவா, மகா பிரபுவே. இந்த உயர்ந்த மூடியால் உயிர்கள் எப்போதும் பிறவி சுழற்சியில் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள்.'

அத ஏவ ச நித்யத்வாத்தஸ்மாத்ததபஸாரணம் । குரு தேவ மஹாபாக இதி விஜ்ஞாயதாம் மம ॥ ௩,௧௧.

'அதனால், அது என்றும் நிலைத்திருக்கிறதால், அதை நீக்க வேண்டும். மிகுந்த பாக்கியவானே, தேவனே, இதை செய்—இதுவே என் வேண்டுகோள் என்று அறிந்து கொள்.'

ஏவம் ஸ்துதோ ஹரிஃ க்ரு'ஷ்ணோ ஸுப்ரபுத்தோऽபி ஸர்பதா । உத்வுத்தவந்மஹா விஷ்ணுரபூதஜ்ஞபரீக்ஷயா ॥ ௩,௧௧.

இவ்வாறு புகழப்பட்ட ஹரி கிருஷ்ணர், எப்போதும் விழிப்புடன் இருந்தாலும், அறிவைச் சோதிக்கத் தூங்கும் போல் ஆனார், சிறந்த பறவையே.

தஸ்ய நாபேரபூத்பத்மம் ஸௌவர்ணம் புவநாஶ்ரயம் । தத்ப்ராக்ரு'தம் ச விஜ்ஞேயம் பூதேவீ த்வபிமாநிநீ ॥ ௩,௧௧.

அவரது நாபியில் இருந்து பொன்னிறப் பத்மம் தோன்றியது, உலகங்களுக்கு ஆதாரமாக. அது இயற்கை பொருளாகவே அறியப்பட வேண்டும்; பூமி தேவி அதில் தன்னை அடையாளப்படுத்தினாள்.

அநந்தஸூர்யவச்சைவ ப்ரகாஶகரமீரிதம் । சிதாநந்தமயோ விஷ்ணுஸ்தஸ்மாத்பிந்நோ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௧.

முடிவில்லாத சூரியன் ஒளி வீசுவது போலவே, அது பிரகாசித்தது. அறிவும் ஆனந்தமும் நிறைந்த விஷ்ணு அதிலிருந்து வேறுபட்டவர்; இதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை.

விஷ்ணோஃ ஸ்வரூபபூதம் ச யே விஜாநந்தி தே நராஃ । தே யாந்தி ஹ்யதரம் லோகம் ததா தத்ஸம்கிஸம்கிநஃ ॥ ௩,௧௧.

விஷ்ணுவின் உண்மையான வடிவத்தை அறிந்த மனிதர்கள், அவர்களுடன் பழகும் அனைவரும், கீழ் உலகங்களுக்கு செல்கிறார்கள்.

கிரீடாதிகவச்சைவ ஜ்ஞாதவ்யம் ச ககேஶ்வர । கிரீடாத்யா அபி ஹரேர்த்விதா ஸம்தி ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧௧.

பொற்கிரீடம் போன்ற ஆபரணங்களைப்போல, ஹரியின் கிரீடம் முதலியனவும் இரண்டு வகை என்று, ஐயமில்லாமல் நீ அறிந்து கொள், பறவைகளின் அரசே.

ஸ்வரூபா ஹ்யஸ்வரூபாஶ்ச ஸ்வஸ்வரூபநி தர்ஶநே । க்ரு'ஹீதா இதி விஜ்ஞேயா ந ஸ்வரூபாஃ ககேஶ்வர ॥ ௩,௧௧.

உண்மையான வடிவமும், உண்மையல்லாத வடிவமும் உள்ளன; தன் சொந்த வடிவமாகத் தோன்றுவது, எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டதாகவே அறிய வேண்டும், அது உண்மையானது அல்ல, பறவைகளின் அரசே.

ப்மாண்டம் ஹ்யஸ்ரு'ஜத்தத்ர ஸர்வலோகவிதாயகம் । ப்ரலயே முக்திஹீநஶ்ச ஸுப்த இத்யுச்யதே புதஃ ॥ ௩,௧௧.

அங்கு எல்லா உலகங்களையும் உருவாக்கும் பிரம்மாண்டத்தை அவர் படைத்தார்; பிரளயத்தில், விடுதலை இல்லாதவர் தூங்குகிறவராக அறிவாளர்களால் அழைக்கப்படுகிறார்.

தஸ்ய ஸமிவஸ்த்ரிவம் ச ந ஜ்ஞாதவ்யா ககேஶ்வர । ப்ரலயோபி மஹாபாக ப்ரஹ்மவாய்வோர்ந சாஸ்தி ஹி ॥ ௩,௧௧.

அதன் உண்மை நிலைமை அறிய முடியாது, பறவைகளின் அரசே; பிரளயத்திலும், மகா பாக்கியசாலி, பிரம்மா மற்றும் வாயுவுக்குப் பொருளாதாரமான நிலை இல்லை.

வ்ரு'த்திரூபம் பரம் ஜ்ஞாநம் பாத்யார்க்யம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ । இந்த்ரியாணாமுபரதிஃ ஸுப்திரித்யுச்யதே புதைஃ ॥ ௩,௧௧.

மிக உயர்ந்த அறிவு என்பது செயலற்ற அமைதியாகும்; இது பாதம் கழுவும் நீர் அர்ப்பணிப்பைப் போல், ஐயமில்லை; அறிவாளர்கள், உணர்வுகள் ஓய்வதையே தூக்கம் என்கிறார்கள்.