கருடபுராணம்

ஏவம் ஸ்துத்வா து புலஹஸ்தூஷ்ணீமாஸ ததா கக । ததநந்தரஜஃ ஸ்தோதும் க்ரதுஃ ஸமுபசக்ரமே ॥ ௩,௭.

இவ்வாறு புலஹனும் புகழ்ந்து அமைதியாயினான், அப்போது அடுத்தவராக கிரது புகழத் தொடங்கினான்.

க்ரதுருவாச । ப்ராணப்ரயாணஸமயே பகவம்ஸ்தவைவ நாமாநி ஸம்ஸ்ரு'திஜதுஃகவிநாஶகாநி । யேநைகஜந்மஶமலம் ஸஹஸைவ ஹித்வா ஸம்யாதி முக்திமமலாம் தமஹம் ப்ரபத்யே ॥ ௩,௭.

கிரது சொன்னான்: உயிர் பிரியும் நேரத்தில், பகவனே, உன் பெயர்கள் பிறவி துன்பங்களை நீக்கும்; அவற்றால் ஒரே ஒரு பிறவியின் பாவம் உடனே நீங்கி, தூய முக்தியை அடைகிறான்—அதை நான் அடைகிறேன்.

யே பக்த்யா விவஶா விஷ்ணோ நாமமாத்ரைகஜல்பகாஃ । தேபி முக்திம் ப்ரயாந்த்யாஶு கிமுத த்யாயிநஃ ஸதா ॥ ௩,௭.

பக்தியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, உன் பெயரை மட்டும் சொல்வோரும் விரைவில் முக்தியை அடைகிறார்கள், விஷ்ணுவே; எப்போதும் உன்னைத் தியானிப்பவர்கள் எளிதில் முக்தி அடைவார்கள் என்பது சொல்ல வேண்டுமா!

ஏவம் ஸ்துத்வா க்ரதுரபி தூஷ்ணீமாஸ ககேஶ்வர । ததநந்தரஜஃ ஸ்தோதும் மநுர்வைவஸ்வதோப்ரவீத் ॥ ௩,௭.

இவ்வாறு கிரதும் புகழ்ந்து அமைதியாயினான், பறவைகளின் அரசே; அடுத்தவராக வைவஸ்வத மனு புகழத் தொடங்கினான்.

வைவஸ்வத உவாச । ஸோஹம் ஹி கர்மகரணே நிரதஃ ஸதைவ ஸ்த்ரீணாம் போகே ச நிரதஶ்ச குதே ப்ரமத்தஃ । ஜிஹ்வேந்த்ரியே ச நிரதஸ்தவ தர்ஶநே ச ஸம்யக்விராகஸஹிதஃ பரமோதரேண ॥ ௩,௭.

வைவஸ்வதன் சொன்னான்: நான் எப்போதும் கர்மங்களில் ஈடுபட்டவன், பெண்களின் இன்பங்களில் மூழ்கியவன், கீழ்மையான ஆசைகளில் கவனமில்லாதவன், நாவும், புலன்களிலும் ஈடுபட்டவன்; ஆனாலும் உன்னைப் பார்க்கும் போது உண்மையான வைராக்கியத்துடன் மிகுந்த மன அமைதியுடன் இருக்கிறேன்.

மாம்ஸாஸ்திமஜ்ஜருதிரைஃ ஸஹிதே ச தேஹே பக்திம் ஸதைவ பகவந்நபி தஸ்கரே ச । குர்வக்நிபாடபகவாதிஷு ஸத்ஸு துஃகாத்ஸம்யக்விரக்திமுபயாமி ஸஹஸ்வ நித்யம் ॥ ௩,௭.

இந்த உடல் மாம்சம், எலும்பு, மஜ்ஜை, இரத்தம் ஆகியவற்றால் ஆனது என்றாலும், பகவனே, நான் எப்போதும் பக்தியுடன் இருக்கிறேன்—even ஒரு திருடன் போல; ஆசான்கள், அக்கினி, மற்ற பெரியோர்களிடையே நான் துன்பத்திலிருந்து உண்மையான வைராக்கியத்தை அடைகிறேன்—நீ எப்போதும் எனக்கு பொறுமை காட்ட வேண்டும்.

லோகாநுவாதஶ்ரவணே பரமா ச ஶக்திர்நாராயணஸ்ய நமநே ந ச மேஸ்தி ஶக்திஃ । லோகாநுயாநகரணே பரமா ச ஶக்திஃ க்ஷேத்ராதிமார்ககமநே பரமா ஹ்யஶக்திஃ ॥ ௩,௭.

உலக விஷயங்களை கேட்பதில் எனக்கு மிகுந்த வல்லமை, ஆனால் நாராயணனைப் புகழ்வதில் எனக்கு வல்லமை இல்லை; உலக வழிகளில் செல்லவும், நிலம் போன்ற இடங்களுக்கு போகவும் எனக்கு வல்லமை, ஆனால் உண்மையில் வல்லமை இல்லை.

வைஶ்யாதிகேஷு தநிகேஷு பரா ச ஶக்திஃ ஸத்ப்ராஹ்மணேஷ்வபி ந ஶக்திரஹோ முராரே ॥ ௩,௭.

வைசியர் மற்றும் பிற செல்வந்தர்களிடம் அதிகமான சக்தி இருக்கிறது; ஆனால் நல்ல பிராமணர்களிடம்கூட அத்தகைய சக்தி இல்லை, முராரி!

வைவஸ்வதமநுர்தேவம் ஸ்துத்வா தூஷ்ணீம் பபூவ ஹ । ததநந்தரஜஃ ஸ்தோதும் விஶ்வாமித்ரோபசக்ரமே ॥ ௩,௭.

வைவஸ்வத மனு தேவனைப் புகழ்ந்து அமைதியாக இருந்தார்; பிறகு அவருக்குப் பின் விஸ்வாமித்திரர் புகழ்ச்சி செய்யத் தொடங்கினார்.

விஶ்வாமித்ரரு'ஷிஸ்த்வேவம் ஸ்துத்வா தூஷ்ணீம் பபூவ ஹ । ப்ரு'குநாரதக்ஷாம்ஶ்ச விஹாய ப்ரஹ்மபுத்ரகாஃ ॥ ௩,௭.

இவ்வாறு விஸ்வாமித்திர முனிவர் புகழ்ந்து அமைதியாக இருந்தார்; ப்ருகு, நாரதன், தக்ஷன் ஆகியோரைத் தவிர பிரம்மாவின் புதல்வர்கள் அங்கே இருந்தனர்.

ஸப்தஸம்க்யா வஸிஷ்டாத்யா விஶ்வாமித்ரஸ்ததைவ ச । வைவஸ்வதமநுஸ்த்வேதே பரஸ்பரஸமாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௭.

வசிஷ்டர் முதலான ஏழு பேரும், விஸ்வாமித்திரரும், வைவஸ்வத மனுவும் ஒருவருக்கொருவர் சமமானவர்களாக நினைக்கப்படுகிறார்கள்.

வஹ்நேரப்யவரா நித்யம் கிஞ்சிந்மித்ராத்குணாதிகாஃ । ததநந்தஜஸ்தோத்ரம் வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு ககேஶ்வர ॥ ௩,௭.

அக்னியில் பிறந்தவர்கள் எப்போதும் குறைவானவர்களாக இருக்கிறார்கள்; சிலர் மட்டும் மித்ரனைவிட சிறந்த பண்புகளைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அடுத்தபடியாக பிறந்தவரின் புகழை நான் கூறப்போகிறேன்; கேளுங்கள், பறவைகளின் அரசே!

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௮ க்ரதோரநந்தரம் ஜாதோ மித்ரோ (ஶ்ரோ) நாம ககேஶ்வர । நாராயணம் ஜகத்யோநிம் ஸ்தோதும் ஸமுபசக்ரமே ॥ ௩,௮.

பெருமைமிக்க கருட புராணத்தின் எட்டாவது அதிகாரம்: யாகத்திற்குப் பிறகு மித்ரன் என்றவர் பிறந்தார், பறவைகளின் அரசே; அவர் உலகிற்கு ஆதாரமான நாராயணனைப் புகழத் தொடங்கினார்.

மித்ர உவாச । நதோஸ்ம்யஜ்ஞஸ்த்வச்சரணாரவிந்தம் பவச்சிதம் ஸ்வஸ்த்யயநம் பவச்சிதே । வேத ஸ்வயம் பகவாந்வாஸுதேவோ நாஹம் நாக்நிர்ந த்ரிதேவா முநீந்த்ராஃ ॥ ௩,௮.

மித்ரன் கூறினார்: அறியாமையுடன் இருந்தாலும், உம்முடைய உலகை நீக்கும், மங்களம் தரும் திருவடிகளை வணங்குகிறேன். வேதம் என்பது தாமே வாசுதேவன்; நானும், அக்னியும், மூன்று தேவர்களும், முனிவர்களும் அப்படி அல்லர்.

அதாபரே பாகவதப்ரதாநா யதா ந ஜாநீயுரதாபரே குதஃ । மாம் பாஹி நித்யம் பரதோப்யதீஶ விஶ்வாமித்ராந்ந்யூந ஏவேதி நித்யம் । அஹம் பர்ஜந்யார்த்விகுண ஏவ நித்யமதோ மம ஸ்தவநே நாஸ்தி ஶக்திஃ ॥ ௩,௮.

சிறந்த பக்தர்கள் கூட அறியாதபோது, மற்றவர்கள் எப்படி அறிய முடியும்? பரமனே, எப்போதும் என்னை ரட்சியுங்கள்; நான் விஸ்வாமித்திரனைவிட எப்போதும் குறைவானவன். நான் பர்ஜன்யனைவிட இரட்டிப்பாகக் குறைவானவன்; எனவே உம்மை புகழ்வதில் எனக்கு சக்தி இல்லை.

ஏவம் ஸ்துத்வா ஹரிம் மித்ரஸ்தூஷ்ணீமாஸ ததா கக । ததநந்தரஜா தாரா ஸ்தோதும் ஸமுபசக்ரமே ॥ ௩,௮.

இவ்வாறு ஹரியை மித்ரன் புகழ்ந்து அமைதியாக இருந்தான், பறவையே; பிறகு, அவர் பின், தாரா புகழ்ச்சி செய்யத் தொடங்கினார்.

தாரோவாச அநந்யேந து பாவேந பக்திம் குர்வந்தி யே த்ரு'டாம் । த்வத்க்ரு'தே த்யக்தகர்மாணஸ்த்யக்தஸ்வஜநபாந்தவாஃ ॥ ௩,௮.

தாரா கூறினார்: யார் உம்மை நோக்கி மனதை ஒருமைப்படுத்தி உறுதியான பக்தியை செய்கிறார்களோ, அவர்கள் தங்கள் செயலையும், உறவினர்களையும் விட்டுவிடுகிறார்கள்.

த்வதாஶ்ரயாம் கதாம் ஶ்ருத்வா (த்ரு'ஷ்ட்வா) ஶ்ரு'ண்வந்தி கதயந்தி ச । ததைதே ஸாதவோ விஷ்ணோ ஸர்வஸம்கவிவர்ஜிதாஃ ॥ ௩,௮.

உம்முடைய கதைகளை கேட்டும் பார்த்தும், அவர்கள் அதை கேட்டு, பிறரிடம் சொல்கிறார்கள்; இவ்வாறு, விஷ்ணுவே, அவர்கள் எல்லா பந்தங்களையும் விட்டுவிட்ட நல்லவர்கள்.

தந்மத்யே பதிதாம் பாஹி ஸதா மித்ரஸமாம் ப்ரபோ । தாராநந்தரஜஃ ப்ராஹ நிர்ரு'திஶ்ச ககேஶ்வர ॥ ௩,௮.

அவர்களுக்குள், எப்போதும் என்னை மித்ரனைப்போல் ரட்சியுங்கள், பிரபுவே; தாராவுக்குப் பிறகு நிருத்தி பேசினார், பறவைகளின் அரசே.

நிர்ரு'திருவாச । யோகேந த்வய்யர்பிதயா ச பக்த்யா ஸம்யாந்தி லோகாஃ பரமாம் கதிம் ச । ஆஸேவயா ஸர்வகுணாதிகாநாம் ஜ்ஞாநேந வைராக்யயுதேநதவே ॥ ௩,௮.

நிருத்தி கூறினார்: உம்மிடம் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட யோகம் மற்றும் பக்தியின் மூலம் மக்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்; எல்லா நல்ல பண்புகளும் கொண்டவர்களை சேவித்தல், ஞானம் மற்றும் வைராக்கியத்துடன் சேர்ந்து உயர்வு தரும்.

சித்தஸ்ய நிக்ரஹேணைவ விஷ்ணோர்யாந்தி பரம் பதம் । அதோ மாம் பாஹி தயயா ஸதா தாராஸமம் ப்ரபோ । ததநந்தரஜா ஸ்தோதும் ப்ராவஹீ தம் ப்ரசக்ரமே ॥ ௩,௮.

மனதை அடக்குவதால் மட்டும் விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடத்தை அடையலாம்; எனவே, பிரபுவே, எப்போதும் தயவுடன் என்னை தாராவை ஒத்தவளாக ரட்சியுங்கள். நிருத்திக்குப் பிறகு ப்ரவாஹி புகழ்ச்சி செய்யத் தொடங்கினார்.

ப்ரவாஹ்யுவாச । ஸுதாஃ ப்ரஸம்கேந பவந்தி வீர்யாத்தவ ப்ரஸாதாத்பரமாஃ ஸம்பதஶ்ச । யா ஹ்யுத்தமஶ்லோகரஸாயநாஃ கதாஸ்தத்ஸேவநாதாஸ்த்வபவர்கவர்த்மநி ॥ ௩,௮.

ப்ரவாஹி கூறினார்: உறவுகளால் பிள்ளைகள் பிறக்கிறார்கள்; உம்முடைய அருளால் சிறந்த வலிமையும் செல்வமும் கிடைக்கின்றன; உம்மை உயர்த்திப் புகழும் அந்த இனிய கதைகளை சேவிப்பதால், விடுதலைக்கு வழி கிடைக்கிறது.

பக்திர்பவேத்ஸர்வதா தேவதேவ ஸதாப்யஹம் நிர்ரு'தேஃ ஸாம்யமேவ । ஸஹர்பாஷ்யகோமித்ரஃ த்கயீதாரஃ ப்ரகீர்திதாஃ ॥ ௩,௮.

பக்தி எப்போதும் உண்டாகட்டும், தேவாதி தேவனே; நான் எப்போதும் நிருத்தியை ஒத்தவனாக இருக்கிறேன். ஸஹர்பாஷ்யன், கோமித்ரன், த்கயி, தாரா என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளனர்.

கோணாதிபோ நிர்ரு'திஶ்ச ப்ராவஹீ ப்ரவஹப்ரியா । சத்வார ஏதே பர்ஜந்யாத்த்ரிகுணாஃ பரிகீர்திதாஃ ॥ ௩,௮.

கோணாதிபன், நிருத்தி, ப்ரவாஹி, ப்ரவஹனின் பிரியமானவள்—இவர்கள் நால்வரும் பர்ஜன்யனைவிட மூன்றில் ஒரு பங்கு குறைவாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

ததநந்தரஜாந்வக்ஷ்யே தாஞ்ச்ரு'ணு த்வம் ககேஶ்வர । ப்ரவாஹபார்யாநந்தரஜோ விஷ்வக்ஸேநோதபார்ஷதஃ । வாயுபுத்ரோ மஹாபாகஃ ஹரிம் ஸ்தோதும் ப்ரசக்ரமே ॥ ௩,௮.

அதற்குப் பிறகு, பறவைகளின் தலைவனே, நான் அடுத்தவர்களைப் பற்றிச் சொல்கிறேன், நீ கேள். வாயுவின் மனைவியால் பிறந்த பின்பு, பெரும் பாக்கியமுள்ள விஷ்வக்சேனன், ஹரியைப் புகழ ஆரம்பித்தான்.

விஷ்வக்ஸேந உவாச । பகவாந்மோக்ஷதஃ க்ரு'ஷ்ணஃ பூர்ணாநந்தோ ஸதாயதி । யதி ஸ்யாத்பரமா பக்திர்ஹ்ய பரோக்ஷத்வஸாதநா ॥ ௩,௮.

விஷ்வக்சேனன் கூறினான்: பரமபிரான், கிருஷ்ணன், மோக்ஷம் தருவான், என்றும் பரிபூரண ஆனந்தம் கொண்டவன். யாரிடத்தில் பரம பக்தி இருந்தால், அது மறைமுகமாக இருந்தாலும், இறுதியில் உண்மையை அடையச் செய்கிறது.

ததா ஸ்வகுருமாரப்ய ப்ரஹ்மாந்தேஷு ச ஸாதுஷு । தத்யோக்யதாநுஸாரேண பக்திர்நிஷ்கபடா யதி ॥ ௩,௮.

அதேபோல், தன் குருவிலிருந்து ஆரம்பித்து, பிரம்மா வரை உள்ள நல்லவர்களுக்கு, அவரவர் தகுதியின்படி, ஏமாற்றமில்லாத தூய பக்தி இருந்தால்,

துலஸ்யாதிஷு ஜீவேஷு யதி ஸ்யாத்ப்ரீதிரண்டஜ । ஸம்ஸ்ம்ரு'திஶ்ச ததா நாஶீ பூயாதேவ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௮.

துளசி முதலான உயிரினங்களையும் நேசிப்பவன், பறவையிலிருந்து பிறந்தவனே, அவனுக்கு இறைவனை நினைக்கும் நினைவு ஒருபோதும் அழியாது; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.