கருடபுராணம்

ததநந்தரமுத்பந்நாஸ்தேப்யோ நீசாஃ ஶ்ரு'ணு த்விஜ । வருணஸ்ய பத்நீ கங்கா பர்ஜந்யாக்யோ விபாவஸுஃ ॥ ௩,௫.

அவர்களுக்கு அடுத்தபடியாக கீழானவர்கள் பிறந்தார்கள்; கேள், இருமுறை பிறந்தவரே: வருணனின் மனைவி கங்கை, பர்ஜன்யன் என்று அறியப்படுபவர் விபாவசு.

யமபார்யா ஶ்யாமலா து ஹ்யநிருத்தப்ரியா விராட் । ப்ரஹ்மாண்டமாநிநீ ஸைவ ஹ்யுஷாநாம்நா ஸுஶப்திதா ॥ ௩,௫.

யமனின் மனைவி ச்யாமளா; அனிருத்தனுக்கு பிரியமானவள் விராட்; பிரம்மாண்டத்தை உருவாக்கியவள் உஷா என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவள்.

ரோஹிணீ சந்த்ரபார்யோக்தா ஸூர்யபார்யா து ஸம்ஜ்ஞகா । ஏதா கங்காதிஷடூஸம்க்யா ஜஜ்ஞிரே விநதாஸுத ॥ ௩,௫.

ரோஹிணி என்பது சந்திரனின் மனைவியாகக் கூறப்படுகிறது; சஞ்ச்ஞா என்பது சூரியனின் மனைவியாக அறியப்படுகிறது; இவர்கள் கங்கை முதலான ஆறு பெண்கள், வினதையின் மகனே.

கங்காத்யநந்தரம் ஜஜ்ஞே ஸ்வாஹா வை மந்த்ரதேவதா । ஸ்வாஹாநாமாக்நிபார்யோக்தா கங்காதிப்யோதமா ஶ்ருதா ॥ ௩,௫.

கங்கைக்கு அடுத்தபடியாக ஸ்வாஹா என்ற மந்திர தேவதை பிறந்தாள்; ஸ்வாஹா என்பது அக்னியின் மனைவியாகக் கூறப்படுகிறது; அவள் கங்கை முதலியவர்களைவிட கீழானவள் என்று அறியப்படுகிறது.

ஸ்வாஹாநந்தரஜோ ஜ்ஞேயோ ஜ்ஞாநாத்மா புதநாமகஃ । புதஸ்து சந்த்ரபுத்ரோ யஃ ஸ்வாஹாயா அதமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௫.

ஸ்வாஹாவுக்குப் பிறகு பிறந்தவர் புத்தன், அறிவை உடையவன்; புத்தன் சந்திரனின் மகன், ஸ்வாஹாவை விட கீழானவன் என்று கருதப்படுகிறான்.

உஷா நாம ததா ஜஜ்ஞே புதஸ்யாநந்தரம் கக । உஷாநாமா பிமாநீ து ஹ்யஶ்விபார்யா ப்ரகீர்திதா ॥ ௩,௫.

பறவையே, புத்தனைத் தொடர்ந்து உஷா என்றவள் பிறந்தாள்; உஷா என்று அழைக்கப்படும் அவள் அசுவினிகளின் மனைவியாக அறியப்படுகிறாள்.

புதாதமா ஸா விஜ்ஞேயா நாத்ர கார்யா விசாரணா । ததஃ ஶநைஶ்சரோ ஜஜ்ஞே ப்ரு'திவ்யாத்மேதி விஶ்ருதஃ ॥ ௩,௫.

அவள் புத்தனைவிட கீழானவள் என்று அறிய வேண்டும்; இதில் மேலும் ஆராய்ச்சி தேவையில்லை; அதன் பிறகு சனையிச்சரன் பிறந்தான், பூமியின் மகனாகப் புகழ்பெற்றவன்.

உஷாதமஸ்து விஜ்ஞேயஸ்ததோ ஜஜ்ஞேத புஷ்கரஃ । கர்மாபிமாநீ விஜ்ஞேயஃ ஶநைஶ்சர இதீரிதஃ ॥ ௩,௫.

உஷாவை விட கீழானவன் புஷ்கரன் என்று அறியப்பட வேண்டும்; அவன் செயலுக்கு உரிமை கொண்டவன்; அவனையே சனையிச்சரன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

தத்த்வாபிமாநிநோ தேவாநேவம் ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிஃ ஸ்வயம் । ப்ரவிவேஶ ஸ தேவேஶஸ்தத்த்வேஷு ரமயா ஸஹா ॥ ௩,௫.

இவ்வாறு தத்துவங்களை உடைய தேவதைகளை ஹரி உருவாக்கி, தேவாதிபதி ஆனவன் ரமையுடன் அந்த தத்துவங்களில் நுழைந்தான்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௬ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । தத்ரதத்ர ஸ்திதாஸ்தத்த்வே தத்தத்தத்த்வாபிமாநிநஃ । ஸ்வேஸ்வே ஹ்யாயதநே ஸ்வாங்கே ததர்தம் ச ககேஶ்வர ॥ ௩,௬.

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கூறினான்: ஒவ்வொரு இடத்திலும், ஒவ்வொரு தத்துவத்துடன் இணைந்தவர்கள் தத்தம் இருப்பிடத்திலும், தங்கள் உடலிலும் தங்கினர், அந்தக் காரணத்திற்காக, பறவைகளின் அரசே.

ஹரிம் நாராயணம் ஸம்யக்ஸ்தோதும் ஸமுபசக்ரிரே । சிந்த்யாசிந்த்யகுணே விஷ்ணௌ விருத்தாஃ ஸம்தி ஸத்குணாஃ ॥ ௩,௬.

அவர்கள் ஹரி நாராயணனை முறையாக வணங்கத் தொடங்கினார்கள்; சிந்திக்கக்கூடியதும் சிந்திக்க முடியாததும் ஆகிய குணங்கள் கொண்ட விஷ்ணுவில், எதிர்மறையான நல்ல குணங்களும் கூட இருக்கின்றன.

ஏகைகஶோஹ்யநந்தாஸ்தே தத்குணாநாம் ஸ்துதௌ மம । க்வ ஶக்திரிதி புத்த்யா ஸா வ்ரீடயாவநதாப்ரவீத் ॥ ௩,௬.

உன் எண்ணிக்கையற்ற குணங்களை ஒவ்வொன்றாகப் புகழ்வதற்கு எனக்கு எந்தவிதமான திறனும் இல்லை என்று எண்ணி, அவள் வெட்கத்துடன் தலையை குனிந்து பேசினாள்.

ஶ்ரீருவாச । நதாஸ்மி தே நாத பதாரவிந்தம் ந வேத சாந்யச்சரணாத்ரு'தே தவ । த்வயீஶ்வரே ஸம்தி குணாஃ ஶ்ருதாஸ்து ததாஶ்ருதாஃ ஸம்தி ச தேவதேவ ॥ ௩,௬.

மகாலட்சுமி கூறினாள்: நாதா, உமது தாமரைக் காலடிகளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்; உமது காலடி தவிர வேறு எதையும் எனக்கு தெரியாது. தேவாதி தேவனே, உன்னில் கேள்விப்பட்டதும், கேளாததும் பல நல்ல குணங்கள் உள்ளன.

ஸம்யக்ஸ்ரு'ஷ்டம் ஸ்வாயதநம் ச தத்வா கோவிந்த தாமோதர மாம் ச பாஹி । ஸ்துத்யா மதீயஶ்ச ஸுககபூர்ணஃ ப்ரியோ ஜநோ நாஸ்தி ததா த்வதந்யஃ ॥ ௩,௬.

கோவிந்தா, தாமோதரா, நீ உன் இருப்பிடத்தை நன்கு நிறுவி என்னை காப்பாற்ற வேண்டும். உன்னைப் போல் எனக்கு இனிமையும் திருப்தியும் தரும் வேறு யாரும் இல்லை.

ப்ரஹ்மோவாச । லக்ஷ்மீபதே ஸர்வஜகந்நிவாஸ த்வம் ஜ்ஞாநஸிம்துஃ க்வ ச விஶ்வமூர்தே । அஹம் க்வ சாஜ்ஞஸ்தவ வை ஶக்திரஸ்தி ஹ்யஜ்ஞோஹம் வை ஹ்யல்பஶக்திர்மமாஸ்தி ॥ ௩,௬.

பிரம்மா கூறினான்: லட்சுமியின் நாதா, எல்லா உலகங்களுக்கும் உறைவிடம், நீ அறிவின் பெருங்கடல்; நான் அறிவில்லாதவன், என் சக்தி சிறியது. உன் சக்தி எங்கும் பரவி இருக்கிறது.

லக்ஷ்ம்யாஶ்சைவ ஜ்ஞாநவைராக்யபக்தி ஹ்யத்யல்பமத்தா மயி ஸர்வதைவ । தவ ப்ரஸாதாதஸ்தி ஜகந்நிவாஸ தத்ர ஸ்வாமித்வம் நாஸ்தி விஷ்ணோ ஸதைவ ॥ ௩,௬.

என்னுள் இருக்கும் லட்சுமியின் அறிவும், பற்றின்மையும், பக்தியும் எப்போதும் மிகக் குறைவாகவே உள்ளது; உலகத்தின் உறைவனே, அது உன் அருளால் மட்டுமே உள்ளது; அதில் எனக்கு உரிமை எப்போதும் இல்லை, விஷ்ணுவே.

ந தேஹி த்வம் ஸர்வதா மே முராரே அஹம்மமத்வம் ப்ராப்யமேதாவதேவ । கம்யஜ்ஞாநம் யோக்யகுணே ரமேஶ ப்ரமாதோ வா நாஸ்திநாஸ்த்யத்ய நித்ய ॥ ௩,௬.

முரரிபு, 'நான்' என்பதும், 'என்' என்பதுமான எண்ணங்களை எனக்கு ஒருபோதும் தராதே; இவ்வளவு மட்டும் கிடைக்கட்டும். லட்சுமியின் நாதா, எது அடையக்கூடியது, எது நற்குணங்களுக்கு ஏற்றது என்பதை அறியும் அறிவும், கவனக் குறைவும் ஒருபோதும் எனக்குள் ஏற்படாதிருக்கட்டும்.

தந்மே ஹ்ரு'ஷீகாணி பதந்த்யஸத்பதே பதாரவிந்தே து பதந்து ஸர்வதா । லக்ஷ்ம்யா ஹ்யஹம் கோடிகுணேந ஹீநஃ ஸ்தோதும் ஸாமர்த்யம் நாஸ்தி மே ஸுப்ரஸீத ॥ ௩,௬.

எனவே, என் அறிவுப்புலங்கள் எப்போதும் உன் தாமரைக் காலடிகளில் விழட்டும், தவறான வழிகளில் அல்ல. லட்சுமியைவிட கோடிக்கணக்கில் குறைவானவன் நான்; உன்னைப் புகழ்வதற்கு எனக்கு எந்தவிதமான திறனும் இல்லை; தயவுசெய்து எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும்.

இதி ஸ்தவம் விஷ்ணுகுணாந்விதாதா தார்க்ஷ்யஸ்திதஃ ப்ராஞ்ஜலிஸ்தஸ்ய சாக்ரே । ததா வாயுர்தேவதேவோ மஹாத்மா த்ரு'ஷ்ட்வா விஷ்ணு பக்திஸம்வர்திதாத்மா ॥ ௩,௬.

இவ்வாறு, கருடனில் நின்று கையைக் கூப்பி, விஷ்ணுவின் குணங்களைப் புகழ்ந்து பிரம்மா இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பாடினான். அப்போது, தேவாதி தேவனான வாயு, இதைக் கண்டு, விஷ்ணுவின் மீது அவனது மனதில் பக்தி அதிகரித்தது.

ஸ்நஹோத்தராவஃ ஸ்கலிதாக்ஷரஸ்தம் முஞ்சந்கணாந்ப்ராஞ்ஜலிராபபாஷே । வாயுருவாச । ஏதே ஹி தேவாஸ்தவ ப்ரு'த்யபூதாஃ பதாரவிந்தம் பரமம் ஸுதுர்லபம் ॥ ௩,௬.

அன்பால் குரல்கழன்று, வார்த்தைகள் தடுமாறி, கண்ணீர் வடித்து, கைகளை கூப்பி வாயு பேசினான்: இவர்கள் எல்லாம் உன் பணியாளர்கள்; உன் உயர்ந்த தாமரைக் காலடிகளை அடைவது மிகவும் அரிது.

சதுர்விதாந்புருஷார்தாந்ரமேஶ ஸம்ப்ரார்தயே தச்ச ஸதாபி தேவ । த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரேஃ ஸைவ மாயைவ தாவத்ஸுகாரணம் கிஞ்சிதந்யந்ந சாஸ்தி ॥ ௩,௬.

லட்சுமியின் நாதா, மனித வாழ்வின் நான்கு குறிக்கோளையும் எப்போதும் உன்னிடமிருந்து வேண்டுகிறேன்; ஹரியைப் பார்த்தால், அது உன் மாயையே காரணம்; வேறு எதுவும் இல்லை.

அதோ நாஹம் ப்ரதயோபி பூமந் பவத்பதாம்போஜநிஷவணோத்ஸுகஃ । லோகஸ்ய க்ரு'ஷ்ணாத்விமுகஸ்ய கர்மணா அபுண்யஶீலஸ்ய ஸுதுஃ கிதஸ்ய ॥ ௩,௬.

அதனால், எல்லாம் நிறைந்தவனே, நீ தரினும், உன் தாமரைக் காலடியின் அமுதை அனுபவிக்க நான் ஆர்வமில்லை; கிருஷ்ணனை விட்டு விலகி, பாவம் செய்யும், மிகுந்த துன்பத்தில் இருக்கும் மக்கள் இருக்கும்போது.

அநுக்ரஹார்தம் ச தவாவதாரோ நாந்யஶ்ச கிஞ்சித்புருஷார்தஸ்தவேஶ । கோபூஸுராணாம் ச மஹீருஹாணாம் ததா ஸுராணாம் ப்ரவராவதாரைஃ ॥ ௩,௬.

உன் கருணைக்காகவே உன் அவதாரம் நிகழ்கிறது; உனக்கு வேறு எந்த நோக்கமும் இல்லை, ஆண்டவனே. பசுக்கள், பூமி, அசுரர்கள், மரங்கள், தேவர்கள் ஆகியோருக்காக நீ உன்னுடைய உயர்ந்த அவதாரங்களை எடுத்துக் காட்டுகிறாய்.

க்ஷேமோபகாராணி ச வாஸுதேவ க்ரீடந்விதத்தே ந ச கிஞ்சிதந்யத் । மநோ ந த்ரு'ப்யத்யபி ஶம்ஸதாம் நஃ ஸுகர்மமௌலேஶ்சரிதாம்ரு'தாநி ॥ ௩,௬.

வாசுதேவா, எல்லோருக்கும் நன்மை தரும் செயல்களை விளையாட்டாகவே செய்கிறாய்; வேறு எதுவும் இல்லை. நல்வினைகளின் தலைவனே, உன் செய்கைகளின் அமுதமான கதைகளை கேட்டாலும், எங்கள் மனம் ஒருபோதும் திருப்தி அடைவதில்லை.

அச்சிந்நபக்தஸ்ய ஹி மே முகுந்த ஸதா பக்திம் தேஹி பாதாரவிந்தே । ஸதா ததேவாஸ்து ந கிஞ்சிதந்யத்யத்ர த்வமாஸீஃ புருஷே தேவதேவ ॥ ௩,௬.

முகுந்தா, என் பக்தி உன் தாமரைக் காலடிகளில் எப்போதும் குறையாததாக இருக்க அருள்வாயாக. தேவாதி தேவனே, நீ புருஷராக தோன்றிய இடமெல்லாம் அது மட்டும் எப்போதும் இருக்கட்டும், வேறு எதுவும் வேண்டாம்.

அஹம் ச தத்ராஸ்மி தவ ப்ரஸாதாத்யத்ராஸ்ம்யஹம் தத்ர பவாந்மஹாப்ரபோ । வ்யம்ஸிர்மமேயம் ச ஶரீரமத்யே சதுர்முகஶ்சைவ ந சைதததந்யைஃ ॥ ௩,௬.

மகாபிரபுவே, நான் எங்கு இருந்தாலும் அது உன் அருளால் தான்; நான் இருக்கும் இடத்தில் நீயும் இருக்கிறாய். இது எனது உணர்வு; என் உடலுக்குள் நான்முகனும் உள்ளான்; இது மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

மதீயநித்ரா தவ வந்தநம் ப்ரபோ மதீயயாமாசரணம் ப்ரதக்ஷிணம் । மதீயவ்யாக்யாஹரணம் ஸ்துதிஃ ஸ்யாதேவம் விதித்வா ச ஸமர்பயாமி ॥ ௩,௬.

பிரபு, என் தூக்கம் உன் பூஜை, என் உண்ணுதல் உன் பிரதக்ஷிணை, என் பேச்சும் விளக்கமும் உன் ஸ்துதி. இதை அறிந்து, நான் அனைத்தையும் உனக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்.

மத்வ்ரு'த்தியோக்யம் ச பதார்தஜாதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹரேஃ ப்ரதிமா ஏவ தச்ச । இத்தம் மத்வாஹம் ஸர்வதா தேவதேவ தத்ரஸ்திதாந்ஹரிரூபாந் பஜிஷ்யே ॥ ௩,௬.

எனக்கு வளர்ச்சிக்கு ஏற்ற பொருட்களை ஹரியின் உருவமாகக் கருதி, அவற்றில் இருக்கும் ஹரியின் உருவங்களை எப்போதும் நான் வழிபடுகிறேன், தேவாதி தேவனே.

யச்சந்தநம் யத்து புஷ்பம் ச தூபம் வஸ்த்ரம் ச யத்பக்ஷ்யபோஜ்யாதிகம் ச । ஏதத்ஸர்வம் விஷ்ணுப்ரீத்யர்தமேவேத்யேதத்வ்ரதம் ஸர்வதா வை கரிஷ்யே ॥ ௩,௬.

எந்த சந்தனம், பூ, தூபம், vasthram, உணவு, பானம் ஆகியவை இருந்தாலும், இவை அனைத்தையும் விஷ்ணுவை மகிழ்விப்பதற்காக எப்போதும் அர்ப்பணிப்பேன்; இதுவே என் விரதம்.