கருடபுராணம்

ஆகாஶஸ்யாபிமாநீ து கணபஃ ஸுதாஹ்ரு'தஃ । உபயத்ராபி மாநீதி ஜ்ஞேயம் தத்த்வார்தவேதிபிஃ ॥ ௩,௫.

ஆகாயத்தின் அதிபதி கணபன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; இரண்டிலும் அவன் பிரதானன் என்று தத்துவத்தை அறிந்தவர்கள் அறிவார்கள்.

விஷ்வக்ஸேநம் விநா ஸர்வே ஜயாத்யா விஷ்ணுபார்ஷதாஃ । அபவந்ஸமஹீநாஶ்ச விஷ்வக்ஸேநாதநந்தரம் ॥ ௩,௫.

விஷ்வக்சேனனைத் தவிர, ஜயன் முதலான விஷ்ணுவின் அனைத்து பரிசதர்களும் பிறந்தார்கள்; அவருக்கு சமமானவர்களும் விஷ்வக்சேனன் பிறந்தபின் தோன்றினார்கள்.

ஏதேபி நாஸிகாயாஶ்ச அவாந்தரநியாமகாஃ । அதஸ்தே தத்த்வமாநிப்யோ ஹ்யவராஸ்தே ப்ரகீர்திதாஃ ॥ ௩,௫.

இவர்களும் மூக்கின் உள்ளாட்சி செய்வோர்; அதனால், பிரதான தெய்வங்களைவிட கீழானவர்கள் இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்.

ஸ்பர்ஶதத்த்வாபிமாநீ து அபாநஶ்சேத்யுதாஹ்ரு'தஃ । ரூபாபிமாநீ ஸம்ஜஜ்ஞே வ்யாநோ நாம மஹாந்ப்ரபோ ॥ ௩,௫.

தொட்டுணர்வை உடையவன் அபானன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; உருவத்தை உணர்வதனால் வியானன் எனும் பெருமைமிக்கவன் தோன்றினான்.

ரஸாத்மக உதாநஶ்ச ஸமாநோ கந்தநாமகஃ । அபாம் நாதாஶ்ச சத்வாரோ மருதஃ பரிகீர்திதாஃ ॥ ௩,௫.

ருசியைக் கொண்டவன் உதானன்; மணத்தை உடையவன் சமானன் என்று அறியப்படுகிறான்; இவர்கள் நான்கு பேரும் நீரின் அதிபதிகள் எனக் கூறப்படுகிறார்கள்.

ஜயாத்யநந்தராந்வக்ஷ்யே ஸமுத்பந்நாந்ககேஶ்வர । ப்ரதாநாக்ரே ப்ரதமஜஃ பாவகஃ ஸமுதாஹ்ரு'தஃ ॥ ௩,௫.

ஜயன் முதலியோருக்குப் பிறகு பிறந்தவர்களை இப்போது விளக்குகிறேன், பறவைகளின் அரசே; படைப்பின் தொடக்கத்தில் முதலில் பிறந்தவர் பாவகன் (அக்னி) என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ப்ரு'கோர்மஹர்ஷேஃ புத்ரஶ்ச ச்யவநஃ ஸமுதாஹ்ரு'தஃ । ப்ரு'ஹஸ்பதேஶ்ச புத்ரஸ்து உதத்யஃ பரிகீர்திதஃ ॥ ௩,௫.

பிருகு என்ற மகரிஷியின் மகன் ச்யவனன் என்று கூறப்படுகிறான்; பிரஹஸ்பதியின் மகன் உத்தத்யன் என்று புகழப்படுகிறான்.

ரைவதஶ்சாக்ஷுஷஶ்சைவ ததா ஸ்வாரோசிஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । உத்தமோ ப்ரஹ்மஸாவர்ணீ ருத்ரஸாவர்ணிரேவ ச ॥ ௩,௫.

ரைவதன், சாக்ஷுஷன், அதுபோல் ஸ்வாரோசிஷன் என்றும் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்; உத்தமன், பிரம்மசாவர்ணி, ருத்ரசாவர்ணி என்பவர்களும் உள்ளனர்.

தேவஸாவர்ணிஸாவர்ணிரிந்த்ரஸாவர்ணிரேவச । ததைவ தக்ஷஸாவர்ணிர்தர்மபாவர்ணிரேவ ச ॥ ௩,௫.

தேவசாவர்ணி, சாவர்ணி, இந்திரசாவர்ணி, அதுபோல் தக்ஷசாவர்ணி, தர்மபாவர்ணி ஆகியோரும் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

ஏகாதஶவிதா ஹ்யேவம் மநவஃ பரிகீர்திதாஃ । பித்ரூ'ணாம் ஸப்தகம் சைவேத்யாத்யாஃ ஸம்ஜஜ்ஞிரே கக ॥ ௩,௫.

இவ்வாறு பதினொன்று வகையான மனுக்கள் கூறப்பட்டுள்ளனர்; ஏழு வகையான முன்னோர் குழுவும், இவர்கள் முதலில் பிறந்தவர்கள், பறவையே.

ததநந்தரமுத்பந்நாஸ்தேப்யோ நீசாஃ ஶ்ரு'ணு த்விஜ । வருணஸ்ய பத்நீ கங்கா பர்ஜந்யாக்யோ விபாவஸுஃ ॥ ௩,௫.

அவர்களுக்கு அடுத்தபடியாக கீழானவர்கள் பிறந்தார்கள்; கேள், இருமுறை பிறந்தவரே: வருணனின் மனைவி கங்கை, பர்ஜன்யன் என்று அறியப்படுபவர் விபாவசு.

யமபார்யா ஶ்யாமலா து ஹ்யநிருத்தப்ரியா விராட் । ப்ரஹ்மாண்டமாநிநீ ஸைவ ஹ்யுஷாநாம்நா ஸுஶப்திதா ॥ ௩,௫.

யமனின் மனைவி ச்யாமளா; அனிருத்தனுக்கு பிரியமானவள் விராட்; பிரம்மாண்டத்தை உருவாக்கியவள் உஷா என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவள்.

ரோஹிணீ சந்த்ரபார்யோக்தா ஸூர்யபார்யா து ஸம்ஜ்ஞகா । ஏதா கங்காதிஷடூஸம்க்யா ஜஜ்ஞிரே விநதாஸுத ॥ ௩,௫.

ரோஹிணி என்பது சந்திரனின் மனைவியாகக் கூறப்படுகிறது; சஞ்ச்ஞா என்பது சூரியனின் மனைவியாக அறியப்படுகிறது; இவர்கள் கங்கை முதலான ஆறு பெண்கள், வினதையின் மகனே.

கங்காத்யநந்தரம் ஜஜ்ஞே ஸ்வாஹா வை மந்த்ரதேவதா । ஸ்வாஹாநாமாக்நிபார்யோக்தா கங்காதிப்யோதமா ஶ்ருதா ॥ ௩,௫.

கங்கைக்கு அடுத்தபடியாக ஸ்வாஹா என்ற மந்திர தேவதை பிறந்தாள்; ஸ்வாஹா என்பது அக்னியின் மனைவியாகக் கூறப்படுகிறது; அவள் கங்கை முதலியவர்களைவிட கீழானவள் என்று அறியப்படுகிறது.

ஸ்வாஹாநந்தரஜோ ஜ்ஞேயோ ஜ்ஞாநாத்மா புதநாமகஃ । புதஸ்து சந்த்ரபுத்ரோ யஃ ஸ்வாஹாயா அதமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௫.

ஸ்வாஹாவுக்குப் பிறகு பிறந்தவர் புத்தன், அறிவை உடையவன்; புத்தன் சந்திரனின் மகன், ஸ்வாஹாவை விட கீழானவன் என்று கருதப்படுகிறான்.

உஷா நாம ததா ஜஜ்ஞே புதஸ்யாநந்தரம் கக । உஷாநாமா பிமாநீ து ஹ்யஶ்விபார்யா ப்ரகீர்திதா ॥ ௩,௫.

பறவையே, புத்தனைத் தொடர்ந்து உஷா என்றவள் பிறந்தாள்; உஷா என்று அழைக்கப்படும் அவள் அசுவினிகளின் மனைவியாக அறியப்படுகிறாள்.

புதாதமா ஸா விஜ்ஞேயா நாத்ர கார்யா விசாரணா । ததஃ ஶநைஶ்சரோ ஜஜ்ஞே ப்ரு'திவ்யாத்மேதி விஶ்ருதஃ ॥ ௩,௫.

அவள் புத்தனைவிட கீழானவள் என்று அறிய வேண்டும்; இதில் மேலும் ஆராய்ச்சி தேவையில்லை; அதன் பிறகு சனையிச்சரன் பிறந்தான், பூமியின் மகனாகப் புகழ்பெற்றவன்.

உஷாதமஸ்து விஜ்ஞேயஸ்ததோ ஜஜ்ஞேத புஷ்கரஃ । கர்மாபிமாநீ விஜ்ஞேயஃ ஶநைஶ்சர இதீரிதஃ ॥ ௩,௫.

உஷாவை விட கீழானவன் புஷ்கரன் என்று அறியப்பட வேண்டும்; அவன் செயலுக்கு உரிமை கொண்டவன்; அவனையே சனையிச்சரன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

தத்த்வாபிமாநிநோ தேவாநேவம் ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ஹரிஃ ஸ்வயம் । ப்ரவிவேஶ ஸ தேவேஶஸ்தத்த்வேஷு ரமயா ஸஹா ॥ ௩,௫.

இவ்வாறு தத்துவங்களை உடைய தேவதைகளை ஹரி உருவாக்கி, தேவாதிபதி ஆனவன் ரமையுடன் அந்த தத்துவங்களில் நுழைந்தான்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௬ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । தத்ரதத்ர ஸ்திதாஸ்தத்த்வே தத்தத்தத்த்வாபிமாநிநஃ । ஸ்வேஸ்வே ஹ்யாயதநே ஸ்வாங்கே ததர்தம் ச ககேஶ்வர ॥ ௩,௬.

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கூறினான்: ஒவ்வொரு இடத்திலும், ஒவ்வொரு தத்துவத்துடன் இணைந்தவர்கள் தத்தம் இருப்பிடத்திலும், தங்கள் உடலிலும் தங்கினர், அந்தக் காரணத்திற்காக, பறவைகளின் அரசே.

ஹரிம் நாராயணம் ஸம்யக்ஸ்தோதும் ஸமுபசக்ரிரே । சிந்த்யாசிந்த்யகுணே விஷ்ணௌ விருத்தாஃ ஸம்தி ஸத்குணாஃ ॥ ௩,௬.

அவர்கள் ஹரி நாராயணனை முறையாக வணங்கத் தொடங்கினார்கள்; சிந்திக்கக்கூடியதும் சிந்திக்க முடியாததும் ஆகிய குணங்கள் கொண்ட விஷ்ணுவில், எதிர்மறையான நல்ல குணங்களும் கூட இருக்கின்றன.

ஏகைகஶோஹ்யநந்தாஸ்தே தத்குணாநாம் ஸ்துதௌ மம । க்வ ஶக்திரிதி புத்த்யா ஸா வ்ரீடயாவநதாப்ரவீத் ॥ ௩,௬.

உன் எண்ணிக்கையற்ற குணங்களை ஒவ்வொன்றாகப் புகழ்வதற்கு எனக்கு எந்தவிதமான திறனும் இல்லை என்று எண்ணி, அவள் வெட்கத்துடன் தலையை குனிந்து பேசினாள்.

ஶ்ரீருவாச । நதாஸ்மி தே நாத பதாரவிந்தம் ந வேத சாந்யச்சரணாத்ரு'தே தவ । த்வயீஶ்வரே ஸம்தி குணாஃ ஶ்ருதாஸ்து ததாஶ்ருதாஃ ஸம்தி ச தேவதேவ ॥ ௩,௬.

மகாலட்சுமி கூறினாள்: நாதா, உமது தாமரைக் காலடிகளுக்கு நான் வணங்குகிறேன்; உமது காலடி தவிர வேறு எதையும் எனக்கு தெரியாது. தேவாதி தேவனே, உன்னில் கேள்விப்பட்டதும், கேளாததும் பல நல்ல குணங்கள் உள்ளன.

ஸம்யக்ஸ்ரு'ஷ்டம் ஸ்வாயதநம் ச தத்வா கோவிந்த தாமோதர மாம் ச பாஹி । ஸ்துத்யா மதீயஶ்ச ஸுககபூர்ணஃ ப்ரியோ ஜநோ நாஸ்தி ததா த்வதந்யஃ ॥ ௩,௬.

கோவிந்தா, தாமோதரா, நீ உன் இருப்பிடத்தை நன்கு நிறுவி என்னை காப்பாற்ற வேண்டும். உன்னைப் போல் எனக்கு இனிமையும் திருப்தியும் தரும் வேறு யாரும் இல்லை.

ப்ரஹ்மோவாச । லக்ஷ்மீபதே ஸர்வஜகந்நிவாஸ த்வம் ஜ்ஞாநஸிம்துஃ க்வ ச விஶ்வமூர்தே । அஹம் க்வ சாஜ்ஞஸ்தவ வை ஶக்திரஸ்தி ஹ்யஜ்ஞோஹம் வை ஹ்யல்பஶக்திர்மமாஸ்தி ॥ ௩,௬.

பிரம்மா கூறினான்: லட்சுமியின் நாதா, எல்லா உலகங்களுக்கும் உறைவிடம், நீ அறிவின் பெருங்கடல்; நான் அறிவில்லாதவன், என் சக்தி சிறியது. உன் சக்தி எங்கும் பரவி இருக்கிறது.

லக்ஷ்ம்யாஶ்சைவ ஜ்ஞாநவைராக்யபக்தி ஹ்யத்யல்பமத்தா மயி ஸர்வதைவ । தவ ப்ரஸாதாதஸ்தி ஜகந்நிவாஸ தத்ர ஸ்வாமித்வம் நாஸ்தி விஷ்ணோ ஸதைவ ॥ ௩,௬.

என்னுள் இருக்கும் லட்சுமியின் அறிவும், பற்றின்மையும், பக்தியும் எப்போதும் மிகக் குறைவாகவே உள்ளது; உலகத்தின் உறைவனே, அது உன் அருளால் மட்டுமே உள்ளது; அதில் எனக்கு உரிமை எப்போதும் இல்லை, விஷ்ணுவே.

ந தேஹி த்வம் ஸர்வதா மே முராரே அஹம்மமத்வம் ப்ராப்யமேதாவதேவ । கம்யஜ்ஞாநம் யோக்யகுணே ரமேஶ ப்ரமாதோ வா நாஸ்திநாஸ்த்யத்ய நித்ய ॥ ௩,௬.

முரரிபு, 'நான்' என்பதும், 'என்' என்பதுமான எண்ணங்களை எனக்கு ஒருபோதும் தராதே; இவ்வளவு மட்டும் கிடைக்கட்டும். லட்சுமியின் நாதா, எது அடையக்கூடியது, எது நற்குணங்களுக்கு ஏற்றது என்பதை அறியும் அறிவும், கவனக் குறைவும் ஒருபோதும் எனக்குள் ஏற்படாதிருக்கட்டும்.

தந்மே ஹ்ரு'ஷீகாணி பதந்த்யஸத்பதே பதாரவிந்தே து பதந்து ஸர்வதா । லக்ஷ்ம்யா ஹ்யஹம் கோடிகுணேந ஹீநஃ ஸ்தோதும் ஸாமர்த்யம் நாஸ்தி மே ஸுப்ரஸீத ॥ ௩,௬.

எனவே, என் அறிவுப்புலங்கள் எப்போதும் உன் தாமரைக் காலடிகளில் விழட்டும், தவறான வழிகளில் அல்ல. லட்சுமியைவிட கோடிக்கணக்கில் குறைவானவன் நான்; உன்னைப் புகழ்வதற்கு எனக்கு எந்தவிதமான திறனும் இல்லை; தயவுசெய்து எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும்.

இதி ஸ்தவம் விஷ்ணுகுணாந்விதாதா தார்க்ஷ்யஸ்திதஃ ப்ராஞ்ஜலிஸ்தஸ்ய சாக்ரே । ததா வாயுர்தேவதேவோ மஹாத்மா த்ரு'ஷ்ட்வா விஷ்ணு பக்திஸம்வர்திதாத்மா ॥ ௩,௬.

இவ்வாறு, கருடனில் நின்று கையைக் கூப்பி, விஷ்ணுவின் குணங்களைப் புகழ்ந்து பிரம்மா இந்த ஸ்தோத்திரத்தை பாடினான். அப்போது, தேவாதி தேவனான வாயு, இதைக் கண்டு, விஷ்ணுவின் மீது அவனது மனதில் பக்தி அதிகரித்தது.