கருடபுராணம்

தஜ்ஜ்ஞாநாந்மோக்ஷமாப்நோதி நாந்யதா து கதஞ்சந ॥ ௩,௪.

இதனை அறிந்தால் விடுதலை கிடைக்கும்; இல்லையெனில், எந்த வழியிலும் கிடைக்காது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௫ ஏதாத்ரு'ஶே மஹத்தத்த்வே லக்ஷ்ம்யா ஸஹ ஹரிஃ ஸ்வயம் । ப்ரவிவேஶ மஹாபாக க்ஷோபயாமாஸ வை ஹரிஃ ॥ ௩,௫.

இத்தகைய மகத்துவத்தில், லக்ஷ்மியுடன் ஹரியும் தானாகவே பிரவேசித்து, அந்த மகத்துவத்தை கிளறினார், மகானுபாவா.

அஹந்தத்த்வமபூத்தஸ்மாஜ்ஜ்ஞாநத்ரவ்யக்ரியாத்மகம் । அஹங்காரஸமுத்பத்தாவேகாம்ஶஸ்தமஸி ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௫.

அதிலிருந்து அகந்தை என்ற தத்துவம் தோன்றியது; அது அறிவும், பொருளும், செயலும் கொண்டது; அகங்காரம் தமஸில் ஒரு பாகம் என்று நினைவில் வைத்துக்கொள்.

தத்தஶாம்ஶாதிகரஜஸ்தத்தஶாம்ஶாதிகம் ப்ரபோ । ஸத்த்வமித்யுச்யதே ஸத்பிர்ஹ்யேததாத்மா த்வஹம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௩,௫.

அதற்கு பத்து பாகங்கள் அதிகமாக இரஜஸ், பத்து பாகங்கள் அதிகமாக சத்த்வம், பிரபுவே; இதை நல்லவர்கள் ஆத்மா என்று அழைப்பார்கள், அதில் நானே இருப்பதாக நினைவில் வைத்துக்கொள்.

அஹந்தத்த்வாபிமாநீ து ஆதௌ ஶேஷோ பபூவஹ । ஸஹஸ்ராப்தாச்ச பஶ்சாத்தௌ ஜாதௌ ககஹரௌ த்விஜ ॥ ௩,௫.

அகந்தை தத்துவத்தை தன்னை என்று கருதுபவன் முதலில் சேஷன் ஆனான்; ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பறவையாய் பிறந்தவனே, கருடன் மற்றும் ஹரி பிறந்தார்கள்.

அஹந்தத்த்வே கக ஹ்யேஷு ப்ரவிஷ்டோ ஹரிரவ்யயஃ । க்ஷோபயாமாஸ பகவால்லங்க்ஷ்ம்யா ஸஹ ஹரிஃ ஸ்வயம் ॥ ௩,௫.

அகந்தை தத்துவத்தில், பறவையே, அழியாத ஹரி பிரவேசித்தார்; பகவான் ஹரி லக்ஷ்மியுடன் சேர்ந்து அதை கிளறினார்.

வைகாரிகஸ்தாமஸஶ்ச தைஜஸஶ்சேத்யஹம் த்ரிதா । த்ரிதா பபூவ ருத்ரோபி யதஸ்தேஷாம் நியாமகஃ ॥ ௩,௫.

அகங்காரம் மூன்று வகை: வைகாரிகம், தாமசம், தைஜசம்; ருத்ரனும் மூன்று வகையாக ஆனான், ஏனெனில் அவர் அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துபவர்.

வைகாரிகஸ்திதோ ருத்ரோ வைகாரிக இதி ஸ்ம்ரு'தஃ । தாமஸே து ஸ்திதோ ருத்ரஸ்தாமஸோ ஹ்யபிதீயதே ॥ ௩,௫.

வைகாரிக நிலையில் இருக்கும் ருத்ரன், வைகாரிகன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்; தாமஸ நிலையில் இருப்பவரை தாமஸன் என்று கூறுகின்றனர்.

தைஜஸே து ஸ்திதோ ருத்ரோ லோகே வை தைஜஸஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । தைஜஸே து ஹ்யஹந்தத்த்வே லக்ஷ்ம்யா ஸஹ ஹரிஃ ஸ்வயம் ॥ ௩,௫.

தெய்ஜஸ நிலையில் இருக்கும் ருத்ரன், உலகில் தெய்ஜஸன் என்று அறியப்படுகிறார்; அதே தெய்ஜஸ நிலையில், அகந்தைத் தத்துவத்தில், லக்ஷ்மியுடன் ஹரியும் தானே இருக்கிறார்.

விஶித்வா க்ஷோபயாமாஸ ததாஸௌ தஶதா த்வபூத் । ஶ்ரோத்ரம் சக்ஷுஃ ஸ்பர்ஶநம் ச ரஸநம் க்ராணமேவ ச ॥ ௩,௫.

அவர் உள்ளே புகுந்து அதனைக் கிளறியபோது, அந்த நேரத்தில் பத்து வகைகளாக ஆனார்: செவி, கண், தொடுதல், ருசி, வாசனை ஆகியவை.

வாக்பாணிபாதம் பாயுஶ்ச உபஸ்தேதி தஶ ஸ்ம்ரு'தாஃ । வைகாரிகே ஹ்யஹந்தத்த்வே ப்ரவிஶ்ய க்ஷோபயத்தரிஃ ॥ ௩,௫.

பேச்சு, கை, காலை, கழிவறை, பிறப்புறுப்பு—இவை பத்து என்றும் நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன; வைகாரிக அகந்தைத் தத்துவத்தில் ஹரி புகுந்து அதை கிளறினார்.

மஹத்தத்த்வாதிமா அதாவிந்த்ரியாணாம் ச தேவதாஃ । ஏகாதஶவிதா ஆஸந்க்ரமேண து ககேஶ்வர ॥ ௩,௫.

மகத் தத்துவம் முதலாக, இந்திரியங்களுக்கு உரிய தெய்வங்கள் தோன்றின; அவை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக பதினொன்று வகையாக உருவானது, பறவைகளின் தலைவனே.

மநோபிமாநி நீ ஹ்யாதௌ வாருணீ த்வபவத்ததா । அநந்தரம் ச ஸௌபர்ணீ கௌரோஜாபி ததைவ ச ॥ ௩,௫.

மனதிற்கு முதலில் உரிமை கொண்ட தெய்வம் வருணி; அதன் பிறகு சௌபர்ணி, கவுரஜா மற்றும் மற்றவர்களும் வந்தனர்.

ஶேஷாதநந்தராஸ்தாஸாம் தஶவர்ஷாதநம்ரம் । உத்பத்திரிதி விஜ்ஞேயம் க்ரமேண து ககேஶ்வர ॥ ௩,௫.

மீதமுள்ள தெய்வங்கள், அவர்களுக்குப் பின் ஒவ்வொன்றும் பத்து வருடங்கள் இடைவெளியில் தோன்றின; பறவைகளின் தலைவனே, அவற்றின் தோற்றம் இப்படியே வரிசையாக அறியப்பட வேண்டும்.

மநோபிமாநிநாவந்யாவிந்த்ரகாமௌ ப்ரஜஜ்ஞதுஃ । தார்க்ஷ்ய ஹ்யநந்தரௌ ஜ்ஞேயௌ முக்தௌ ஸம்ஸார ஏவ ச ॥ ௩,௫.

மனதிற்கு உரிமை கொண்ட இருவர் இந்திரனும் காமனும் பிறந்தனர்; தார்க்ஷ்யனும் அடுத்தவரும், ஒருபுறம் விடுதலை பெற்றவர்களும், மறுபுறம் சஞ்சாரத்தில் இருப்பவர்களும் என்று அறிக.

ததஸ்த்வகாத்மா ஹ்யபவத்ஸோஹம் காரிக ஈரிதஃ । ததஃ பாண்யாத்மகாஶ்சைவ ஜஜ்ஞிரே பக்ஷிஸத்தம ॥ ௩,௫.

பின்னர் தோல் தெய்வம், 'சோஹம் காரிகன்' என்று அழைக்கப்படுபவன், தோன்றினான்; அதன் பிறகு, சிறந்த பறவையே, கைகளுக்குரிய தெய்வங்கள் பிறந்தனர்.

ஶசீ ரதிஶ்சாநிருத்தஸ்ததா ஸ்வாயம்புவோ மநுஃ । ப்ரு'ஹஸ்பதிஸ்ததா தக்ஷ ஏதே பாண்யாத்மகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௫.

சசி, ரதி, அனிருத்தன், சுயம்புவ மனு, ப்ருஹஸ்பதி, தக்ஷன்—இவர்கள் கைகளுக்குரிய தெய்வங்கள் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகின்றனர்.

தக்ஷஸ்யாநந்தரம் ஜஜ்ஞே ப்ரவாஹோ நாம சாண்டஜ । ஸ ஏவோக்தஶ்சாதிம்வாஹோ யாபயத்யாத்மசோதிதஃ ॥ ௩,௫.

தக்ஷனுக்குப் பிறகு, 'சண்டஜன்' எனப்படும் 'பிரவாஹன்' பிறந்தான்; அவனே 'அதிம்வாஹன்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறான், தன் உள்ளுணர்வின்படி செயல்படுவான்.

ஹஸ்தாதநந்தரம் ஜ்ஞேயோ ந து ஶச்யாதிவத்ஸ்ம்ரு'தஃ । ததோபவந்மஹாபாக சக்ஷுரித்ரியமாத்மநஃ ॥ ௩,௫.

கைகளுக்குப் பிறகு அடுத்த தெய்வம், சசி முதலியோர்போல் நினைவில் வைக்கப்படுவதில்லை; அதன் பின், பெருமையுள்ளவரே, கண்களுக்கு உரிய தெய்வங்கள் தோன்றின.

ஸ்வாயம்புவமநோர்பார்யா ஶதரூபா யமஸ்ததா । சந்த்ரஸூர்யௌ து சத்த்வாரஶ்சக்ஷுரிந்த்ரியமாநிநஃ ॥ ௩,௫.

சுயம்புவ மனுவின் மனைவி சதரூபா, யமன், சந்திரன், சூரியன்—இவர்கள் நான்கு பேரும் பார்வை இந்திரியத்திற்கு உரிய தெய்வங்கள்.

சந்த்ரஃ ஶ்ரோத்ராபிமாநீதி ததா ஜ்ஞேயஃ ககேஶ்வர । ஜிஹ்வேந்த்ரியாத்மா வருணஃ ஸூர்யஸ்யாநந்தரோபவத் ॥ ௩,௫.

பறவைகளின் தலைவனே, செவிக்கு உரிய தெய்வம் சந்திரன்; சூரியனைத் தொடர்ந்து, ருசி இந்திரியத்திற்கு வருணன் பிறந்தான்.

வாகிந்த்ரியாபிமாநிந்யோ ஹ்யபவந்வருணாதநு । தக்ஷபத்நீ ப்ரஸூதிஶ்ச ப்ரு'குரக்நிஸ்தர்தவ ச ॥ ௩,௫.

வருணனைத் தொடர்ந்து, பேச்சு இந்திரியத்திற்கு உரிமை கொண்டவர்கள் பிறந்தனர்: தக்ஷனின் மனைவி பிரசூதி, ப்ருகு, அக்னி, அர்த்தவனும்.

தத்ர வைதே மஹாத்மாநோ வாகிந்த்ரியநியாமகாஃ । யே க்ரவ்யாதாதயஶ்சோக்தாஸ்தேநந்தத்த்வநியாமகாஃ ॥ ௩,௫.

அவர்களுள், அந்த மகானுபாவர்கள் பேச்சு இந்திரியத்தை ஆளும் தெய்வங்கள்; 'கிரவ்யாதன்' என்பவரும் மற்றவர்களும் அந்த தத்துவத்தை ஒழுங்குபடுத்துவோர்.

ஸாம்யத்வாச்ச ததைவோக்திர்ந து தத்த்வாபிமாநிதஃ । உபஸ்தமாநிநோ வீந்த்ர பபூவுஸ்ததநந்தரம் ॥ ௩,௫.

ஒத்த தன்மை காரணமாக இப்படிச் சொல்கிறார்கள்; ஆனால், அந்த தத்துவத்திற்கு உரிமை கொண்ட தெய்வங்கள் அல்ல; அதன் பிறகு, பிறப்புறுப்புக்கு உரிய தெய்வங்கள் தோன்றின.

விஶ்வாமித்ரோ வஸிஷ்டோத்ரிர்மரீசிஃ புலஹஃ க்ரதுஃ । புலஸ்த்யோங்கிரஸஶ்சைவ ததா வைவஸ்வதோ மநுஃ ॥ ௩,௫.

விசுவாமித்திரன், வசிஷ்டன், அத்ரி, மரீசி, புலஹன், கிரது, புலஸ்தியன், அங்கிரசு, மற்றும் வைவஸ்வத மனுவும்.

மந்வாதயோநந்தஸம்க்யா உபஸ்தாத்மாந ஈரிதாஃ । பாயோஶ்ச மாநிநோ வீந்த்ர ஜஜ்ஞிரே ததநந்தரம் ॥ ௩,௫.

மனுக்கள் மற்றும் பிறர் எண்ணிக்கையற்றவர்களாக, தங்களை வெளிப்படுத்தியவர்களாக அறிவிக்கப்பட்டனர்; அதன்பின், பாலும் பெருமை கொண்டவர்களும் பிறந்தார்கள், இந்திரா.

ஸூர்யேஷு த்வாதஶஸ்வேகோ மித்ரஸ்தாரா குரோஃ ப்ரியா । கோணாதிபோ நிர்ரு'திஶ்ச ப்ரவஹப்ரியா ॥ ௩,௫.

பன்னிரண்டு சூரியர்களில் ஒருவர் மித்ரன், நட்சத்திரங்களுக்கும் குருவுக்கும் பிரியமானவன்; மூலைகளின் அதிபதி நிருத்தி, ஓட்டங்களுக்குப் பிரியமானவன்.

சத்த்வார ஏதே பக்ஷீந்த்ர வாயுதத்த்வாபிமாநிநஃ । க்ராணாபிமாநிநஃ ஸர்வே ஜஜ்ஞிரே த்விஜஸத்தம ॥ ௩,௫.

இந்த நால்வரும், பறவைகளின் தலைவர்கள், காற்றின் தன்மையை உடையவர்கள்; எல்லோரும் மணம் உணரும் திறமை கொண்டவர்களாகப் பிறந்தார்கள், சிறந்த த்விஜா.

விஷ்வவஸேநோ வாயுபுத்ரௌ ஹ்யஶ்விநௌ கணபஸ்ததா । வித்தபஃ ஸப்த வஸவ உக்தோ ஹ்யாக்நிஸ்ததாஷ்டமஃ ॥ ௩,௫.

விஷ்வவசு, வாயுவின் இரு புதல்வர்கள் அஷ்வின்கள், கணபன், வித்தபன், ஏழு வசுக்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்; அஷ்டமனாக அக்கினியும் உள்ளான்.