கருடபுராணம்

ருத்ரே ஸ்திதோ ருத்ரஸம்ஜ்ஞோ ந ருத்ரஸ்து ஹரிஃ ஸ்வயம் । விஷ்ணுரேவ ஹரிஃ ஸாக்ஷாத்தாவுபௌந ஹரீ ஸ்ம்ரு'தௌ ॥ ௩,௪.

ஹரி ருத்ரனில் நிலை கொண்டிருப்பார், அவர் ருத்ரன் என அழைக்கப்படுகிறார்; ஆனால் ருத்ரன் ஹரி அல்ல; விஷ்ணுவே ஹரி, இருவரும் ஹரி என மரபில் கூறப்படுகிறது.

ஆவிஷ்டரூபௌ விஜ்ஞேயௌ ப்ரஹ்மருத்ராபிதாயகௌ । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா மோக்ஷமேதி நாந்யதா து கதஞ்சந ॥ ௩,௪.

பிரம்மா, ருத்ரன் ஆகியோர் அவ்வாறு பெயரிடப்பட்டு, ஹரி அவர்கள் உட்புகுந்த வடிவங்கள் என்று அறியப்பட வேண்டும்; இதை அறிந்தால் தான் முக்தி கிடைக்கும், இல்லையெனில் எவ்விதத்திலும் கிடையாது.

விஷ்ணுப்ரஹ்மாதிரூபாணாமைக்யம் ஜாநந்தி யே த்விஜாஃ । தே யாந்தி நரகம் கோரம் புநராவ்ரு'த்திவர்ஜிதம் ॥ ௩,௪.

விஷ்ணு, பிரம்மா மற்றும் பிற வடிவங்களில் ஒன்றுபட்டதாக நம்பும் இருமுறை பிறந்தவர்கள், மீண்டும் வராத கடும் நரகத்திற்கு செல்வார்கள்.

குணத்ரயம் ப்ரவிஷ்டஸ்து புருஷோ ஹரிரவ்யயஃ । கார்யோந்முகம் யதா பூயாத்க்ஷோபயாமாஸ வை ததா ॥ ௩,௪.

மூன்று குணங்களுக்குள் அழியாத ஹரி புருஷன் பிரவேசித்து, செயலில் ஈடுபட விரும்பி அவற்றை கலக்கினார்.

ஜாதக்ஷோபாத்பகவதோ மஹாநாஸீத்குணத்ரயாத் । குணத்ரயே வித்யமாநாத்பாகாதேவ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௪.

அந்த இறைவனின் கலக்கத்தால், மூன்று குணங்களால் மகான் உருவானான்; மூன்று குணங்களின் பிரிவிலிருந்து அது தோன்றியது என்பது சந்தேகமில்லை.

மஹதோ ப்ரஹ்மவாயூ ச ஜஜ்ஞாதே காபிமாநிநௌ । தஸ்ய ஸம்வத்ஸராத்பஶ்சாத்யமலௌ ஸம்பபூவதுஃ ॥ ௩,௪.

பெரிய பிரம்மா மற்றும் வாயு ஆகிய இருவரும், ஆகாயத்தை பெருமைப்படுத்திக் கொண்டவர்களாகப் பிறந்தார்கள். அவரிலிருந்து ஒரு வருடம் கழித்து, இரட்டையர்கள் தோன்றினார்கள்.

ரஜஃ ப்ரதாநம் யத்தத்வம் மஹத்தத்தவமிதீரிதம் । ஸர்கம் த்விமம் விஜாநீயாத்குணவைஷம்யநாமகம் ॥ ௩,௪.

ரஜஸ் என்ற தன்மை, மகத்துவம் என அழைக்கப்படுகிறது. இந்த படைப்பை, குணங்களில் உள்ள வேறுபாடுகளால் பெயரிடப்பட்டதாக அறிந்து கொள்.

கருட உவாச । மஹத்தத்தவஸ்வரூபஸ்ய ஜ்ஞாநார்தம் தேவகீஸுத । த்வயோக்தா குணவைஷம்யநாமிகா ஸ்ரு'ஷ்டிருத்தமா ॥ ௩,௪.

கருடன் கேட்டான்: மகத்துவத்தின் இயல்பை அறியும்படி, தேவகியின் மகனே, குணங்களில் உள்ள வேறுபாடு எனும் சிறந்த படைப்பை நீ கூறினாய்.

குணவைஷம்யஶப்தார்தம் மம ப்ரூஹி மஹாப்ரபோ । ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । குணவைஷம்யஶப்தார்தஜ்ஞாபநாய ககேஶ்வர ॥ ௩,௪.

மகா பிரபுவே, 'குணங்களில் உள்ள வேறுபாடு' என்ற சொல்லின் அர்த்தத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள். ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: 'குணங்களில் உள்ள வேறுபாடு' என்ற சொல்லின் பொருளை விளக்குவதற்காக, பறவைகளின் அரசே—

அபிக்ஷிதம் ச தத்ராதௌ குணஸாம்யம் ந ஸம்ஶயஃ । ஸம்யக்ஜ்ஞாபயிதும் தத்ர காதௌ தாவத்ஸ்வகேஶ்வர ॥ ௩,௪.

ஆரம்பத்தில், குணங்கள் சமமாக இருந்தன என்பது சந்தேகமில்லை. அதை முறையாக விளக்குவதற்காக, முதலில், பறவைகளின் அரசே—

ராஶிபூதம் குணாநாம் து தர்ஶயிஷ்யே ஸ்திதிம் ச வை । ராஶீபூதஸ்ய தஸமஃ ஸகாஶாத்விநதாஸுத ॥ ௩,௪.

குணங்கள் ஒன்றாக சேர்ந்தபோது அவற்றின் நிலையை, அவற்றின் அமைப்பையும், வினதையின் மகனே, நான் உனக்குக் காட்டுவேன்.

ராஶீபூதம் ரஜோ ஜ்ஞேயந்த்விகுணம் தத்து நாந்யதா । ராஶீபூதஸ்ய ரஜஸஃ ஸகாஶாத்விநதாஸுத ॥ ௩,௪.

சேர்ந்துள்ள ரஜஸ் இரட்டிப்பாகும் என்பதை அறிந்து கொள்; இது வேறு விதமாக இல்லை. அந்தச் சேர்ந்துள்ள ரஜஸிலிருந்து, வினதையின் மகனே—

ராஶீபூதம் ததா ஸத்த்வம் த்விகுணம் ஸமுதாஹ்ரு'தம் । மூலப்ரக்ரு'திஜா ஹ்யேதே ந மூலா ப்ரக்ரு'திஃ ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௪.

அதேபோல், சேர்ந்துள்ள சத்துவமும் இரட்டிப்பாகும் என்று கூறப்படுகிறது. இவை எல்லாம் மூலப் பிரகிருதியில் இருந்து தோன்றினவை; ஆனால் அந்த மூலப் பிரகிருதி பிரகிருதி என்று அழைக்கப்படவில்லை.

யதஃ ப்ரக்ரு'திரூபாணாம் பரிச்சேதோ ந வித்யதே । அதஃ ப்ரக்ரு'திஜா ஜ்ஞேயா ந மூலாஸ்தே ககேஶ்வர ॥ ௩,௪.

பிரகிருதியின் வடிவங்களுக்கு எல்லை இல்லை என்பதால், பிரகிருதியிலிருந்து பிறந்தவை மூலமல்ல என்று அறிந்து கொள், பறவைகளின் அரசே.

ஏவம் தவ குணாநாஞ்ச பரிமாணம் ககேஶ்வர । உக்தம் ஸ்வரூபம் தேஷாம் து தவ ஸம்யக்ககேஶ்வர ॥ ௩,௪.

இவ்வாறு, பறவைகளின் அரசே, குணங்களின் அளவு உனக்கு கூறப்பட்டது; அவற்றின் இயல்பும் முறையாக விளக்கப்பட்டது, பறவைகளின் அரசே.

தத்ர ராஶித்ரயே ஸத்த்வம் கேவலம் ஸமுதாஹ்ரு'தம் । ரஜஸ்தமோப்யாம் கருட ஹ்யவிமிஶ்ரம் ஹ்யதஸ்து தத் ॥ ௩,௪.

அங்கு, அந்த மூன்று சேர்க்கைகளில் சத்துவம் மட்டும் தனியாக உள்ளது என்று கூறப்படுகிறது; ஆனால், கருடா, அது ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றுடன் கலக்கமில்லாமல் உள்ளது.

கேவலம் ஸத்த்வமித்யுக்தம் ந து ஶ்ரேஷ்டத்வதஃ ப்ரபோ । ஸ்ரு'ஷ்டிகாலே கேவலம் ஸ்யாத்ப்ரலயே மிஶ்ரிதம் பவேத் ॥ ௩,௪.

இது சுத்த சத்துவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது சிறந்தது என்பதற்காக அல்ல, பிரபுவே. படைப்பு நேரத்தில் அது சுத்தமாக இருக்கும், ஆனால் அழிவின்போது அது கலந்துவிடும்.

ஸர்வதாப்யவிமிஶ்ரம் ச ஸத்த்வராஶிம் ககேஶ்வர । ஸர்வதாபி விமிஶ்ரம் ச ஸத்த்வராஶிம் த்விஜோத்தம ॥ ௩,௪.

எப்போதும், பறவைகளின் அரசே, சத்துவம் சேர்ந்திருப்பது கலக்கமில்லாததாகும்; அதே சமயம், சிறந்த த்விஜனே, சத்துவம் சேர்ந்திருப்பது எப்போதும் கலந்ததாகவும் இருக்கும்.

யே விஜாநந்தி தே ஸர்வே விஶந்தி ஹ்யதரம் தமஃ । ரஜஸ்தமோகுணௌ வீந்த்ர இதராப்யாம் விமிஶ்ரிதௌ ॥ ௩,௪.

யார் உணர்கிறார்களோ அவர்கள் எல்லாம் கீழ்மையான இருளில் செல்வார்கள்; ரஜஸ், தமஸ் என்ற குணங்கள், பறவைகளின் இந்திரனே, மற்ற இரண்டுடன் கலந்துள்ளன.

ஸ்ரு'ஷ்டௌ ப்ரலயகாலேபி மிஶ்ராவேவ ககேஶ்வர । ராஶிபூதேபி ரஜஸி ரஜோபாகாச்சதாதிகம் ॥ ௩,௪.

படைப்பிலும் அழிவிலும் கூட, பறவைகளின் அரசே, அவை கலந்தே இருக்கின்றன; சேர்ந்துள்ள ரஜஸிலும், ரஜஸின் பகுதி நூற்றுக்கு மேல் அதிகமாகும்.

ஸத்த்வம் ச மிஶ்ரிதம் ஜ்ஞேயம் நாந்யதா பக்ஷிஸத்தம । ரஜஸஃ ஶதபாகாநாம் மத்யே து விநதாஸுத ॥ ௩,௪.

சத்துவம் கலந்ததாகவே அறியப்பட வேண்டும், பறவைகளில் சிறந்தவரே; நூறு பாகங்கள் கொண்ட ரஜஸில், வினதையின் மகனே—

ய ஏகோ பாக உத்திஷ்டஸ்தாவத்பரிமிதம் தமஃ । ராஶிபூதேபி ரஜஸி மிஶ்ரிதம் பரிகீர்திதம் ॥ ௩,௪.

அந்த ஒரு பகுதி குறிப்பிடப்பட்ட அளவு தமஸ் ஆகும்; சேர்ந்துள்ள ரஜஸிலும் அது கலந்ததாகவே கூறப்படுகிறது.

ரஜோராஶிஸ்திதிஸ்த்வேவம் தாத வ்யாப்தம் தமோகுணைஃ । ராஶிபூதேபி தமஸி ஸத்த்வம் ச விநதாஸுத ॥ ௩,௪.

இவ்வாறு, ப்ரியமானவரே, சேர்ந்துள்ள ரஜஸ் தமஸ் குணத்தால் நிரம்பியுள்ளது; சேர்ந்துள்ள தமஸிலும், வினதையின் மகனே, சத்துவம் உள்ளது.

தமஃ ஸகாஶாத்கருட தஶபாகாதிகேந ச । மிஶ்ரிதம் பவதீத்யேவம் ஜ்ஞாதவ்யம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௪.

கருடா, அந்தகாரத்திலிருந்து பத்து பாகங்களை விட ஒரு பாகம் அதிகமாக கலந்தால், அது இவ்வாறு இருக்கிறது என்று அறிந்துகொள்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

தமஸோ தஶபாகாநாம் மத்யே து விநதாஸுத । ய ஏகோ பாக உத்திஷ்டஸ்தாவத்பரிமிதம் ரஜஃ ॥ ௩,௪.

வினதையின் மகனே, அந்தகாரத்தின் பத்து பாகங்களில் ஒன்று மட்டும் எடுத்துக் காட்டப்பட்டால், அதுவே இரஜஸின் அளவு ஆகும்.

ராஶிபூதேபி தமஸி மிஶ்ரிதம் பவதி த்ருவம் । தமோராஶிஸ்திதிஸ்த்வேவம் ஜ்ஞாதவ்யா பக்ஷிஸத்தம ॥ ௩,௪.

அந்தகாரம் முழுமையாக இருந்தாலும், அது நிச்சயமாக கலந்ததாகவே இருக்கும்; அந்தகாரத்தின் நிலை இவ்வாறு என்று அறிந்து கொள், பறவைகளில் சிறந்தவனே.

கருட உவாச । ரஶிபூதேபி ரஜஸி ராஶிபூதே தமஸ்யபி । ஸத்த்வாம்ஶா ஹ்யதிகாஃ ஸம்தீத்யேவமுக்தம் மயாநக ॥ ௩,௪.

கருடன் கூறினான்: இரஜஸ் முழுவதும் இருந்தாலும், அந்தகாரம் முழுவதும் இருந்தாலும், சத்துவத்தின் பாகங்கள் அதிகமாகவே உள்ளன என்று நான் கூறினேன், பாவமில்லாதவனே.

தத்ர மே ஸம்ஶயோ ஹ்யஸ்தி ஶ்ரு'ணு த்வம் ஸாத்த்வதாம் பதே । யத்ராஶ்யாம் யத்ரா ஶிபாகா ஹ்யதிகாஃ ஸம்தி யாவதா ॥ ௩,௪.

இதில் எனக்கு ஒரு சந்தேகம் உள்ளது; சத்துவம் நிறைந்தவர்களுக்குத் தலைவனே, ஒவ்வொரு தொகையிலும் எவ்வளவு பாகங்கள் அதிகமாக உள்ளன என்பதை கேள்.

தாவதா வ்யவஹாரஃ ஸ்யாத்க்ஷீரநீரமிவ ப்ரபோ । ஶ்ருத்வா ஸ கருடேநோக்தம் பகவாந்புருஷோத்தமஃ ॥ ௩,௪.

அவ்வளவு பாகம் வேறுபாடு உண்டாக்கும், பால் மற்றும் நீர் கலப்பதைப் போல, பிரபுவே. கருடன் இவ்வாறு கேட்டதை கேட்டதும், பரமபொருள் கூறினார்—