கருடபுராணம்

அதஶ்ச பரமாணூநாம் பார்திவாऽநந்த்யவாதிநாம் । பேதஃ பரஸ்பரம் ஜ்ஞேயஸ்ததேஶஸ்ய மஹாத்மநஃ ॥ ௩,௩.

பூமியின் அணுக்கள் முடிவில்லையென்று கூறுவோரிடையே, அந்த அணுக்களுக்குள் வேறுபாடு உள்ளது; அதுபோல் பெரிய இறைவனிடமும் வேறுபாடு இருக்கிறது.

ஜடேஶயோர்ஜடாநாம் ச ஜீவாநாம் ச பரஸ்பரம் । ததைவ ஜடஜீவாநாம் நித்யம் பேதோ ஜடேஶயோஃ ॥ ௩,௩.

ஜடப் பொருளும் இறைவனும், ஜட உயிர்களும் உயிருள்ளவர்களும், ஜடமும் உயிரும் — இவை அனைத்திலும் எப்போதும் ஜடப் பொருளுக்கும் இறைவனுக்கும் வேறுபாடு உள்ளது.

பஞ்ச பேதா இமே நித்யம் ஸர்வாவஸ்தாஸு ஸர்வஶஃ । ஏதாத்ரு'ஶ்யாம் து மாயாயாம் வீர்யமாதத்த வீர்யவாந் ॥ ௩,௩.

இந்த ஐந்து வேறுபாடுகள் எல்லா நிலைகளிலும் எப்போதும் இருக்கின்றன; இப்படிப்பட்ட மாயையில், வல்லமை கொண்டவர் தன் சக்தியை நிறுவினார்.

புருஷாக்யோ ஹரிஸ்தஸ்மாத்த்ரிகுணாநஸ்ரு'ஜத்ப்ரபுஃ ॥ ௩,௩.

அதனால், புருஷன் என அழைக்கப்படும் ஹரி, அந்த இறைவன், மூன்று குணங்களை உருவாக்கினார்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யதா ஸஸர்ஜ பகவாம்ஸ்த்ரீந் குணாந்ப்ரக்ரு'தேஸ்ததா । லக்ஷ்மீஸ்த்ரிரூபா ஸம்பூதா ஶ்ரீர்பூர்துர்கோதி ஸம்ஜ்ஞிதா ॥ ௩,௪.

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் சொன்னார்: அந்த இறைவன், இயற்கையிலிருந்து மூன்று குணங்களை உருவாக்கியபோது, லக்ஷ்மி மூன்று வடிவங்களில் தோன்றினார்; அவை ஸ்ரீ, பூ, துர்கை என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

ஸத்த்வாபிமாநிநீ ஶ்ரீஸ்து பூர்தேவீ ரஜமாநிநீ । தமோபிமாநிநீ துர்கா ஹ்யேவமாஹுர்மநீஷிணஃ ॥ ௩,௪.

ஸ்ரீ குணம் சத்த்வத்துடன், பூதேவி ரஜஸுடன், துர்கை தமஸுடன் தொடர்புடையவள் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

அந்தரம் ந விஜாநீயாத்ரூபாணாம் ச பரஸ்பரம் । குணாநாம் சைவ ஸம்பந்தாத்துர்காதீநாம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௪.

காகேஸ்வரா, இந்த குணங்கள் துர்கை முதலியவர்களுடன் இணைந்துள்ளதால், அவர்களின் வடிவங்களில் வேறுபாடு என்று யாரும் நினைக்கக் கூடாது.

அந்தரம் யே விஜாநந்தி தே யாந்த்யந்தந்தமஃ பரம் । புருஷஸ்து த்ரிரூபோபூத்விஷ்ணுர்ப்ரஹ்மா பவேதிஸஃ ॥ ௩,௪.

அவர்களில் வேறுபாடு என்று நினைப்பவர்கள் தீவிரமான இருளில் வீழ்வார்கள்; ஆனால் அந்த புருஷன் மூன்று வடிவங்களில் ஆனார் — விஷ்ணு, பிரம்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸத்த்வேந லோகாந்வர்தயிதும் விஷ்ணுஃ ஸாக்ஷாத்தரிஃ ஸ்வயம் । ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் ச ரஜஸா ப்ரஹ்மணி ப்ராவிஶத்தரிஃ ॥ ௩,௪.

உலகங்களை சத்த்வத்தால் வளர்க்க, விஷ்ணு, ஹரி தானே நேரடியாக பிரவேசித்தார்; படைப்பை ரஜஸால் செய்ய, ஹரி பிரம்மாவுக்குள் பிரவேசித்தார்.

ஆத்யோ ப்ரஹ்மா ஸ விஜ்ஞேயோ ந து ஸாக்ஷாத்தரிஃ ஸ்வயம் । தமஸாபி ஸமாந்ஹந்தும் ருத்ரே ச ப்ராவிஶத்தரிஃ ॥ ௩,௪.

அந்த முதல் பிரம்மா அறியப்படவேண்டும்; ஆனால் அவர் ஹரி அல்ல; தமஸால் அழிக்க, ஹரி ருத்ரனுக்குள் பிரவேசித்தார்.

ருத்ரே ஸ்திதோ ருத்ரஸம்ஜ்ஞோ ந ருத்ரஸ்து ஹரிஃ ஸ்வயம் । விஷ்ணுரேவ ஹரிஃ ஸாக்ஷாத்தாவுபௌந ஹரீ ஸ்ம்ரு'தௌ ॥ ௩,௪.

ஹரி ருத்ரனில் நிலை கொண்டிருப்பார், அவர் ருத்ரன் என அழைக்கப்படுகிறார்; ஆனால் ருத்ரன் ஹரி அல்ல; விஷ்ணுவே ஹரி, இருவரும் ஹரி என மரபில் கூறப்படுகிறது.

ஆவிஷ்டரூபௌ விஜ்ஞேயௌ ப்ரஹ்மருத்ராபிதாயகௌ । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா மோக்ஷமேதி நாந்யதா து கதஞ்சந ॥ ௩,௪.

பிரம்மா, ருத்ரன் ஆகியோர் அவ்வாறு பெயரிடப்பட்டு, ஹரி அவர்கள் உட்புகுந்த வடிவங்கள் என்று அறியப்பட வேண்டும்; இதை அறிந்தால் தான் முக்தி கிடைக்கும், இல்லையெனில் எவ்விதத்திலும் கிடையாது.

விஷ்ணுப்ரஹ்மாதிரூபாணாமைக்யம் ஜாநந்தி யே த்விஜாஃ । தே யாந்தி நரகம் கோரம் புநராவ்ரு'த்திவர்ஜிதம் ॥ ௩,௪.

விஷ்ணு, பிரம்மா மற்றும் பிற வடிவங்களில் ஒன்றுபட்டதாக நம்பும் இருமுறை பிறந்தவர்கள், மீண்டும் வராத கடும் நரகத்திற்கு செல்வார்கள்.

குணத்ரயம் ப்ரவிஷ்டஸ்து புருஷோ ஹரிரவ்யயஃ । கார்யோந்முகம் யதா பூயாத்க்ஷோபயாமாஸ வை ததா ॥ ௩,௪.

மூன்று குணங்களுக்குள் அழியாத ஹரி புருஷன் பிரவேசித்து, செயலில் ஈடுபட விரும்பி அவற்றை கலக்கினார்.

ஜாதக்ஷோபாத்பகவதோ மஹாநாஸீத்குணத்ரயாத் । குணத்ரயே வித்யமாநாத்பாகாதேவ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௪.

அந்த இறைவனின் கலக்கத்தால், மூன்று குணங்களால் மகான் உருவானான்; மூன்று குணங்களின் பிரிவிலிருந்து அது தோன்றியது என்பது சந்தேகமில்லை.

மஹதோ ப்ரஹ்மவாயூ ச ஜஜ்ஞாதே காபிமாநிநௌ । தஸ்ய ஸம்வத்ஸராத்பஶ்சாத்யமலௌ ஸம்பபூவதுஃ ॥ ௩,௪.

பெரிய பிரம்மா மற்றும் வாயு ஆகிய இருவரும், ஆகாயத்தை பெருமைப்படுத்திக் கொண்டவர்களாகப் பிறந்தார்கள். அவரிலிருந்து ஒரு வருடம் கழித்து, இரட்டையர்கள் தோன்றினார்கள்.

ரஜஃ ப்ரதாநம் யத்தத்வம் மஹத்தத்தவமிதீரிதம் । ஸர்கம் த்விமம் விஜாநீயாத்குணவைஷம்யநாமகம் ॥ ௩,௪.

ரஜஸ் என்ற தன்மை, மகத்துவம் என அழைக்கப்படுகிறது. இந்த படைப்பை, குணங்களில் உள்ள வேறுபாடுகளால் பெயரிடப்பட்டதாக அறிந்து கொள்.

கருட உவாச । மஹத்தத்தவஸ்வரூபஸ்ய ஜ்ஞாநார்தம் தேவகீஸுத । த்வயோக்தா குணவைஷம்யநாமிகா ஸ்ரு'ஷ்டிருத்தமா ॥ ௩,௪.

கருடன் கேட்டான்: மகத்துவத்தின் இயல்பை அறியும்படி, தேவகியின் மகனே, குணங்களில் உள்ள வேறுபாடு எனும் சிறந்த படைப்பை நீ கூறினாய்.

குணவைஷம்யஶப்தார்தம் மம ப்ரூஹி மஹாப்ரபோ । ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । குணவைஷம்யஶப்தார்தஜ்ஞாபநாய ககேஶ்வர ॥ ௩,௪.

மகா பிரபுவே, 'குணங்களில் உள்ள வேறுபாடு' என்ற சொல்லின் அர்த்தத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள். ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: 'குணங்களில் உள்ள வேறுபாடு' என்ற சொல்லின் பொருளை விளக்குவதற்காக, பறவைகளின் அரசே—

அபிக்ஷிதம் ச தத்ராதௌ குணஸாம்யம் ந ஸம்ஶயஃ । ஸம்யக்ஜ்ஞாபயிதும் தத்ர காதௌ தாவத்ஸ்வகேஶ்வர ॥ ௩,௪.

ஆரம்பத்தில், குணங்கள் சமமாக இருந்தன என்பது சந்தேகமில்லை. அதை முறையாக விளக்குவதற்காக, முதலில், பறவைகளின் அரசே—

ராஶிபூதம் குணாநாம் து தர்ஶயிஷ்யே ஸ்திதிம் ச வை । ராஶீபூதஸ்ய தஸமஃ ஸகாஶாத்விநதாஸுத ॥ ௩,௪.

குணங்கள் ஒன்றாக சேர்ந்தபோது அவற்றின் நிலையை, அவற்றின் அமைப்பையும், வினதையின் மகனே, நான் உனக்குக் காட்டுவேன்.

ராஶீபூதம் ரஜோ ஜ்ஞேயந்த்விகுணம் தத்து நாந்யதா । ராஶீபூதஸ்ய ரஜஸஃ ஸகாஶாத்விநதாஸுத ॥ ௩,௪.

சேர்ந்துள்ள ரஜஸ் இரட்டிப்பாகும் என்பதை அறிந்து கொள்; இது வேறு விதமாக இல்லை. அந்தச் சேர்ந்துள்ள ரஜஸிலிருந்து, வினதையின் மகனே—

ராஶீபூதம் ததா ஸத்த்வம் த்விகுணம் ஸமுதாஹ்ரு'தம் । மூலப்ரக்ரு'திஜா ஹ்யேதே ந மூலா ப்ரக்ரு'திஃ ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௩,௪.

அதேபோல், சேர்ந்துள்ள சத்துவமும் இரட்டிப்பாகும் என்று கூறப்படுகிறது. இவை எல்லாம் மூலப் பிரகிருதியில் இருந்து தோன்றினவை; ஆனால் அந்த மூலப் பிரகிருதி பிரகிருதி என்று அழைக்கப்படவில்லை.

யதஃ ப்ரக்ரு'திரூபாணாம் பரிச்சேதோ ந வித்யதே । அதஃ ப்ரக்ரு'திஜா ஜ்ஞேயா ந மூலாஸ்தே ககேஶ்வர ॥ ௩,௪.

பிரகிருதியின் வடிவங்களுக்கு எல்லை இல்லை என்பதால், பிரகிருதியிலிருந்து பிறந்தவை மூலமல்ல என்று அறிந்து கொள், பறவைகளின் அரசே.

ஏவம் தவ குணாநாஞ்ச பரிமாணம் ககேஶ்வர । உக்தம் ஸ்வரூபம் தேஷாம் து தவ ஸம்யக்ககேஶ்வர ॥ ௩,௪.

இவ்வாறு, பறவைகளின் அரசே, குணங்களின் அளவு உனக்கு கூறப்பட்டது; அவற்றின் இயல்பும் முறையாக விளக்கப்பட்டது, பறவைகளின் அரசே.

தத்ர ராஶித்ரயே ஸத்த்வம் கேவலம் ஸமுதாஹ்ரு'தம் । ரஜஸ்தமோப்யாம் கருட ஹ்யவிமிஶ்ரம் ஹ்யதஸ்து தத் ॥ ௩,௪.

அங்கு, அந்த மூன்று சேர்க்கைகளில் சத்துவம் மட்டும் தனியாக உள்ளது என்று கூறப்படுகிறது; ஆனால், கருடா, அது ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றுடன் கலக்கமில்லாமல் உள்ளது.

கேவலம் ஸத்த்வமித்யுக்தம் ந து ஶ்ரேஷ்டத்வதஃ ப்ரபோ । ஸ்ரு'ஷ்டிகாலே கேவலம் ஸ்யாத்ப்ரலயே மிஶ்ரிதம் பவேத் ॥ ௩,௪.

இது சுத்த சத்துவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது சிறந்தது என்பதற்காக அல்ல, பிரபுவே. படைப்பு நேரத்தில் அது சுத்தமாக இருக்கும், ஆனால் அழிவின்போது அது கலந்துவிடும்.

ஸர்வதாப்யவிமிஶ்ரம் ச ஸத்த்வராஶிம் ககேஶ்வர । ஸர்வதாபி விமிஶ்ரம் ச ஸத்த்வராஶிம் த்விஜோத்தம ॥ ௩,௪.

எப்போதும், பறவைகளின் அரசே, சத்துவம் சேர்ந்திருப்பது கலக்கமில்லாததாகும்; அதே சமயம், சிறந்த த்விஜனே, சத்துவம் சேர்ந்திருப்பது எப்போதும் கலந்ததாகவும் இருக்கும்.

யே விஜாநந்தி தே ஸர்வே விஶந்தி ஹ்யதரம் தமஃ । ரஜஸ்தமோகுணௌ வீந்த்ர இதராப்யாம் விமிஶ்ரிதௌ ॥ ௩,௪.

யார் உணர்கிறார்களோ அவர்கள் எல்லாம் கீழ்மையான இருளில் செல்வார்கள்; ரஜஸ், தமஸ் என்ற குணங்கள், பறவைகளின் இந்திரனே, மற்ற இரண்டுடன் கலந்துள்ளன.