கருடபுராணம்

ஜீவஃ ஸதா ஸ்வல்பகர்தாஸ்தி பூர்ணஃ ஸம்ஸாரரூபே துஃ கரூபே ச நித்யம் । விருத்தயோஶ்சாநயோரைக்யமாஹுரீஶஸ்ய மாயாவஶதோ மாயிநஶ்ச ॥ ௩,௩.

ஜீவன் எப்போதும் குறைந்த செயல் வல்லமை கொண்டவன்; அவன் முழுமை அடைவது உலக வாழ்க்கை மற்றும் நிரந்தர துக்க வடிவில் மட்டுமே. இந்த இரு எதிர்மாறானவற்றின் ஒன்றுபாடு, இறைவனின் மாயையாலும் ஜீவனின் மாயையாலும் நிகழும் என்று கூறப்படுகிறது.

யே வைஷ்ணவா வைஷ்ணவதாஸவஶ்யாஸ்தேஷாம் த்ரோஹம் ஸர்வதா ஸம்சரேத்யஃ । ஹரிப்ரீதிஸ்தேந பவேந்ந நித்யமாநந்தவ்ரு'த்திஸ்தேந பவேந்ந முக்தௌ ॥ ௩,௩.

விஷ்ணுவை பக்தியுடன் சேவிக்கும் பக்தர்களுக்கு எதிராக ஒருவரும் விரோதம் கொள்வது கூடாது; அப்படி செய்தால் அவருக்கு ஹரியின் அருள் கிடையாது, விடுதலையில் ஆனந்தம் கூட அதிகரிக்காது.

மாயீ ஸதா மாயிப்ரு'த்யஸ்ததாபி பேதஜ்ஞாநாந்நிந்த்யதே கார்யதே ச । தேநாபி தேஷாம் துஃ கவ்ரு'த்திர்பவேச்ச ஹ்யதம் தமஃ புநராவ்ரு'த்திஹீநம் ॥ ௩,௩.

ஜீவன் எப்போதும் இறைவனுக்கு அடியாளாக இருக்கிறான், இறைவன் மாயையின் அதிபதி என்றாலும், வேறுபாடு என்ற அறிவால் ஜீவன் பழிக்கப்பட்டு பந்தத்தில் சிக்குகிறான். அதனால் அவர்களுக்கு துக்கம் அதிகரித்து, இருளில் வீழ்ந்து, மீண்டும் பிறவாத நிலை அடைகிறார்கள்.

ககேந்த்ராதஃ ப்ரக்ரு'திஃ ஸூக்ஷ்மரூபா ஸா நித்யா ஸா ஸத்யபூதா ஸதைவ । ஏவம் ஸ்வயம் காலவாய்வாதிகாநாம் பரா (ரமா)ணவஃ ஸத்யரூபாஶ்ச ஸந்தி ॥ ௩,௩.

பறவைகளின் அரசே, அந்த ஆதிபிரகிருதி மிக நுண்மையானது, என்றும் நிலையானது, என்றும் உண்மையானது. அதுபோலவே, காலம், காற்று முதலியவற்றிலும், அந்த உயர்ந்த அணுக்கள் உண்மையான வடிவம் கொண்டவை.

பரா (மாணூ)நாம் லக்ஷணம் வேதிதவ்யம் ஜ்ஞாநேச்சுபிர்நாந்யதா வேதிதவ்யம் । பதார்தாநாம் பார்திவாநாம் ககேந்த்ர விஶேஷாணாம் சரமாக்யோ விஶேஷஃ ॥ ௩,௩.

அந்த உயர்ந்த அணுக்களின் தன்மைகள் அறிவை விரும்புவோரால் அறியப்பட வேண்டும்; வேறு வழியில் அறிய முடியாது. பொருட்களில், பறவைகளின் அரசே, அந்த இறுதி வேறுபாடே உயர்ந்த அணு என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ ஏவஃ ஸ்யாத்பரமாணுர்த்விஜேந்த்ர யோந்த்யோவி (வ) ஶேஷோவயவஶ்ச ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௩.

அந்த இறுதி வேறுபாடே, உத்தமரே, உயர்ந்த அணு என்று நினைவுபடுத்தப்படுகிறது; அது மிகச் சிறிய பகுதி.

கருட உவாச । ஹே க்ரு'ஷ்ண ஹே மாதவ ஸாத்த்வதாம் பதே பதார்தாநாம் சரமாம்ஶஃ பராணு ॥ ௩,௩.

கருடன் கூறினான்: கிருஷ்ணா, மாதவா, சாத்த்வதர்களின் தலைவா, பொருட்களில் இறுதி பகுதியே அந்த உயர்ந்த அணு.

இதி ப்ரோக்தம் தத்ர மே ஸம்ஶயோஸ்தி யோந்த்யோ விஶேஷஃ ஸ து நாம்ஶயுக்தஃ । யோ ஹ்யம்ஶயுக்தோ ந து ஸோம்த்யோ விஶேஷ ஏவம் மமாபாதி வசஸ்து தத்யம் ॥ ௩,௩.

இவ்வாறு கூறப்பட்டது; ஆனால் எனக்கு சந்தேகம் உள்ளது: அந்த இறுதி வேறுபாடு பகுதி இல்லாதது; பகுதி உள்ளது இறுதி வேறுபாடு அல்ல. உங்கள் வார்த்தை எனக்கு இவ்வாறு உண்மையாக தோன்றுகிறது.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ய ஏவ லோகே ஸம்ஸ்திதா மாநுஷாஸ்து விஶேஷாணாம் தர்ஶநே ஶக்தியுக்தாஃ । ததாபி தே யஸ்ய சாம்ஶித்வமேவ விஶேஷம் வை நைவ த்ரஷ்டும் ஸமர்தாஃ ॥ ௩,௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: உலகில் உள்ள மனிதர்கள் வேறுபாடுகளை காணும் திறன் கொண்டிருந்தாலும், எதாவது பகுதி கொண்டிருந்தால் அவர்கள் அந்த இறுதி வேறுபாட்டை காண முடியாது.

தமேவாஹுஶ்சரமாம்ஶம் விஶேஷம் யே சைவமாஹுர்முநயஸ்தேந சாந்யே । யே காணாதா கௌதமாத்யாஃ ககேந்த்ர நிரம்ஶகம் பரமாணும் வதந்தி ॥ ௩,௩.

சில முனிவர்கள் அந்த இறுதி பகுதியையே வேறுபாடு என்று கூறுகின்றனர்; மற்றவர்கள், கணாதர், கவுதமர் போன்றவர்கள், பறவைகளின் அரசே, பகுதி இல்லாத உயர்ந்த அணுவைச் சொல்கிறார்கள்.

அநந்தாம்ஶைஃ ஸம்யுதத்வேபி தாம்ஶ்ச நிரம்ஶிநோ ப்ராந்தித்ரு'ஷ்ட்யா வதந்தி । தஸ்மாத்பரா (ரமா) ணோஃ பரமாணுத்வமஸ்தி ததம்ஶாநாம் விநதாகர்பஜாத ॥ ௩,௩.

அனேக பகுதிகள் சேர்ந்திருந்தாலும், சிலர் தவறான பார்வையால் அவற்றை பகுதி இல்லாதவை என்று நினைக்கிறார்கள். ஆகவே, வினதையின் மகனே, அந்த உயர்ந்த அணுவுக்கும் அதன் பகுதிகளுக்கும் அணுவாகும் தன்மை இருக்கிறது.

பரா (ரமா) ணூநாமேகதேஶே ககேந்த்ர தந்நோ ஸம்தி ப்ராணிநாம் ராஶயஶ்ச । ப்ரத்யேகஶ ஸம்தி ரூபா ஹரேஶ்ச ஹ்யதஶ்ச தத்பரமாணோரணீயஃ ॥ ௩,௩.

பறவைகளின் அரசே, அந்த உயர்ந்த அணுக்களில் ஒரு இடத்தில் உயிரினங்களின் கூட்டங்கள் உள்ளன. ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனி வடிவம் உள்ளது; ஹரிக்கும் அதுபோல் தனி வடிவம் உள்ளது. ஆகவே, அந்த உயர்ந்த அணு மிக நுண்மையானதைவிட நுண்மையானது.

யோ வா த்வணீயாந்பரமஸ்ய விஷ்ணோஃ ஸ ஏவ ரூபோ மஹதோ மஹீயாந் । தேஷாமந்யோந்யம் ந விஶேஷோஸ்தி கஶ்சிதசிந்த்யரூபே ச விசிந்தநீயஃ ॥ ௩,௩.

மிக நுண்மையானதைவிட நுண்மையானது பரம விஷ்ணுவுக்கே உரியது; அந்த வடிவம் மிகப்பெரிதை விட பெரியது. அவற்றுக்குள் ஒன்றுக்கொன்று வேறுபாடு இல்லை; ஆனாலும் அந்தக் கணிக்க முடியாத வடிவத்தை தியானிக்க வேண்டும்.

காலகோடிவிஹீநத்வம் காலாநந்த்யம் விதுர்புதாஃ । தேஶகோடிவிஹீநத்வம் தேஶாநந்த்யம் விதுர்புதாஃ ॥ ௩,௩.

காலத்துக்கு எல்லை இல்லாதது காலத்தின் முடிவில்லாத தன்மை என்று ஞானிகள் அறிவார்கள். இடத்திற்கு எல்லை இல்லாதது இடத்தின் முடிவில்லாத தன்மை என்று ஞானிகள் அறிவார்கள்.

குணாநாமப்ரமேயத்வே குணாநந்த்யம் விதுர்புதாஃ । ஆநந்த்யம் த்ரிவிதம் நித்யம் ஹரேர்நாந்யஸ்ய கஸ்யசித் ॥ ௩,௩.

குணங்களை அளக்க முடியாதது குணங்களின் முடிவில்லாத தன்மை என்று ஞானிகள் அறிவார்கள். இந்த மூன்று வகையான முடிவில்லாத தன்மை ஹரியில் என்றும் உள்ளது; வேறு யாரிலும் இல்லை.

தஸ்ய ஸர்வஸ்வரூபேஷு சாநந்த்யம் து த்ரிலக்ஷணம் । ததாபி தேஶதஸ்தஸ்ய பரிச்சேதோபி யுஜ்யதே ॥ ௩,௩.

அவரது எல்லா வடிவங்களிலும் இந்த மூன்று வகையான முடிவில்லாத தன்மை உள்ளது. இருந்தாலும், அவருக்குத் தகுந்தபடி இடத்தில் எல்லை வரலாம்.

பரிச்சேதஸ்ததா வ்யாப்தேரேகரூபேபி யுஜ்யதே । தஸ்யாசிந்த்யாத்புதைஶ்வர்யம் வ்யவஹாரார்தமேவ ச ॥ ௩,௩.

பரவலுக்கு எல்லை வருவது ஒரே வடிவிலும் சாத்தியமாகும். அவருடைய கணிக்க முடியாத, அதிசயமான ஐஸ்வர்யம் உலக வாழ்க்கைக்காகவே உள்ளது.

குணதஃ காலதஶ்சைவ பரிச்சேதோ ந குத்ரசித் । வ்யாப்தத்வம் தேஶதோ ஹ்யஸ்தி ஸர்வபூதேஷு யத்யாபி ॥ ௩,௩.

எந்த இடத்திலும் குணத்தாலும் காலத்தாலும் எல்லை இல்லை; எல்லா உயிர்களிலும் பரவல் இருப்பினும், அது இடத்தில்தான் காணப்படுகிறது.

ந ச பேதஃ க்வசித்தஸ்ய ஹ்யணுமாத்ரேபி யுஜ்யதே । ததாபி வித்யதேணுத்வம் தஸ்மாதைஶ்வர்யயோகதஃ ॥ ௩,௩.

அதில் சிறிதளவும் வேறுபாடு இல்லை; ஆனாலும், இறையருளால் அதில் சிறுமை இருக்கிறது.

தஸ்மாத்வித்த்யவதாரார்தம் வ்யாப்தத்வம் சாபி பண்யதே । யத்தஸ்ய வ்யாபகம் ரூபம் பரம் நாராயணம் விதுஃ ॥ ௩,௩.

ஆகையால், அவதாரத்திற்காக பரவல் என்றும் கூறப்படுகிறது; அந்த உயர்ந்த பரவிய உருவமே நாராயணன் என்று அறியப்படுகிறது.

அதஶ்ச பரமாணூநாம் பார்திவாऽநந்த்யவாதிநாம் । பேதஃ பரஸ்பரம் ஜ்ஞேயஸ்ததேஶஸ்ய மஹாத்மநஃ ॥ ௩,௩.

பூமியின் அணுக்கள் முடிவில்லையென்று கூறுவோரிடையே, அந்த அணுக்களுக்குள் வேறுபாடு உள்ளது; அதுபோல் பெரிய இறைவனிடமும் வேறுபாடு இருக்கிறது.

ஜடேஶயோர்ஜடாநாம் ச ஜீவாநாம் ச பரஸ்பரம் । ததைவ ஜடஜீவாநாம் நித்யம் பேதோ ஜடேஶயோஃ ॥ ௩,௩.

ஜடப் பொருளும் இறைவனும், ஜட உயிர்களும் உயிருள்ளவர்களும், ஜடமும் உயிரும் — இவை அனைத்திலும் எப்போதும் ஜடப் பொருளுக்கும் இறைவனுக்கும் வேறுபாடு உள்ளது.

பஞ்ச பேதா இமே நித்யம் ஸர்வாவஸ்தாஸு ஸர்வஶஃ । ஏதாத்ரு'ஶ்யாம் து மாயாயாம் வீர்யமாதத்த வீர்யவாந் ॥ ௩,௩.

இந்த ஐந்து வேறுபாடுகள் எல்லா நிலைகளிலும் எப்போதும் இருக்கின்றன; இப்படிப்பட்ட மாயையில், வல்லமை கொண்டவர் தன் சக்தியை நிறுவினார்.

புருஷாக்யோ ஹரிஸ்தஸ்மாத்த்ரிகுணாநஸ்ரு'ஜத்ப்ரபுஃ ॥ ௩,௩.

அதனால், புருஷன் என அழைக்கப்படும் ஹரி, அந்த இறைவன், மூன்று குணங்களை உருவாக்கினார்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௪ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யதா ஸஸர்ஜ பகவாம்ஸ்த்ரீந் குணாந்ப்ரக்ரு'தேஸ்ததா । லக்ஷ்மீஸ்த்ரிரூபா ஸம்பூதா ஶ்ரீர்பூர்துர்கோதி ஸம்ஜ்ஞிதா ॥ ௩,௪.

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் சொன்னார்: அந்த இறைவன், இயற்கையிலிருந்து மூன்று குணங்களை உருவாக்கியபோது, லக்ஷ்மி மூன்று வடிவங்களில் தோன்றினார்; அவை ஸ்ரீ, பூ, துர்கை என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

ஸத்த்வாபிமாநிநீ ஶ்ரீஸ்து பூர்தேவீ ரஜமாநிநீ । தமோபிமாநிநீ துர்கா ஹ்யேவமாஹுர்மநீஷிணஃ ॥ ௩,௪.

ஸ்ரீ குணம் சத்த்வத்துடன், பூதேவி ரஜஸுடன், துர்கை தமஸுடன் தொடர்புடையவள் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

அந்தரம் ந விஜாநீயாத்ரூபாணாம் ச பரஸ்பரம் । குணாநாம் சைவ ஸம்பந்தாத்துர்காதீநாம் ககேஶ்வர ॥ ௩,௪.

காகேஸ்வரா, இந்த குணங்கள் துர்கை முதலியவர்களுடன் இணைந்துள்ளதால், அவர்களின் வடிவங்களில் வேறுபாடு என்று யாரும் நினைக்கக் கூடாது.

அந்தரம் யே விஜாநந்தி தே யாந்த்யந்தந்தமஃ பரம் । புருஷஸ்து த்ரிரூபோபூத்விஷ்ணுர்ப்ரஹ்மா பவேதிஸஃ ॥ ௩,௪.

அவர்களில் வேறுபாடு என்று நினைப்பவர்கள் தீவிரமான இருளில் வீழ்வார்கள்; ஆனால் அந்த புருஷன் மூன்று வடிவங்களில் ஆனார் — விஷ்ணு, பிரம்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

ஸத்த்வேந லோகாந்வர்தயிதும் விஷ்ணுஃ ஸாக்ஷாத்தரிஃ ஸ்வயம் । ஸ்ரு'ஷ்டிம் கர்தும் ச ரஜஸா ப்ரஹ்மணி ப்ராவிஶத்தரிஃ ॥ ௩,௪.

உலகங்களை சத்த்வத்தால் வளர்க்க, விஷ்ணு, ஹரி தானே நேரடியாக பிரவேசித்தார்; படைப்பை ரஜஸால் செய்ய, ஹரி பிரம்மாவுக்குள் பிரவேசித்தார்.