கருடபுராணம்

வீர்யஸ்வரூபீ பகவாந்வா ஸுதேவஃ ஸர்வத்ர தேஶேபி ச ஸர்வகாலே । ஸர்வார்தவாந்யதி ந ஸ்யாத்ககேந்த்ர தர்ஹீஶ்வரஃ புருஷோ நைவ ஸ ஸ்யாத் ॥ ௩,௩.

வீரியமே இயல்பாக உள்ள வாசுதேவன் எல்லா இடங்களிலும், எல்லா காலங்களிலும் இருக்கிறான். எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமாக இல்லையெனில், பறவைகளின் அரசே, இறைவன், அந்த புருஷன் இருப்பதே இல்லை.

அசிந்த்யவீர்யைஶ்சிந்த்யவீர்யைர்த்விரூபஃ ஸ்த்ரீரூபமேகம் புருஷம் ததா பரம் । உபே ரூபே வீர்யவதீ ககேந்த்ர தயோரபேதஶ்சிந்தநீயோ ஹி ஸம்யகூ ॥ ௩,௩.

எண்ணிக்க முடியாத வலிமையோடும், எண்ணிக்கக்கூடிய வலிமையோடும், பரமன் இரு வடிவங்களை எடுத்துக் கொள்கிறான்; ஒன்று பெண் வடிவம், மற்றொன்று ஆண் வடிவம். இரண்டும் வலிமைமிக்கவையாகும், பறவைகளின் அரசே, இந்த இரு வடிவங்களும் உண்மையில் ஒன்றே என்பதை நன்கு நினைக்க வேண்டும்.

ஸ்த்ரீரூபவாந்யதி ந ஸ்யாத்கர்கேத்ரஸ்த்ரீணாம் கதம் ப்ரதிபிம்பத்வமேவ ॥ ௩,௩.

பரமன் பெண் வடிவம் இல்லையென்றால், பறவைகளின் அரசே, பெண்கள் என்றே நாம் காணும் பிரதிபலிப்பு எவ்வாறு உண்டாகும்?

ஸ்த்ரீரூபமஸ்மாத்ப்ரஹ்மஜம் (த்வாஸ்தவம்) சிந்தநீயம் ஸ்வரூபமேதந்நாந்யதா சிந்தநீயம் । ஸ்த்ரீரூபவந்நைவ விசிந்தநீயம் நபும்ஸகம் த்பஸ்ய ஜந்யம் ஹி வித்தி ॥ ௩,௩.

பெண் வடிவம் பிரம்மனிலிருந்து தோன்றியது; இதுவே அதன் இயல்பு என்று எண்ண வேண்டும், வேறு விதமாக அல்ல. பெண் வடிவத்தை நடுநிலை என எண்ணக்கூடாது; நடுநிலை என்பது அதிலிருந்து பிறந்தது என்று அறிக.

நபும்ஸகம் நவைவ ஸ்வரூபபூதமதோ ஹரௌ நாஸ்தி விசிந்தநீயம் । ஸ்த்ரீபிம்பபூதே ஹரிரூபே ககேந்த்ர ஶ்ரீரூபமஸ்தீதி விசிந்தநீயம் ॥ ௩,௩.

நடுநிலை என்பது உண்மையான வடிவமல்ல; ஆகவே, ஹரியில் நடுநிலை என்று எண்ண வேண்டியதில்லை. ஹரி பெண் பிரதிபலிப்பாக தோன்றும் போது, பறவைகளின் அரசே, அப்போது ஸ்ரீயின் வடிவமே நினைக்கப்பட வேண்டும்.

கருட உவாச । ஸ்த்ரியா ஸ்த்ரியஶ்ச ஸம்யோகம் வ்யர்தமஹுர்மநீஷிணஃ । ஸ்த்ரீரூபபூதே விம்பே து ஸ்த்ரீரூபாஃ ஸந்தி ஸர்வதா ॥ ௩,௩.

கருடன் சொன்னான்: பெணும் பெண்ணும் சேர்வது பயனற்றது என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; ஆனால் பெண் பிரதிபலிப்பில், பெண் வடிவங்கள் எப்போதும் இருக்கின்றன.

ஸ்திதௌ தத்ர நிமித்தம் ச ப்ரூஹி க்ரு'ஷ்ண மம ப்ரபோ ॥ ௩,௩.

கிருஷ்ணா, என் இறைவா, அங்கே அந்த இருப்புக்கு காரணம் என்ன என்பதை எனக்கு கூறு.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஸ்த்ரீபிம்பபூதஸ்த்ரீரூபே லக்ஷ்மீர்ந ஸ்யாத்ககேஶ்வர । நித்யாவியோகிநீ தேவீ கதம் ஸ்யாத்பரமாத்மநஃ ॥ ௩,௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் சொன்னான்: லக்ஷ்மி பெண் பிரதிபலிப்பாக இல்லையென்றால், பறவைகளின் தலைவனே, தேவியானாள் பரமாத்மாவுடன் எப்போதும் பிரிக்க முடியாதவளாக எப்படி இருப்பாள்?

ஹரேரநந்தரூபாணாம் ஸ்த்ரீரூபாணாம் ககேஶ்வர । அநந்தாநந்தரூபேண நித்யம் ஶுஶ்ரூஷணே ரதா ॥ ௩,௩.

ஹரியின் எண்ணற்ற வடிவங்களில், பறவைகளின் தலைவனே, பெண் வடிவங்களும் முடிவில்லாதவை; அந்த எல்லையில்லா வடிவங்களில், அவள் எப்போதும் சேவையில் ஈடுபட்டிருக்கிறாள்.

அதோ லக்ஷ்ம்யா வியோகஸ்து ஶங்கநீயஃ கதஞ்சந । நாராயணோ நாம ஹரிஃ ஸ்வதந்த்ரஃ ஶ்ரியா விநா நாஸ்தி கதாபி தார்க்ஷ்ய । ஹரேர்முகுந்தஸ்ய பதாரவிந்தே ஶுஶ்ரூஷமாணா பரமாதரேண ॥ ௩,௩.

ஆகவே, லக்ஷ்மியிடம் இருந்து பிரிவு எப்படியும் சந்தேகிக்க வேண்டியது அல்ல; நாராயணன் என்று அழைக்கப்படும் ஹரி, ஸ்ரீயை விட்டு ஒருபோதும் தனியாக இருப்பதில்லை, தார்க்ஷ்யா. ஹரி முகுந்தனின் தாமரைக் காலடியில், அவள் மிகுந்த மரியாதையுடன் சேவை செய்கிறாள்.

ஹரிம் விநா ஶ்ரீரபி தேஶகாலே நாஸ்தீதி மோக்ஷேச்சுபிரேவ வேத்யம் । யஸ்யாமதாத்வீர்யமநுக்ஷணம் ச ஸா மாமிகா சேந்த்ரஜாலா த்மிகேதி ॥ ௩,௩.

ஹரியைத் தவிர, ஸ்ரீயும் எந்த இடத்திலும், எந்த காலத்திலும் இல்லை என்பதை முத்தி விரும்புவோர் மட்டும் அறிய வேண்டும். யாரிடத்தில் அவள் தன் வலிமையை ஒவ்வொரு கணமும் வைக்கிறாளோ, அவர் எனது சொந்தமானவர், மாயைமிக்கவர்.

வதந்தி யே அஸுரா மூடரூபா அதம்மதஃ ப்ரவிஶந்த்யேவ ஸர்வே । மாயா நாம ப்ரக்ரு'திஸ்த்வேமாஹுஃ ஸுஸூக்ஷ்மரூபா ந து சேந்த்ரஜாலிகா ॥ ௩,௩.

யார் அசுரர்கள், அறியாமைமிக்கவர்கள், தாழ்ந்த மனதுடையவர்கள், அவர்கள் அனைவரும் கீழ்நிலைக்குச் செல்கிறார்கள். இந்த இயற்கை மாயை என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது மிகவும் நுண்ணிய வடிவம் கொண்டது, சாதாரண மாயை அல்ல.

தஸ்யாபிமாநஃ ஶ்ரீரிதி வேதிதவ்யோ வீர்யாதாநம் தத்ர தேஷாம் ச மேலஃ । கார்யோந்முகம் மேலநம் சாஹுரார்யா இதோ ரூபம் நாஹுராய்யாஶ்ச விஷ்ணோஃ ॥ ௩,௩.

அவளது உணர்வு ஸ்ரீ என்று அறியப்பட வேண்டும்; வலிமை அளிப்பதும் அங்கேதான், இருவரும் சேர்ந்திருப்பதும் அதுவே. அறிஞர்கள் அந்த சேர்க்கை செயல் நிமித்தம் என்று கூறுகிறார்கள்; ஆனால் இந்த விஷ்ணுவின் வடிவம் அப்படிச் சொல்லப்படுவதில்லை.

ஸாநாதி நித்யா ஸத்யரூபா ச விஷ்ணோர்மித்யா ரூபா ஸா கதம் ஸ்யாத்ககேந்த்ர । ஸத்யா தநுஃ ப்ரக்ரு'தேஸ்தந்நிகூடா ஸத்யத்வமாஹுர்வ்யவஹாரார்தரூபம் ॥ ௩,௩.

அவள் ஆதியற்றவள், நித்தியவள், உண்மையான வடிவம் கொண்டவள்; விஷ்ணுவின் பொய்யான வடிவம் அவள் எப்படி ஆக முடியும், பறவைகளின் அரசே? அவளது உடல் உண்மையானது, ஆனால் இயற்கையால் மறைக்கப்பட்டுள்ளது; அவளது உண்மை தன்மை உலக நடத்தைக்காகவே என்று கூறப்படுகிறது.

வ்யவஹாரரூபா ஸத்யதா சேத்ப்ரக்ரு'த்யாஸ்ததா கதம் ஸ்யாத்யதநாதிபூதா । அநாதிநித்யா யதி ந ஸ்யாத்ககேந்த்ர ஸுஶூக்ஷ்மரூபேண ந காரணம் ஸ்யாத் ॥ ௩,௩.

உண்மை என்பது வெறும் உலக நடத்தைக்காக என்றால், இயற்கை எப்படி ஆதியற்றதாக இருக்க முடியும்? அவள் ஆதியற்றவளும், நித்தியவளும் அல்லையென்றால், பறவைகளின் அரசே, அந்த நுண்ணிய வடிவத்தில் காரணம் இருக்காது.

ஸூக்ஷ்மேண ரூபேண ச காரணம் ஸ்யாத்தர்ஹி ப்ரபஞ்சஸ்ய ச காரணம் வத । அவித்யாயா வஶதோ விஷ்ணுரேவ நாநாரூபைர்த்ரு'ஶ்யதே விஷ்ணுரேவ ॥ ௩,௩.

அவள் நுண்ணிய வடிவத்தில் காரணமாக இருக்கிறாள்; ஆகவே, இந்த உலகத்திற்கு அவள் எப்படி காரணம் என்பதை கூறு. அறியாமையின் வலிமையால், விஷ்ணுவே பல வடிவங்களில் தோன்றுகிறான்; காணப்படுவது விஷ்ணுவே.

ஶாஸ்த்ரஜ்ஞாநாந்நாஶமேதி ஹ்யவித்யா ந ஸம்ஶயோ ஹரிணா சைக்யமேதி । ஏவம் ப்ரூஷே யதி வாதத்ககேந்த்ர வக்ஷ்யேஹம் தே தத்ர யுக்திம் ஶ்ரு'ணு த்வம் ॥ ௩,௩.

வேதங்களின் அறிவால் அறியாமை அழிகிறது, இதில் சந்தேகம் இல்லை; ஹரியுடன் ஒன்றாகும் நிலை அடையப்படுகிறது. நீ இப்படிச் சொன்னால், பறவைகளின் அரசே, அதற்கான காரணத்தை நான் கூறுகிறேன்; அதை நீ கேள்.

ஸர்வஜ்ஞரூபஸ்ய ஹி மே முராரேஃ கதம் ஹரேர்கடதே ஹ்யஜ்ஞதா ச । ஸூர்யே யதா தமோ நாஸ்தி ததா நாராயணே ஹரௌ । அஜ்ஞாநம் நாஸ்தி பக்ஷீத்ர கதம் தத்வம் ப்ரவீஷ்யஹோ ॥ ௩,௩.

எல்லாம் அறிந்த முராரியின் வடிவமான என்னிடம், அறியாமை எப்படி இருக்க முடியும்? சூரியனில் இருள் இல்லாதது போல, நாராயணனில், ஹரியில், அறியாமை இல்லை, பறவையே; அதை எப்படி சொல்கிறாய்?

அதோ நாஹம் ப்ராஹ்மணஸ்த்வாதிகாலாதுபாதிஸம்பந்தவஶாதஜ்ஞதாசேத் । ஸர்வஜ்ஞோஸௌ குத்ர பக்ஷீந்த்ர விஷ்ணுரல்பஜ்ஞஜீவோ ஜ்ஞாநஶூந்யஶ்ச குத்ர ॥ ௩,௩.

ஆகவே, நான் ஆதிகாலத்திலிருந்தே பிராமணன் அல்ல, உபாதி என்ற பந்தத்தால் அறியாமை இருந்தால். எல்லாம் அறிந்த விஷ்ணு எங்கே, பறவைகளின் அரசே, குறைந்த அறிவும், அறிவில்லாத ஜீவன் எங்கே?

விருத்தயோஶ்சாநயோஃ ஸர்வதைவ கதம் சைக்யம் ஸம்வாதிஷ்யந்தி வேதாஃ । தேஶே காலே ஸர்வதா த்துஃ கஹீநோ ஜகத்கர்தா பூர்ணஶக்திஃ ஸதைவ ॥ ௩,௩.

இந்த இரு எதிர்மாறானவற்றுக்கு எப்போதும் ஒன்றுபடும் தன்மை எப்படி சொல்ல முடியும்? வேதங்கள் எப்போதும் இவை இரண்டும் வேறுபட்டவை என அறிவிக்கின்றன. எல்லா இடங்களிலும், எல்லா காலங்களிலும், உலகத்தை உருவாக்கும் அந்த பரமாத்மா எப்போதும் முழு சக்தியுடன் இருக்கிறார்; அவர் துக்கம் எதுவும் இல்லாதவர்.

ஜீவஃ ஸதா ஸ்வல்பகர்தாஸ்தி பூர்ணஃ ஸம்ஸாரரூபே துஃ கரூபே ச நித்யம் । விருத்தயோஶ்சாநயோரைக்யமாஹுரீஶஸ்ய மாயாவஶதோ மாயிநஶ்ச ॥ ௩,௩.

ஜீவன் எப்போதும் குறைந்த செயல் வல்லமை கொண்டவன்; அவன் முழுமை அடைவது உலக வாழ்க்கை மற்றும் நிரந்தர துக்க வடிவில் மட்டுமே. இந்த இரு எதிர்மாறானவற்றின் ஒன்றுபாடு, இறைவனின் மாயையாலும் ஜீவனின் மாயையாலும் நிகழும் என்று கூறப்படுகிறது.

யே வைஷ்ணவா வைஷ்ணவதாஸவஶ்யாஸ்தேஷாம் த்ரோஹம் ஸர்வதா ஸம்சரேத்யஃ । ஹரிப்ரீதிஸ்தேந பவேந்ந நித்யமாநந்தவ்ரு'த்திஸ்தேந பவேந்ந முக்தௌ ॥ ௩,௩.

விஷ்ணுவை பக்தியுடன் சேவிக்கும் பக்தர்களுக்கு எதிராக ஒருவரும் விரோதம் கொள்வது கூடாது; அப்படி செய்தால் அவருக்கு ஹரியின் அருள் கிடையாது, விடுதலையில் ஆனந்தம் கூட அதிகரிக்காது.

மாயீ ஸதா மாயிப்ரு'த்யஸ்ததாபி பேதஜ்ஞாநாந்நிந்த்யதே கார்யதே ச । தேநாபி தேஷாம் துஃ கவ்ரு'த்திர்பவேச்ச ஹ்யதம் தமஃ புநராவ்ரு'த்திஹீநம் ॥ ௩,௩.

ஜீவன் எப்போதும் இறைவனுக்கு அடியாளாக இருக்கிறான், இறைவன் மாயையின் அதிபதி என்றாலும், வேறுபாடு என்ற அறிவால் ஜீவன் பழிக்கப்பட்டு பந்தத்தில் சிக்குகிறான். அதனால் அவர்களுக்கு துக்கம் அதிகரித்து, இருளில் வீழ்ந்து, மீண்டும் பிறவாத நிலை அடைகிறார்கள்.

ககேந்த்ராதஃ ப்ரக்ரு'திஃ ஸூக்ஷ்மரூபா ஸா நித்யா ஸா ஸத்யபூதா ஸதைவ । ஏவம் ஸ்வயம் காலவாய்வாதிகாநாம் பரா (ரமா)ணவஃ ஸத்யரூபாஶ்ச ஸந்தி ॥ ௩,௩.

பறவைகளின் அரசே, அந்த ஆதிபிரகிருதி மிக நுண்மையானது, என்றும் நிலையானது, என்றும் உண்மையானது. அதுபோலவே, காலம், காற்று முதலியவற்றிலும், அந்த உயர்ந்த அணுக்கள் உண்மையான வடிவம் கொண்டவை.

பரா (மாணூ)நாம் லக்ஷணம் வேதிதவ்யம் ஜ்ஞாநேச்சுபிர்நாந்யதா வேதிதவ்யம் । பதார்தாநாம் பார்திவாநாம் ககேந்த்ர விஶேஷாணாம் சரமாக்யோ விஶேஷஃ ॥ ௩,௩.

அந்த உயர்ந்த அணுக்களின் தன்மைகள் அறிவை விரும்புவோரால் அறியப்பட வேண்டும்; வேறு வழியில் அறிய முடியாது. பொருட்களில், பறவைகளின் அரசே, அந்த இறுதி வேறுபாடே உயர்ந்த அணு என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ ஏவஃ ஸ்யாத்பரமாணுர்த்விஜேந்த்ர யோந்த்யோவி (வ) ஶேஷோவயவஶ்ச ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௩.

அந்த இறுதி வேறுபாடே, உத்தமரே, உயர்ந்த அணு என்று நினைவுபடுத்தப்படுகிறது; அது மிகச் சிறிய பகுதி.

கருட உவாச । ஹே க்ரு'ஷ்ண ஹே மாதவ ஸாத்த்வதாம் பதே பதார்தாநாம் சரமாம்ஶஃ பராணு ॥ ௩,௩.

கருடன் கூறினான்: கிருஷ்ணா, மாதவா, சாத்த்வதர்களின் தலைவா, பொருட்களில் இறுதி பகுதியே அந்த உயர்ந்த அணு.

இதி ப்ரோக்தம் தத்ர மே ஸம்ஶயோஸ்தி யோந்த்யோ விஶேஷஃ ஸ து நாம்ஶயுக்தஃ । யோ ஹ்யம்ஶயுக்தோ ந து ஸோம்த்யோ விஶேஷ ஏவம் மமாபாதி வசஸ்து தத்யம் ॥ ௩,௩.

இவ்வாறு கூறப்பட்டது; ஆனால் எனக்கு சந்தேகம் உள்ளது: அந்த இறுதி வேறுபாடு பகுதி இல்லாதது; பகுதி உள்ளது இறுதி வேறுபாடு அல்ல. உங்கள் வார்த்தை எனக்கு இவ்வாறு உண்மையாக தோன்றுகிறது.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ய ஏவ லோகே ஸம்ஸ்திதா மாநுஷாஸ்து விஶேஷாணாம் தர்ஶநே ஶக்தியுக்தாஃ । ததாபி தே யஸ்ய சாம்ஶித்வமேவ விஶேஷம் வை நைவ த்ரஷ்டும் ஸமர்தாஃ ॥ ௩,௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார்: உலகில் உள்ள மனிதர்கள் வேறுபாடுகளை காணும் திறன் கொண்டிருந்தாலும், எதாவது பகுதி கொண்டிருந்தால் அவர்கள் அந்த இறுதி வேறுபாட்டை காண முடியாது.