கருடபுராணம்

பூர்வரூபம் ச பூர்ணம் ச பூர்ணம் பதவிதாரகம்? । ரூபம் ததாத்மந்யாதாய பூர்ணமேவாவஶிஷ்யதே ॥ ௩,௩.

முந்தைய உருவும் முழுமையானதே; அந்த முழு உருவம் உயர்ந்த நிலை வரை பரவுகிறது; அந்த உருவை தனக்குள் எடுத்துக்கொண்டால், இறுதியில் முழுமை மட்டுமே மீதமாகும்.

லௌகிகவ்யவஹாரோயம் பூபாரக்ஷபணாதிகஃ । தஸ்ய த்ரு'ர்ஷ்டி விநா நாந்யோ லயஃ க்ரு'ஷ்ணாதிநா க்வசித் ॥ ௩,௩.

இந்த உலகியலான நடத்தை, பூமியின் பாரத்தை அகற்றுதல் போன்றவை நிகழ்கின்றன; அவன் திருஷ்டி இல்லாமல், கிருஷ்ணர் அல்லது பிறர் எங்கும் அழிவு செய்ய முடியாது.

தத்த்வே பீடா ந கர்தவ்யா தயா துஃ காநி விந்ததி । அத்யந்தபீடநாத்தஸ்ய ரோகஸ்தஸ்ய ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௩.

உண்மையில், வேதனை கொடுக்கக் கூடாது; அது துன்பத்தை தரும். மிக அதிகமாக வேதனை கொடுத்தால், நோய் வரும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஜ்ஞாதவ்யாம்ஶே து பீடா து கர்தவ்யா குருணா ஸஹ । தமந்தேவாஸிநம் சாஹுஃ ஸ ஏவ சு குருஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௩.

அறிவைப் பெறும் போது, ஆசானுடன் சேர்ந்து சிரமம் செய்ய வேண்டும்; அந்த மாணவன் அப்படியே அழைக்கப்படுகிறான்; அவனே ஆசானாக நினைக்கப்படுகிறான்.

யே குர்வந்தி ஹரேஸ்தத்த்வவிசாரம் து பரஸ்பரம் । தாவேவ குருஶிஷ்யௌ து விநதாநந்தஸம்யுத ॥ ௩,௩.

யார் ஒருவரும் ஒருவரும் ஹரியின் உண்மையை ஆராய்கிறார்களோ, அவர்கள் ஆசான், மாணவன் என இருவரும் வினதையின் மகிழ்ச்சியில் இணைந்தவர்கள்.

குருணாபி ஸமம் ஹாஸ்யம் கர்தவ்யம் குடிலம் விநா । ஹர்ஷாமர்ஷயுதஃ ஶிஷ்யோ குருஃ கௌடில்யஸம்யுதஃ ॥ ௩,௩.

ஆசானுடன் கூட, வஞ்சகம் இல்லாமல், சிரிப்பை பகிர வேண்டும்; மாணவன் ஆனந்தம், கோபம் கொண்டவன்; ஆசான் வஞ்சகத்துடன் இருப்பவன்.

உபௌ தௌ நிரயம் யாதோ யாவதாசந்த்ரதாரகம் । ஸாக்ஷாத்தரிஃ புருஷஃ பிங்கலாக்ஷஃ ஸ்வமாயாயாம் குணமய்யாம் மஹாத்மா । ஸ்வபௌருஷேணைவ ஸுமங்கலேந அதாத்து வீர்யம் பகவாந்வீர்யவாம்ஶ்ச ॥ ௩,௩.

அவர்கள் இருவரும் சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் இருக்கும் வரை நரகத்திற்கு போவார்கள். நேரடியாக, பிங்கல கண்கள் கொண்ட ஹரி, மகான், தன் குணங்களால் ஆன மாயையில், தன் சுபமான சக்தியால், தன் வீரியத்தை அளித்தான்; அவன் வீரியமிக்கவனும் ஆனான்.

கருட உவாச । வீர்யஸ்வரூபம் ப்ரூஹி மே வாஸுதேவ வீர்யே த்வதீயே ஸம்ஶயோ மே விபாதி । கிம் வீர்யமீஶஸ்ய ஸ்வரூபபூதம் கிம் வா விபிந்நம் வத ஸாது வேத்ஸி ॥ ௩,௩.

கருடன் கேட்டான்: வீரியத்தின் இயல்பை எனக்கு சொல், வாசுதேவா; உன்னுடைய வீரியத்தில் எனக்கு சந்தேகம் உள்ளது. இறைவனின் வீரியம் அவனது இயல்பாக உள்ளதா, அல்லது வேறுபட்டதா? நீ நன்கு அறிந்தவன், தயவு செய்து தெளிவாக சொல்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । யத்வீர்யமாதத்த ஹரிஃ ஸ்வயம் ப்ரபுர்மாயாபிதாயாம் விநதாதநூஜ । தத்வீர்யமாஹுர்ந்ரு'ஹரேஃ ஸ்வரூபம் விபஶ்சிதோ நிஶ்சிததத்த்வதர்ஶிநஃ ॥ ௩,௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: ஹரி தானே வினதையின் மகனாகிய மாயைக்கு அளித்த வீரியம், அந்த வீரியமே நரசிம்மரின் இயல்பே என்று உண்மையை அறிந்த ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.

பிந்நம் ததாஹுஃ ப்ராக்ரு'தமேவ சாஹுஃ ஸ்வநாபிபத்மாதிகவச்ச போத்யம் । நைதாவதா ஜ்ஞாநரூபஸ்ய விஷ்ணோர்ந வீர்யஹாநிரிதி சிந்தநீயம் ॥ ௩,௩.

மற்றவர்கள் அதை வேறுபட்டது என்றும், சிலர் அதை இயற்கையானது என்றும் சொல்வார்கள்; அது அவன் நாபியில் இருந்து மலரும் தாமரையைப் போல புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இதனால் விஷ்ணுவின் ஞானம் அல்லது வீரியம் குறைவதில்லை; இதை மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

வீர்யஸ்வரூபீ பகவாந்வா ஸுதேவஃ ஸர்வத்ர தேஶேபி ச ஸர்வகாலே । ஸர்வார்தவாந்யதி ந ஸ்யாத்ககேந்த்ர தர்ஹீஶ்வரஃ புருஷோ நைவ ஸ ஸ்யாத் ॥ ௩,௩.

வீரியமே இயல்பாக உள்ள வாசுதேவன் எல்லா இடங்களிலும், எல்லா காலங்களிலும் இருக்கிறான். எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமாக இல்லையெனில், பறவைகளின் அரசே, இறைவன், அந்த புருஷன் இருப்பதே இல்லை.

அசிந்த்யவீர்யைஶ்சிந்த்யவீர்யைர்த்விரூபஃ ஸ்த்ரீரூபமேகம் புருஷம் ததா பரம் । உபே ரூபே வீர்யவதீ ககேந்த்ர தயோரபேதஶ்சிந்தநீயோ ஹி ஸம்யகூ ॥ ௩,௩.

எண்ணிக்க முடியாத வலிமையோடும், எண்ணிக்கக்கூடிய வலிமையோடும், பரமன் இரு வடிவங்களை எடுத்துக் கொள்கிறான்; ஒன்று பெண் வடிவம், மற்றொன்று ஆண் வடிவம். இரண்டும் வலிமைமிக்கவையாகும், பறவைகளின் அரசே, இந்த இரு வடிவங்களும் உண்மையில் ஒன்றே என்பதை நன்கு நினைக்க வேண்டும்.

ஸ்த்ரீரூபவாந்யதி ந ஸ்யாத்கர்கேத்ரஸ்த்ரீணாம் கதம் ப்ரதிபிம்பத்வமேவ ॥ ௩,௩.

பரமன் பெண் வடிவம் இல்லையென்றால், பறவைகளின் அரசே, பெண்கள் என்றே நாம் காணும் பிரதிபலிப்பு எவ்வாறு உண்டாகும்?

ஸ்த்ரீரூபமஸ்மாத்ப்ரஹ்மஜம் (த்வாஸ்தவம்) சிந்தநீயம் ஸ்வரூபமேதந்நாந்யதா சிந்தநீயம் । ஸ்த்ரீரூபவந்நைவ விசிந்தநீயம் நபும்ஸகம் த்பஸ்ய ஜந்யம் ஹி வித்தி ॥ ௩,௩.

பெண் வடிவம் பிரம்மனிலிருந்து தோன்றியது; இதுவே அதன் இயல்பு என்று எண்ண வேண்டும், வேறு விதமாக அல்ல. பெண் வடிவத்தை நடுநிலை என எண்ணக்கூடாது; நடுநிலை என்பது அதிலிருந்து பிறந்தது என்று அறிக.

நபும்ஸகம் நவைவ ஸ்வரூபபூதமதோ ஹரௌ நாஸ்தி விசிந்தநீயம் । ஸ்த்ரீபிம்பபூதே ஹரிரூபே ககேந்த்ர ஶ்ரீரூபமஸ்தீதி விசிந்தநீயம் ॥ ௩,௩.

நடுநிலை என்பது உண்மையான வடிவமல்ல; ஆகவே, ஹரியில் நடுநிலை என்று எண்ண வேண்டியதில்லை. ஹரி பெண் பிரதிபலிப்பாக தோன்றும் போது, பறவைகளின் அரசே, அப்போது ஸ்ரீயின் வடிவமே நினைக்கப்பட வேண்டும்.

கருட உவாச । ஸ்த்ரியா ஸ்த்ரியஶ்ச ஸம்யோகம் வ்யர்தமஹுர்மநீஷிணஃ । ஸ்த்ரீரூபபூதே விம்பே து ஸ்த்ரீரூபாஃ ஸந்தி ஸர்வதா ॥ ௩,௩.

கருடன் சொன்னான்: பெணும் பெண்ணும் சேர்வது பயனற்றது என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; ஆனால் பெண் பிரதிபலிப்பில், பெண் வடிவங்கள் எப்போதும் இருக்கின்றன.

ஸ்திதௌ தத்ர நிமித்தம் ச ப்ரூஹி க்ரு'ஷ்ண மம ப்ரபோ ॥ ௩,௩.

கிருஷ்ணா, என் இறைவா, அங்கே அந்த இருப்புக்கு காரணம் என்ன என்பதை எனக்கு கூறு.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஸ்த்ரீபிம்பபூதஸ்த்ரீரூபே லக்ஷ்மீர்ந ஸ்யாத்ககேஶ்வர । நித்யாவியோகிநீ தேவீ கதம் ஸ்யாத்பரமாத்மநஃ ॥ ௩,௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் சொன்னான்: லக்ஷ்மி பெண் பிரதிபலிப்பாக இல்லையென்றால், பறவைகளின் தலைவனே, தேவியானாள் பரமாத்மாவுடன் எப்போதும் பிரிக்க முடியாதவளாக எப்படி இருப்பாள்?

ஹரேரநந்தரூபாணாம் ஸ்த்ரீரூபாணாம் ககேஶ்வர । அநந்தாநந்தரூபேண நித்யம் ஶுஶ்ரூஷணே ரதா ॥ ௩,௩.

ஹரியின் எண்ணற்ற வடிவங்களில், பறவைகளின் தலைவனே, பெண் வடிவங்களும் முடிவில்லாதவை; அந்த எல்லையில்லா வடிவங்களில், அவள் எப்போதும் சேவையில் ஈடுபட்டிருக்கிறாள்.

அதோ லக்ஷ்ம்யா வியோகஸ்து ஶங்கநீயஃ கதஞ்சந । நாராயணோ நாம ஹரிஃ ஸ்வதந்த்ரஃ ஶ்ரியா விநா நாஸ்தி கதாபி தார்க்ஷ்ய । ஹரேர்முகுந்தஸ்ய பதாரவிந்தே ஶுஶ்ரூஷமாணா பரமாதரேண ॥ ௩,௩.

ஆகவே, லக்ஷ்மியிடம் இருந்து பிரிவு எப்படியும் சந்தேகிக்க வேண்டியது அல்ல; நாராயணன் என்று அழைக்கப்படும் ஹரி, ஸ்ரீயை விட்டு ஒருபோதும் தனியாக இருப்பதில்லை, தார்க்ஷ்யா. ஹரி முகுந்தனின் தாமரைக் காலடியில், அவள் மிகுந்த மரியாதையுடன் சேவை செய்கிறாள்.

ஹரிம் விநா ஶ்ரீரபி தேஶகாலே நாஸ்தீதி மோக்ஷேச்சுபிரேவ வேத்யம் । யஸ்யாமதாத்வீர்யமநுக்ஷணம் ச ஸா மாமிகா சேந்த்ரஜாலா த்மிகேதி ॥ ௩,௩.

ஹரியைத் தவிர, ஸ்ரீயும் எந்த இடத்திலும், எந்த காலத்திலும் இல்லை என்பதை முத்தி விரும்புவோர் மட்டும் அறிய வேண்டும். யாரிடத்தில் அவள் தன் வலிமையை ஒவ்வொரு கணமும் வைக்கிறாளோ, அவர் எனது சொந்தமானவர், மாயைமிக்கவர்.

வதந்தி யே அஸுரா மூடரூபா அதம்மதஃ ப்ரவிஶந்த்யேவ ஸர்வே । மாயா நாம ப்ரக்ரு'திஸ்த்வேமாஹுஃ ஸுஸூக்ஷ்மரூபா ந து சேந்த்ரஜாலிகா ॥ ௩,௩.

யார் அசுரர்கள், அறியாமைமிக்கவர்கள், தாழ்ந்த மனதுடையவர்கள், அவர்கள் அனைவரும் கீழ்நிலைக்குச் செல்கிறார்கள். இந்த இயற்கை மாயை என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது மிகவும் நுண்ணிய வடிவம் கொண்டது, சாதாரண மாயை அல்ல.

தஸ்யாபிமாநஃ ஶ்ரீரிதி வேதிதவ்யோ வீர்யாதாநம் தத்ர தேஷாம் ச மேலஃ । கார்யோந்முகம் மேலநம் சாஹுரார்யா இதோ ரூபம் நாஹுராய்யாஶ்ச விஷ்ணோஃ ॥ ௩,௩.

அவளது உணர்வு ஸ்ரீ என்று அறியப்பட வேண்டும்; வலிமை அளிப்பதும் அங்கேதான், இருவரும் சேர்ந்திருப்பதும் அதுவே. அறிஞர்கள் அந்த சேர்க்கை செயல் நிமித்தம் என்று கூறுகிறார்கள்; ஆனால் இந்த விஷ்ணுவின் வடிவம் அப்படிச் சொல்லப்படுவதில்லை.

ஸாநாதி நித்யா ஸத்யரூபா ச விஷ்ணோர்மித்யா ரூபா ஸா கதம் ஸ்யாத்ககேந்த்ர । ஸத்யா தநுஃ ப்ரக்ரு'தேஸ்தந்நிகூடா ஸத்யத்வமாஹுர்வ்யவஹாரார்தரூபம் ॥ ௩,௩.

அவள் ஆதியற்றவள், நித்தியவள், உண்மையான வடிவம் கொண்டவள்; விஷ்ணுவின் பொய்யான வடிவம் அவள் எப்படி ஆக முடியும், பறவைகளின் அரசே? அவளது உடல் உண்மையானது, ஆனால் இயற்கையால் மறைக்கப்பட்டுள்ளது; அவளது உண்மை தன்மை உலக நடத்தைக்காகவே என்று கூறப்படுகிறது.

வ்யவஹாரரூபா ஸத்யதா சேத்ப்ரக்ரு'த்யாஸ்ததா கதம் ஸ்யாத்யதநாதிபூதா । அநாதிநித்யா யதி ந ஸ்யாத்ககேந்த்ர ஸுஶூக்ஷ்மரூபேண ந காரணம் ஸ்யாத் ॥ ௩,௩.

உண்மை என்பது வெறும் உலக நடத்தைக்காக என்றால், இயற்கை எப்படி ஆதியற்றதாக இருக்க முடியும்? அவள் ஆதியற்றவளும், நித்தியவளும் அல்லையென்றால், பறவைகளின் அரசே, அந்த நுண்ணிய வடிவத்தில் காரணம் இருக்காது.

ஸூக்ஷ்மேண ரூபேண ச காரணம் ஸ்யாத்தர்ஹி ப்ரபஞ்சஸ்ய ச காரணம் வத । அவித்யாயா வஶதோ விஷ்ணுரேவ நாநாரூபைர்த்ரு'ஶ்யதே விஷ்ணுரேவ ॥ ௩,௩.

அவள் நுண்ணிய வடிவத்தில் காரணமாக இருக்கிறாள்; ஆகவே, இந்த உலகத்திற்கு அவள் எப்படி காரணம் என்பதை கூறு. அறியாமையின் வலிமையால், விஷ்ணுவே பல வடிவங்களில் தோன்றுகிறான்; காணப்படுவது விஷ்ணுவே.

ஶாஸ்த்ரஜ்ஞாநாந்நாஶமேதி ஹ்யவித்யா ந ஸம்ஶயோ ஹரிணா சைக்யமேதி । ஏவம் ப்ரூஷே யதி வாதத்ககேந்த்ர வக்ஷ்யேஹம் தே தத்ர யுக்திம் ஶ்ரு'ணு த்வம் ॥ ௩,௩.

வேதங்களின் அறிவால் அறியாமை அழிகிறது, இதில் சந்தேகம் இல்லை; ஹரியுடன் ஒன்றாகும் நிலை அடையப்படுகிறது. நீ இப்படிச் சொன்னால், பறவைகளின் அரசே, அதற்கான காரணத்தை நான் கூறுகிறேன்; அதை நீ கேள்.

ஸர்வஜ்ஞரூபஸ்ய ஹி மே முராரேஃ கதம் ஹரேர்கடதே ஹ்யஜ்ஞதா ச । ஸூர்யே யதா தமோ நாஸ்தி ததா நாராயணே ஹரௌ । அஜ்ஞாநம் நாஸ்தி பக்ஷீத்ர கதம் தத்வம் ப்ரவீஷ்யஹோ ॥ ௩,௩.

எல்லாம் அறிந்த முராரியின் வடிவமான என்னிடம், அறியாமை எப்படி இருக்க முடியும்? சூரியனில் இருள் இல்லாதது போல, நாராயணனில், ஹரியில், அறியாமை இல்லை, பறவையே; அதை எப்படி சொல்கிறாய்?

அதோ நாஹம் ப்ராஹ்மணஸ்த்வாதிகாலாதுபாதிஸம்பந்தவஶாதஜ்ஞதாசேத் । ஸர்வஜ்ஞோஸௌ குத்ர பக்ஷீந்த்ர விஷ்ணுரல்பஜ்ஞஜீவோ ஜ்ஞாநஶூந்யஶ்ச குத்ர ॥ ௩,௩.

ஆகவே, நான் ஆதிகாலத்திலிருந்தே பிராமணன் அல்ல, உபாதி என்ற பந்தத்தால் அறியாமை இருந்தால். எல்லாம் அறிந்த விஷ்ணு எங்கே, பறவைகளின் அரசே, குறைந்த அறிவும், அறிவில்லாத ஜீவன் எங்கே?