கருடபுராணம்

ந தம் விநா மாதரிஶ்வா ச வஸ்துமந்யோந்யமாப்திஃ காலதோ ந்யூநதா ச । யதா மஹத்தத்த்வநி யாமகோபூத்ப்ரஹ்மாண்டாந்தஸ்தூலஸ்ரு'ஷ்டௌ மஹாத்மா ॥ ௩,௨.

அவரை இல்லாமல் வாயுவும் இருக்க முடியாது; ஒருவரில்லாமல் மற்றவரும் முழுமையாக கிடைக்க முடியாது; காலத்தில் குறை உள்ளது. பெரிய தத்துவம் எழுந்தபோது, பிரம்மாண்டத்தில் உள்ள படைப்பில் பெரிய ஆன்மா பிரம்மா பிறந்தான்.

ததா வாயுர்நாஶகத்வை மஹாத்மா பாஹ்யே ஸ்ரு'ஷ்டௌ காலபேதேந சாஸ்தி । ஸரஸ்வதீ பாரதீ ப்ரஹ்மணஸ்து ஸம்வத்ஸராநந்தரம் ஸம்பபூவ ॥ ௩,௨.

அப்போது, வாயு வெளியே படைக்க முடியவில்லை; படைப்பு காலத்தின் பிரிவின்படி நடக்கிறது. பிரம்மாவிலிருந்து சரஸ்வதி, பாரதி, ஒரு வருடம் கழித்து பிறந்தாள்.

யதா தஶாப்தாஃ ஸமதீதா மஹாத்மா ததா வாயுஃ ஸமபூல்லோகபூஜ்யஃ । கிஞ்சிந்ந்யூநத்வம் ஸ்தூலஸ்ரு'ஷ்டௌ மஹாத்மந்நைதாவதா வாநயோஃ ஸௌம்யஹாநிஃ ॥ ௩,௨.

பத்து ஆண்டுகள் கடந்தபின், அந்த பெரிய ஆன்மா வாயு பிறந்தான்; உலகங்கள் அவனை மதித்தன. படைப்பில் சிறிது குறை இருந்தாலும், அதனால் இருவருக்கும் சிறப்பில் குறைவு எதுவும் இல்லை.

ஸரஸ்வதீ வத்ஸராத்ஸம்பபூவ ஹ்யநந்தரம் ப்ரஹ்மணோ ஜந்மகாலாத் । கிரஃ ஸகாஶாத்காலதோ ந்யூநதாஸ்தி வாயோஸ்ததா ஹ்யதமத்த்வே க்ஷதிஃ கா ॥ ௩,௨.

சரஸ்வதி, பிரம்மா பிறந்த வருடம் கழித்து பிறந்தாள்; அவள் தோன்றிய காலத்திலிருந்து வாயுவுக்கு காலத்தில் குறை உள்ளது. ஆனால், அந்த மென்மையானவனுக்கு கீழான நிலை வந்தாலும், அதில் என்ன குறைவு?

வாயோரநந்தரம் வாணீ ஹ்யபூத்ஸம்வத்ஸராத்பரம் । யாவத்பஶ்சாஜ்ஜநிஸ்தாவத்பூர்வதேஹக்ஷயோ பவேத் ॥ ௩,௨.

வாயுவுக்குப் பிறகு, வாணி ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாகக் கழித்து தோன்றினாள்; புதிய பிறப்பு வரும் வரை, பழைய உடல் அழிய வேண்டும்.

ஶேஷஸ்த்விந்த்ரோ ருத்ர ஏதே த்ரயஶ்ச ஸமா ஹ்யேதே ஜ்ஞாநபலாதிகேஷ்வபி ததாபி தேஷாம் காலதோ ந்யூநதாஸ்தி காலோபி தேஷாம் த்விவ்யேஸஹஸ்ரவர்ஷம் ॥ ௩,௨.

சேஷன், இந்திரன், ருத்ரன் ஆகிய மூவரும் அறிவிலும் வலியிலும் சமமானவர்களாக இருந்தாலும், காலத்தின் காரணமாக அவர்களுக்கு குறைவு உண்டு; அவர்களது ஆயுள் இரண்டாயிரம் தெய்வ வருடங்கள்.

அநந்தருத்ரோ ப்ரஹ்மவாயூ யதா வா ததா ஜ்ஞேயோ நைவ ஹாநிஃ ஸ்வரூபே । ஸ்தூலஸ்ய ஸ்ரு'ஷ்டௌ பாஹ்யஸ்ரு'ஷ்டௌ மஹாத்மந்காலாந்ந்யூநத்வம் ஸ மயா நைவ சிந்த்யஃ ॥ ௩,௨.

அனந்தருத்ரன், பிரம்மா, வாயு ஆகியோரும் இப்படியே அறியப்பட வேண்டும்; அவர்களின் இயல்பில் எந்தக் குறையும் இல்லை. வெளிப்படையான படைப்பிலும், வெளி படைப்பிலும், அவர்களுக்கு காலத்தில் குறைவு இருப்பதை நான் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை, மகானுபாவா.

தேஷாம் ஸகாஶாத்வாருணீ பார்வதீ ச ஸௌபர்ணீநாம்நீ திஸ்த்ர ஏதா மஹாத்மந் । தஶாப்தேப்யோநந்தரம் ஸம்பபூவுஃ ஸரஸ்வதீ பாரதீவச்ச போத்யா ॥ ௩,௨.

அவர்களிடமிருந்து வாருணி, பார்வதி, சௌபர்ணி என்ற மூவர் தோன்றினார்கள். பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சரஸ்வதி, பாரதி ஆகியோரும் தோன்றினர்; இவர்கள் இப்படியே அறியப்பட வேண்டும்.

இந்த்ரோ வரோ ருத்ரபார்யாதிகேப்ய ஏவம் ஜ்ஞாநம் ஸர்வதா தேஹ்யமந்தம் । ஏவம் ஜ்ஞாநம் யஸ்ய பவேச்ச லோகே ஸ வை ஜ்ஞாநீ வேதவேத்யஃ ஸ ஏவ ॥ ௩,௨.

இந்திரன், வருணன், ருத்ரனின் மனைவிகள் மற்றும் மற்றவர்களுக்கு அறிவு எப்போதும் முழுமையாக வழங்கப்பட வேண்டும். இப்படிப்பட்ட அறிவு யாரிடம் உள்ளதோ, அவனே உண்மையான ஞானியும், வேதத்தை உணரும் ஒருவனும் ஆவான்.

ந வை ஜ்ஞாநீத்யந்தரம் யோ ந வேத ஸ வேதவாதீ ந ச வேதபாடகஃ ॥ ௩,௨.

இந்த வேறுபாட்டை அறியாதவன் ஞானி அல்ல; அவன் வேதத்தைப் பேசுபவனும், வேதத்தைப் பாடுபவனும் அல்ல.

வேதாக்ஷராணி யாவந்தி படிதாநி த்விஜாதிபிஃ । தாவந்தி ஹரிநாமாநி ப்ரியாணி ச ஹரேஃ ஸதா ॥ ௩,௨.

யாவளவு வேதத்தின் எழுத்துக்கள் இருமுறை பிறந்தவர்கள் உச்சரிக்கிறார்களோ, அவ்வளவு ஹரியின் இனிய பெயர்கள் என்றும் ஹரிக்கு மிகவும் பிரியமானவை.

மம ஸ்வாமீ ஹரிர்நித்யம் தாஸோஹம் ஸர்வதா ஹரேஃ । ப்ரஹ்மாத்யா தேவதாஃ ஸர்வா குரவோ மே யதாக்ரமம் ॥ ௩,௨.

ஹரி என்றும் என் ஆண்டவன்; நான் என்றும் ஹரியின் தாசன். பிரம்மா முதலான எல்லா தேவர்கள் முறையே எனக்கு ஆசான்கள்.

ஏதேஷாம் ச ஹரிஃ ஸ்வாமீ வேதே ஸர்வத்ர கீயதே । ஏவம் ஜாநம்ஸ்து யோ வேதாந்ஸம்படேத்ஸ த்விஜோத்தமஃ ॥ ௩,௨.

இவர்களுக்கு எல்லாம் ஹரி ஆண்டவனாகவே வேதத்தில் எங்கும் போற்றப்படுகிறார். இதை அறிந்து வேதங்களைப் பாடுபவன், அவனே சிறந்த இருமுறை பிறந்தவன்.

ஸ வேதபாடகோ ஜ்ஞேயஸ்ததந்யே வேதவாதிநஃ । வேதபாரபராக்ராந்தஃ ஸ வை ப்ராஹ்மணகர்தபஃ ॥ ௩,௨.

அவன் தான் உண்மையில் வேதத்தைப் பாடுபவன்; மற்றவர்கள் வெறும் வேதத்தைப் பேசுபவர்கள். வேதத்தின் பாரம் மட்டும் சுமக்கும் ஒருவன் உண்மையில் ப்ராமணக் கழுதை.

ஜ்ஞாநாபிமாநீ வேதமாநீ உபௌ து பரஸ்பரம் ஹ்யூசதுஃ ஸர்வதைவ । ஜலம் வேதோ யத்ர வாஸோ முராரேராசார்யாணாம் ஸம்கதோஷாத்த்விஜாநாம் ॥ ௩,௨.

அறிவில் பெருமை கொண்டவன், வேதத்தில் பெருமை கொண்டவன் என்ற இருவரும் எப்போதும் வாதம் செய்கிறார்கள். வேதம் நீராய், முராரியின் இருப்பிடமாக இருக்கும் இடத்தில், ஆசான்கள் மற்றும் இருமுறை பிறந்தவர்களின் குறைகளால் குழப்பம் ஏற்படுகிறது.

மஹாபராதாஃ ஸம்தி லோகே மஹாத்மந்ஸஹஸ்ரஶஃ ஶதஶஃ கோடிஶஶ்ச । ஹரிஶ்ச தாந்க்ஷமதே ஸர்வதைவ நாமத்ரயஸ்மரணாத்வை குபாலுஃ ॥ ௩,௨.

மகானுபாவா, உலகில் ஆயிரக்கணக்கான, நூற்றுக்கணக்கான, கோடிக்கணக்கான பெரிய பாவங்கள் உள்ளன. ஆனாலும் ஹரி எப்போதும் கருணையுடன் அவற்றை மன்னிக்கிறார், அவர் மூன்று பெயர்களை நினைவு கூறுவதால்.

ஸர்வாபராதாத்ரஹிதம் தாநமாநைர்யுக்தம் ஸதா தாரதம்யாச்ச ஹீநம் । த்ரு'ஷ்ட்வாபராதம் தஸ்ய விஷ்ணுர்மஹாத்மா ஹாஹாகாரம் குருதே க்ரோதபுத்த்யா ॥ ௩,௨.

எல்லா குற்றங்களும் இல்லாத, எப்போதும் மரியாதையுடன், உயர்வு உணர்வில்லாத தானம் கொடுக்கப்படும்போது, அதில் குற்றம் காணப்பட்டால், விஷ்ணு மகானுபாவன் மிகவும் கோபத்துடன் வருந்துகிறார்.

உத்திஷ்ட கோவிந்த ஸுவேதவேத்ய ஸோவ்யாத்க்ரு'தாக்யோ மயி ஸம்யக்ப்ரஸீத । போ கேஶவோத்திஷ்ட ஸுகஸ்வரூப ஸ்ரு'ஷ்டௌ வ்யயே வர்தயிதும் ஸமர்தஃ ॥ ௩,௨.

கோவிந்தா, வேதங்களை அறிந்தவரும், பாதுகாப்பவரும், புகழ்பெற்றவரும், எழுந்தருளி எனக்கு முழுமையாக அருள்புரிய வேண்டும். கேசவா, ஆனந்த வடிவமே, படைப்பு, அழிவு ஆகியவற்றை நடத்தும் வல்லமை உடையவரே, எழுந்தருளும்.

ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மாணம் ப்ரேரயேத்பூஜ்யஸ்ரு'ஷ்டௌ ஸ்ரு'ஷ்ட்வா ருத்ரம் ப்ரேரயேத்ஸம்ஹ்ரு'தௌ ச । ப்ராப்தவ்யயோக்யாந்ப்ரஹ்மஶேஷாதிதேவாந்த்ரு'ஷ்ட்வாத்ரு'ஷ்ட்வா தேஹி மோக்ஷம் ச ஸம்யக் ॥ ௩,௨.

பிரம்மாவை உருவாக்கி படைப்புக்காக அவரை இயக்குகிறார்; ருத்ரனை உருவாக்கி அழிவுக்காக அவரை இயக்குகிறார். பிரம்மா, சேஷன் போன்ற தேவர்களை, காணக்கூடியவரையும் காண முடியாதவரையும் பார்த்து, எனக்கு முழுமையான விடுதலை அளிக்க வேண்டும்.

ஹரே முராரே ஸ்வாபஹீநாத்ய திஷ்ட கல்பா திகாநந்தரஜ்ஞாந (ரம் புத்தி) (ஜாந) ஹீநாத் । ஸம்யக்த்ரு'ஷ்ட்வா கர்மத்ரு'ஷ்ட்யா மஹாத்மல்லம்ப்தம் தமோ தாஹி துஃ கஸ்வரூபம் ॥ ௩,௨.

ஹரியே, முராரியை அழித்தவரே, இப்போது ஒரு கல்பம் முழுவதும் தூக்கமில்லாமல் நிலைத்திரு; திசைகள் குறித்த அறிவு குறையாமல் இரு. செயல் பார்வையால் தெளிவாகக் கண்டு, மகானுபாவா, ஏற்பட்டுள்ள இருள் எனும் துயர வடிவத்தை அழித்து விடு.

தைத்யாதிகாந்துஃ கமதீந்ஹ யஸ்மாத்தமஸ்யந்தேஸர்வதா சித்ஸ்வரூபீ । தஸ்மாதாஹுர்துஃ ஸ்வரூபீ ஹரிஸ்த்வம் துஃ கஸ்வரூபாத்த்வம் ச துஃ கீ ஹரே த்வம் ॥ ௩,௨.

தெய்தியர்கள் மற்றும் பிறரின் துயரை நீக்கி, அறியாமை என்ற இருளில் அறிவின் வடிவமாக இருப்பதால், நீ ஆனந்த வடிவம் என்று அழைக்கப்படுகிறாய், ஹரியே; துயரத்தை நீக்கும் ஒருவனும் நீயே, ஹரியே.

உத்திஷ்ட நாராயண வாஸுதேவ ஹ்யுத்திஷ்ட க்ரு'ஷ்ணாச்யுத மாதவேதி । உத்திஷ்ட வைகுண்ட தயார்த்ரமூர்தே உத்திஷ்ட லக்ஷ்மீஶ நமோநமஸ்தே ॥ ௩,௨.

நாராயணா, வாசுதேவா, எழுந்தருளும்; கிருஷ்ணா, அச்யுதா, மாதவா, எழுந்தருளும். வைகுண்டா, கருணைமிகு வடிவமே, எழுந்தருளும்; லட்சுமியின் ஆண்டவனே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

உத்திஷ்ட மத்வேஶ ஸரஸ்வதீஶ உத்திஷ்ட ருத்ரேஶ ததாம்பிகேஶ । உத்திஷ்ட சந்த்ரேஶ ததா ஶசீஶ விப்ரேஶ பக்தேஶ கவேஶ நித்யம் ॥ ௩,௨.

மத்வனின் ஆண்டவரே, சரஸ்வதியின் ஆண்டவரே, எழுந்தருளும்; ருத்ரனின் ஆண்டவரும், அம்பிகையின் ஆண்டவரும் எழுந்தருளும். சந்திரனின் ஆண்டவரே, சசியின் ஆண்டவரே, இருமுறை பிறந்தவர்களின் ஆண்டவரே, பக்தர்களின் ஆண்டவரே, பசுக்களின் ஆண்டவரே, எப்போதும் எழுந்தருளும்.

ஶாஸ்த்ரப்ரியோத்திஷ்ட ரு'சி ப்ரியஸ்த்வம் யஜுஃ ப்ரியோத்திஷ்ட நிதாநமூர்தே । ஸாமப்ரியஸ்த்வம் ச ததா முராரே அதர்வவேதப்ரிய ஸர்வதா த்வம் ॥ ௩,௨.

வேதங்களை நேசிப்பவனே, எழுந்திரு! உனக்கு ரிக் வேதம் மிகவும் பிடிக்கும்; எழு, யஜுர் வேதத்தின் உருவே, உனக்கு அது மிகவும் இனிமை; சாம வேதத்தையும் நீ நேசிப்பாய், முராரி; அதர்வண வேதத்துக்கும் நீ எப்போதும் அன்பானவனே.

கத்யப்ரியஸ்த்வம் ச புராணமூர்தே ஸ்துதிப்ரியோத்திஷ்ட விசித்ரமூர்தே । ஸுகாயநப்ரீதிகரஸ்த்வமேவ ஹ்யுதிஷ்ட ஶீக்ரம் கமலா பதிஸ்த்வம் ॥ ௩,௨.

உனக்கு உரை வடிவம் மிகவும் பிடிக்கும், பழமையான உருவே; எழு, வியத்தகு உருவே, பாடல்களை நேசிப்பவனே! இனிமையான பாடலால் மகிழ்ச்சி தருபவன் நீயே; சீக்கிரம் எழு, தாமரை தேவியின் நாதா!

ஏவம் ஸ்துதோ விஷ்ணுரஜஃ புராணோ ஹ்யதித்வராவாநுத்திதோ நித்யபத்தஃ ॥ ௩,௨.

இவ்வாறு புகழப்பட்ட விஷ்ணு, பழமையான முதல்வன், மிக விரைவாக எழுந்தான்; என்றும் நிலைத்தவனாக இருந்தான்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩ ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । பபூவேச்சா மம தேவஸ்ய விஷ்ணோஃ ஸ்ரஷ்டும் ஸ்ரு'ஜ்யாந்மோக்ஷயோக்யாம்ஶ்ச மோக்தும் । இச்சாஶக்திஃ ஸர்வதைவாஸ்தி விஷ்ணோஸ்ததாபி தத்வ்யாஹரணம் ச லௌகிகம் ॥ ௩,௩.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: நான், தேவன் விஷ்ணுவாக, படைக்கவும், முக்திக்கு தகுதியானவர்களை விடுவிக்கவும் ஆசை கொண்டேன். ஆசை எனும் சக்தி எப்போதும் விஷ்ணுவில் உள்ளது; ஆனாலும், அந்த ஆசை வெளிப்படுவது உலக வழக்காக மட்டுமே சொல்லப்படுகிறது.

ததா ஹரிர்ஜக்ரு'ஹே லௌகிகம் ச தமஃ பாநம் தேந ரூபேண சக்ரே । தத்ரூபமாஹுஃ ப்ராக்ரு'தம் வை ததஜ்ஞா ஹ்யந்தம் தமஃ ப்ரவிஶந்த்யேவ ஸர்வே ॥ ௩,௩.

அப்போது ஹரி உலகியலான ஒரு உருவை எடுத்துக் கொண்டு அந்த இருளை உண்டான்; அந்த உருவில் செயல்பட்டான். அந்த உருவை இயற்கையானது என்று சொல்வார்கள்; அறிவில்லாதவர்கள், குருடர்கள், எல்லோரும் அந்த இருளில் புகுந்து விடுகிறார்கள்.

அவதாரா மஹாவிஷ்ணோஃ ஸர்வே பூர்ணாஃ ப்ரகீர்திதாஃ । பூர்ணம் ச தத்பரம் ரூபம் பூர்ணாத்பூர்ணாஃ ஸமுத்கதாஃ ॥ ௩,௩.

மகா விஷ்ணுவின் அவதாரங்கள் அனைத்தும் முழுமையானவையாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன; அந்த பரம உருவம் முழுமையானது, அதிலிருந்து எல்லா முழுமையும் தோன்றுகின்றன.