கருடபுராணம்

ஈஶகோடிப்ரவிஷ்டத்வாச்ச்ரியஃ ஸ்வாமித்வமீரிதம் । த்ரயாணாமுபஜீவ்யத்வாத்ஸேவ்யத்வாத்ஸ்வாமிதா ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧.

அனைத்து தலைவர்களிலும் ஸ்ரீதேவியின் ஆட்சி நிலை பெற்றதால், அவளது சுவாமித்துவம் கூறப்படுகிறது; மூவரையும் சேவித்து, போற்றி, தலைவராக நினைவது வழக்கம்.

வாய்வாதீநாம் த்ரயாணாம் ச ஸேவ்யத்வாத்ஸேவ்யதா ஸ்ம்ரு'தா । பூபாரஹரணே விஷ்ணோஃ ப்ரதாநாங்கம் ஹி மாருதிஃ ॥ ௩,௧.

காற்று முதலான மூன்று தெய்வங்களைப் பற்றி, யாரை வணங்க வேண்டும், யாரை வணங்கக்கூடாது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அவற்றில், பூமியின் பாரத்தை அகற்றுவதில் விஷ்ணுவின் முக்கிய உறுப்பாக மாருதி உள்ளார்.

வாக்யரூபா பாரதீ து த்விதீயாங்கம் ஹி ஸா ஸ்ம்ரு'தா । த்ரு'தீயாங்க ஹரேஃ ஶேஷோ ந நம்யாஃ ஸாம்யதோ ஹரேஃ ॥ ௩,௧.

பாரதி எனும் வாக்கு, இரண்டாவது உறுப்பாகக் கருதப்படுகிறது; ஹரியின் மூன்றாவது உறுப்பாக சேஷன் இருக்கிறார். இவர்கள் ஹரியுடன் சமமாக வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல.

ப்ரதிபாத்யா முக்யதயா நம்யா ஏவ ஸமீரிதாஃ । அவாந்தராஶ்ச வாய்வாத்யா ந நம்யாஸ்தேந தே ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧.

முக்கியமாக வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டவர்கள் தான் அவ்வாறு வணங்கப்பட வேண்டும்; காற்று முதலான துணை தெய்வங்கள் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

பீஷ்மத்ரோணாதிநாமாநி பீமாதிஷ்வேவ முக்யதஃ । வாசகாநி யதோ நித்யம் தந்நம்யாஸ்தே முநீஶ்வராஃ ॥ ௩,௧.

பீஷ்மன், திரோணன் போன்ற பெயர்கள், பெரும்பாலும் பீமன் முதலானவர்களுக்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன; ஆகவே, முனிவர்களே, அவர்கள் தான் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள்.

பராணாமேவ நம்யத்வம் ப்ரதிபாத்யத்வமேவ ஹி । ஏதத்ஸர்வம் மயாக்யாதம் கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சத ॥ ௩,௧.

உயர்ந்தவர்களையே வணங்க வேண்டும், மற்றவர்கள் அவர்களின் பிரதிநிதிகளாகவே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்; இதையெல்லாம் நான் விளக்கியுள்ளேன்—இதைத் தவிர இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்கள்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨ ஶ்ரீஶௌநக உவாச । கதம் ஸஸர்ஜ பகவாம்ஸ்தத்தத்தத்த்வாபிமாநிநஃ । ஸ்ரு'ஷ்டிக்ரமம் ந ஜாநாமி தேவாநாம் ஹ்யந்தரம் முநே ॥ ௩,௨.

ஶௌணகர் கேட்டார்: பகவான் எவ்வாறு ஒவ்வொரு தத்துவத்துடன் தொடர்புடையவர்களை உருவாக்கினார்? படைப்பின் வரிசை மற்றும் தேவர்களின் வேறுபாடுகள் எனக்குத் தெரியவில்லை, முனிவரே.

ஶௌநகேநைவ முக்தஸ்து ஸூதோ வசநமப்ரவீத் । ஶூத உவாச । ஸம்யக்வ்யவஸிதா புத்திஸ்தவ ப்ரஹ்மர்ஷிஸத்தம ॥ ௩,௨.

ஶௌணகர் கேட்ட பிறகு, சூதர் பேசத் தொடங்கினார்: சூதர் சொன்னார்: உங்களுடைய அறிவு நன்கு நிலைபெற்றது, பிரம்மர்ஷிகளில் சிறந்தவரே.

ஏவமேவ க்ரு'தஃ ப்ரஶ்ரோ ஹரௌ து கருடேந வை । யதுக்தவாந்ஹரிஸ்தஸ்மைதத்வக்ஷ்யாமி தவாநக । கருட உவாச । ஸ்ரு'ஷ்டிம் வ்ரூஹி மஹாபாக ஸச்சிதாநந்தவிக்ரஹ ॥ ௩,௨.

அதேபோல், கருடன் ஹரியிடம் இந்தக் கேள்வியை கேட்டார்; ஹரி கூறியதை, பாவமில்லாதவரே, இப்போது நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். கருடன் சொன்னார்: சச்சிதானந்த வடிவமுடைய பெருமையுள்ளவரே, படைப்பை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஸ்ரு'ஷ்டௌ ஜ்ஞாதே தவோத்கர்ஷோ ஜ்ஞாதப்ராயோ பவிஷ்யதி । ப்ரஹ்மாதீநாம் தாரதம்யஜ்ஞாநம் மம பவிஷ்யதி ॥ ௩,௨.

படையை அறிந்தால், உங்களுடைய மகத்துவம் பெரும்பாலும் அறியப்படும்; பிரம்மா முதலானவர்களுக்கு இடையிலான நிலைமைகள் பற்றிய அறிவும் எனக்குக் கிடைக்கும்.

மோக்ஷோபாயம்யஃ ஸ வோக்த மிததரத்தஸ்ய ஸாதநம் । கருடேநைவ முக்தஸ்து க்ரு'ஷ்ணோ வசநமப்ரவீத் ॥ ௩,௨.

மோட்சத்தை அடையும் வழியும், அதற்கான முறையும் கூறப்பட வேண்டும்; கருடன் கேட்டபோது, கிருஷ்ணன் இவ்வாறு சொன்னார்.

ஶ்ரு'க்ரு'ஷ்ண உவாச மூலரூபே ஹ்யதோ ஜ்ஞேயோ விஷ்ணுத்வாத்விஷ்ணுரவ்யயஃ ॥ ௩,௨.

ஶ்ரீகிருஷ்ணன் சொன்னார்: ஆதியிலேயே, விஷ்ணுவே அழியாதவன் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

அவதாரமிதம் ப்ரோக்தம் பூர்ணத்வாதேவ ஸுவ்ரத । அநேகோ ஹ்யேகதாம் ப்ராப்ய ஸம்ஶேதே ப்ரலயாய வை ॥ ௩,௨.

முழுமை காரணமாக இந்த உருவம் அவதாரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது, நல்லவரே; பல உருவங்கள் இருந்தாலும், அவை ஒன்றாக இணைந்து, பிரளயத்தில் ஓய்கின்றன.

தத்ராபி ச விஶேஷோஸ்தி ஜ்ஞாதவ்யம் தத்வமேவ ஸஃ ॥ ௩,௨.

அதிலும் ஒரு வேறுபாடு உள்ளது; அந்தத் தத்துவமே அறியப்பட வேண்டியது.

பேதேந தர்ஶநாத்வாபி பேதாபேதேந தர்ஶநாத் । விஷ்ணோர்குணாநாம் ரூபாணாம் ததங்காநாம் ஸுகாதிநாம் । தத்ரைவ தஶநாத்வாபி க்ஷிப்ரமேவ தமோ வ்ரஜேத் ॥ ௩,௨.

விஷ்ணுவின் குணங்கள், உருவங்கள், உறுப்புகள், ஆனந்தங்கள் ஆகியவற்றில் வேறுபாடு அல்லது வேறுபாடும் ஒற்றுமையும் காண்பதால், அந்த உண்மையை மட்டும் பார்த்தால், இருள் விரைவில் நீங்கும்.

புருஷாந்தரமாரப்ய கல்பிதா யே த்விஜோத்தம । ஹரிரூபாஸ்து தே ஜ்ஞேயா ஏகீபூதா ஹி தேந தே ॥ ௩,௨.

வேறு ஒருவரை எடுத்துக்கொண்டு உருவாக்கப்பட்டவர்கள், சிறந்த துவிஜர்களே, அவர்கள் ஹரியின் உருவங்களாகவே அறியப்பட வேண்டும்; அவர்கள் அவனுடன் ஒன்றாக உள்ளனர்.

ப்ரலயே ஸமநுப்ராப்தே ஜீவாஃ ஸ யாந்தி மாமகாஃ । விராட்ரூபே ஹரேஃ ஸம்தி ததா தே ச ஹ்யநேகதா ॥ ௩,௨.

பிரளயம் வந்தபோது, எனது உயிர்கள் செல்கின்றன; ஹரியின் விராட் உருவத்தில் அவர்கள் இருக்கின்றனர், பின்னர் அவர்கள் பலராக பிரிகின்றனர்.

ஏகீபாவம் ப்ராப்நுவந்தி மூலேந ப்ரலயே த்விஜ । பிம்பேந து ஸ்வயம் விஷ்ணுரேகீபாவம் வ்ரஜேத்யதி ॥ ௩,௨.

பிரளயத்தில் அவர்கள் மூலத்துடன் ஒன்றாகச் சேர்கிறார்கள், துவிஜர்களே; ஆனால் விஷ்ணுவே அந்த மூலமாக ஒன்றாக இணைந்தால்—

ப்ரதிபிம்பஃ கதம் ஜீவோ பவேந்நாராயணஸ்ய ச । தததீநஸ்தத்ஸத்ரு'ஶோ ஹரேர்ஜீவோ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௨.

நாராயணனின் பிரதிபிம்பமாக உயிர் எப்படி ஆக முடியும்? அவனிடம் சார்ந்தும், அவனைப் போன்றும், ஹரியின் உயிர் என்பது சந்தேகமில்லை.

ப்ரதிபிம்பஸ்ய ஶப்தார்தோ ஹ்யயமேவமுதாஹ்ரு'தஃ । தஸ்மாச்ச பிம்பரூபாணாமேகீபாவம் ந சிந்தயேத் ॥ ௩,௨.

பிரதிபிம்பம் என்ற சொல்லின் பொருள் இவ்வாறு விளக்கப்பட்டது; ஆகையால், மூல ரூபமும் பிரதிபிம்ப ரூபங்களும் ஒன்றாக இணைகின்றன என்று யாரும் சிந்திக்க வேண்டாம்.

க்ரு'ஷ்ணராமாதிவச்சைவ த்வேகீபாவோ விவக்ஷிதஃ । பிம்பாநாம் மூலரூபஸ்ய பேதோ நாத்ர விவக்ஷிதஃ ॥ ௩,௨.

கிருஷ்ணர், இராமர் போன்றவர்களிடம் போல, பிரதிபிம்பங்களின் ஒன்றுபாடே இங்கு குறிக்கப்படுகிறது; மூல ரூபத்தின் வேறுபாடு இங்கு கூறப்படவில்லை.

தத்ராபி ச விஶேஷோஸ்தி ஜ்ஞாதவ்யஸ்தத்த்வமிச்சுபிஃ । ஏகாம்ஶேந து பிம்பைஸ்து சைகீபாவம் வ்ரஜந்தி தே ॥ ௩,௨.

அங்கேயும் ஒரு சிறப்பு உண்டு; உண்மை அறிய விரும்புவோர் அதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். பிரதிபிம்பங்கள் ஒரு பகுதியிலேயே ஒன்றாகும்.

ஏகாம்ஶேந து ஜீவத்வே ஸம்ஸ்திதா நாத்ர ஸம்ஶயஃ । பிம்பமூலம் ந ஜாநந்தி தே ஜநா ஹ்யஸுராஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௨.

ஒரு பாகத்தில் அவர்கள் உயிர்களாகவே நிலைத்திருக்கின்றனர்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. பிரதிபிம்பத்தின் மூலத்தை அறியாதவர்கள் அசுரர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

ஏக ஏவ ஹரிஃ பூர்வம் ஹ்யவித்யாவஶதஃ ஸ்வயம் । அநேகோ பவதி ஹ்யாராதாதர்ஶப்ரதிபிம்பவத் ॥ ௩,௨.

முதலில் ஹரி ஒரே ஒருவர் இருந்தார்; ஆனால் அறியாமையின் காரணமாக, பல பிரதிபிம்பங்கள் போல பலராகிறார்.

ஏவம் வதந்தி யே மூடாஸ்தேபி யாந்த்யதரம் தமஃ । உபாதிர்த்விவிதஃ ப்ரோக்தஃ ஸ்வரூபோ பாஹ்ய ஏவ ச ॥ ௩,௨.

இவ்வாறு பேசும் அறியாதவர்கள் கீழ்த்தோன்றும் இருளில் வீழ்கிறார்கள்; எல்லை நிர்ணயிப்பவை இரண்டு வகை என்று கூறப்படுகிறது: உள்ளார்ந்ததும் வெளிப்பட்டதும்.

பாஹ்யோபாதிர்லயே யாதி முக்தாவந்யஸ்ய ஸம்ஸ்திதிஃ । ஸர்வோபாதிவிநாஶே ஹி ப்ரதிபிம்பஃ கதம் பவேத் ॥ ௩,௨.

வெளிப்பட்ட எல்லை லயத்தில் மறைந்து விடும்; மற்றது நிலைத்திருக்கும். எல்லா எல்லைகளும் அழிந்தால், பிரதிபிம்பம் எப்படித் தோன்றும்?

சித்ரூபாக்யோ ஹ்யுபாதிஸ்து மோக்ஷே யேப்யதிகாரிணஃ । துஃகரூபோ ஹ்யுபாதிஸ்து தமஸோ யேதிகாரிணஃ ॥ ௩,௨.

‘சித்துருவம்’ எனப்படும் எல்லை, விடுதலைக்கு தகுதியுள்ளவர்களுக்கு உரியது; துன்பமான எல்லை இருளுக்குத் தகுதியுள்ளவர்களுக்கு உரியது.

மிஶ்ரரூபோ ஹ்யுபாதிஸ்து நித்யஸம்ஸாரிணாம் மதஃ । பாஹ்யோபாதிர்லிங்கதேஹஃ ஸர்வேஷாம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௨.

கலந்த எல்லை என்றும் பிறப்பெடுத்துக் கொண்டிருப்போருக்கே உரியது என்று கருதப்படுகிறது; வெளிப்பட்ட எல்லை எல்லோருக்கும் லிங்கசரீரம் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

தைத்யாஃ துஃகாயதே யஸ்மாத்தஸ்மாதுஃகீ ஹரிஃ ஸ்வயம் । தத்தத்துஃகஸ்வரூபத்வாத்தைத்யாநாம் பிம்பரூபகஃ ॥ ௩,௨.

தெய்தியர்கள் துன்பம் அனுபவிப்பதால், ஹரியும் துன்பமடைந்தவராகக் கருதப்படுகிறார்; தெய்தியர்களின் துன்பம் காரணமாக, அவர் அவர்களுக்குப் பிரதிபிம்பமாக இருக்கிறார்.