கருடபுராணம்

அதோ நம்யோ வாயுரபி புராணாதௌ த்விஜோத்தமாஃ । பாரதீ வாக்யரூபத்வாந்நம்யா வாயோரநந்தரம் ॥ ௩,௧.

ஆகையால், புராணத்தின் தொடக்கத்தில் வாயுவையும், பிறகு வாக்காகிய பாரதியையும் வணங்க வேண்டும், சிறந்த த்விஜர்களே.

உபஸாதகோ நரஃ ப்ரோக்தோ யதோதஸ்ததநந்தரம் । நம்ய இத்யச்யதே ஸத்பிஸ்தாரதம்யேந ஸர்வதா ॥ ௩,௧.

உதவி செய்பவர் 'உபசாதகன்' எனப்படுகிறார்; அவருக்குப் பிறகு, யாரை வணக்க வேண்டும் என்று ஞானிகள் எப்போதும் வரிசைப்படி கூறுகிறார்கள்.

அதோ வ்யாஸம் நமஸ்குர்யாத்க்ரந்தகர்த்ரு'த்வஹேதுதஃ । ஶௌநக உவாச । வ்யாஸஸ்ய நமநம் ஹ்யந்தே கதம் கார்யம் மஹாத்மநஃ ॥ ௩,௧.

ஆகையால், நூலை உருவாக்கிய காரணத்தால் வியாசரை வணங்க வேண்டும். சௌனகர் கேட்டார்: அந்த மகான் வியாசருக்கு இறுதியில் எப்படி வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்?

அந்தே ச வந்தநே தஸ்ய காரணம் ப்ரூஹி ஸுவ்ரத । ஸூத உவாச । விஷ்ணோரநந்தரம் வ்யாஸநமநம் முக்யமேவ ஹி ॥ ௩,௧.

இறுதியில் அவருக்கு வணங்கும் காரணத்தை கூறு, விரதத்தைப் பேணுபவனே. சூதர் சொன்னார்: விஷ்ணுவுக்குப் பிறகு வியாசருக்கு வணங்குவது மிகவும் முக்கியம்.

ஹரிரேவ யதோ வ்யாஸோ வாச்யசக்ரஸ்வரூபகஃ । வ்யாஸோ நைவ ஸமத்வேந ப்ரோக்தோ பகவதோ ஹரேஃ ॥ ௩,௧.

ஏனெனில், ஹரியே வியாசராகவும், சொற்களின் சக்கர வடிவமாகவும் இருக்கிறார்; வியாசர், பகவான் ஹரிக்கு சமம் என்று கூறப்படவில்லை.

தத்ராபி காரணம் வக்ஷ்யே ஸாதரேண முநீஶ்வராஃ । வ்யாஸஸ்து கஶ்சந ரு'ஷிஃ புராணே தாமஸே ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

இதற்கான காரணத்தை நான் உங்களிடம் பக்தியுடன் விளக்குகிறேன், முனிவர்களே; தாமஸ புராணத்தில் வியாசர் ஒரு முனிவராக நினைவில் உள்ளார்.

இதி ஜ்ஞாநா வலம்பேந தைத்யா தைத்யாநுகைஃ ஸமாஃ । ப்ரவிஶந்தி ஹ்யந்ததம இதி த்வந்தே நமஸ்க்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

இவ்வாறு ஞானத்தை நம்பி, அசுரர்கள் தங்கள் பின்வரும் மக்களுடன் கூட, ஆழ்ந்த இருளில் சென்று விடுகிறார்கள்; அதனால் இறுதியில் அவரை வணங்குகிறார்கள்.

யதிதம் பரமம் கோப்யம் ஹ்ரு'தி தார்யம் ந ஸம்ஶயஃ । பராணாம் நம்யமேவோக்தம் ப்ரதிபாத்யம் யதோத்ர ஹி ॥ ௩,௧.

இது மிக உயர்ந்த ரகசியம், இதயத்தில் உறுதியாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டியது; புராணங்களில், இங்கே போற்றப்பட வேண்டியது யாரோ அவரை வணங்க வேண்டும் என்பதே படிக்கப்படுகிறது.

ஸமாஸவ்யாஸபாவாத்தி பராணாம் தத்ப்ரதீயதே । வாஸ்தவம் தம் ந ஜாநீயுருபஜீவ்யோ யதோ ஹரிஃ ॥ ௩,௧.

சுருக்கமும் விரிவும் ஆகிய தன்மையால், புராணங்களில் அது புரியப்படுகிறது; உண்மையானவரை அவர்கள் அறியவில்லை, ஏனெனில் ஹரியை சேவிக்க வேண்டும்.

ஹரிர்வ்யாஸஸ்த்வேக ஏவ வ்யாஸஸ்து ஹரிவத்ஸ்ம்ரு'தஃ । உபஜீவ்யததீஶத்வே தயோரேவ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧.

ஹரியும் வியாசரும் ஒரேவர்; வியாசர் ஹரிக்கு மிகவும் பிடித்தவர் என்று நினைவில் உள்ளார்; இருவரையும் சேவித்து, தலைவராக மதிக்க வேண்டும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஈஶகோடிப்ரவிஷ்டத்வாச்ச்ரியஃ ஸ்வாமித்வமீரிதம் । த்ரயாணாமுபஜீவ்யத்வாத்ஸேவ்யத்வாத்ஸ்வாமிதா ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧.

அனைத்து தலைவர்களிலும் ஸ்ரீதேவியின் ஆட்சி நிலை பெற்றதால், அவளது சுவாமித்துவம் கூறப்படுகிறது; மூவரையும் சேவித்து, போற்றி, தலைவராக நினைவது வழக்கம்.

வாய்வாதீநாம் த்ரயாணாம் ச ஸேவ்யத்வாத்ஸேவ்யதா ஸ்ம்ரு'தா । பூபாரஹரணே விஷ்ணோஃ ப்ரதாநாங்கம் ஹி மாருதிஃ ॥ ௩,௧.

காற்று முதலான மூன்று தெய்வங்களைப் பற்றி, யாரை வணங்க வேண்டும், யாரை வணங்கக்கூடாது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அவற்றில், பூமியின் பாரத்தை அகற்றுவதில் விஷ்ணுவின் முக்கிய உறுப்பாக மாருதி உள்ளார்.

வாக்யரூபா பாரதீ து த்விதீயாங்கம் ஹி ஸா ஸ்ம்ரு'தா । த்ரு'தீயாங்க ஹரேஃ ஶேஷோ ந நம்யாஃ ஸாம்யதோ ஹரேஃ ॥ ௩,௧.

பாரதி எனும் வாக்கு, இரண்டாவது உறுப்பாகக் கருதப்படுகிறது; ஹரியின் மூன்றாவது உறுப்பாக சேஷன் இருக்கிறார். இவர்கள் ஹரியுடன் சமமாக வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல.

ப்ரதிபாத்யா முக்யதயா நம்யா ஏவ ஸமீரிதாஃ । அவாந்தராஶ்ச வாய்வாத்யா ந நம்யாஸ்தேந தே ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧.

முக்கியமாக வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டவர்கள் தான் அவ்வாறு வணங்கப்பட வேண்டும்; காற்று முதலான துணை தெய்வங்கள் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

பீஷ்மத்ரோணாதிநாமாநி பீமாதிஷ்வேவ முக்யதஃ । வாசகாநி யதோ நித்யம் தந்நம்யாஸ்தே முநீஶ்வராஃ ॥ ௩,௧.

பீஷ்மன், திரோணன் போன்ற பெயர்கள், பெரும்பாலும் பீமன் முதலானவர்களுக்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன; ஆகவே, முனிவர்களே, அவர்கள் தான் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள்.

பராணாமேவ நம்யத்வம் ப்ரதிபாத்யத்வமேவ ஹி । ஏதத்ஸர்வம் மயாக்யாதம் கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சத ॥ ௩,௧.

உயர்ந்தவர்களையே வணங்க வேண்டும், மற்றவர்கள் அவர்களின் பிரதிநிதிகளாகவே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்; இதையெல்லாம் நான் விளக்கியுள்ளேன்—இதைத் தவிர இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்கள்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨ ஶ்ரீஶௌநக உவாச । கதம் ஸஸர்ஜ பகவாம்ஸ்தத்தத்தத்த்வாபிமாநிநஃ । ஸ்ரு'ஷ்டிக்ரமம் ந ஜாநாமி தேவாநாம் ஹ்யந்தரம் முநே ॥ ௩,௨.

ஶௌணகர் கேட்டார்: பகவான் எவ்வாறு ஒவ்வொரு தத்துவத்துடன் தொடர்புடையவர்களை உருவாக்கினார்? படைப்பின் வரிசை மற்றும் தேவர்களின் வேறுபாடுகள் எனக்குத் தெரியவில்லை, முனிவரே.

ஶௌநகேநைவ முக்தஸ்து ஸூதோ வசநமப்ரவீத் । ஶூத உவாச । ஸம்யக்வ்யவஸிதா புத்திஸ்தவ ப்ரஹ்மர்ஷிஸத்தம ॥ ௩,௨.

ஶௌணகர் கேட்ட பிறகு, சூதர் பேசத் தொடங்கினார்: சூதர் சொன்னார்: உங்களுடைய அறிவு நன்கு நிலைபெற்றது, பிரம்மர்ஷிகளில் சிறந்தவரே.

ஏவமேவ க்ரு'தஃ ப்ரஶ்ரோ ஹரௌ து கருடேந வை । யதுக்தவாந்ஹரிஸ்தஸ்மைதத்வக்ஷ்யாமி தவாநக । கருட உவாச । ஸ்ரு'ஷ்டிம் வ்ரூஹி மஹாபாக ஸச்சிதாநந்தவிக்ரஹ ॥ ௩,௨.

அதேபோல், கருடன் ஹரியிடம் இந்தக் கேள்வியை கேட்டார்; ஹரி கூறியதை, பாவமில்லாதவரே, இப்போது நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். கருடன் சொன்னார்: சச்சிதானந்த வடிவமுடைய பெருமையுள்ளவரே, படைப்பை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஸ்ரு'ஷ்டௌ ஜ்ஞாதே தவோத்கர்ஷோ ஜ்ஞாதப்ராயோ பவிஷ்யதி । ப்ரஹ்மாதீநாம் தாரதம்யஜ்ஞாநம் மம பவிஷ்யதி ॥ ௩,௨.

படையை அறிந்தால், உங்களுடைய மகத்துவம் பெரும்பாலும் அறியப்படும்; பிரம்மா முதலானவர்களுக்கு இடையிலான நிலைமைகள் பற்றிய அறிவும் எனக்குக் கிடைக்கும்.

மோக்ஷோபாயம்யஃ ஸ வோக்த மிததரத்தஸ்ய ஸாதநம் । கருடேநைவ முக்தஸ்து க்ரு'ஷ்ணோ வசநமப்ரவீத் ॥ ௩,௨.

மோட்சத்தை அடையும் வழியும், அதற்கான முறையும் கூறப்பட வேண்டும்; கருடன் கேட்டபோது, கிருஷ்ணன் இவ்வாறு சொன்னார்.

ஶ்ரு'க்ரு'ஷ்ண உவாச மூலரூபே ஹ்யதோ ஜ்ஞேயோ விஷ்ணுத்வாத்விஷ்ணுரவ்யயஃ ॥ ௩,௨.

ஶ்ரீகிருஷ்ணன் சொன்னார்: ஆதியிலேயே, விஷ்ணுவே அழியாதவன் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

அவதாரமிதம் ப்ரோக்தம் பூர்ணத்வாதேவ ஸுவ்ரத । அநேகோ ஹ்யேகதாம் ப்ராப்ய ஸம்ஶேதே ப்ரலயாய வை ॥ ௩,௨.

முழுமை காரணமாக இந்த உருவம் அவதாரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது, நல்லவரே; பல உருவங்கள் இருந்தாலும், அவை ஒன்றாக இணைந்து, பிரளயத்தில் ஓய்கின்றன.

தத்ராபி ச விஶேஷோஸ்தி ஜ்ஞாதவ்யம் தத்வமேவ ஸஃ ॥ ௩,௨.

அதிலும் ஒரு வேறுபாடு உள்ளது; அந்தத் தத்துவமே அறியப்பட வேண்டியது.

பேதேந தர்ஶநாத்வாபி பேதாபேதேந தர்ஶநாத் । விஷ்ணோர்குணாநாம் ரூபாணாம் ததங்காநாம் ஸுகாதிநாம் । தத்ரைவ தஶநாத்வாபி க்ஷிப்ரமேவ தமோ வ்ரஜேத் ॥ ௩,௨.

விஷ்ணுவின் குணங்கள், உருவங்கள், உறுப்புகள், ஆனந்தங்கள் ஆகியவற்றில் வேறுபாடு அல்லது வேறுபாடும் ஒற்றுமையும் காண்பதால், அந்த உண்மையை மட்டும் பார்த்தால், இருள் விரைவில் நீங்கும்.

புருஷாந்தரமாரப்ய கல்பிதா யே த்விஜோத்தம । ஹரிரூபாஸ்து தே ஜ்ஞேயா ஏகீபூதா ஹி தேந தே ॥ ௩,௨.

வேறு ஒருவரை எடுத்துக்கொண்டு உருவாக்கப்பட்டவர்கள், சிறந்த துவிஜர்களே, அவர்கள் ஹரியின் உருவங்களாகவே அறியப்பட வேண்டும்; அவர்கள் அவனுடன் ஒன்றாக உள்ளனர்.

ப்ரலயே ஸமநுப்ராப்தே ஜீவாஃ ஸ யாந்தி மாமகாஃ । விராட்ரூபே ஹரேஃ ஸம்தி ததா தே ச ஹ்யநேகதா ॥ ௩,௨.

பிரளயம் வந்தபோது, எனது உயிர்கள் செல்கின்றன; ஹரியின் விராட் உருவத்தில் அவர்கள் இருக்கின்றனர், பின்னர் அவர்கள் பலராக பிரிகின்றனர்.

ஏகீபாவம் ப்ராப்நுவந்தி மூலேந ப்ரலயே த்விஜ । பிம்பேந து ஸ்வயம் விஷ்ணுரேகீபாவம் வ்ரஜேத்யதி ॥ ௩,௨.

பிரளயத்தில் அவர்கள் மூலத்துடன் ஒன்றாகச் சேர்கிறார்கள், துவிஜர்களே; ஆனால் விஷ்ணுவே அந்த மூலமாக ஒன்றாக இணைந்தால்—

ப்ரதிபிம்பஃ கதம் ஜீவோ பவேந்நாராயணஸ்ய ச । தததீநஸ்தத்ஸத்ரு'ஶோ ஹரேர்ஜீவோ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௨.

நாராயணனின் பிரதிபிம்பமாக உயிர் எப்படி ஆக முடியும்? அவனிடம் சார்ந்தும், அவனைப் போன்றும், ஹரியின் உயிர் என்பது சந்தேகமில்லை.