கருடபுராணம்

வக்துஃ ஸ்யாத்த்விகுணம் புண்யம் வ்யாக்யாதுஶ்ச ததாதிகம் । அநந்தவேதைஃஸாம்யமாஹுர்மஹாந்தஃ பாராந்மஹத்த்வாத்பாரதஸ்யாபி விப்ராஃ ॥ ௩,௧.

இதனைப் படிப்பவருக்கு இரட்டிப்பு புண்ணியம், விளக்கி உரைப்பவருக்கு மேலும் அதிகம் கிடைக்கும். பெரியவர்கள் இதை எண்ணற்ற வேதங்களுக்கு சமம் என்று கூறுகின்றனர்; பண்டிதர்கள் இதன் மகத்துவம் காரணமாக இதை மகாபாரதத்தைவிட உயர்ந்தது என்கிறார்கள்.

வேதோப்யோஸ்ய த்வர்ததஶ்சாதிகத்வம் வதந்தி பை விஷ்ணுரஹஸ்யவேதிநஃ ॥ ௩,௧.

விஷ்ணுவின் ரகசியத்தை அறிந்தவர்கள், பொருளில் இது இரு வேதங்களையும் மிஞ்சும் என்று கூறுகின்றனர்.

தத்ர ஶ்ரேஷ்டாம் கீதிகாமாஹுரார்யாஸ்ததைவ விஷ்ணோர்நாமஸாஹஸ்ரக ச । தயோஸ்தத்ர ஶ்ரவணாத்பாரதஸ்ய தஶாதிகம் பலமாஹுர்மஹாந்தஃ ॥ ௩,௧.

இவற்றில், அறிஞர்கள் கீதிகையும், விஷ்ணுவின் ஆயிரம் நாமங்களும் சிறந்தவை என்று கூறுகின்றனர். அவற்றை கேட்பதால் பாகவதத்தின் பத்துமடங்கு பலன் கிடைக்கும் என்று பெரியவர்கள் சொல்கிறார்கள்.

தைத்யாஃ ஸர்வ விப்ரகுலேஷு பூத்வா க்ரு'தே யுகே பாரதே ஷட்ஸஹஸ்ர்யாம் । நிஷ்காஸ்ய காம்ஶ்சிந்நவநிர்மிதாநாம் நிவேஶநம் தத்ர குர்வந்தி நித்யம் ॥ ௩,௧.

கிருதயுகத்தில், எல்லா பிராமண குடும்பங்களிலும் அசுரர்கள் தோன்றி, பாரதத்தில் ஆறாயிர ஆண்டுகளில், புதிதாக பிறந்தவர்களில் சிலரை வெளியேற்றிவிட்டு, அவர்கள் எப்போதும் அங்கே தங்குகின்றனர்.

மத்வா ஹரிம் பகவாந்வ்யாஸரூபீ சக்ரே ததா பாகவதம் புராணம் । ததா ஸமாக்யாய ச வைஷ்ணவம் தத்ததஃ பரம் காருடாக்யம் ஸ சக்ரே ॥ ௩,௧.

அந்த நேரத்தில், பகவான் வியாசர் ஹரியை நினைத்து, பாகவத புராணத்தை உருவாக்கினார்; அதுபோல் வைஷ்ணவ புராணத்தையும் கூறி, பின்னர் காருட புராணத்தையும் படைத்தார்.

அதோ ஹி காருடம் முக்யம் புராணம் ஶாஸ்த்ரஸம்மதம் । காருடேந ஸமம் நாஸ்தி விஷ்ணுதர்மப்ரதர்ஶநே ॥ ௩,௧.

ஆகையால், காருட புராணம் புராணங்களில் முதன்மையானது, வேதங்கள் மதிக்கும் நூல்; விஷ்ணுவின் தர்மத்தை விளக்கும் காருட புராணத்துக்கு சமம் எதுவும் இல்லை.

யதா ஸுராணாம் ப்ரவரோ ஜநார்தநோ யதாயுதாநாம் ப்ரவரஃ ஸுதர்ஶநம் । யதாஶ்வமேதஃ ப்ரவரஃ க்ரதூநாம் சிந்நேஷு பக்தேஷு ததைவ ருத்ரஃ ॥ ௩,௧.

எப்படி ஜனார்த்தனன் தேவர்களில் தலைவன், ஆயுதங்களில் சுதர்சனம் சிறந்தது, யாகங்களில் அஸ்வமேதம் முதன்மை, பக்தி குறைந்தவர்களில் ருத்ரன் சிறந்தவர் எனப்படுகிறாரோ, அதுபோலவே இது.

நதீஷு கங்கா ஜலஜேஷு பத்மமச்சிந்நபக்தேஷு ததைவ வாயுஃ । ததா புராணேஷு ச காருடம் ச முக்யம் ததாஹுர்ஹரிதத்த்வதர்ஶநே ॥ ௩,௧.

நதிகளில் கங்கை, நீரில் பிறக்கும் தாவரங்களில் தாமரை, பக்தி குறைந்தவர்களில் வாயு, அதுபோல் புராணங்களில் ஹரியின் உண்மைத் தத்துவத்தை விளக்கும் காருடம் முதன்மை என்று கூறப்படுகிறது.

காருடாக்யபுராணே து ப்ரதிபாத்யோ ஹரிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । அதோ ஹரிர்நமஸ்கார்யோ கம்யோ யோக்யோ ஹரிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

காருடம் எனும் புராணத்தில் ஹரியை போற்றி நினைவது முக்கியம்; ஆகவே ஹரியை வணங்கி, அடைந்து, தியானிக்கத் தகுந்தவராக நினைக்க வேண்டும்.

பாக்யாத்மகத்வாச்ச்ரீதேவ்யா நமநம் நதநு ஸ்ம்ரு'தம் । பரோ நரோத்தமோ வா ஸ ஸாதகேஶோபி ச ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

ஸ்ரீதேவியின் அதிர்ஷ்டம் காரணமாக, அவளுக்கு வணக்கம் செலுத்துவது முக்கியம்; உயர்ந்தவர், சிறந்த மனிதர், அல்லது சாதகர்களில் யாராக இருந்தாலும், அவளை இவ்வாறு நினைவது வழக்கம்.

அதோ நம்யோ வாயுரபி புராணாதௌ த்விஜோத்தமாஃ । பாரதீ வாக்யரூபத்வாந்நம்யா வாயோரநந்தரம் ॥ ௩,௧.

ஆகையால், புராணத்தின் தொடக்கத்தில் வாயுவையும், பிறகு வாக்காகிய பாரதியையும் வணங்க வேண்டும், சிறந்த த்விஜர்களே.

உபஸாதகோ நரஃ ப்ரோக்தோ யதோதஸ்ததநந்தரம் । நம்ய இத்யச்யதே ஸத்பிஸ்தாரதம்யேந ஸர்வதா ॥ ௩,௧.

உதவி செய்பவர் 'உபசாதகன்' எனப்படுகிறார்; அவருக்குப் பிறகு, யாரை வணக்க வேண்டும் என்று ஞானிகள் எப்போதும் வரிசைப்படி கூறுகிறார்கள்.

அதோ வ்யாஸம் நமஸ்குர்யாத்க்ரந்தகர்த்ரு'த்வஹேதுதஃ । ஶௌநக உவாச । வ்யாஸஸ்ய நமநம் ஹ்யந்தே கதம் கார்யம் மஹாத்மநஃ ॥ ௩,௧.

ஆகையால், நூலை உருவாக்கிய காரணத்தால் வியாசரை வணங்க வேண்டும். சௌனகர் கேட்டார்: அந்த மகான் வியாசருக்கு இறுதியில் எப்படி வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்?

அந்தே ச வந்தநே தஸ்ய காரணம் ப்ரூஹி ஸுவ்ரத । ஸூத உவாச । விஷ்ணோரநந்தரம் வ்யாஸநமநம் முக்யமேவ ஹி ॥ ௩,௧.

இறுதியில் அவருக்கு வணங்கும் காரணத்தை கூறு, விரதத்தைப் பேணுபவனே. சூதர் சொன்னார்: விஷ்ணுவுக்குப் பிறகு வியாசருக்கு வணங்குவது மிகவும் முக்கியம்.

ஹரிரேவ யதோ வ்யாஸோ வாச்யசக்ரஸ்வரூபகஃ । வ்யாஸோ நைவ ஸமத்வேந ப்ரோக்தோ பகவதோ ஹரேஃ ॥ ௩,௧.

ஏனெனில், ஹரியே வியாசராகவும், சொற்களின் சக்கர வடிவமாகவும் இருக்கிறார்; வியாசர், பகவான் ஹரிக்கு சமம் என்று கூறப்படவில்லை.

தத்ராபி காரணம் வக்ஷ்யே ஸாதரேண முநீஶ்வராஃ । வ்யாஸஸ்து கஶ்சந ரு'ஷிஃ புராணே தாமஸே ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

இதற்கான காரணத்தை நான் உங்களிடம் பக்தியுடன் விளக்குகிறேன், முனிவர்களே; தாமஸ புராணத்தில் வியாசர் ஒரு முனிவராக நினைவில் உள்ளார்.

இதி ஜ்ஞாநா வலம்பேந தைத்யா தைத்யாநுகைஃ ஸமாஃ । ப்ரவிஶந்தி ஹ்யந்ததம இதி த்வந்தே நமஸ்க்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

இவ்வாறு ஞானத்தை நம்பி, அசுரர்கள் தங்கள் பின்வரும் மக்களுடன் கூட, ஆழ்ந்த இருளில் சென்று விடுகிறார்கள்; அதனால் இறுதியில் அவரை வணங்குகிறார்கள்.

யதிதம் பரமம் கோப்யம் ஹ்ரு'தி தார்யம் ந ஸம்ஶயஃ । பராணாம் நம்யமேவோக்தம் ப்ரதிபாத்யம் யதோத்ர ஹி ॥ ௩,௧.

இது மிக உயர்ந்த ரகசியம், இதயத்தில் உறுதியாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டியது; புராணங்களில், இங்கே போற்றப்பட வேண்டியது யாரோ அவரை வணங்க வேண்டும் என்பதே படிக்கப்படுகிறது.

ஸமாஸவ்யாஸபாவாத்தி பராணாம் தத்ப்ரதீயதே । வாஸ்தவம் தம் ந ஜாநீயுருபஜீவ்யோ யதோ ஹரிஃ ॥ ௩,௧.

சுருக்கமும் விரிவும் ஆகிய தன்மையால், புராணங்களில் அது புரியப்படுகிறது; உண்மையானவரை அவர்கள் அறியவில்லை, ஏனெனில் ஹரியை சேவிக்க வேண்டும்.

ஹரிர்வ்யாஸஸ்த்வேக ஏவ வ்யாஸஸ்து ஹரிவத்ஸ்ம்ரு'தஃ । உபஜீவ்யததீஶத்வே தயோரேவ ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௩,௧.

ஹரியும் வியாசரும் ஒரேவர்; வியாசர் ஹரிக்கு மிகவும் பிடித்தவர் என்று நினைவில் உள்ளார்; இருவரையும் சேவித்து, தலைவராக மதிக்க வேண்டும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஈஶகோடிப்ரவிஷ்டத்வாச்ச்ரியஃ ஸ்வாமித்வமீரிதம் । த்ரயாணாமுபஜீவ்யத்வாத்ஸேவ்யத்வாத்ஸ்வாமிதா ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧.

அனைத்து தலைவர்களிலும் ஸ்ரீதேவியின் ஆட்சி நிலை பெற்றதால், அவளது சுவாமித்துவம் கூறப்படுகிறது; மூவரையும் சேவித்து, போற்றி, தலைவராக நினைவது வழக்கம்.

வாய்வாதீநாம் த்ரயாணாம் ச ஸேவ்யத்வாத்ஸேவ்யதா ஸ்ம்ரு'தா । பூபாரஹரணே விஷ்ணோஃ ப்ரதாநாங்கம் ஹி மாருதிஃ ॥ ௩,௧.

காற்று முதலான மூன்று தெய்வங்களைப் பற்றி, யாரை வணங்க வேண்டும், யாரை வணங்கக்கூடாது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அவற்றில், பூமியின் பாரத்தை அகற்றுவதில் விஷ்ணுவின் முக்கிய உறுப்பாக மாருதி உள்ளார்.

வாக்யரூபா பாரதீ து த்விதீயாங்கம் ஹி ஸா ஸ்ம்ரு'தா । த்ரு'தீயாங்க ஹரேஃ ஶேஷோ ந நம்யாஃ ஸாம்யதோ ஹரேஃ ॥ ௩,௧.

பாரதி எனும் வாக்கு, இரண்டாவது உறுப்பாகக் கருதப்படுகிறது; ஹரியின் மூன்றாவது உறுப்பாக சேஷன் இருக்கிறார். இவர்கள் ஹரியுடன் சமமாக வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல.

ப்ரதிபாத்யா முக்யதயா நம்யா ஏவ ஸமீரிதாஃ । அவாந்தராஶ்ச வாய்வாத்யா ந நம்யாஸ்தேந தே ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௩,௧.

முக்கியமாக வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டவர்கள் தான் அவ்வாறு வணங்கப்பட வேண்டும்; காற்று முதலான துணை தெய்வங்கள் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

பீஷ்மத்ரோணாதிநாமாநி பீமாதிஷ்வேவ முக்யதஃ । வாசகாநி யதோ நித்யம் தந்நம்யாஸ்தே முநீஶ்வராஃ ॥ ௩,௧.

பீஷ்மன், திரோணன் போன்ற பெயர்கள், பெரும்பாலும் பீமன் முதலானவர்களுக்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன; ஆகவே, முனிவர்களே, அவர்கள் தான் வணங்கப்பட வேண்டியவர்கள்.

பராணாமேவ நம்யத்வம் ப்ரதிபாத்யத்வமேவ ஹி । ஏதத்ஸர்வம் மயாக்யாதம் கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சத ॥ ௩,௧.

உயர்ந்தவர்களையே வணங்க வேண்டும், மற்றவர்கள் அவர்களின் பிரதிநிதிகளாகவே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும்; இதையெல்லாம் நான் விளக்கியுள்ளேன்—இதைத் தவிர இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறீர்கள்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨ ஶ்ரீஶௌநக உவாச । கதம் ஸஸர்ஜ பகவாம்ஸ்தத்தத்தத்த்வாபிமாநிநஃ । ஸ்ரு'ஷ்டிக்ரமம் ந ஜாநாமி தேவாநாம் ஹ்யந்தரம் முநே ॥ ௩,௨.

ஶௌணகர் கேட்டார்: பகவான் எவ்வாறு ஒவ்வொரு தத்துவத்துடன் தொடர்புடையவர்களை உருவாக்கினார்? படைப்பின் வரிசை மற்றும் தேவர்களின் வேறுபாடுகள் எனக்குத் தெரியவில்லை, முனிவரே.

ஶௌநகேநைவ முக்தஸ்து ஸூதோ வசநமப்ரவீத் । ஶூத உவாச । ஸம்யக்வ்யவஸிதா புத்திஸ்தவ ப்ரஹ்மர்ஷிஸத்தம ॥ ௩,௨.

ஶௌணகர் கேட்ட பிறகு, சூதர் பேசத் தொடங்கினார்: சூதர் சொன்னார்: உங்களுடைய அறிவு நன்கு நிலைபெற்றது, பிரம்மர்ஷிகளில் சிறந்தவரே.

ஏவமேவ க்ரு'தஃ ப்ரஶ்ரோ ஹரௌ து கருடேந வை । யதுக்தவாந்ஹரிஸ்தஸ்மைதத்வக்ஷ்யாமி தவாநக । கருட உவாச । ஸ்ரு'ஷ்டிம் வ்ரூஹி மஹாபாக ஸச்சிதாநந்தவிக்ரஹ ॥ ௩,௨.

அதேபோல், கருடன் ஹரியிடம் இந்தக் கேள்வியை கேட்டார்; ஹரி கூறியதை, பாவமில்லாதவரே, இப்போது நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். கருடன் சொன்னார்: சச்சிதானந்த வடிவமுடைய பெருமையுள்ளவரே, படைப்பை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.