கருடபுராணம்

ஶ்ராவ்யாணி நைதாநி மநுஷ்யலோகே தத்த்வேச்சுபிஸ்தாமஸாநீத்யதோ ஹி । தேஷு ஸ்திதாஃ ஸாத்த்விகாம்ஶா முநீந்த்ராஸ்தேஷாம் ஶ்ருதிர்காருடைகாங்க்ரிதுல்யா ॥ ௩,௧.

தாமச புராணங்களை உண்மை விரும்பும் மனிதர்கள் கேட்க வேண்டாம்; ஆனாலும், பெரிய முனிவர்களே, அவற்றில் சாத்த்விக பகுதிகள் இருக்கின்றன; அவற்றில் காருட புராணத்தின் ஒரு பாதி அளவு பலன் கிடைக்கும்.

அல்பாந்யுபபுராணாநி வதந்த்யஷ்டாதஶாநி ச । விஷ்ணுதர்மோதரம் சைவ தந்த்ரம் பாகவதம் ததா ॥ ௩,௧.

பண்டிதர்கள் சிறிய புராணங்கள் பதினெட்டாக உள்ளன என்று கூறுகின்றனர்; விஷ்ணு தர்மோத்தரம், தந்திரம் மற்றும் பாகவதம் ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும்.

தத்த்வஸாரம் நாரஸிம்ஹம் வாயுப்ரோக்தம் ததைவ ச । ததா ஹம்ஸபுராணம் ச ஷடேதாநி முநீஶ்வராஃ ॥ ௩,௧.

தத்த்வசாரம், நரசிம்ஹம், வாயுவால் கூறப்பட்ட புராணம், மற்றும் அப்படியே ஹம்ச புராணம் ஆகிய ஆறு புராணங்களையும் பெரிய முனிவர்கள் சொல்கிறார்கள்.

ஸாத்த்விகாந்யேவ ஜாநீத்வம் ப்ராயஶோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ । ஏதேஷாம் ஶ்ரவணாதேவ காருடார்தபலம் ஶ்ருதம் ॥ ௩,௧.

இவை பெரும்பாலும் சாத்த்விகம் என்று அறிந்து கொள்ளுங்கள்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. இவற்றை கேட்பதினால் காருட புராணத்தின் பாதி பலன் கிடைக்கும்.

பவிஷ்யோத்தரநாமாநம் ப்ரு'ஹந்நாரதமேவ ச । யமநாரதஸம்வாதம் லகுநாரதமேவ ச ॥ ௩,௧.

பவிஷ்யோத்தர புராணம், பிரஹன்னாரதம், யமனாரத உரையாடல், மற்றும் லகுநாரதம் ஆகியவை பெயரிடப்பட்டுள்ளன.

விநாயகபுராணம் ச ப்ரு'ஹத்ப்ரஹ்மாண்டமேவ ச । ஏதாநி ராஜஸாந்யாஹுஃ ஶ்ரவணாத்புக்தருத்தமா ॥ ௩,௧.

விநாயக புராணம் மற்றும் பிரஹத்பிரம்மாண்டம் ஆகியவை ராஜச புராணங்கள் என்று கூறப்படுகின்றன; இவற்றை கேட்பவர்களுக்கு சிறந்த அனுபவம் கிடைக்கும்.

காருடாத்பாததுல்யம் ச பலம் சாஹுர்மநீஷிணஃ । புராணம் பாகவதம் ஶைவம் நந்திப்ரோக்தம் ததைவ ச ॥ ௩,௧.

இவற்றை கேட்பதால் காருட புராணத்தின் காலடி அளவு பலன் கிடைக்கும் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர். பாகவத புராணம், சைவ புராணம் மற்றும் நந்தி கூறிய புராணமும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

பாஶுபத்யம் ரைணுகம் ச பைரவம் ச ததைவ ச । ஏதாநி தாமஸாந்யாஹுர்ஹரிதத்த்வார்தவேதிநஃ ॥ ௩,௧.

பாஷுபத்யம், ரேணுகம், மற்றும் பைரவ புராணங்கள் ஆகியவை ஹரியின் உண்மையை அறிந்தவர்கள் தாமச புராணங்கள் என்று கூறுகின்றனர்.

ஏதேஷாம் ஶ்ரவணாத்விப்ராகாருடாங்க்யர்த்மேவ ச । ஸர்வேஷ்வபி புராணேஷு ஶ்ரேஷ்டம் பாகவதம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௩,௧.

இவற்றை கேட்பதால், பிராமணர்களே, காருட புராணத்தின் பாதி பலன் கிடைக்கும்; ஆனால் எல்லா புராணங்களிலும் பாகவதம் சிறந்தது என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.

வேதைஸ்துல்ய ஸம பாடே ஶ்ரவணே ச ததர்தகம் । அர்ததஃ ஶ்ரவணே சாஸ்ய புண்யம் தஶகுணம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௩,௧.

இதனைப் பாடுவது அல்லது கேட்பது வேதங்களுக்கு சமம்; கேட்பதற்கு பாதி பலன் கிடைக்கும். பொருளில், இதை கேட்பதற்கு பத்துமடங்கு புண்ணியம் கிடைக்கும் என்று கூறப்படுகிறது.

வக்துஃ ஸ்யாத்த்விகுணம் புண்யம் வ்யாக்யாதுஶ்ச ததாதிகம் । அநந்தவேதைஃஸாம்யமாஹுர்மஹாந்தஃ பாராந்மஹத்த்வாத்பாரதஸ்யாபி விப்ராஃ ॥ ௩,௧.

இதனைப் படிப்பவருக்கு இரட்டிப்பு புண்ணியம், விளக்கி உரைப்பவருக்கு மேலும் அதிகம் கிடைக்கும். பெரியவர்கள் இதை எண்ணற்ற வேதங்களுக்கு சமம் என்று கூறுகின்றனர்; பண்டிதர்கள் இதன் மகத்துவம் காரணமாக இதை மகாபாரதத்தைவிட உயர்ந்தது என்கிறார்கள்.

வேதோப்யோஸ்ய த்வர்ததஶ்சாதிகத்வம் வதந்தி பை விஷ்ணுரஹஸ்யவேதிநஃ ॥ ௩,௧.

விஷ்ணுவின் ரகசியத்தை அறிந்தவர்கள், பொருளில் இது இரு வேதங்களையும் மிஞ்சும் என்று கூறுகின்றனர்.

தத்ர ஶ்ரேஷ்டாம் கீதிகாமாஹுரார்யாஸ்ததைவ விஷ்ணோர்நாமஸாஹஸ்ரக ச । தயோஸ்தத்ர ஶ்ரவணாத்பாரதஸ்ய தஶாதிகம் பலமாஹுர்மஹாந்தஃ ॥ ௩,௧.

இவற்றில், அறிஞர்கள் கீதிகையும், விஷ்ணுவின் ஆயிரம் நாமங்களும் சிறந்தவை என்று கூறுகின்றனர். அவற்றை கேட்பதால் பாகவதத்தின் பத்துமடங்கு பலன் கிடைக்கும் என்று பெரியவர்கள் சொல்கிறார்கள்.

தைத்யாஃ ஸர்வ விப்ரகுலேஷு பூத்வா க்ரு'தே யுகே பாரதே ஷட்ஸஹஸ்ர்யாம் । நிஷ்காஸ்ய காம்ஶ்சிந்நவநிர்மிதாநாம் நிவேஶநம் தத்ர குர்வந்தி நித்யம் ॥ ௩,௧.

கிருதயுகத்தில், எல்லா பிராமண குடும்பங்களிலும் அசுரர்கள் தோன்றி, பாரதத்தில் ஆறாயிர ஆண்டுகளில், புதிதாக பிறந்தவர்களில் சிலரை வெளியேற்றிவிட்டு, அவர்கள் எப்போதும் அங்கே தங்குகின்றனர்.

மத்வா ஹரிம் பகவாந்வ்யாஸரூபீ சக்ரே ததா பாகவதம் புராணம் । ததா ஸமாக்யாய ச வைஷ்ணவம் தத்ததஃ பரம் காருடாக்யம் ஸ சக்ரே ॥ ௩,௧.

அந்த நேரத்தில், பகவான் வியாசர் ஹரியை நினைத்து, பாகவத புராணத்தை உருவாக்கினார்; அதுபோல் வைஷ்ணவ புராணத்தையும் கூறி, பின்னர் காருட புராணத்தையும் படைத்தார்.

அதோ ஹி காருடம் முக்யம் புராணம் ஶாஸ்த்ரஸம்மதம் । காருடேந ஸமம் நாஸ்தி விஷ்ணுதர்மப்ரதர்ஶநே ॥ ௩,௧.

ஆகையால், காருட புராணம் புராணங்களில் முதன்மையானது, வேதங்கள் மதிக்கும் நூல்; விஷ்ணுவின் தர்மத்தை விளக்கும் காருட புராணத்துக்கு சமம் எதுவும் இல்லை.

யதா ஸுராணாம் ப்ரவரோ ஜநார்தநோ யதாயுதாநாம் ப்ரவரஃ ஸுதர்ஶநம் । யதாஶ்வமேதஃ ப்ரவரஃ க்ரதூநாம் சிந்நேஷு பக்தேஷு ததைவ ருத்ரஃ ॥ ௩,௧.

எப்படி ஜனார்த்தனன் தேவர்களில் தலைவன், ஆயுதங்களில் சுதர்சனம் சிறந்தது, யாகங்களில் அஸ்வமேதம் முதன்மை, பக்தி குறைந்தவர்களில் ருத்ரன் சிறந்தவர் எனப்படுகிறாரோ, அதுபோலவே இது.

நதீஷு கங்கா ஜலஜேஷு பத்மமச்சிந்நபக்தேஷு ததைவ வாயுஃ । ததா புராணேஷு ச காருடம் ச முக்யம் ததாஹுர்ஹரிதத்த்வதர்ஶநே ॥ ௩,௧.

நதிகளில் கங்கை, நீரில் பிறக்கும் தாவரங்களில் தாமரை, பக்தி குறைந்தவர்களில் வாயு, அதுபோல் புராணங்களில் ஹரியின் உண்மைத் தத்துவத்தை விளக்கும் காருடம் முதன்மை என்று கூறப்படுகிறது.

காருடாக்யபுராணே து ப்ரதிபாத்யோ ஹரிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । அதோ ஹரிர்நமஸ்கார்யோ கம்யோ யோக்யோ ஹரிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

காருடம் எனும் புராணத்தில் ஹரியை போற்றி நினைவது முக்கியம்; ஆகவே ஹரியை வணங்கி, அடைந்து, தியானிக்கத் தகுந்தவராக நினைக்க வேண்டும்.

பாக்யாத்மகத்வாச்ச்ரீதேவ்யா நமநம் நதநு ஸ்ம்ரு'தம் । பரோ நரோத்தமோ வா ஸ ஸாதகேஶோபி ச ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

ஸ்ரீதேவியின் அதிர்ஷ்டம் காரணமாக, அவளுக்கு வணக்கம் செலுத்துவது முக்கியம்; உயர்ந்தவர், சிறந்த மனிதர், அல்லது சாதகர்களில் யாராக இருந்தாலும், அவளை இவ்வாறு நினைவது வழக்கம்.

அதோ நம்யோ வாயுரபி புராணாதௌ த்விஜோத்தமாஃ । பாரதீ வாக்யரூபத்வாந்நம்யா வாயோரநந்தரம் ॥ ௩,௧.

ஆகையால், புராணத்தின் தொடக்கத்தில் வாயுவையும், பிறகு வாக்காகிய பாரதியையும் வணங்க வேண்டும், சிறந்த த்விஜர்களே.

உபஸாதகோ நரஃ ப்ரோக்தோ யதோதஸ்ததநந்தரம் । நம்ய இத்யச்யதே ஸத்பிஸ்தாரதம்யேந ஸர்வதா ॥ ௩,௧.

உதவி செய்பவர் 'உபசாதகன்' எனப்படுகிறார்; அவருக்குப் பிறகு, யாரை வணக்க வேண்டும் என்று ஞானிகள் எப்போதும் வரிசைப்படி கூறுகிறார்கள்.

அதோ வ்யாஸம் நமஸ்குர்யாத்க்ரந்தகர்த்ரு'த்வஹேதுதஃ । ஶௌநக உவாச । வ்யாஸஸ்ய நமநம் ஹ்யந்தே கதம் கார்யம் மஹாத்மநஃ ॥ ௩,௧.

ஆகையால், நூலை உருவாக்கிய காரணத்தால் வியாசரை வணங்க வேண்டும். சௌனகர் கேட்டார்: அந்த மகான் வியாசருக்கு இறுதியில் எப்படி வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்?

அந்தே ச வந்தநே தஸ்ய காரணம் ப்ரூஹி ஸுவ்ரத । ஸூத உவாச । விஷ்ணோரநந்தரம் வ்யாஸநமநம் முக்யமேவ ஹி ॥ ௩,௧.

இறுதியில் அவருக்கு வணங்கும் காரணத்தை கூறு, விரதத்தைப் பேணுபவனே. சூதர் சொன்னார்: விஷ்ணுவுக்குப் பிறகு வியாசருக்கு வணங்குவது மிகவும் முக்கியம்.

ஹரிரேவ யதோ வ்யாஸோ வாச்யசக்ரஸ்வரூபகஃ । வ்யாஸோ நைவ ஸமத்வேந ப்ரோக்தோ பகவதோ ஹரேஃ ॥ ௩,௧.

ஏனெனில், ஹரியே வியாசராகவும், சொற்களின் சக்கர வடிவமாகவும் இருக்கிறார்; வியாசர், பகவான் ஹரிக்கு சமம் என்று கூறப்படவில்லை.

தத்ராபி காரணம் வக்ஷ்யே ஸாதரேண முநீஶ்வராஃ । வ்யாஸஸ்து கஶ்சந ரு'ஷிஃ புராணே தாமஸே ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

இதற்கான காரணத்தை நான் உங்களிடம் பக்தியுடன் விளக்குகிறேன், முனிவர்களே; தாமஸ புராணத்தில் வியாசர் ஒரு முனிவராக நினைவில் உள்ளார்.

இதி ஜ்ஞாநா வலம்பேந தைத்யா தைத்யாநுகைஃ ஸமாஃ । ப்ரவிஶந்தி ஹ்யந்ததம இதி த்வந்தே நமஸ்க்ரு'தஃ ॥ ௩,௧.

இவ்வாறு ஞானத்தை நம்பி, அசுரர்கள் தங்கள் பின்வரும் மக்களுடன் கூட, ஆழ்ந்த இருளில் சென்று விடுகிறார்கள்; அதனால் இறுதியில் அவரை வணங்குகிறார்கள்.

யதிதம் பரமம் கோப்யம் ஹ்ரு'தி தார்யம் ந ஸம்ஶயஃ । பராணாம் நம்யமேவோக்தம் ப்ரதிபாத்யம் யதோத்ர ஹி ॥ ௩,௧.

இது மிக உயர்ந்த ரகசியம், இதயத்தில் உறுதியாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டியது; புராணங்களில், இங்கே போற்றப்பட வேண்டியது யாரோ அவரை வணங்க வேண்டும் என்பதே படிக்கப்படுகிறது.

ஸமாஸவ்யாஸபாவாத்தி பராணாம் தத்ப்ரதீயதே । வாஸ்தவம் தம் ந ஜாநீயுருபஜீவ்யோ யதோ ஹரிஃ ॥ ௩,௧.

சுருக்கமும் விரிவும் ஆகிய தன்மையால், புராணங்களில் அது புரியப்படுகிறது; உண்மையானவரை அவர்கள் அறியவில்லை, ஏனெனில் ஹரியை சேவிக்க வேண்டும்.