கருடபுராணம்

யஜ்ஞைர்யஜ்ஞபதிம் கேசிஜ்ஜ்ஞாநைர்ஜ்ஞாநாத்மகம் பரம் । கேசித்பரமயா பக்த்யா நாராயணமபூஜயந் ॥ ௩,௧.

சிலர் யாகங்களால் யாகபதியை வழிபட்டார்கள்; சிலர் ஞானத்தால் ஞானசொரூபனை வழிபட்டார்கள்; மற்றவர்கள் உயர்ந்த பக்தியால் நாராயணனை வணங்கினார்கள்.

ஏகதா து மஹாத்மாநஃ ஸமாஜம் சக்ருருத்தமாஃ । தர்மார்தகாமமோக்ஷாணாமுபாயம் ஜ்ஞாதுமிச்சவஃ ॥ ௩,௧.

ஒரு நாள், அந்த மகான்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி, தர்மம், பொருள், காமம், மோட்சம் ஆகியவற்றை அடைய வழிகள் என்ன என்பதை அறிய விரும்பினார்கள்.

ஷத்விம்ஶதிஸஹஸ்ராணி முநீநாமூர்த்வரேதஸாம் । தேஷாம் ஶிஷ்யப்ரஶிஷ்யாணாம் ஸம்க்யா வக்தும் ந ஶங்க்யதே ॥ ௩,௧.

இருபத்தாறு ஆயிரம் தவப்பெருமை கொண்ட முனிவர்கள் அங்கு இருந்தார்கள்; அவர்களது சீடர்கள், சீடர்களின் சீடர்கள் எத்தனை பேர் என்று கணிக்க முடியாது.

முநயோ பாவிதாத்மாநோ மிலிதாஸ்தே மஹோஜஸஃ । லோகாநுக்ரஹகர்தாரோ வீதராகா விமத்ஸராஃ ॥ ௩,௧.

அந்த முனிவர்கள் மனம் தூயவர்களாக, பெரிய சக்தி உடையவர்களாக, உலகிற்கு நன்மை செய்யும் மனம் கொண்டவர்களாக, ஆசை, பொறாமை இல்லாமல் ஒன்று கூடியிருந்தார்கள்.

கதம் ஹரௌ மநுஷ்யாணாம் பக்திரவ்யபிசாரிணீ । கேந ஸித்யேத்து ஸகலம் கர்ம த்ரிவிதமாத்மநஃ ॥ ௩,௧.

மனிதர்களுக்கு ஹரியை நோக்கிய நிலையான பக்தி எவ்வாறு ஏற்படும்? ஆத்மாவின் மூன்று விதமான செயல்கள் அனைத்தும் எவ்வாறு சிறப்படையும்?

இத்யேவம் ப்ரஷ்டுமாத்மாநமுத்யதாந்ப்ரேக்ஷ்ய ஶௌநகஃ । ஸாம்ஜ லிர்வாக்யமாஹ ஸ்ம விநயாவநதஃ ஸுதீஃ ॥ ௩,௧.

அவர்கள் இப்படிச் கேட்கத் தயாராக இருப்பதைப் பார்த்து, சௌனகன், அறிவும் பணிவும் உடையவர், இனிமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

ஶௌநக உவாச । ஆஸ்தே ஸித்தாஶ்ரமே புண்யே ஸூதஃ பௌராணிகோத்தமஃ । ஸ ஏததகிலம் வேத்தி வ்யாஸஶிஷ்யோ யதீஶ்வரஃ ॥ ௩,௧.

சௌனகன் சொன்னார்: சித்தர்கள் வாழும் புண்ணியமான ஆசிரமத்தில், புராணங்களைச் சிறப்பாகக் கூறும் சூதர் இருக்கிறார்; அவர் வியாசரின் சீடராகும், தவத்திற்குத் தலைவரும், அனைத்தையும் அறிந்தவரும் ஆவார்.

தஸ்மாத்தமேவ ப்ரு'ச்சாம இத்யேவம் ஶௌநகோ முநிஃ । அத தே ரு'ஷயோ ஜக்முஃ புண்யம் ஸித்தாஶ்ரமம் ததஃ ॥ ௩,௧.

அதனால் நாம் அவரை நேரில் சென்று கேட்போம் என்று சௌனக முனிவர் கூறினார். பின்னர் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் அந்த புண்ணியமான சித்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்கள்.

பப்ரச்சுஸ்தே ஸுகாஸீநம் நைமிஷாரண்யவாஸிநஃ । ரு'ஷய ஊசுஃ । வயம் த்வதிதயஃ ப்ராப்தாஸ்த்வாதிதேயோஸி ஸுவ்ரத ॥ ௩,௧.

அவர்கள் நைமிஷாரண்யத்தில் வசிக்கும் சூதரை, சுகமாக அமர்ந்திருந்தவரைச் சந்தித்து கேட்டார்கள். முனிவர்கள் சொன்னார்கள்: நாங்கள் உன்னிடம் விருந்தினராக வந்துள்ளோம்; நீயே இங்கு எங்களை ஏற்கும் நல்லவராய் இருக்கிறாய்.

ஸ்நாநதாநோபசாரேண பூஜயித்வா யதாவிதி । கேந விஷ்ணுஃ ப்ரஸந்நஃ ஸ்யாத்ஸ கதம் பூஜ்யதே நரைஃ ॥ ௩,௧.

குளித்து, தானம் செய்து, முறையோடு அர்ப்பணிப்புகளால் வழிபட்டு, எந்த வழியில் மாயோன் திருப்தி அடைவார்? மனிதர்கள் எவ்வாறு அவரை வழிபட வேண்டும் என்று கூறுங்கள்.

முக்திஸாதநபூதம் ச ப்ரூஹி தத்த்வவிநிர்ணயம் । ஸூத உவாச । ஶ்ரு'ணுத்வம்ரு'ஷயஃ ஸர்வே ஹரிம் தத்த்வவிநிர்ணயம் ॥ ௩,௧.

மோட்சம் பெறும் வழி என்ன என்பதை தெளிவாகக் கூறுங்கள். சூதர் சொன்னார்: முனிவர்களே, மாயோனைப் பற்றிய உண்மையை நீங்கள் கேளுங்கள்.

நத்வா விஷ்ணும் ஶ்ரியம் வாயும் பாரதீம் ஶேஷஸம்ஜ்ஞகம் । த்வைபாயநம் குரும் க்ரு'ஷ்ணம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யதாமதி ॥ ௩,௧.

மாயோன், லட்சுமி, வாயு, பாரதி, சேஷன், வியாசர், ஆசான், கிருஷ்ணர் ஆகியோருக்கு வணங்கி, எனக்குத் தெரிந்தபடி சொல்கிறேன்.

நாஸ்தி நாராயணஸமம் ந பூதம் ந பவிஷ்யதி । ஏதேந ஸத்யவாக்யேந ஸர்வார்தாந்ஸாதயாம்யஹம் ॥ ௩,௧.

நாராயணனுக்கு சமமானவர் யாரும் இல்லை; முன்பும் இல்லை, பிறகும் இருக்கமாட்டார்கள். இந்த உண்மை சொற்களால் எல்லா நோக்கங்களும் நிறைவேறும்.

ஶௌநக உவாச । கிமர்தம் நமநம் விஷ்ணோர்க்ரந்தாதௌ முநிஸத்தம । கர்தவ்யம் ப்ரூஹி மே ப்ரஹ்மந்க்ரு'பயா மம ஸுவ்ரத ॥ ௩,௧.

சௌனகர் கேட்டார்: முனிவர்களில் சிறந்தவரே, ஒரு நூலின் தொடக்கத்தில் மாயோனுக்கு ஏன் வணங்க வேண்டும்? தயவுடன் காரணத்தை எனக்கு விளக்குங்கள்.

ததஃ ஶ்ரியம் ததோ வாயும் பாரதீம் ச ததஃ பரம் । அந்தே வ்யாஸம் கிமர்தம் ச த்வம் நமஸ்க்ரு'தவாநஸி । ஸூதஸூத மஹாபாக ப்ரூஹி காரணமத்ர ச ॥ ௩,௧.

அதன்பின் லட்சுமி, வாயு, பாரதி, இறுதியில் வியாசர்—இவர்களுக்கு ஏன் வணக்கம் செலுத்தினீர்? சூதர், அதற்கான காரணத்தைத் தெளிவாகக் கூறுங்கள்.

ஸூத உவாச । ஆதௌ வந்த்யஃ ஸர்வவேதைகவேத்யோ வேதே ஶாஸ்த்ரே ஸேதிஹாஸே புராணே । ஸத்தாம் ப்ராயோ விஷ்ணுரேவைக ஏவ ப்ரகாஶதேऽதோ நம்ய ஏகோ ஹரிர்ஹி ॥ ௩,௧.

சூதர் சொன்னார்: எல்லா வேதங்களாலும் அறியப்படுபவர், வேதம், சாஸ்திரம், இதிகாசம், புராணங்களில் விளங்குபவர் ஒரே மாயோன் தான். ஆதலால், அவரே வழிபடத் தகுந்தவர்.

ஸர்வத்ர முக்யஸ்த்வதிகோந்யதோபி ஸ ஏவ நம்யோ ந ச ஶங்கராத்யாஃ । நமந்தி யேऽவிநயாச்சங்கரம் து விநாயகம் சண்டிகாம் ரேணுகாம் ச ॥ ௩,௧.

எங்கும் முதன்மை உடையவர், பிறரைவிட உயர்ந்தவர் அவரே; அவரைத் தவிர வேறு யாரும் வணங்கத் தேவையில்லை. சங்கரன், விநாயகர், சண்டிகை, ரேணுகை ஆகியோருக்கு வணங்குபவர்கள் அறியாமையால் செய்கிறார்கள்.

ததா ஸூர்யம் பைரவம் மாதாரஶ்வ ததா வாணீம் கிரிஜாம் வை ஶ்ரியம் ச । ஸர்வேபி தே வைஷ்ணவா நைவ லோகே ந தத்பக்தா வேதி சார்யா வதந்தி ॥ ௩,௧.

அதேபோல் சூரியன், பைரவன், மாதரசுவன், வாணி, கிரிஜா, லட்சுமி—இவர்கள் எல்லாரும் மாயோனுக்கே சார்ந்தவர்கள்; தனிப்பட்ட தெய்வங்கள் அல்ல, அவர்களுடைய பக்தர்களும் தனிப்பட்டவர்கள் அல்ல என்று ஆசான்கள் சொல்கிறார்கள்.

ந பார்திக்யாந்நமநம் கார்யமேவ ப்ரீணந்தி நைதா தேவதாஃ பூஜநேந । பூஜாம் க்ரு'ஹீத்வா தேவதாஶ்சைவ ஸர்வாஃ கிஞ்சித்தத்வா பலதாநேந தாம்ஶ்ச ॥ ௩,௧.

பார்த்தனுடன் தொடர்பில்லாதவர்களுக்கு வணங்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை; அவர்கள் வழிபாட்டால் இந்த தெய்வங்கள் திருப்தி அடைவதில்லை. வழிபாட்டை ஏற்றாலும், எல்லா தெய்வங்களும் சிறிதளவு பலன் மட்டுமே தருவார்கள்.

ஸம்தர்ப்ய துஷ்டைஃ ஸ்வமநோநு ஸாராத்தைஃ காரிதாம் காம்யபூஜாம் ததைவ । நிவேதயித்வா பரதேவதாயாம் விஷ்ணௌ ஹரௌ ஶ்ரீபுருஷாதிவந்த்யே ॥ ௩,௧.

தனது விருப்பப்படி அர்ப்பணிப்புகள் செய்து, விரும்பிய வழிபாட்டை முடித்த பின்பு, அந்த வழிபாட்டை மாயோன், ஹரி, லட்சுமியின் நாதன் ஆகிய உயர்ந்தவர்களுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

இஹாபரத்ராபி ஸுகேதராணி தாஸ்யந்தி பஶ்சாததரம் வை தமஶ்ச । அதோ ஹ்யேதே நைவ பூஜ்யா ந நம்யா மோக்ஷேச்சுபிர்ப்ராஹ்மணாத்யைர்த்விஜேந்த்ர ॥ ௩,௧.

இந்த உலகிலும் மறுவுலகிலும் கலந்த சந்தோஷம் மட்டும் கிடைக்கும்; பின்னர் கீழ்மையான இருள் வரும். ஆதலால், முக்தி விரும்பும் பிராமணர் முதலியோர் இவர்களை வழிபடக்கூடாது.

ததைவ ஸர்வாஶ்ரமிபிஶ்ச நித்யம் மஹாவிபத்தாவபி விப்ரவர்யாஃ । ஶ்ரீகாம்ய யா யே து பஜந்தி நித்யம் ஶ்ரீப்ரஹ்மருத்ரேத்ரயமாதிதேவாந் ॥ ௩,௧.

அதேபோல், எல்லா ஆசிரமத்தவரும், பெரிய துன்பத்திலும் கூட, லட்சுமி விரும்பி, பிரம்மா, ருத்ரன், இந்திரன், யமன் போன்ற தெய்வங்களை வழிபடுவார்கள்.

இஹேவ புஞ்ஜந்தி மஹச்ச துஃ கம் மஹாபதஃ குஷ்டபகந்தராதீந் । நமந்தி யேऽவைஷ்ணவாந்ப்ரஹ்மருத்ரவாயு ப்ரதீகாந்நைவ தே விஷ்ணுபக்தாஃ ॥ ௩,௧.

அவர்கள் இங்கே பெரும் துன்பமும், நோயும், குஷ்டம், பைல் போன்ற வியாதிகளும் அனுபவிப்பார்கள். வைஷ்ணவரல்லாத பிரம்மா, ருத்ரன், வாயு ஆகிய வடிவங்களுக்கு வணங்குபவர்கள், மாயோனின் பக்தர்கள் அல்ல.

அபிப்ராயம் த்வத்ர வக்ஷ்யே முநீந்த்ராஃ பரம் கோப்யம் ஹ்ரு'தி தார்யம் ஹி தத்தி । வாயோஃ ப்ரதீகம் பூஜ்யமேவேஹ விப்ரா ந ப்ரஹ்மருத்ராதிப்ரதீகமேவ ॥ ௩,௧.

இங்கே என் கருத்தை சொல்கிறேன், முனிவர்களே; இது மிக ரகசியம், இதயத்தில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டியது. பிராமணர்கள் வழிபட வேண்டியது வாயுவின் உருவம் மட்டுமே; பிரம்மா, ருத்ரன் முதலியவர்களின் உருவம் அல்ல.

பூஜாகாலே தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோர்வாயோஃ ப்ரதீகம் யோக்யபாகே நிதாய । அந்தர்கதம் தஸ்ய வாயோர்ஹரிம் ச லக்ஷ்மீபதிம் பூஜயித்வா ஹி ஸம்யக் ॥ ௩,௧.

வழிபாட்டு நேரத்தில், தேவதேவனான மாயோனின் பிரதிநிதியான வாயுவின் உருவத்தை சரியான இடத்தில் வைத்து, அந்த வாயுவில் உள்ள லட்சுமி நாதனை முறையாக வழிபட வேண்டும்.

பஶ்சாத்வாயோஃ ஸுப்ரதீகம் ச ஸம்யங்நிர்மால்யஶேஷேண ஹரேஃ ஸமர்சயேத் । ப்ரு'தக்ச ஸ்ரக்தூபவிலேபநாதிபூஜாம் ப்ரகுர்வந்தி ச யே விமூடஃ ॥ ௩,௧.

பின்னர், ஹரிக்கு அர்ப்பணித்த பூச்செடி, வாசனைப் பொருள் போன்றவற்றை எடுத்துக் கொண்டு வாயுவின் சிறந்த உருவத்தை முறையாக வழிபட வேண்டும். மாலைகள், தூபம், பசை போன்றவற்றால் தனியாக வழிபடும் அறியாதவர்கள் தவறுகின்றனர்.

தேஷாம் துஃ கமிஹ லோகே பரத்ர பவிஷ்யதே நாத்ர விசார்யமஸ்தி । ப்ராயஶ்சித்தம் ஸ்வஸ்தி விப்ராஃ கதஞ்சித்தத்குர்வந்து ஸ்மரணம் நாம விஷ்ணோஃ ॥ ௩,௧.

அவர்களுக்கு இந்த உலகிலும் மறுவுலகிலும் துன்பம் வரும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. பிராயச்சித்தமாக, பிராமணர்களே, அவர்கள் ஏதாவது முறையில் மாயோனின் நாமத்தை நினைவு கூர வேண்டும்.

பாஷண்டருத்ராதிகஸம் ப்ரதிஷ்டிதாந்ஹரேர்வாயோஃ ஶங்கரஸ்ய ப்ரதீகாந் । நமந்தி யே பலபுத்த்யா விபூடாஸ்தேஷாம் பலம் ஶாஶ்வதம் துஃ கமேவ ॥ ௩,௧.

யார் பகைவர்களுக்காக, ருத்ரன் மற்றும் பிறருக்காக, அல்லது ஹரி, வாயு, சங்கரன் ஆகியோரின் உருவங்களுக்கு பலன் கிடைக்க வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் வணங்குகிறார்களோ, அவர்கள் உண்மையில் மயங்கியவர்களே; அவர்களுக்கு கிடைக்கும் பலன் என்றும் தீராத துன்பமே.

வாயோஃ ப்ரதீகம் யதி விப்ரவர்யைஃ ப்ரதிஷ்டிதம் சேந்நமநம் ஹி கார்யம் । நைவேத்யஶேஷேண ஹரேஶ்ச விஷ்ணோஃ பூஜா க்ரு'தா சேந்ந ஹி தோஷலேஶஃ ॥ ௩,௧.

சிறந்த பிராமணர்கள் வாயுவின் உருவத்தை நிறுவினால், அதை உண்மையில் வணங்க வேண்டும்; ஹரி அல்லது விஷ்ணுவுக்கு நைவேத்யம் முடிந்த பின்பு பூஜை செய்தால், அதில் சிறிதும் குறை இல்லை.