கருடபுராணம்

புராணம் காருடம் புண்யம் பவித்ரம் பாபநாஶநம் ௨,௪௯.

காருட புராணம் புனிதமானது, தூய்மையானது, பாவங்களை அழிப்பதுமானது.

ஶ்ருத்வா தாநாநி தேயாநி வாசகாயாகிலாநி ச । பூர்வோக்தஶயநாதீநி நாந்யதா ஸபலம் பவேத் ॥ ௨,௪௯.

ஏற்கெனவே கூறப்பட்ட படுக்கை முதலானவை, தரவேண்டிய தானங்கள், வாசகர் பெறவேண்டிய அனைத்தும் கேட்டபின், அவற்றை வழங்காமல் விட்டால், அதனால் பயன் கிடையாது.

புராணம் பூஜயேத்பூர்வம் வாசகம் ததநந்தரம் । வஸ்த்ராலங்காரகோதாநைர்தக்ஷிணாபிஶ்ச ஸாதரம் ॥ ௨,௪௯.

முதலில் புராணத்தை மதிப்புடன் போற்றி, அதன் பின் வாசகரையும் மரியாதையுடன் vasthiram, ஆபரணம், பசு, மற்றும் பிற கொடைகளால் கௌரவிக்க வேண்டும்.

அந்நதாநைர்ஹேமதாநைர்பமிதாநைஶ்ச பூரிபிஃ । பூஜயேத்வாசகம் பக்த்யா பஹுபுண்யபலாப்தயே ॥ ௨,௪௯.

அன்னம், பொன், நிலம் போன்ற பலவகை கொடைகளை பக்தியுடன் வாசகருக்கு வழங்கி, பெரும் புண்ணிய பலனை பெற வேண்டும்.

யஶ்சேதம் ஶ்ரு'ணுயாந்மர்த்யோ யதாபி பரிகீர்தயேத் । விஹாய யாதநாம் கோராம் தூதபாபோ திவம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௪௯.

இந்தக் கதையை யார் கேட்டாலும், அல்லது சொல்லினாலும், அவர்கள் கடுமையான துன்பங்களை விட்டு, பாவங்கள் நீங்கி, சுவர்க்கத்திற்கு செல்வார்கள்.

நமோ நாராயணாயேதி தஸ்மை வை மூலரூபிணே । நமஸ்க்ரு'த்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி நாராயணகதாமிமாம் ॥ ௩,௧.

அந்த மூல ரூபமான நாராயணனை வணங்கி, இப்போது நாராயணரின் கதையை நான் சொல்லுகிறேன்.

ஶௌநகாத்யா மஹாத்மாநோ ஹ்ய்ரு'ஷயோ ப்ரஹ்மவாதிநஃ । நைமிஷாக்யே மஹாபுண்யே தபஸ்தேபுர்மஹத்தரம் ॥ ௩,௧.

சௌனகன் முதலான பெரியோர், பிரம்மத்தை நோக்கிய முனிவர்கள், பெரும் புண்ணியமான நைமிஷாரண்யத்தில் கடுமையான தவம் செய்தார்கள்.

ஜிதேந்த்ரியா ஜிதாஹாராஃ ஸம்தஃ ஸத்யபராயணாஃ । யஜந்தஃ பரயா பக்த்யா விஷ்ணுமாத்யம் ஜகத்குரும் ॥ ௩,௧.

ஈடுபாடு மற்றும் உணவை வென்று, நேர்மையும் சத்தியத்தையும் பின்பற்றி, அவர்கள் உலகுக்குத் தலைவனான விஷ்ணுவை மிகுந்த பக்தியுடன் வழிபட்டார்கள்.

க்ரு'ணந்தஃ பரமம் ப்ரஹ்ம ஜகச்சக்ஷுர்மஹௌஜஸஃ । ஸர்வஶாஸ்த்ரார்ததத்த்வஜ்ஞாஸ்தேபுர்நைமிஷ காநநே ॥ ௩,௧.

அவர்கள் பரம்பொருளை புகழ்ந்து, உலகுக்குக் கண்களாக விளங்கும், பெரிய சக்தி உடையவராய், எல்லா சாஸ்திரங்களின் உண்மையை அறிந்தவர்களாக, நைமிஷாரண்யக் காட்டில் தங்கினார்கள்.

யஜ்ஞைர்யஜ்ஞபதிம் கேசிஜ்ஜ்ஞாநைர்ஜ்ஞாநாத்மகம் பரம் । கேசித்பரமயா பக்த்யா நாராயணமபூஜயந் ॥ ௩,௧.

சிலர் யாகங்களால் யாகபதியை வழிபட்டார்கள்; சிலர் ஞானத்தால் ஞானசொரூபனை வழிபட்டார்கள்; மற்றவர்கள் உயர்ந்த பக்தியால் நாராயணனை வணங்கினார்கள்.

ஏகதா து மஹாத்மாநஃ ஸமாஜம் சக்ருருத்தமாஃ । தர்மார்தகாமமோக்ஷாணாமுபாயம் ஜ்ஞாதுமிச்சவஃ ॥ ௩,௧.

ஒரு நாள், அந்த மகான்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி, தர்மம், பொருள், காமம், மோட்சம் ஆகியவற்றை அடைய வழிகள் என்ன என்பதை அறிய விரும்பினார்கள்.

ஷத்விம்ஶதிஸஹஸ்ராணி முநீநாமூர்த்வரேதஸாம் । தேஷாம் ஶிஷ்யப்ரஶிஷ்யாணாம் ஸம்க்யா வக்தும் ந ஶங்க்யதே ॥ ௩,௧.

இருபத்தாறு ஆயிரம் தவப்பெருமை கொண்ட முனிவர்கள் அங்கு இருந்தார்கள்; அவர்களது சீடர்கள், சீடர்களின் சீடர்கள் எத்தனை பேர் என்று கணிக்க முடியாது.

முநயோ பாவிதாத்மாநோ மிலிதாஸ்தே மஹோஜஸஃ । லோகாநுக்ரஹகர்தாரோ வீதராகா விமத்ஸராஃ ॥ ௩,௧.

அந்த முனிவர்கள் மனம் தூயவர்களாக, பெரிய சக்தி உடையவர்களாக, உலகிற்கு நன்மை செய்யும் மனம் கொண்டவர்களாக, ஆசை, பொறாமை இல்லாமல் ஒன்று கூடியிருந்தார்கள்.

கதம் ஹரௌ மநுஷ்யாணாம் பக்திரவ்யபிசாரிணீ । கேந ஸித்யேத்து ஸகலம் கர்ம த்ரிவிதமாத்மநஃ ॥ ௩,௧.

மனிதர்களுக்கு ஹரியை நோக்கிய நிலையான பக்தி எவ்வாறு ஏற்படும்? ஆத்மாவின் மூன்று விதமான செயல்கள் அனைத்தும் எவ்வாறு சிறப்படையும்?

இத்யேவம் ப்ரஷ்டுமாத்மாநமுத்யதாந்ப்ரேக்ஷ்ய ஶௌநகஃ । ஸாம்ஜ லிர்வாக்யமாஹ ஸ்ம விநயாவநதஃ ஸுதீஃ ॥ ௩,௧.

அவர்கள் இப்படிச் கேட்கத் தயாராக இருப்பதைப் பார்த்து, சௌனகன், அறிவும் பணிவும் உடையவர், இனிமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

ஶௌநக உவாச । ஆஸ்தே ஸித்தாஶ்ரமே புண்யே ஸூதஃ பௌராணிகோத்தமஃ । ஸ ஏததகிலம் வேத்தி வ்யாஸஶிஷ்யோ யதீஶ்வரஃ ॥ ௩,௧.

சௌனகன் சொன்னார்: சித்தர்கள் வாழும் புண்ணியமான ஆசிரமத்தில், புராணங்களைச் சிறப்பாகக் கூறும் சூதர் இருக்கிறார்; அவர் வியாசரின் சீடராகும், தவத்திற்குத் தலைவரும், அனைத்தையும் அறிந்தவரும் ஆவார்.

தஸ்மாத்தமேவ ப்ரு'ச்சாம இத்யேவம் ஶௌநகோ முநிஃ । அத தே ரு'ஷயோ ஜக்முஃ புண்யம் ஸித்தாஶ்ரமம் ததஃ ॥ ௩,௧.

அதனால் நாம் அவரை நேரில் சென்று கேட்போம் என்று சௌனக முனிவர் கூறினார். பின்னர் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் அந்த புண்ணியமான சித்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்கள்.

பப்ரச்சுஸ்தே ஸுகாஸீநம் நைமிஷாரண்யவாஸிநஃ । ரு'ஷய ஊசுஃ । வயம் த்வதிதயஃ ப்ராப்தாஸ்த்வாதிதேயோஸி ஸுவ்ரத ॥ ௩,௧.

அவர்கள் நைமிஷாரண்யத்தில் வசிக்கும் சூதரை, சுகமாக அமர்ந்திருந்தவரைச் சந்தித்து கேட்டார்கள். முனிவர்கள் சொன்னார்கள்: நாங்கள் உன்னிடம் விருந்தினராக வந்துள்ளோம்; நீயே இங்கு எங்களை ஏற்கும் நல்லவராய் இருக்கிறாய்.

ஸ்நாநதாநோபசாரேண பூஜயித்வா யதாவிதி । கேந விஷ்ணுஃ ப்ரஸந்நஃ ஸ்யாத்ஸ கதம் பூஜ்யதே நரைஃ ॥ ௩,௧.

குளித்து, தானம் செய்து, முறையோடு அர்ப்பணிப்புகளால் வழிபட்டு, எந்த வழியில் மாயோன் திருப்தி அடைவார்? மனிதர்கள் எவ்வாறு அவரை வழிபட வேண்டும் என்று கூறுங்கள்.

முக்திஸாதநபூதம் ச ப்ரூஹி தத்த்வவிநிர்ணயம் । ஸூத உவாச । ஶ்ரு'ணுத்வம்ரு'ஷயஃ ஸர்வே ஹரிம் தத்த்வவிநிர்ணயம் ॥ ௩,௧.

மோட்சம் பெறும் வழி என்ன என்பதை தெளிவாகக் கூறுங்கள். சூதர் சொன்னார்: முனிவர்களே, மாயோனைப் பற்றிய உண்மையை நீங்கள் கேளுங்கள்.

நத்வா விஷ்ணும் ஶ்ரியம் வாயும் பாரதீம் ஶேஷஸம்ஜ்ஞகம் । த்வைபாயநம் குரும் க்ரு'ஷ்ணம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யதாமதி ॥ ௩,௧.

மாயோன், லட்சுமி, வாயு, பாரதி, சேஷன், வியாசர், ஆசான், கிருஷ்ணர் ஆகியோருக்கு வணங்கி, எனக்குத் தெரிந்தபடி சொல்கிறேன்.

நாஸ்தி நாராயணஸமம் ந பூதம் ந பவிஷ்யதி । ஏதேந ஸத்யவாக்யேந ஸர்வார்தாந்ஸாதயாம்யஹம் ॥ ௩,௧.

நாராயணனுக்கு சமமானவர் யாரும் இல்லை; முன்பும் இல்லை, பிறகும் இருக்கமாட்டார்கள். இந்த உண்மை சொற்களால் எல்லா நோக்கங்களும் நிறைவேறும்.

ஶௌநக உவாச । கிமர்தம் நமநம் விஷ்ணோர்க்ரந்தாதௌ முநிஸத்தம । கர்தவ்யம் ப்ரூஹி மே ப்ரஹ்மந்க்ரு'பயா மம ஸுவ்ரத ॥ ௩,௧.

சௌனகர் கேட்டார்: முனிவர்களில் சிறந்தவரே, ஒரு நூலின் தொடக்கத்தில் மாயோனுக்கு ஏன் வணங்க வேண்டும்? தயவுடன் காரணத்தை எனக்கு விளக்குங்கள்.

ததஃ ஶ்ரியம் ததோ வாயும் பாரதீம் ச ததஃ பரம் । அந்தே வ்யாஸம் கிமர்தம் ச த்வம் நமஸ்க்ரு'தவாநஸி । ஸூதஸூத மஹாபாக ப்ரூஹி காரணமத்ர ச ॥ ௩,௧.

அதன்பின் லட்சுமி, வாயு, பாரதி, இறுதியில் வியாசர்—இவர்களுக்கு ஏன் வணக்கம் செலுத்தினீர்? சூதர், அதற்கான காரணத்தைத் தெளிவாகக் கூறுங்கள்.

ஸூத உவாச । ஆதௌ வந்த்யஃ ஸர்வவேதைகவேத்யோ வேதே ஶாஸ்த்ரே ஸேதிஹாஸே புராணே । ஸத்தாம் ப்ராயோ விஷ்ணுரேவைக ஏவ ப்ரகாஶதேऽதோ நம்ய ஏகோ ஹரிர்ஹி ॥ ௩,௧.

சூதர் சொன்னார்: எல்லா வேதங்களாலும் அறியப்படுபவர், வேதம், சாஸ்திரம், இதிகாசம், புராணங்களில் விளங்குபவர் ஒரே மாயோன் தான். ஆதலால், அவரே வழிபடத் தகுந்தவர்.

ஸர்வத்ர முக்யஸ்த்வதிகோந்யதோபி ஸ ஏவ நம்யோ ந ச ஶங்கராத்யாஃ । நமந்தி யேऽவிநயாச்சங்கரம் து விநாயகம் சண்டிகாம் ரேணுகாம் ச ॥ ௩,௧.

எங்கும் முதன்மை உடையவர், பிறரைவிட உயர்ந்தவர் அவரே; அவரைத் தவிர வேறு யாரும் வணங்கத் தேவையில்லை. சங்கரன், விநாயகர், சண்டிகை, ரேணுகை ஆகியோருக்கு வணங்குபவர்கள் அறியாமையால் செய்கிறார்கள்.

ததா ஸூர்யம் பைரவம் மாதாரஶ்வ ததா வாணீம் கிரிஜாம் வை ஶ்ரியம் ச । ஸர்வேபி தே வைஷ்ணவா நைவ லோகே ந தத்பக்தா வேதி சார்யா வதந்தி ॥ ௩,௧.

அதேபோல் சூரியன், பைரவன், மாதரசுவன், வாணி, கிரிஜா, லட்சுமி—இவர்கள் எல்லாரும் மாயோனுக்கே சார்ந்தவர்கள்; தனிப்பட்ட தெய்வங்கள் அல்ல, அவர்களுடைய பக்தர்களும் தனிப்பட்டவர்கள் அல்ல என்று ஆசான்கள் சொல்கிறார்கள்.

ந பார்திக்யாந்நமநம் கார்யமேவ ப்ரீணந்தி நைதா தேவதாஃ பூஜநேந । பூஜாம் க்ரு'ஹீத்வா தேவதாஶ்சைவ ஸர்வாஃ கிஞ்சித்தத்வா பலதாநேந தாம்ஶ்ச ॥ ௩,௧.

பார்த்தனுடன் தொடர்பில்லாதவர்களுக்கு வணங்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை; அவர்கள் வழிபாட்டால் இந்த தெய்வங்கள் திருப்தி அடைவதில்லை. வழிபாட்டை ஏற்றாலும், எல்லா தெய்வங்களும் சிறிதளவு பலன் மட்டுமே தருவார்கள்.