கருடபுராணம்

இதமாப ஹரேஸ்தார்க்ஷ்யஸ்தார்க்ஷ்யாதாப ததோ ப்ரு'குஃ । ப்ரு'கோர்வஸிஷ்டஃ ஸம்ப்ராப வாமதேவஸ்ததஃ புநஃ ॥ ௨,௪௯.

இந்த ஞானத்தை ஹரியிலிருந்து தார்க்ஷ்யன் பெற்றான்; தார்க்ஷ்யனிடமிருந்து ப்ருகு பெற்றான்; ப்ருகுவிலிருந்து வசிஷ்டன் பெற்றான்; வசிஷ்டனிடமிருந்து வாமதேவன் பெற்றான்.

பராஶரமுநிஃ ப்ராப தஸ்மாத்வ்யாஸஸ்ததோ ஹ்யஹம் । மயா து பவதாம் ப்ரோக்தம் பரம் குஹ்யம் ஹரேரிதம் ॥ ௨,௪௯.

அவரிடமிருந்து பராசர முனிவர் பெற்றார்; பின்னர் வியாசர், பிறகு நான் பெற்றேன்; இப்போது இந்த உயர்ந்த ரகசியத்தை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

ய இதம் ஶ்ரு'ணுயாந்மர்த்யோ யோ வாப்யபிததாதி ச । இஹாமுத்ர ச லோகே ஸ ஸர்வத்ர ஸுகமாப்நுயாத் ॥ ௨,௪௯.

இந்த கதையை யார் கேட்டாலும், அல்லது சொல்லினாலும், இப்பூமியிலும் பிற உலகிலும் எங்கும் மகிழ்ச்சி அடைவார்கள்.

வ்ரஜதஃ ஸம்யமந்யாம் யத்துஃ கமத்ர நிரூபிதம் । அஸ்ய ஶ்ரவணதஃ புண்யம் தந்முக்தோ ஜாயதே ததஃ ॥ ௨,௪௯.

சுய கட்டுப்பாட்டை விட்டு விலகுவோருக்கான துன்பங்கள் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளன; இதை கேட்டால் புண்ணியம் கிடைத்து, அந்த துன்பங்களிலிருந்து விடுபடுவார்கள்.

அத்ரோக்தகர்மபாகாதிஶ்ரவணாச்ச ந்ரு'ணாமிஹ । வைராக்யமாவஹேத்யஸ்மாத்தஸ்மாச்ச்ரோதவ்யமேவ ச ॥ ௨,௪௯.

இங்கு கூறப்பட்டுள்ள கர்ம பலன்கள் மற்றும் அவை விளையும் விதிகளை கேட்டால், மக்களில் பற்றின்மை பிறக்கும்; ஆகவே இதை நிச்சயமாகக் கேட்க வேண்டும்.

பஜத ஜிதஹ்ரு'ஷீகாஃ க்ரு'ஷ்ணமேநம் முநீஶம் ஸமஜநி பத யஸ்மாத்கீஃ ஸுதாஸாரதாரா । ப்ரு'ஷதமபி யதீயம் வர்ணரூபம் நிபீய ஶ்ருதிபுடசுலுகேந ப்ராப்நுயாதாத்மநைக்யம் ॥ ௨,௪௯.

இந்த உலகில் உணர்வுகளை வென்ற முனிவர்களின் ஆண்டவனாகிய கிருஷ்ணனை வழிபடுங்கள்; அவரிடமிருந்து அமுதம் போன்ற சொற்கள் பிறந்தன; அவர் சொற்களில் ஒரு துளி கூட செவியின் பாத்திரத்தில் சுவைத்தால், ஆத்மாவுடன் ஒன்றாகும் நிலை கிடைக்கும்.

வ்யாஸ உவாச । இதி ஸூதமுகோத்கீர்ணாம்ஸர்வஶாஸ்த்ரார்தமண்டிதாம் । வைஷ்ணவீம் வாக்ஸுதாம் பீத்வா ரு'ஷயஸ்துஷ்டிமாயயுஃ ॥ ௨,௪௯.

வியாசர் சொன்னார்: சூதரின் வாயிலாக வெளிப்பட்ட, எல்லா சாஸ்திரங்களின் சாரத்தை கொண்ட வைஷ்ணவ வார்த்தை அமுதத்தை அருந்தி, முனிவர்கள் திருப்தி அடைந்தார்கள்.

ப்ரஶஶம்ஸுஸ்ததாந்யோந்யம் ஸூதம் ஸர்வார்ததர்ஶிநம் । ப்ரஹர்ஷமதுலம் ப்ராபுர்முநயஃ ஶௌநகாதயஃ ॥ ௨,௪௯.

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் மற்றும் எல்லாவற்றையும் அறிந்த சூதரையும் பாராட்டினார்கள்; ஷௌணகருடன் கூடிய முனிவர்கள் அளவில்லா மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள்.

இதி ஹரிவசநாநி ஸூதவாசா ககபதிஸம்ஶயபேதகாநி யாநி । ஸ முநிரபி நிஶம்ய ஶௌநகேந்த்ரோ பஹுதரமாநயதி ஸ்ம சாத்மநி ஸ்வம் ॥ ௨,௪௯.

இவ்வாறு, பறவைகளின் அரசனின் சந்தேகங்களை நீக்கிய ஹரியின் வார்த்தைகளை சூதர் சொன்னார்; அந்த வார்த்தைகளை முனிவர் ஷௌணகர் கேட்டுத் தன் உள்ளத்தில் ஆழமாக சிந்தித்தார்.

அபூஜயம்ஸ்தே முநயஸ்ததாநீமுதாகாக்பிர்முஹுரேவ ஸூதம் । தந்யோऽஸி ஸூத த்வமிஹேத்யுதைரயந்வ்யஸர்ஜயம்ஸ்தம் ச நிவர்திதேऽத்வரே ॥ ௨,௪௯.

அப்போது முனிவர்கள், "நீ வாழ்க, சூதா, இங்கு நீ மிகப் பாக்கியசாலி" என்று மகிழ்ச்சியுடன் பலமுறை சூதரைக் கௌரவித்து, யாகம் முடிந்ததும் அவரை அனுப்பி வைத்தார்கள்.

புராணம் காருடம் புண்யம் பவித்ரம் பாபநாஶநம் ௨,௪௯.

காருட புராணம் புனிதமானது, தூய்மையானது, பாவங்களை அழிப்பதுமானது.

ஶ்ருத்வா தாநாநி தேயாநி வாசகாயாகிலாநி ச । பூர்வோக்தஶயநாதீநி நாந்யதா ஸபலம் பவேத் ॥ ௨,௪௯.

ஏற்கெனவே கூறப்பட்ட படுக்கை முதலானவை, தரவேண்டிய தானங்கள், வாசகர் பெறவேண்டிய அனைத்தும் கேட்டபின், அவற்றை வழங்காமல் விட்டால், அதனால் பயன் கிடையாது.

புராணம் பூஜயேத்பூர்வம் வாசகம் ததநந்தரம் । வஸ்த்ராலங்காரகோதாநைர்தக்ஷிணாபிஶ்ச ஸாதரம் ॥ ௨,௪௯.

முதலில் புராணத்தை மதிப்புடன் போற்றி, அதன் பின் வாசகரையும் மரியாதையுடன் vasthiram, ஆபரணம், பசு, மற்றும் பிற கொடைகளால் கௌரவிக்க வேண்டும்.

அந்நதாநைர்ஹேமதாநைர்பமிதாநைஶ்ச பூரிபிஃ । பூஜயேத்வாசகம் பக்த்யா பஹுபுண்யபலாப்தயே ॥ ௨,௪௯.

அன்னம், பொன், நிலம் போன்ற பலவகை கொடைகளை பக்தியுடன் வாசகருக்கு வழங்கி, பெரும் புண்ணிய பலனை பெற வேண்டும்.

யஶ்சேதம் ஶ்ரு'ணுயாந்மர்த்யோ யதாபி பரிகீர்தயேத் । விஹாய யாதநாம் கோராம் தூதபாபோ திவம் வ்ரஜேத் ॥ ௨,௪௯.

இந்தக் கதையை யார் கேட்டாலும், அல்லது சொல்லினாலும், அவர்கள் கடுமையான துன்பங்களை விட்டு, பாவங்கள் நீங்கி, சுவர்க்கத்திற்கு செல்வார்கள்.

நமோ நாராயணாயேதி தஸ்மை வை மூலரூபிணே । நமஸ்க்ரு'த்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி நாராயணகதாமிமாம் ॥ ௩,௧.

அந்த மூல ரூபமான நாராயணனை வணங்கி, இப்போது நாராயணரின் கதையை நான் சொல்லுகிறேன்.

ஶௌநகாத்யா மஹாத்மாநோ ஹ்ய்ரு'ஷயோ ப்ரஹ்மவாதிநஃ । நைமிஷாக்யே மஹாபுண்யே தபஸ்தேபுர்மஹத்தரம் ॥ ௩,௧.

சௌனகன் முதலான பெரியோர், பிரம்மத்தை நோக்கிய முனிவர்கள், பெரும் புண்ணியமான நைமிஷாரண்யத்தில் கடுமையான தவம் செய்தார்கள்.

ஜிதேந்த்ரியா ஜிதாஹாராஃ ஸம்தஃ ஸத்யபராயணாஃ । யஜந்தஃ பரயா பக்த்யா விஷ்ணுமாத்யம் ஜகத்குரும் ॥ ௩,௧.

ஈடுபாடு மற்றும் உணவை வென்று, நேர்மையும் சத்தியத்தையும் பின்பற்றி, அவர்கள் உலகுக்குத் தலைவனான விஷ்ணுவை மிகுந்த பக்தியுடன் வழிபட்டார்கள்.

க்ரு'ணந்தஃ பரமம் ப்ரஹ்ம ஜகச்சக்ஷுர்மஹௌஜஸஃ । ஸர்வஶாஸ்த்ரார்ததத்த்வஜ்ஞாஸ்தேபுர்நைமிஷ காநநே ॥ ௩,௧.

அவர்கள் பரம்பொருளை புகழ்ந்து, உலகுக்குக் கண்களாக விளங்கும், பெரிய சக்தி உடையவராய், எல்லா சாஸ்திரங்களின் உண்மையை அறிந்தவர்களாக, நைமிஷாரண்யக் காட்டில் தங்கினார்கள்.

யஜ்ஞைர்யஜ்ஞபதிம் கேசிஜ்ஜ்ஞாநைர்ஜ்ஞாநாத்மகம் பரம் । கேசித்பரமயா பக்த்யா நாராயணமபூஜயந் ॥ ௩,௧.

சிலர் யாகங்களால் யாகபதியை வழிபட்டார்கள்; சிலர் ஞானத்தால் ஞானசொரூபனை வழிபட்டார்கள்; மற்றவர்கள் உயர்ந்த பக்தியால் நாராயணனை வணங்கினார்கள்.

ஏகதா து மஹாத்மாநஃ ஸமாஜம் சக்ருருத்தமாஃ । தர்மார்தகாமமோக்ஷாணாமுபாயம் ஜ்ஞாதுமிச்சவஃ ॥ ௩,௧.

ஒரு நாள், அந்த மகான்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி, தர்மம், பொருள், காமம், மோட்சம் ஆகியவற்றை அடைய வழிகள் என்ன என்பதை அறிய விரும்பினார்கள்.

ஷத்விம்ஶதிஸஹஸ்ராணி முநீநாமூர்த்வரேதஸாம் । தேஷாம் ஶிஷ்யப்ரஶிஷ்யாணாம் ஸம்க்யா வக்தும் ந ஶங்க்யதே ॥ ௩,௧.

இருபத்தாறு ஆயிரம் தவப்பெருமை கொண்ட முனிவர்கள் அங்கு இருந்தார்கள்; அவர்களது சீடர்கள், சீடர்களின் சீடர்கள் எத்தனை பேர் என்று கணிக்க முடியாது.

முநயோ பாவிதாத்மாநோ மிலிதாஸ்தே மஹோஜஸஃ । லோகாநுக்ரஹகர்தாரோ வீதராகா விமத்ஸராஃ ॥ ௩,௧.

அந்த முனிவர்கள் மனம் தூயவர்களாக, பெரிய சக்தி உடையவர்களாக, உலகிற்கு நன்மை செய்யும் மனம் கொண்டவர்களாக, ஆசை, பொறாமை இல்லாமல் ஒன்று கூடியிருந்தார்கள்.

கதம் ஹரௌ மநுஷ்யாணாம் பக்திரவ்யபிசாரிணீ । கேந ஸித்யேத்து ஸகலம் கர்ம த்ரிவிதமாத்மநஃ ॥ ௩,௧.

மனிதர்களுக்கு ஹரியை நோக்கிய நிலையான பக்தி எவ்வாறு ஏற்படும்? ஆத்மாவின் மூன்று விதமான செயல்கள் அனைத்தும் எவ்வாறு சிறப்படையும்?

இத்யேவம் ப்ரஷ்டுமாத்மாநமுத்யதாந்ப்ரேக்ஷ்ய ஶௌநகஃ । ஸாம்ஜ லிர்வாக்யமாஹ ஸ்ம விநயாவநதஃ ஸுதீஃ ॥ ௩,௧.

அவர்கள் இப்படிச் கேட்கத் தயாராக இருப்பதைப் பார்த்து, சௌனகன், அறிவும் பணிவும் உடையவர், இனிமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

ஶௌநக உவாச । ஆஸ்தே ஸித்தாஶ்ரமே புண்யே ஸூதஃ பௌராணிகோத்தமஃ । ஸ ஏததகிலம் வேத்தி வ்யாஸஶிஷ்யோ யதீஶ்வரஃ ॥ ௩,௧.

சௌனகன் சொன்னார்: சித்தர்கள் வாழும் புண்ணியமான ஆசிரமத்தில், புராணங்களைச் சிறப்பாகக் கூறும் சூதர் இருக்கிறார்; அவர் வியாசரின் சீடராகும், தவத்திற்குத் தலைவரும், அனைத்தையும் அறிந்தவரும் ஆவார்.

தஸ்மாத்தமேவ ப்ரு'ச்சாம இத்யேவம் ஶௌநகோ முநிஃ । அத தே ரு'ஷயோ ஜக்முஃ புண்யம் ஸித்தாஶ்ரமம் ததஃ ॥ ௩,௧.

அதனால் நாம் அவரை நேரில் சென்று கேட்போம் என்று சௌனக முனிவர் கூறினார். பின்னர் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் அந்த புண்ணியமான சித்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்கள்.

பப்ரச்சுஸ்தே ஸுகாஸீநம் நைமிஷாரண்யவாஸிநஃ । ரு'ஷய ஊசுஃ । வயம் த்வதிதயஃ ப்ராப்தாஸ்த்வாதிதேயோஸி ஸுவ்ரத ॥ ௩,௧.

அவர்கள் நைமிஷாரண்யத்தில் வசிக்கும் சூதரை, சுகமாக அமர்ந்திருந்தவரைச் சந்தித்து கேட்டார்கள். முனிவர்கள் சொன்னார்கள்: நாங்கள் உன்னிடம் விருந்தினராக வந்துள்ளோம்; நீயே இங்கு எங்களை ஏற்கும் நல்லவராய் இருக்கிறாய்.