கருடபுராணம்

வேதஶாஸ்த்ரார்ணவைர்கேரைருஹ்யமாநா இதஸ்ததஃ । ஷடூர்மிநிக்ரஹக்ரஸ்தாஸ்திஷ்டந்தி ஹி குதார்கிகாஃ ॥ ௨,௪௯.

வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் அலைகளால் இங்கும் அங்கும் சுழற்றப்பட்டு, ஆறு உள்ளக விரோதங்கள் பிடியில் சிக்கியவர்கள், தவறான வாதிகள் ஆகவே இருப்பார்கள்.

வேதாகமபுராணஜ்ஞஃ பரமார்தம் ந வேத்தி யஃ । விடம்பகஸ்ய தஸ்யைவ தத்ஸர்வம் காகபாஷிதம் ॥ ௨,௪௯.

வேதம், ஆகமம், புராணம் அனைத்தையும் அறிந்தும், பரமார்த்தத்தை அறியாதவன் சொல்வன அனைத்தும் காகம் கத்துவது போல், கேலி செய்யத்தக்கவை.

இதம் ஜ்ஞாநமிதம் ஜ்ஞேயமிதி சிந்தாஸமாகுலாஃ । படந்த்யஹர்நிஶம் ஶாஸ்த்ரம் பரதத்த்வபராங்முகாஃ ॥ ௨,௪௯.

'இது அறிவு, இது அறிய வேண்டியது' என்று எண்ணங்களால் குழம்பி, பகல் இரவு என்றும் சாஸ்திரம் படித்தாலும், பரமார்த்தத்தைத் திரும்பி விடுகிறார்கள்.

வாக்யச்சந்தோநிபந்தேந காவ்யாலங்காரஶோபிதாஃ । சிந்தயா துஃகிதா மூடாஸ்திஷ்டந்தி வ்யாகுலேந்த்ரியாஃ ॥ ௨,௪௯.

கவிதை அலங்காரங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்ட சொற்கள் கொண்டு, தங்களது எண்ணங்களால் துயருற்று, உணர்வுகள் கலங்கிய அறியாமை உடையவர்கள் துக்கத்தில் வாழ்கிறார்கள்.

அந்யதா பரமம் தத்த்வம் ஜநாஃ க்லிஶ்யந்தி சாந்யதா । அந்யதா ஶாஸ்த்ரஸத்பாவோ வ்யாக்யாம் குர்வந்தி சாந்யதா ॥ ௨,௪௯.

மக்கள் பரமார்த்தத்தை தவறாகப் புரிந்து துன்பப்படுகிறார்கள்; அதுபோல் சாஸ்திரத்தின் உண்மையான பொருளையும் பலவிதமாகத் தவறாக விளக்குகிறார்கள்.

கதயந்த்யுவந்மநீபாவம் ஸ்வயம் நாநுபவந்தி ச । அஹங்காரஸ்தாஃ கேசிதுபதேஶாதிவார்ஜிதாஃ ॥ ௨,௪௯.

அவர்கள் பரம ஒன்றுடன் ஒன்றாகும் நிலையைப் பற்றி பேசினாலும், தாமாக அனுபவிக்கவில்லை; சிலர், அகங்காரத்தால் உபதேசத்தையும் வழிகாட்டுதலையும் மறுக்கிறார்கள்.

படந்தி வேதஶாஸ்த்ராணி போதயந்தி பரஸ்பரம் । ந ஜாநந்தி பரம் தத்த்வம் தர்வீ பாகரஸம் யதா ॥ ௨,௪௯.

அவர்கள் வேதம், சாஸ்திரம் படித்து, ஒருவருக்கொருவர் போதித்தாலும், பரமார்த்தத்தை அறியவில்லை; அது உணவு ரசத்தை அறியாத கரண்டி போல்.

ஶிரோ வஹதி புஷ்பாணி கந்தம் ஜாநாதி நாஸிகா । படந்தி வேதஶாஸ்த்ராணி துர்லபோ பாவபோதகஃ ॥ ௨,௪௯.

தலை மலர்களை சுமக்கும், மூக்கு வாசனையை உணரும்; வேதங்களையும் நூல்களையும் பலர் ஓதுகிறார்கள், ஆனால் அவற்றின் உண்மையான அர்த்தத்தை உணர்பவர் மிகவும் அரியவர்.

தத்த்வமாத்மஸ்தமஜ்ஞாத்வா மூடஃ ஶாஸ்த்ரேஷு முஹ்யதி । கோபஃ கக்ஷாகதே ச்சாகே கூபம் பஶ்யதி துர்மதிஃ ॥ ௨,௪௯.

உள்ளுக்குள்ளே இருக்கும் உண்மைத் தன்மையை அறியாமல், அறிவில்லாதவன் நூல்களில் குழம்புகிறான்; அது பசு மேய்ப்பவன் தூரத்தில் கிணற்றைப் பார்த்து, அடைக்கலையில் இருக்கும் ஆட்டைக் கண்டு குழப்பம் அடைவதைப் போல.

ஸம்ஸாரமோஹநாஶாய ஶாப்தபோதோ ந ஹி க்ஷமஃ । ந நிவர்தேத திமிரம் கதாசித்தீபவார்தயா ॥ ௨,௪௯.

வாக்கால் மட்டும் பெறும் அறிவு, இந்த உலக மாயையை நீக்க முடியாது; விளக்கைப் பற்றிப் பேசினால் மட்டும் இருள் போகாதது போல.

ப்ரஜ்ஞாஹீநஸ்ய படநம் யதாந்தஸ்ய ச தர்பணம் । அதஃ ப்ரஜ்ஞாவதாம் ஶாஸ்த்ரம் தத்த்வஜ்ஞாநஸ்ய லக்ஷணம் ॥ ௨,௪௯.

அறிவில்லாதவன் நூலைப் படிப்பது, குருடனுக்கு கண்ணாடி வைத்தது போல்; அதனால், அறிவுள்ளவர்களுக்கு நூல் என்பது உண்மை அறிவின் அடையாளம்.

இதம் ஜ்ஞாநமிதம் ஜ்ஞேயம் ஸர்வந்து ஶ்ரோதுமிச்சதி । திவ்யவர்ஷஸஹஸ்ராச்ச ஶாஸ்த்ராந்தம் நைவ கச்சதி ॥ ௨,௪௯.

இது அறிவு, இது அறிய வேண்டியது என்று எல்லோரும் எல்லாவற்றையும் கேட்க விரும்புகிறார்கள்; ஆனாலும், ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் கடந்தாலும் நூல்களின் முடிவை எவரும் அடைய முடியாது.

அநேகாநி ச ஶாஸ்த்ராணி ஸ்வல்பாயுர்விக்நகோடயஃ । தஸ்மாத்ஸாரம் விஜாநீயாத்க்ஷீரம் ஹம்ஸ இவாம்பஸி ॥ ௨,௪௯.

நூல்கள் எண்ணிக்கையற்றவை, வாழ்நாள் குறைவு, இடையூறுகள் அதிகம்; அதனால், அன்னப்பறவை நீரில் இருந்து பாலை பிரித்தெடுப்பது போல, சுருக்கத்தை மட்டும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அப்யஸ்ய வேதஶாஸ்த்ராணி தத்த்வம் ஜ்ஞாத்வாத புத்பிமாந் । பலாலமிவ தாந்யார்தீ ஸர்வஶாஸ்த்ராணி ஸந்த்யஜேத் ॥ ௨,௪௯.

வேதங்களையும் நூல்களையும் படித்து, உண்மையை அறிந்த பின், அறிவுள்ளவர், தானியத்தை நாடும்வன் பையிலை தூக்கி எறிவதைப் போல, எல்லா நூல்களையும் விட்டு விட வேண்டும்.

யதாம்ரு'தேந த்ரு'ப்தஸ்ய நாஹாரேண ப்ரயோஜநம் । தத்த்வஜ்ஞஸ்ய ததா தார்க்ஷ்ய ந ஶாஸ்த்ரேண ப்ரயோஜநம் ॥ ௨,௪௯.

அமிர்தம் அருந்தி திருப்தி அடைந்தவனுக்கு உணவு தேவையில்லாதது போல, உண்மையை அறிந்தவருக்கு நூல்கள் தேவையில்லை, தார்க்ஷ்யா.

ந வேதாத்யயநாந்முக்திர்ந ஶாஸ்த்ரபடநாதபி । ஜ்ஞாநாதேவ ஹி கைவல்யம் நாந்யதா விநதாத்மஜஃ ॥ ௨,௪௯.

வேதங்களைப் படிப்பதால் அல்லது நூல்களை ஓதுவதால் விடுதலை கிடைக்காது; அறிவால் மட்டுமே முழுமையான சுதந்திரம் பெற முடியும், வினதையின் மகனே, வேறு வழியில்லை.

நாஶ்ரமஃ காரணம் முக்தேர்தர்ஶநாநி ந காரணம் । ததைவ ஸர்வகர்மாணி ஜ்ஞாநமேவ ஹி காரணம் ॥ ௨,௪௯.

ஆசிரமம் காரணமல்ல, தரிசனங்கள் காரணமல்ல; அதுபோல் எல்லா செயல்களும் காரணமல்ல—அறிவே உண்மையான காரணம்.

முக்திதா குருவாகேகா வித்யாஃ ஸர்வா விடம்பிகாஃ । ஶாஸ்த்ரபாரஸஹஸ்ரேஷு ஹ்யேகம் ஸஞ்ஜீவநம் பரம் ॥ ௨,௪௯.

விடுதலை தருவது குருவின் வாக்கு மட்டும்; மற்ற எல்லா கல்விகளும் வெறும் வெளிப்பாடு; நூல்களின் ஆயிரம் பாரங்களுக்குள், உண்மையில் உயிர்க்கொடுக்கும் ஒன்று மட்டும்.

அத்வைதம் ஹி ஶிவம் ப்ரோக்தம் க்ரியயாபரிவர்ஜிதம் । குருவக்த்ரேண லப்யேத நாதீதாகமகோடிபிஃ ॥ ௨,௪௯.

இரண்டற்ற தன்மை என்பது நன்மை தரும் எனக் கூறப்படுகிறது, அது எந்தச் செயலும் இல்லாதது; அது குருவின் வாயிலாகவே கிடைக்கும், நூற்றுக்கணக்கான நூல்களைப் படித்தாலும் கிடைக்காது.

ஆகமோக்தம் விவேகோத்தம் த்விதா ஜ்ஞாநம் ப்ரசக்ஷதே । ஶப்தவ்ரஹ்மாகமமயம் பரம் ப்ரஹ்ம விவேகஜம் ॥ ௨,௪௯.

நூல்கள் அறிவு இரண்டுவகை என்று கூறுகின்றன: ஒன்று சொற்கள் மற்றும் நூல்களால் வரும் அறிவு, மற்றொன்று vivekam மூலம் பெறும் பரம்பொருள் அறிவு.

அத்வைதம் கேசிதிச்சந்தி த்வைதமிச்சந்தி சாபரே । ஸமம் தத்த்வம் ந ஜாநந்தி த்வைதாத்த்வைதவிவர்ஜிதம் ॥ ௨,௪௯.

சிலர் இரண்டற்ற தன்மையை விரும்புகிறார்கள், மற்றவர்கள் இரண்டின்மையை விரும்புகிறார்கள்; ஆனால் உண்மையான tattvam இரண்டும் கடந்து இருப்பதை அவர்கள் அறியவில்லை.

த்வே பதே பந்தமோக்ஷாய நமமேதி மமேதி ச । மமேதி பத்யதே ஜந்துர்நமமேதி ப்ரமுச்யதே ॥ ௨,௪௯.

இரண்டு பாதைகள் உள்ளன—பந்தமும் விடுதலையும்: 'என்' என்றும் 'என் அல்ல' என்றும். 'என்' என்று சொல்வவன் பந்தத்தில் சிக்குகிறான்; 'என் அல்ல' என்று சொல்வவன் விடுதலை பெறுகிறான்.

தத்கர்ம யந்ந பந்தாய ஸா வித்யா யா விமுக்திதா । ஆயாஸாயாபரம் கர்ம வித்யாந்யா ஶில்பநைபுணம் ॥ ௨,௪௯.

பந்தம் தராத செயல் தான் உண்மையான செயல்; விடுதலை தரும் அறிவே உண்மையான அறிவு. மற்ற செயல்கள் எல்லாம் சிரமம் மட்டும், மற்ற அறிவு கைவினை நிபுணத்துவம் மட்டும்.

யாவத்கர்மாணி தீப்யந்தே யாவத்ஸம்ஸாரவாஸநா । யாவதிந்த்ரியசாபல்யம் தாவத்தத்த்வகதா குதஃ ॥ ௨,௪௯.

செயல்கள் எரிகின்ற வரை, உலக ஆசைகள் நீங்காத வரை, அறிவியல் அசைவு இருக்கும் வரை, எப்படி உண்மை பற்றி பேச முடியும்?

யாவத்தேஹாபிமாநஶ்ச மமதா யாவதேவ ஹி । யாவத்ப்ரயத்நவேகோऽஸ்தி யாவத்ஸம்கல்பகல்பநா ॥ ௨,௪௯.

உடலைப் பற்றிய உணர்வு இருக்கும் வரை, சொந்தம் என்ற எண்ணம் இருக்கும் வரை, முயற்சி மற்றும் உந்துதல் இருக்கும் வரை, சிந்தனை மற்றும் கற்பனை நீங்காத வரை—

யாவந்நோ மநஸஃ ஸ்தைர்யம் ந யாவச்சாஸ்த்ரசிந்தநம் । யாவந்ந குருகாருண்யம் தாவத்தத்த்வகதா குதஃ ॥ ௨,௪௯.

மனது உறுதியாகாதவரைக்கும், வேதங்கள் பற்றிய சிந்தனை இல்லாதவரைக்கும், குருவின் அருள் கிடைக்காதவரைக்கும், உண்மை பற்றி பேசுவது எப்படி சாத்தியம்?

தாவத்தபோ வ்ரதம் தீர்தம் ஜபஹோமார்சநாதிகம் । வேதஶாஸ்த்ராகமகதா யாவத்தத்த்வம் ந விந்ததி ॥ ௨,௪௯.

உண்மை அறியாதவரை தவம், விரதம், தீர்த்தயாத்திரை, ஜபம், ஹோமம், பூஜை, வேதங்கள் பற்றிய உரை—all இவை எல்லாம் பயனற்றவை.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந ஸர்வாவஸ்தாஸு ஸர்வதா । தத்த்வநிஷ்டோ பவேத்தார்க்ஷ்ய யதீச்சேந்மோக்ஷமாத்மநஃ ॥ ௨,௪௯.

அதனால், தார்க்ஷ்யா, யார் தம்மை விடுவிக்க விரும்புகிறாரோ, அவர் எல்லா சூழ்நிலைகளிலும், எப்போதும், முழு முயற்சியுடன் உண்மையில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

தர்மஜ்ஞாநப்ரஸூநஸ்ய ஸ்வர்கமோக்ஷபலஸ்ய ச । தாபத்ரயாதிஸந்தப்தஶ்சாயாம் மோக்ஷதரோஃ ஶ்ரயேத் ॥ ௨,௪௯.

தர்ம அறிவும், சொர்க்கம் மற்றும் முக்தி எனும் பலன்களும் மலராகும் முக்தி மரத்தின் நிழலை, மூவகை துன்பத்தில் சுட்டவர்களாகிய நாம் அடைய வேண்டும்.