கருடபுராணம்

ஏகோ நாராயணோ தேவோ தேவாநாமீஶ்வரேஶ்வரஃ 1.

ஒரே நாராயணன் தான் தேவதைகளுக்கெல்லாம் இறையவன், எல்லா கடவுள்களுக்கும் தலைவன்.

ஜகதோ ரக்ஷணார்தாய வாஸுதேவோऽஜரோऽமரஃ 1.

உலகை காப்பதற்காக, வயதில்லாத, மரணமில்லாத வாசுதேவன் இருக்கிறார்.

ஹரிஃ ஸ ப்ரதமம் தேவஃ கௌமாரம் ஸர்கமாஸ்திதஃ 1.

அந்த முதன்மைத் தெய்வமான ஹரி, படைப்பின் தொடக்கத்தில் குமாரராக உருவெடுத்தார்.

த்விதீயம் து பவாயாஸ்ய ரஸாதலகதாம் மஹீம் 1.

இரண்டாவது முறையில், பூமிக்காக, அவர் பாதாள உலகிற்குள் சென்றார்.

த்ரு'தீயம்ரு'ஷிஸர்கம் து தேவர்ஷித்வமுபேத்ய ஸஃ 1.

மூன்றாவது முறையில், அவர் ஒரு முனிவராக, தேவமுனிவர் நிலையை அடைந்தார்.

நரநாராயணோ பூத்வா துர்ய்யே தேபே தபோ ஹரிஃ 1.

நான்காவது முறையில், நரனும் நாராயணனுமாகி, ஹரி கடும் தவம் செய்தார்.

பஞ்சமஃ கபிலோ நாம ஸித்தேஶஃ காலவிப்லுதம் 1.

ஐந்தாவது அவதாரமாக, காலம் குழப்பமடைந்தபோது, சித்தர்களின் தலைவனாக கபிலர் தோன்றினார்.

ஷஷ்டமத்ரேரபத்யத்வம் தத்தஃ ப்ராப்தோऽநஸூயயா 1.

ஆத்ரியின் ஆறாவது மகனாக, அனசூயை அருளால் ஒரு புதல்வன் பிறந்தான்.

ததஃ ஸப்த ஆகூத்யாம் ருசேர்யஜ்ஞோऽப்யஜாயத 1.

பின்னர், ஆக்கூதி மற்றும் ருசிக்கு, ஏழாவது குழந்தையாக யஜ்ஞன் பிறந்தான்.

அஷ்டமே மேருதேவ்யாம் து நாபேர்ஜாத உருக்ரமஃ 1.

எட்டாவது பிறப்பில், நாபி மற்றும் மேருதேவிக்கு, உருக்ரமன் பிறந்தான்.

ரு'ஷிபிர்யாசிதோ பேஜே நவமம் பார்திவம் வபுஃ 1.

முனிவர்கள் வேண்டியபோது, அவர் ஒன்பதாவது மன்னன் உருவத்தை எடுத்தார்.

ரூபம் ஸ ஜக்ரு'ஹே மாத்ஸ்யம் சாக்ஷுஷாந்தரஸம்ப்லவே 1.

சாக்ஷுஷ காலத்தில் பெருவெள்ளம் வந்தபோது, அவர் மீன் உருவம் எடுத்தார்.

ஸுராஸுராணாமுததிம் மத்நதாம் மந்தராசலம் 1.

தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள், மந்தர மலை கொண்டு கடலை கடைந்தபோது,

தாந்வந்தரம் த்வாதஶமம் த்ரயோதஶமமேவ ச 1.

அப்போது, த்வாதசமாக தான்வந்தரி தோன்றினார், அதன்பின் பதிமூன்றாவது உருவும் வந்தது.

சதுர்தஶம் நாரஸிம்ஹம் சைத்ய (வைர) தைத்யேந்த்ரமூர்ஜிதம் 1.

நாற்பதினாலாவது உருவாக, நரசிம்மன் வந்து, வலிமையான அசுரராஜாவை அழித்தான்.

பஞ்சதஶம் வாமநகோ பூத்வாகாதத்வரம் பலேஃ 1.

பதினைந்தாவது உருவில், வாமனன் ஆகி, பலியின் யாகத்திற்கு சென்றான்.

அவதாரே ஷோடஶமே பஶ்யந்ப்ரஹ்மத்ருஹோ ந்ரு'பாந் 1.

பதினாறாவது அவதாரத்தில், பிராமணர்களுக்கு எதிராக இருந்த அரசர்களை பார்த்து, அவர் தோன்றினார்.

ததஃ ஸப்ததஶே ஜாதஃ ஸத்யவத்யாம் பராஶராத் 1.

பின்னர், பதினேழாவது பிறப்பில், பராசரர் வழியாக சத்யவதிக்கு அவர் பிறந்தார்.

நரதேவத்வமாபந்நஃ ஸுரகார்ய்யசிகீர்ஷயா 1.

தேவர்களின் காரியங்களை நிறைவேற்ற விரும்பி, அவர் மனித-தெய்வ உருவம் எடுத்தார்.

ஏகோநவிம்ஶே விம்ஶதிமே வ்ரு'ஷ்ணிஷு ப்ராப்ய ஜந்மநீ 1.

பத்தொன்பதாம் மற்றும் இருபதாம் பிறப்புகளில், அவர் வ்ருஷ்ணி குலத்தில் அவதரித்தார்.

ததஃ கலேஸ்து ஸந்த்யாந்தே ஸம்மோஹாய ஸுரத்விஷாம் 1.

பின்னர், கலியுகத்தின் முடிவில், தேவர்களுக்கு எதிரானவர்களை மயக்க அவர் தோன்றினார்.

அத ஸோऽஷ்டமஸந்த்யாயாம் நஷ்டப்ராயேஷு ராஜஸு 1.

அடுத்து, எட்டாவது சந்த்யையில், அரசர்கள் அழிந்தபோது,

அவதாரா ஹ்யஸம்க்யேயா ஹரேஃ ஸத்த்வநிதேர்த்விஜாஃ 1.

துவிஜர்களே, ஹரியின் அவதாரங்கள் எண்ணிக்கையற்றவை; அவர் எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமாக உள்ளார்.

தஸ்மாத்ஸர்காதயோ ஜாதாஃ ஸம்பூஜ்யாஶ்ச வ்ரதாதிநா 1.

அவரிடமிருந்து படைப்பு முதலிய செயல்கள் தோன்றுகின்றன; அவை விரதம் போன்றவற்றால் போற்றப்பட வேண்டும்.

கதம் வ்யாஸேந கதிதம் புராணம் காருடம் தவ 2.

வியாசர் உமக்கு இந்த காருட புராணத்தை எவ்வாறு கூறினார்?

ஸூத உவாச தத்ர த்ரு'ஷ்டோ மயா வ்யாஸோ த்யாயமாநஃ பரேஶ்வரம் ।। 2.

சூதர் சொன்னார்: அங்கே நான் வியாசரை பார்த்தேன்; அவர் பரம ஈஸ்வரனை ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருந்தார்.

தம் ப்ரணம்யோபவிஷ்டோऽஹம் ப்ரு'ஷ்டவாந்ஹி முநீஶ்வரம் ஸூத உவாச 2.

அவரை வணங்கி அமர்ந்தேன்; பிறகு அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம் நான் கேள்வி கேட்டேன்.

மந்யே த்யாயஸி தம் யஸ்மாத்தஸ்மாஜ்ஜாநாஸி தம் விபும் 2.

நீ அவனைத் தியானிப்பதால், அந்த எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த ஒருவரை நிச்சயம் அறிந்திருக்கிறாய் என்று நினைக்கிறேன்.

ஶ்ர்ரு'ணு ஸூத ! ப்ரவக்ஷ்யாமி புராணம் காருடம் தவ 2.

சூதா, கேள்! நான் உனக்கு காருட புராணத்தைச் சொல்வேன்.