கருடபுராணம்

நமஸ்யாமி ஹரிம் ருத்ரம் ப்ரஹ்மாணம் ச கணாதிபம் 1.

நான் ஹரியை, ருத்ரனை, பிரம்மாவை, மற்றும் கணபதியை வணங்குகிறேன்.

ஸூதம் பௌராணிகம் ஶாந்தம் ஸர்வஶாஸ்த்ரவிஶாரதம் 1.

புராணங்களை அமைதியுடன் கூறும், எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் தேர்ந்த சூதரை நான் வணங்குகிறேன்.

தீர்தயாத்ராப்ரஸங்கேந உபவிஷ்டம் ஶுபாஸநே 1.

புனித யாத்திரையின் போது, அவர் ஒரு நல்ல ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார்.

ஶௌநகாத்யா மஹாபாகா நைமிஷீயாஸ்தபோதநாஃ 1.

சௌனகர் போன்ற பெரிய பாக்கியசாலிகள், நைமிஷாரண்யத்தில் தவம் செய்யும் முனிவர்கள் அங்கு இருந்தார்கள்.

ரு'ஷய: ஊசுஃ தேவதாநாம் ஹி கோ தேவ ஈஶ்வரஃ பூஜ்ய ஏவ கஃ ।। 1.

முனிவர்கள் கேட்டார்கள்: தேவதைகளில் யார் உண்மையான கடவுள்? யார் உண்மையில் வணங்கப்பட வேண்டியவர்?

கோ த்யேயஃ கோ ஜகத்ஸ்ரஷ்டா ஜகத்பாதி ச ஹந்தி கஃ 1.

யாரை தியானிக்க வேண்டும்? யார் உலகை உருவாக்குகிறவர், பாதுகாப்பவர், அழிப்பவர்?

தஸ்ய தேவஸ்ய கிம் ரூபம் ஜகத்ஸர்கஃ கதம் மதஃ 1.

அந்த கடவுளின் உருவம் என்ன? உலகின் படைப்பு எவ்வாறு நிகழ்கிறது?

அவதாராஶ்ச கே தஸ்ய கதம் வம்ஶாதிஸம்பவஃ 1.

அவரது அவதாரங்கள் என்ன? அவருடைய வம்சம் மற்றும் பிற வரலாறுகள் எவ்வாறு தோன்றின?

ஏதத்ஸர்வம் ததாந்யச்ச ப்ரூஹி ஸூத ! மஹாமதே ! 1.

ஓ சூதா, ஞானியாய், இவை அனைத்தையும், மேலும் தேவையானவற்றையும் எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஸூத உவாச கருடோக்தம் கஶ்யபாய புரா வ்யாஸாச்ச்ருதம் மயா ।। 1.

சூதர் சொன்னார்: கருடன் முன்பு கஷ்யபனுக்கு சொன்னதை நான் வியாசரிடம் கேட்டேன்.

ஏகோ நாராயணோ தேவோ தேவாநாமீஶ்வரேஶ்வரஃ 1.

ஒரே நாராயணன் தான் தேவதைகளுக்கெல்லாம் இறையவன், எல்லா கடவுள்களுக்கும் தலைவன்.

ஜகதோ ரக்ஷணார்தாய வாஸுதேவோऽஜரோऽமரஃ 1.

உலகை காப்பதற்காக, வயதில்லாத, மரணமில்லாத வாசுதேவன் இருக்கிறார்.

ஹரிஃ ஸ ப்ரதமம் தேவஃ கௌமாரம் ஸர்கமாஸ்திதஃ 1.

அந்த முதன்மைத் தெய்வமான ஹரி, படைப்பின் தொடக்கத்தில் குமாரராக உருவெடுத்தார்.

த்விதீயம் து பவாயாஸ்ய ரஸாதலகதாம் மஹீம் 1.

இரண்டாவது முறையில், பூமிக்காக, அவர் பாதாள உலகிற்குள் சென்றார்.

த்ரு'தீயம்ரு'ஷிஸர்கம் து தேவர்ஷித்வமுபேத்ய ஸஃ 1.

மூன்றாவது முறையில், அவர் ஒரு முனிவராக, தேவமுனிவர் நிலையை அடைந்தார்.

நரநாராயணோ பூத்வா துர்ய்யே தேபே தபோ ஹரிஃ 1.

நான்காவது முறையில், நரனும் நாராயணனுமாகி, ஹரி கடும் தவம் செய்தார்.

பஞ்சமஃ கபிலோ நாம ஸித்தேஶஃ காலவிப்லுதம் 1.

ஐந்தாவது அவதாரமாக, காலம் குழப்பமடைந்தபோது, சித்தர்களின் தலைவனாக கபிலர் தோன்றினார்.

ஷஷ்டமத்ரேரபத்யத்வம் தத்தஃ ப்ராப்தோऽநஸூயயா 1.

ஆத்ரியின் ஆறாவது மகனாக, அனசூயை அருளால் ஒரு புதல்வன் பிறந்தான்.

ததஃ ஸப்த ஆகூத்யாம் ருசேர்யஜ்ஞோऽப்யஜாயத 1.

பின்னர், ஆக்கூதி மற்றும் ருசிக்கு, ஏழாவது குழந்தையாக யஜ்ஞன் பிறந்தான்.

அஷ்டமே மேருதேவ்யாம் து நாபேர்ஜாத உருக்ரமஃ 1.

எட்டாவது பிறப்பில், நாபி மற்றும் மேருதேவிக்கு, உருக்ரமன் பிறந்தான்.

ரு'ஷிபிர்யாசிதோ பேஜே நவமம் பார்திவம் வபுஃ 1.

முனிவர்கள் வேண்டியபோது, அவர் ஒன்பதாவது மன்னன் உருவத்தை எடுத்தார்.

ரூபம் ஸ ஜக்ரு'ஹே மாத்ஸ்யம் சாக்ஷுஷாந்தரஸம்ப்லவே 1.

சாக்ஷுஷ காலத்தில் பெருவெள்ளம் வந்தபோது, அவர் மீன் உருவம் எடுத்தார்.

ஸுராஸுராணாமுததிம் மத்நதாம் மந்தராசலம் 1.

தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள், மந்தர மலை கொண்டு கடலை கடைந்தபோது,

தாந்வந்தரம் த்வாதஶமம் த்ரயோதஶமமேவ ச 1.

அப்போது, த்வாதசமாக தான்வந்தரி தோன்றினார், அதன்பின் பதிமூன்றாவது உருவும் வந்தது.

சதுர்தஶம் நாரஸிம்ஹம் சைத்ய (வைர) தைத்யேந்த்ரமூர்ஜிதம் 1.

நாற்பதினாலாவது உருவாக, நரசிம்மன் வந்து, வலிமையான அசுரராஜாவை அழித்தான்.

பஞ்சதஶம் வாமநகோ பூத்வாகாதத்வரம் பலேஃ 1.

பதினைந்தாவது உருவில், வாமனன் ஆகி, பலியின் யாகத்திற்கு சென்றான்.

அவதாரே ஷோடஶமே பஶ்யந்ப்ரஹ்மத்ருஹோ ந்ரு'பாந் 1.

பதினாறாவது அவதாரத்தில், பிராமணர்களுக்கு எதிராக இருந்த அரசர்களை பார்த்து, அவர் தோன்றினார்.

ததஃ ஸப்ததஶே ஜாதஃ ஸத்யவத்யாம் பராஶராத் 1.

பின்னர், பதினேழாவது பிறப்பில், பராசரர் வழியாக சத்யவதிக்கு அவர் பிறந்தார்.

நரதேவத்வமாபந்நஃ ஸுரகார்ய்யசிகீர்ஷயா 1.

தேவர்களின் காரியங்களை நிறைவேற்ற விரும்பி, அவர் மனித-தெய்வ உருவம் எடுத்தார்.