கருடபுராணம்

புனிதமான கருட மகா புராணத்தில், பூர்வகண்டம், ஆச்சார காண்டத்தில், "காயத்ரி ந்யாச விளக்கம்" என்ற தலைப்பில் முப்பத்திஐந்தாம் அதிகாரம் நிறைவடைகிறது. அதன் பின், பகவான் சொல்கிறார்: "ருத்ரனின் பாபங்களை அழிப்பவனே, சन्ध்யா விதானத்தை நான் விளக்குகிறேன்; கவனமாக கேள். பிரணவம், வ்யாஹ்ருதிகள் மற்றும் காயத்ரி மந்திரம் அதன் தலைப்புடன் சேர்த்து உச்சரிக்க வேண்டும். இருமுறை பிறந்தவர்கள் மனம், வாக்கு, செயல் மூலமாக ஏற்படும் குற்றங்களை ப்ராணாயாமம் மூலம் அகற்ற வேண்டும். மாலை வேளையில் நெருப்பை அணுக வேண்டும்; காலை வேளையில் சூரியனை வணங்க வேண்டும்; நீர் அருந்த வேண்டும். 'ஆபோஹிஷ்ட' என்ற ரிக் மந்திரத்துடன், குஷா புல் கொண்டு நீர் தூவி சுத்திகரிக்க வேண்டும். மதம், இருள் போன்ற அசுத்தங்கள் விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்கம் மூலமாக உருவாகின்றன. கைநீரை எடுத்து, மந்திரம் உச்சரித்து புவியில் ஊற்ற வேண்டும். 'உதுத்யம்' மற்றும் 'சித்ரம்' என்ற மந்திரங்களால் சூரியனை வழிபட வேண்டும். காலை ஜபங்களை நின்று செய்ய வேண்டும்; மாலை ஜபங்களை அமர்ந்து செய்ய வேண்டும். பத்துப் பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள், நூறு முறை செய்த பாவங்களும் கூட, இவ்வழிபாட்டால் நீங்கும். காயத்ரி சிவந்த நிறமுடையவள்; சாவித்ரி வெண்நிறமுடையவள். 'ஓம் பூ' இதயம் மீது, 'ஓம் புவ' தலையில் வைக்க வேண்டும். புத்திமான்கள் இரண்டாவதைக் கவசத்தில், இரு கண்களிலும் வைக்க வேண்டும். சந்த்யா வேளையில் இவற்றை வைத்து, வேத மாதாவை ஜபிக்க வேண்டும். மும்மடங்கு கொண்ட காயத்ரி தான் பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர். எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, பிரம்மாவின் உலகை அடையலாம். சந்த்யா வேளையில் வழிபாடு செய்யாதவனை சூரியன் அழித்துவிடுவான். காயத்ரி என்பது சந்தம் என்ற தேவதையாகும்; பரமாத்மா தான் தெய்வம். இவ்வாறு "சந்த்யா விதி" என்ற முப்பத்தாறு அதிகாரம் நிறைவடைகிறது. அடுத்ததாக, பகவான் அறிவிக்கிறார்: "காயத்ரி பரமேஷ்வரி; இம்மை, பரமையும் அளிப்பவள். இன்பமும், முக்தியும் தரும் காயத்ரி விதியை நான் விளக்குகிறேன். யார் திரிசந்த்யாவில் நூறு முறை ஜபம் செய்கிறாரோ, அவர்கள் பிரம்மலோகத்தை அடைந்து, நீர் அருந்தலாம். 'பூ: புவ: ஸ்வ:' என்ற மந்திரத்துடன் பன்னிரண்டு நாமங்களை இணைத்து, சவித்ரி, சரஸ்வதி ஆகியோருக்கு நமஸ்காரம் செய்ய வேண்டும். வேத மாதாவுக்கு, சங்க்ரிதி, பிராமணி, கௌஷிகி என வரிசையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். உரிய ச்வரத்துடன், சமிது, நெய், ஹவிஸ் ஆகியவற்றை அக்னியில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தர்மம், அர்த்தம் முதலியவற்றை அடைய, எல்லா யாகங்களிலும் இவ்வாறு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். விதிப்படி, நூறு ஆயிரம் முறை மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; பால், மூலிகை, பழம், ஆர்ஷம் ஆகியவற்றை உபயோகிக்கலாம். காயத்ரி வடக்கு சிகரத்தில் பிறந்து, பூமியில் அல்லது மலையில் உறைகிறாள். இவ்வாறு "காயத்ரி உபாஸனையின் விளக்கம்" என்ற முப்பத்திஏழாம் அதிகாரம் நிறைவடைகிறது. அடுத்து, ஒன்பதாம் நாளின் ஆரம்பத்தில், 'ஹ்ரீம் துர்கே ரக்ஷிணி' என்ற மந்திரத்துடன் துர்கையை வழிபட வேண்டும். இந்த அர்ப்பணிப்பும், தானமும் மூலம் எனக்கு எல்லா ஆசைகளும் கிடைக்கட்டும் என்று வேண்டிக்கொள்ள வேண்டும். மங்களா, விஜயா, லக்ஷ்மி, சிவா, நாராயணி ஆகியோரையும் வரிசையாக நினைக்க வேண்டும். பதினெட்டு கரங்கள், கவசம், மணி, கண்ணாடி, விரல், சக்தி, களப்பை, வேல், கபாலம், அம்பு, அங்குசம் ஆகிய ஆயுதங்கள் கொண்டவளாக துர்கை வர்ணிக்கப்படுகிறாள். புனித பாகவதிக்கு உரிய மந்திரமும், ஜப முறையும் இப்போது கூறுகிறேன். "ஓம், சித்ரமயமான சண்டிகைக்கு நமஸ்காரம்; சிதாபூமியில் உறையும், கபாலம் பிடித்தவள், பெரிய பூதத்தில் ஏறி வரும், பல வாகனங்கள் சூழ்ந்திருக்கும், காலராத்திரியாக, பல சேனைகள் உடையவள், பெரிய வாயும், பல கரங்களும், மணி, மத்தளம், சிலம்பு அணிந்தவள், பெரிதாக சிரிக்கும், கூச்சல் எழுப்பும், எல்லா ஒலிகளும் நிறைந்தவள், யானை தோலை போர்த்தவள், ரத்தம், இறைச்சி பூசப்பட்ட உடல், அசைவான நாக்கு, பெரிய பிசாசி, கூரிய பற்கள், பயங்கரமானவள், சிரிப்பும், மின்னும், நடமாடும், கோபமுள்ள கண்கள், நடமாடும் நாக்கு, முகம் சுளிக்கும், கரபத்ர சிங்காசனத்தில் அமர்ந்தவள், கபால மாலையுடன், ஜடாமுடியில் சந்திரனை அணிந்தவள், கோபமாக சிரிக்கும், கூச்சல் எழுப்பும், பயங்கர பற்கள், இருளை ஏற்படுத்தும், எல்லா தடைகளை அழிப்பவள், இந்த வேலையை விரைவில் செய்து முடி, கஹகஹ, அங்குசம் கொண்டு நுழை, அசை, அசை, நட, நட, கிளரி, கிளரி, ரத்தம், இறைச்சி, மதுவை விரும்பும், தாக்கு, நசுக்கு, வெட்டு, கொல், மீண்டும் மீண்டும் செய், வஜ்ர உடல் கொண்டவள், மூன்று உலகிலும், பிசாசம் பிடித்தோ, பிடிக்காதோ நுழை, முன் செல், நட, கட்டு, பாய்ந்து பாய்ந்து, குருளை முகம், மணி மாலையுடன், எரியச் செய், வேகவைத்து, பிடி, மண்டலத்தின் நடுவில் நுழை, ஏன் தாமதம் செய்கிறாய், பிரம்மா, விஷ்ணு, முனிவர்கள், ருத்ரர் ஆகியோரின் சத்தியத்தால் நுழை, கிலிகிலி, வித்தியாசமான உருவம், கருப்பு பாம்புகள் போர்த்த உடல், எல்லா பூதங்களையும் உடையவள், தொங்கும் உதடு, ஆழ்ந்த மூக்கு, பெரிய முகம், சிவப்பு ஜடா, ப்ரஹ்மி, உடை, எரியச் செய், கருப்பு முகம், சத்தம், இறங்கு, சிவப்பு கண்கள், அசை, தரையில் விழு, தலை பிடி, கண்களை மூடு, கால்களை பிடி, முத்திரையை காட்டு, உடை, ஹூம், படை, குத்து, வஜ்ரம், தண்டம், சக்கரம், வேல், பற்கள், நகர், கத்தி, அங்குசம் கொண்டு தாக்கு, ப்ரஹ்மணி வா, மகேஸ்வரி வா, கௌமாரி வா, வாராஹி வா, ஐந்த்ரி வா, சாமுண்டா வா, வைஷ்ணவி வா, ஹிமவத் வாசி வா, கைலாசம் ஏறும் வா, உச்ச மந்திரம், வெட்டு, கிலிகிலி, உருவத்தில், பயங்கரமான சாமுண்டா, கோபத்துடன் கர்ஜிக்கும், அசுரர்களை அழிக்கும், ஆகாயத்தில் நடமாடும், பாசம் போட்டு கட்டு, மண்டலத்தில் நுழை, விழு, பிடி, வாயை கட்டு, கண்களை கட்டு, இதயத்தை கட்டு, கைகளை, கால்களை கட்டு, எல்லா பிசாசுகளையும் கட்டு, எல்லா திசைகளையும் கட்டு, மேலாக, கீழாக, பஞ்சு, நீர், மண், கடுகு கொண்டு நுழை, சாமுண்டா, கிலிகிலி, ஹ்ரீம் ஹூம் பட் ஸ்வாஹா." இந்த மந்திரம் நூற்று எட்டு எழுத்துக்களால் ஆன மாலை. பெரும் இறைச்சி, மும்மடங்கு இனிமை கொண்டதாக, நூற்று எட்டாயிரம் மந்திர எழுத்துகளுக்குத் தகுந்த வழிபாடு செய்ய வேண்டும். பெரும் இறைச்சி, மும்மடங்கு இனிமை அல்லது வேறு ஏதேனும், எல்லா யாகங்களுக்கும் ஏற்றதாகும். இவ்வாறு, கருட மகா புராணத்தின் பூர்வகண்டம், ஆச்சார காண்டத்தில், "துர்கா பூஜை மற்றும் சாமுண்டா மந்திர விளக்கம்" என்ற அதிகாரங்கள் நிறைவடைகின்றன.