கருடபுராணம்

காஷ்யபர் கேட்டபோது, கருடன் அவரிடம் பதிலளித்தான், ஓ ருத்ரா! கருடன், மற்றொரு எண்ணத்தில் மூழ்கி, அறிவால் மற்றொருவரை உயிர்ப்பித்தான். ஓ ருத்ரா, இப்போது நீ கேள் – கருடன் தானே உரைத்த கருட உபதேசம், அது எனது சாரமே ஆகும். அவ்வாறு, அந்த முனிவர் பிரம்மாவிடமிருந்து தாமரைப்பிறந்த ருத்ரா, விஷ்ணு ஆகியோரைக் குறித்து கேட்டார். முனிவர்கள் அனைவரும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது, படைப்பின் ஆரம்பத்தில் தேவர்களுக்கான பூஜை எப்படி நடைபெற்றது என்பதும் விவரிக்கப்பட்டது. அப்போது, வர்ணம், ஆசிரமம் ஆகியவற்றின் கடமைகள், தானம் மற்றும் அரசாட்சிக்கான விதிகள் ஆகியவை விளக்கப்பட்டன. தர்மம், காமம், அர்த்தம் ஆகியவற்றின் உன்னத அறிவும், அவற்றின் உட்பிரிவுகள், லயமும் விரிவாக எடுத்துரைக்கப்பட்டன. இந்த எல்லாவற்றையும் கருட புராணத்தில் புனிதமான கருடன் விளக்கியான். ஹரியின் வாகனமாகவும், படைப்புக்கான காரணமாகவும், அதன் தொடர்ச்சிகளுக்கு ஆதாரமாகவும் அவன் இருந்தான். ஒருமுறை, அவனது பசி ஹரியின் வயிற்றில் இருந்த பிரம்மாண்டத்தையே கைப்பற்றியது; இத்தகைய வல்லமைவாய்ந்த செயல்களை அவன் புரிந்தான். மேலும், கருட உபதேசத்தின் சக்தியால் கருடன் எரித்த மரத்தை, காஷ்யபர் மீண்டும் உயிர்ப்பித்தார். அந்த புனிதமான, மங்களகரமான கருட உபதேசம் அனைத்தையும் அளிக்க வல்லது; அதனை நீயும் ஓத வேண்டும். இப்போது படைப்பு, லயம், வம்சாவளிகள், மனுவின் யுகங்கள் ஆகியவை விளக்கப்படுகின்றன. ஓ ருத்ரா, பாவங்களை நீக்கும் படைப்பு மற்றும் பிற விஷயங்களை நான் கூறுகிறேன்; நீ கேள். தெய்வீகமான நர-நாராயணர், வாசுதேவன், மற்றும் களங்கமற்றவனும் இங்கு கூறப்படுகின்றனர். இந்த எல்லாம் வெளிப்பட்டதும், மறைந்ததும், மனித ரூபத்திலும் கால ரூபத்திலும் உள்ளது. வெளிப்பட்டது விஷ்ணுவாகும்; மறைந்ததும், மனிதனும், காலமும் அதே பரம்பொருளாகும். படைப்பாளர் ஆதியுமில்லை, அந்தமுமில்லை, எல்லையற்றவன், பரமபுருஷன். அவனிடமிருந்து புத்தி பிறக்கிறது; புத்தியிலிருந்து மனம், பின்னர் ஆகாயம், அதன் பின்னர் காற்று உருவாகின்றன. பொன்னான அண்டம் – அது ருத்ரா; அதன் உள்ளே அவனே தங்கி இருக்கிறான். நான்கு முகங்களுடன் பிரம்மா, எப்போதும் ரஜஸ் குணம் அதிகமாக உடையவன். அந்த அண்டத்தின் உள்ளே முழு உலகமும் – தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் – உள்ளனர். காலத்தின் முடிவில், எல்லாம் வாபஸ் அழைக்கப்படுகிறது; ஹரி தானே அழிப்பவராக இருக்கிறார். அந்த கல்பத்தின் முடிவில், ருத்ர ரூபம் எடுத்து, ஹரி இந்த உலகை முழுமையாக அழிக்கிறார். பின்னர், வராக ரூபம் எடுத்துத் தன் பன்றிக் கொம்புகளால் உலகை தூக்குகிறார் – இதை அறிவாயாக. பெரிய படைப்பின் முதல் உருவாக்கம் – அது விரோதமானது, அது பிரம்மாவுக்குரியது. மூன்றாவது படைப்பு வைகாரிகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது இந்திரியங்களின் படைப்பு. நான்காவது படைப்பு முக்கியமானது; அதில் நிலையான உயிரினங்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றன. ஆறாவது படைப்பு, மேலே செல்லும் உயிரினங்களைவிட உயர்வானது; அது தேவர்களின் படைப்பு என நினைவில் வைக்கப்படுகிறது. எட்டாவது படைப்பு – அது அனுக்ரஹம்; அது சத்துவமும் தமஸும் கலந்தது. ப்ராக்ருதம், வைக்ருதம், கௌமாரம் ஆகியவை ஒன்பதாவது படைப்பாக கருதப்படுகின்றன. பிரம்மா படைக்கும்போது, அவரது மனத்திலிருந்து பிறந்த புதல்வர்கள் தோன்றினார்கள். அந்த நீர்களை உருவாக்க விரும்பிய பிரம்மா, தன்னைத் தானே பூஜித்தார். படைப்பை விரும்பி, முதலில் தன் கீழ் பகுதியிலிருந்து அசுரர்களை உருவாக்கினார். தமஸ் குணத்தால் ஆன உடலை அவர் விட்டு விட்டபோது, இரவு உருவானது; அது சங்கரனைப் போன்று இருந்தது. சத்துவம் அதிகமாக உடையவர்கள் பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து பிறந்தார்கள், ஓ ஹரா! அப்போது, வலிமைமிக்க அசுரர்கள் இரவுக்குரியவர்கள்; தேவர்கள் பகலுக்குரியவர்கள். அந்த சந்த்யா – பகலும் இரவும் இடையே இருக்கும் அவள் – உருவாக்கப்பட்டாள். அவளை பிரம்மா விட்டு விட்டபோது, அவள் பிரகாசமானவளாக, 'ப்ராக்-சந்த்யா' என்று அழைக்கப்பட்டாள். ரஜஸ் குணத்தின் ஒரு பகுதியை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு, அவள் மெலிந்தாள்; பசியால், கோபம் எழுந்தது. அவளது தும்மலில் இருந்து யக்ஷர்கள் பிறந்தார்கள்; அவளது முடி அசைவில் இருந்து பாம்புகள் தோன்றினார்கள். இவ்வாறு, கருடன் உரைத்த உன்னதமான படைப்பும், அதன் மாபெரும் இரகசியங்களும், உலகின் தொடக்கம், அதன் விதிகள், மற்றும் அனைத்து உயிரினங்களின் தோற்றமும் விரிவாக விளக்கப்பட்டன.