கருடபுராணம்

பக்தியுடன் கேளுங்கள், இந்த புனிதக் கதையை: பகலுக்கும் இரவுக்கும் இடைப்பட்ட சந்திக்கையை “சந்த்யா” என்று அழைப்பர். இந்த சந்த்யா காலம் இரண்டு நாழிகை அளவு நீடிக்கும்; அந்த நேரம் வரை சூரியன் முழுமையாக தென்பட மாட்டான். சந்த்யா வழிபாட்டை முடித்தவுடன், ஒருவர் தானே ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில் தானே செய்த ஹோமத்தின் பலன், மற்றொருவன் செய்ததிலிருந்து கிடையாது. ஆனால், ஒரு பூஜாரி, மகன், ஆசான், சகோதரர், சகோதரியின் மகன், குடும்பத் தலைவர் ஆகியோர் ஹோமம் செய்தால், அதுவும் தானே செய்ததுபோலவே ஆகும். இந்த ஹோமத்தில், கர்ஹபத்யம் எனும் அக்னி பிரம்மாவாகும்; தக்ஷிணா மூன்று கண்கள் உடையவனாகும்; விஷ்ணு ஆகாவணிய அக்னியாகும்; குமாரன் சத்தியமாகும் என்று கூறப்படுகின்றது. சரியான நேரத்தில் ஹோமம் முடித்த பின், ஒருவர் மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, சூரிய மந்திரங்களை, ஸாவித்ரி மற்றும் பிரணவத்தை விதிப்படி ஜபிக்க வேண்டும். எப்போதும் பிரணவம், ஏழு வ்யாஹ்ருதிகள், மூன்று பாதி கொண்ட ஸாவித்ரி மீது மனதை செலுத்தும் ஒருவருக்கு எங்கும் எந்த பயமும் இல்லை. நாள்தோறும் காலை நல்ல நேரத்தில் காயத்ரி மந்திரம் ஜபிப்பவன் பாவத்தால் பாதிக்கப்படான்; அது நீரில் நனைவதில்லை என்றபோல் தாமரை இலை போல அவன் பாவம் தொட்டுவிடாது. காயத்ரி தேவியை வெண்மையாக, பட்டு உடை அணிந்து, ஜபமாலை ஏந்தி, லோகத்தில் பூரணமான தாயாக, தாமரையில் அமர்ந்தவளாக விவரிக்கின்றனர். யஜுர் மந்திரத்தால் தேவியின் பிரகாசத்தை ஆவாஹனம் செய்து, தேவதைகள் ஏற்கனவே காண விரும்பிய அந்த யஜுர் பிரகாசத்தை அவர்கள் பார்த்தனர். சூரிய மண்டலத்திற்குள் இருக்கிறதும், பிரம்மலோகத்தில் நிலைபெற்றிருப்பதும், அவற்றை அங்கு ஆவாஹனம் செய்து, மந்திரம் ஜபித்து, பின்பு மரியாதையுடன் அனுஜ்ஞை கொடுத்து விட வேண்டும். காலை வேளையிலேயே தேவதைகளை வழிபட வேண்டும்; விஷ்ணுவை விட உயர்ந்த தெய்வம் இல்லை, ஆகையால் எப்போதும் அவனை வழிபட வேண்டும். புத்திசாலிகள் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவனை தனித்தனியாகக் கருதக் கூடாது; இந்த உலகில் எட்டு புண்ணியவான்கள்: பிராமணன், பசு, அக்னி, பொன், நெய், சூரியன், நீர், எட்டாவது அரசன். பொன், நெய், சூரியன், நீர், அரசன் ஆகியவற்றை எப்போதும் பார்த்து, வலப்பக்கம் சுற்றி வணங்க வேண்டும். வேதபாராயணம், சிந்தனை, தொடர்ந்து பயிற்சி, ஜபம், சீடர்களுக்குக் கற்பித்தல்—இவை ஐந்து விதமான வேதபாராயண முறைகள். வேதம், யாகக்கிரம நூல்கள், தர்ம நூல்கள் ஆகியவற்றின் அர்த்தங்களை எழுதி, விற்று வழங்குபவர், வேத பண்டிதரின் அந்தஸ்தை அடைவார். இதிகாசம், புராணங்களை எழுதி வழங்குபவர், இரட்டிப்பு ஞான தான புண்ணியம் பெறுவார். மூன்றாவது பகுதியில், தாயார், தந்தை, ஆசான், சகோதரர், பிள்ளைகள், ஏழைகள், சரணடைந்தவர்கள் ஆகியோருக்கு ஆதரவளிக்கும் வழிகள் கூறப்பட்டுள்ளன. வீட்டிற்கு வந்த விருந்தினர் மற்றும் அக்னி ஆகியோரும் பாதுகாப்புக்குரியவர்களாகக் கருதப்படுவர்; இவர்களுக்கு ஆதரவளிப்பது சொர்க்கப் பாதையைத் தரும். எனவே, ஒருவர் தன்னால் இயன்றவரை மற்றவர்களுக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும்; ஏனெனில் ஒருவரால் பலர் வாழ்கின்றனர். மற்றவர்கள் தாங்கள் மட்டும் சாப்பிடும் போது, உயிரோடு இருந்தாலும், இறந்தவர்களுக்குச் சமம்; நாய்க்கூட தன் வயிற்றை நிரப்பிக் கொள்கிறது. செல்வம் பெருகி பலவிதமாக வந்தாலும், அதிலிருந்து எல்லா செயல்களும் தோன்றுகின்றன; இது மலையிலிருந்து நதிகள் பாய்வதைப் போன்றது. இந்த பூமி, எல்லா ரத்தினங்கள், தானியங்கள், பசுக்கள், பெண்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளதால், “செல்வம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது. பிராமணன், பிற உயிர்களுக்கு தீங்கு செய்யாமல், மிகக் குறைந்தபட்சமாகவே செய்தாலும், அவ்வாறு வாழ வேண்டும், அவசர காலமில்லாதபோது. செல்வம் மூன்று வகை: சுத்தம், கலப்பு, இருள்; மேலும், அது ஏழு வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. வம்ச பாரம்பரியமாக வந்த செல்வம், அன்புடன் வழங்கப்பட்ட செல்வம், மனைவியுடன் சேர்ந்து கிடைத்த செல்வம்—இந்த மூன்றும் எல்லா ஜாதிகளுக்கும் பொதுவானவை. பிராமணருக்கான சிறப்பு செல்வம்: யாகத்தில் பங்கேற்று பெறுவது, கற்பித்தல், தூய்மையான தானம் பெறுதல். க்ஷத்திரியருக்கான செல்வம்: சுத்தமான செல்வம், வரி வசூலித்தல், யுத்தத்தில் வென்று பெற்றல். வைசியருக்கான செல்வம்: விவசாயம், கால்நடை வளர்ப்பு, வாணிபம்; சுத்ரருக்கானவை, மற்றவர்களின் அனுகிரஹத்தால் மட்டுமே கிடைக்கும். பிராமணன், அவசர காலத்தில், வட்டி வணிகம், விவசாயம், வாணிபம் ஆகியவற்றை தானே செய்து வாழலாம்; அவ்வாறு செய்தால் பாவம் இல்லை. பலவிதமான வாழ்வாதாரங்கள் முனிவர்களால் கூறப்பட்டுள்ளன; அவற்றில் வட்டி வணிகம் சிறந்தது. விவசாயம் போன்றவற்றில் வறட்சி, அரசரின் அச்சம், எலி தொல்லை போன்ற தடைகள் ஏற்படலாம்; ஆனால் வட்டி வணிகத்தில் இவை இல்லை. சந்திரபக்ஷம், க்ருஷ்ணபக்ஷம், பகல், இரவு, வெயில், மழை, குளிர் என்றாலும் வளர்ச்சி நிற்காது. வேறு நாடுகளுக்குச் சென்று, பல பொருள்களால் வாழும் வருமானம் கூட, முறையாக வட்டி வணிகம் செய்வோருக்கே கிடைக்கும். கிடைத்த லாபத்தால், முன்னோர்கள், தேவர்கள், பிராமணர்களை விருந்தோம்பல் செய்ய வேண்டும்; அவர்கள் திருப்தியடைந்தால், அவர்களின் பாவங்கள் நீங்கும்—இதில் சந்தேகம் இல்லை. வணிகர் வட்டிக்காக துணி, தானியம், பொன் போன்றவற்றை வழங்க வேண்டும்; விவசாயி உணவு, பானம், வாகனம், படுக்கை, இருக்கை ஆகியவற்றை வழங்க வேண்டும். அரசருக்கு இருபது, பிறகு நூறு பசுக்கள், பொன் போன்றவற்றை வழங்கி, புத்திசாலி ஒருவர் தன் செல்வத்தை காலாண்டு அளவில் சேர்த்து வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அரையால் தன்னை நடத்தி, தினசரி மற்றும் அவசர கடமைகளைச் செய்து, காலாண்டு ஒன்றால் மூலதனத்தை அதிகரிக்க வேண்டும். கல்வி, கலை, செல்வம், சேவை, கால்நடை வளர்ப்பு, வாணிபம், விவசாயம், பிச்சை, வட்டி வணிகம்—இவை பத்து வாழ்வாதாரங்கள். பிராமணருக்கு செல்வம் தானம் பெற்றல் மூலம்; க்ஷத்திரியருக்கு போர் வெற்றியில்; வைசியருக்கு சட்டப்படி; சுத்ரருக்கு சேவை மூலம் கிடைக்கும். அதிக நீர் கொண்ட நதி, காய்கறிகள், மூலிகைகள், இலைகள், புனிதக் கட்டைகள், தர்ப்பை, அக்னி, வேத ஓசை—இவை பிராமணருக்குச் சிறந்த செல்வம். இவ்வாறு, இந்த புனிதக் கட்டளைகள், வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் ஒளியாய் வழிகாட்டுகின்றன.