கருடபுராணம்

ஒரு காலத்தில், மனிதன் தன்னை சுத்தமாக்கும் முறைகளை பற்றியும், தினசரி ஆன்மிக நடைமுறைகளை பற்றியும் அறிந்து, அதைப் பின்பற்ற வேண்டும் என வேதங்கள் உபதேசிக்கின்றன. அந்த முறைகளைப் பின்பற்றும் போது, முதலில், வானத்தை வாயின் அருகே, காற்றை மூக்கின் அருகே, சூரியனை கண்களில், திசைகளை காதுகளில் தொட வேண்டும். பின்னர், நாபியில் உள்ள உயிர்க் குறியை, இதயத்தில் பிரம்மனை தொட வேண்டும். அதன்பின், தலைக்குப் பொக்கை பகுதியில் ருத்ரனை, சிகையில் முனிவர்களை, பின்பு, இரு பக்கக் கைகளில் யமன், இந்திரன், வருணன், குபேரன், பூமி மற்றும் அக்கினியைத் தொட வேண்டும். நீர் தெளித்து விட்டபின், விஷ்ணுவை பாதங்களில், இந்திரன் மற்றும் விஷ்ணுவை இரு கைகளிலும், அக்கினி, வாயு, சூரியன், சந்திரன், மலையகங்களை விரல் மூடியில் தொட வேண்டும். கை நடுவில் உள்ள கோடுகளில் கங்கை மற்றும் பிற நதிகள் இருக்கின்றன; விடியற்காலையில், இவற்றை நினைத்து, தன்னைச் சுத்தப்படுத்த வேண்டும். பிறகு, பல் துலக்குதல் தொடங்கி, நல்ல முறையில் குளிக்க வேண்டும். வாயில் அழுக்கு இருந்தால், எப்போதும் மனிதன் அசுத்தமானவராகவே கருதப்படுவான். ஆகவே, முழு முயற்சியுடன் பல் துலக்க வேண்டும்; அதற்கு கடம்பா, வில்வம், கடிரா, கரவீரம், வட்டம், அர்ஜுனம் போன்ற மரக்கட்டைகள் பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன. யூதி, ப்ருஹதி, ஜாதி, கரஞ்சா, அர்க்க, அதிமுக்தக, ஜம்பு, மதூக, பாமர்க, சிறீஷ, உடும் பரம், அசனம் ஆகிய மரங்களும் ஏற்றவை. பாலோட்டும், முள்ளுள்ள மரங்கள் மற்றும் வேறு சில மரங்களும் பல் துலக்க ஏற்றவை; காரம், கசப்பு, துவர்ப்பு கொண்டவை உடல் ஆரோக்கியம், செல்வம் மற்றும் நலத்தை அளிக்கும். உணவு எடுத்த பிறகு, தண்ணீர் கொண்டு கழுவி, சுத்தமான இடத்தில் பல் துலக்கும் கிளையைத் தள்ள வேண்டும்; அமாவாசை, ஷஷ்டி, நவமி, பிரதமை ஆகிய திதிகளில், மற்றும் ஞாயிறு நாளிலும் பல் துலக்கும் கிளையை தவிர்க்க வேண்டும். அந்த நாட்களில் கிளை கிடைக்காவிட்டால், பயன்படுத்தக் கூடாது. பன்னிரண்டு முறை வாயைத் துவைத்து, வாயைச் சுத்தப்படுத்த வேண்டும்; காலையில் குளிப்பது மிகவும் பயனுள்ளதாகும்; அது பார்வையாலும், பார்வையற்ற பலன்களையும் தரும். தன்னைச் சுத்தமாக வைத்துக் கொண்டு, காலையில் குளித்து, ஜபம் போன்ற ஆன்மிகக் காரியங்களில் ஈடுபடுபவர் எல்லோரும் சிறந்தவர்களாகக் கருதப்படுவர்; ஏனெனில், உடல் மிகவும் அசுத்தமானது, ஒன்பது திறப்புகளால் நிரம்பியதாகும். இது பகலும் இரவும் தொடர்ந்து ஒழுகும்; காலையில் குளிப்பது மனதைத் தூய்மைப்படுத்தும், அழகு, அதிர்ஷ்டம் ஆகியவற்றை அதிகரிக்கும். துக்கம், துன்பம் ஆகியவற்றை அகற்றும்; கங்கை நதியில் குளிப்பது போலவே குளிக்க வேண்டும், குறிப்பாக சந்திரன் கையில் இருப்பது, பத்தாம் நாள், ஜ்யேஷ்டா நட்சத்திரம், சந்திரன் பிரகாசமாக இருக்கும் நாட்களில். பத்து பாவங்களை அகற்றும் நாளில், தானம் போன்றவற்றில் உள்ள குற்றங்களை விட்டுவிட்டு, எதிர்மறை நடத்தை, வன்முறை, பிறருடைய மனைவியுடன் தொடர்பு ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். கடுமையான சொல், பொய், பழி சொல்லுதல், பொருத்தமற்ற பேச்சு, பிறருடைய செல்வத்தை விரும்புதல், மனதில் தீங்கு நினைத்தல்—இவை பத்து பாவங்கள். இந்த பாவங்களை அகற்றுவதற்காக, நான் கங்கை நதியில் குளிக்கிறேன் என்று கூறி, சுருக்கமாகச் சொன்னால், காலையில் குளிப்பது வனவாசிகள் மற்றும் கிருஹஸ்தர்களுக்குப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. தபசுவிகளுக்கு தினமும் மூன்று முறை குளிக்க வேண்டும்; பிரம்மச்சாரிகளுக்கு ஒரு முறையே போதுமானது. நீர் அருந்தி, புனிதத் தலத்தை நினைத்து, அழியாத ஹரியை நினைத்து குளிக்க வேண்டும். முப்பது கோடி மந்தேக என்ற அசுரர்கள், தீய எண்ணங்களுடன், எழும் சூரியனை விழுங்க நினைக்கின்றனர் என்று அறிய வேண்டும். சூரியோதயத்தில் பூஜை செய்யாதவர், சூரியனுக்கு தீங்கு விளைவிப்பார்; மந்திரத்தால் தூய்மையாக்கப்பட்ட நீர், தீயாக மாறி அந்த அசுரர்களை எரிக்கும். பகலும் இரவும் சந்திக்கும் நேரம் சந்த்யா எனப்படுகிறது; சந்த்யா இரண்டு நாடிகள் நீடிக்கும், சூரியன் தென்படும் வரை. சந்த்யாவின் முடிவில், ஒருவர் தானாகவே ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; தானாகச் செய்யும் ஹோமத்தின் பலனை, மற்றவர் செய்து தர முடியாது. புரோஹிதர், மகன், குரு, சகோதரர், மைத்துனர், குடும்பத் தலைவர் ஆகியோர் ஹோமம் செய்தால், அது தானே செய்தது போல் பலன் தரும். பிரஹ்மா கர்ஹபத்யாக்னி, தக்ஷிணா மூன்றாம் கண் உடையவர், விஷ்ணு ஆஹவனியாக்னி, குமாரன் சத்தியமாக கூறப்படுகிறார். சரியான நேரத்தில் ஹோமம் செய்து, சூரிய மந்திரங்களை மனதை ஒருமைப்படுத்தி, ஸவித்ரி, பிரணவம் ஆகியவற்றை முறையாக ஜபிக்க வேண்டும். எப்போதும் பிரணவம், ஏழு வ்யாஹ்ருதி, மூன்று பாத ஸவித்ரி ஆகியவற்றில் ஈடுபடும் ஒருவருக்கு எங்கும் பயம் இல்லை. தினமும், நல்ல நேரத்தில் எழுந்து, காயத்ரி மந்திரத்தை ஜபிக்கும் மனிதன், பாவத்தால் அழுக்குப் படுவதே இல்லை; இது, தாமரை இலைக்கு நீர் ஒட்டாதது போல். காயத்ரி தேவியை வெண்மை நிறமாக, பட்டு உடை அணிந்தவளாக, ஜபமாலை ஏந்தியவளாக, தாமரையில் அமர்ந்தவளாக விவரிக்கின்றனர். யஜுர் மந்திரத்தின் அர்ச்சனைக்காக, தேவதைகள் காண விரும்பிய ஒளியை, முறையான அபிஷேகத்துடன் அழைக்க வேண்டும். சூரிய மண்டலத்திற்குள் இருக்கும் அந்த ஒளி, அல்லது பிரம்மலோகத்தில் நிலைபெற்றிருப்பதை, அங்கு அழைத்து, மந்திரம் முடிந்தபின் மரியாதையுடன் அனுப்ப வேண்டும். காலை நேரத்திலேயே தேவதைகளுக்கு பூஜை செய்ய வேண்டும்; விஷ்ணுவை விட உயர்ந்த தெய்வம் இல்லை, ஆகவே எப்போதும் அவனைப் பூஜிக்க வேண்டும். பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகியோரை தனித்தனியாகப் பார்க்கக் கூடாது என்று அறிவுள்ளவர் அறிந்திருக்க வேண்டும்; இந்த உலகில் எட்டு புண்ணியமானவை: ஒரு பிராமணர், பசு, அக்கினி, பொன், நெய், சூரியன், நீர், மற்றும் எட்டாவதாக அரசன். இந்த பொன், நெய், சூரியன், நீர், அரசன் ஆகியவற்றை எப்போதும் பார்த்து, வலப்புறம் சுற்றி வணங்க வேண்டும். வேதத்தைப் படித்தல், சிந்தித்தல், மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்தல், ஜபித்தல், மாணவர்களுக்கு வழங்குதல்—இவை வேதப் படிப்பின் ஐந்து வகைகள். வேதத்தின் அர்த்தம், யாகக் கருத்துகள், தர்ம நூல்கள் ஆகியவற்றை எழுதி, விலைக்கு வழங்குபவர், வேதபாரகனாகப் போற்றப்படுகிறார். இதிகாச, புராணங்களை எழுதி வழங்குபவர், இரட்டிப்பு ஞான தான பலனைப் பெறுகிறார். மூன்றாவது பகுதியிலும், தாயார், தந்தை, குரு, சகோதரர், பிள்ளைகள், ஏழைகள், சரணடைந்தவர்கள் ஆகியோர் சார்ந்தவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். வந்த விருந்தினர், அக்கினியும் சார்ந்தவர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர்; இவர்களைப் பாதுகாப்பது சொர்க்கம் பெறும் வழியாகப் போற்றப்படுகிறது. ஆகவே, ஒருவர் தன்னால் முடிந்தவரை சார்ந்தவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; ஒருவரால் பலர் வாழ்கிறார்கள். மற்றவர்கள், தாங்கள் மட்டும் உண்பவர்கள், உயிரோடு இருந்தாலும், இறந்தவர்களே போன்றவர்கள்; ஒரு நாய் கூட தன் வயிற்றை நிரப்புவதைத் தவிர வேறு செய்யாது. இவ்வாறு, வேதங்கள் சுத்தம், பாவம், பூஜை, தானம், சார்ந்தவர்களைப் பாதுகாப்பது ஆகியவற்றை விரிவாகவும், கருணையுடனும் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றன.