கருடபுராணம்

யார் விதிப்படி செயல்படுகிறார்களோ, அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள். இப்போது, விழிப்பிலிருந்து உறக்கம் வரைக்கும், ஒரு க்ருஹஸ்தரின் தர்மத்தை நான் விளக்குகிறேன். ஒரு க்ருஹஸ்தன், பிரம முகூர்த்தத்தில் எழுந்தவுடன், தர்மம், அர்த்தம் ஆகியவற்றைப் பற்றியும், அவற்றில் அடங்கியுள்ள உடல் சிரமங்களைப் பற்றியும், உண்மையான ஞானத்தின் பொருளையும் சிந்திக்க வேண்டும். இரவு முடிவில், தூங்கி எழுந்ததும், சுத்தமாகவும், மனம் நிலையாகவும் இருந்து, நீராடி, இருவேளையிலும் (சந்திரோதய, சூரியோதய சமயங்களில்) பூஜை செய்ய வேண்டும்; எல்லாக் காலங்களிலும் எப்போதும் உஷாராக இருக்க வேண்டும். காலை நேரத்தில், பற்பசை செய்து, பூர்வாஹ்ண சந்த்யாவந்தனம் செய்ய வேண்டும். பகலில் சிறுநீர், பெருநீர் செய்யும் போது வடக்கு நோக்கி அமர வேண்டும். இரவில் இதற்காக தெற்கு நோக்க வேண்டும்; இரண்டும் செய்யும் பொழுது, இரவு, பகல், நிழல், இருட்டு ஆகியவற்றிலும், இருமுறை பிறந்தவர்கள் (த்விஜர்கள்) விதிப்படி நடக்க வேண்டும்—even உயிருக்கு ஆபத்து வந்தாலும்—பசு சாணம், நெருப்பு, எறும்புக் குழி அல்லது புதிதாக உழுத நிலத்தில் அமர்ந்து. சாலை, நிழல், நீர், கோயில், எறும்புக் குழி, எலி வாழும் இடங்களில் சிறுநீர், பெருநீர் செய்யக்கூடாது. பிறர் கழுவிய மண், சுடுகாடு போன்ற இடங்களில் இருந்து மண்ணை எடுக்க கூடாது. ஒரு உறுப்பிற்கு ஒருமுறை, இரண்டு உறுப்பிற்கு இருமுறை இடது கையில் மண் எடுத்து, சுத்திகரிக்க வேண்டும். இரு உறுப்புகளுக்கு இரண்டு முறை, இது சிறுநீர் கழித்த பின் சுத்திகரிப்பு எனப்படுகிறது. ஒரு உறுப்பிற்கு மூன்று முறை பின்புறத்தில், பத்து முறை இடது கையில் மண் எடுத்து சுத்தம் செய்ய வேண்டும். பாதத்திற்கு ஐந்து முறை, ஒரு கைக்கு பத்து முறை, ஏழு முறை மண் எடுத்து சுத்தம் செய்ய வேண்டும். முதல் மண் அரைமுத்தி அளவாக இருக்க வேண்டும்; இரண்டாம், மூன்றாம் மண் அதற்கும் பாதியாக இருக்க வேண்டும். அமர்ந்திருப்பவர் சிறுநீர், பெருநீர் கழித்த பின் முழு சுத்திகரிப்பு செய்ய இயலாவிட்டால், எப்போதும் அரை சுத்திகரிப்பு செய்ய வேண்டும்; பகலில் செய்யும் சுத்திகரிப்பின் பாதியை இரவில், அல்லது காலின் பாகம் மட்டும் செய்ய வேண்டும். உடல் நலம் உள்ளவர் முறையைப் பின்பற்ற வேண்டும்; உடல் நலம் இல்லாதவர் தன்னால் இயன்ற அளவு செய்ய வேண்டும். உடலில் உள்ள மாசுகள்—கொழுப்பு, விந்து, இரத்தம், மஜ்ஜை, உமிழ்நீர், மல, சிறுநீர், செவிக்கழிவுகள், கழிவுகள்—இவை impurities. கபம், மூக்குச்சாறு, வியர்வை—இவை பன்னிரண்டு உடல் மாசுகள்; இவையெல்லாம் அகலும்வரை சுத்தமாக இருக்க வேண்டும். சுத்திகரிப்பு எண்ணிக்கையை, கற்றுக்கொள்ளாதவர்கள் மீறக்கூடாது. சுத்தம் இரண்டு வகை: வெளி சுத்தம், உள்ளார்ந்த சுத்தம். வெளி சுத்தம் மண்ணாலும் நீராலும் பெறப்படுகிறது; உள்ளார்ந்த சுத்தம் மன அமைதியால் கிடைக்கும். முதலில் மூன்று முறை வாய் நீரால் கழுவி, இரண்டு முறை துடைக்க வேண்டும். அதன் பின், மூன்று முறை விரல் அடிப்பகுதியால் வாயைத் தொட வேண்டும்; அடுத்து, முதல்விரல், குறள்விரல் கொண்டு மூக்கைத் தொட வேண்டும். முதல்விரல், மோதிர்விரல் கொண்டு கண்கள், செவிகள் ஆகியவற்றைத் தொட வேண்டும்; சிறிய விரல், முதல்விரல் கொண்டு தொப்புளைத் தொட வேண்டும்; உள்ளங்கை கொண்டு இதயத்தைத் தொட வேண்டும். எல்லா விரல்களாலும் தலை, பின் விரல்களால் தோள்கள், புயங்கள் ஆகியவற்றைத் தொட வேண்டும். ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களை மூன்று முறை ஒலித்து, வணக்கம் செலுத்த வேண்டும். முதலில் அதர்வண வேதம், ஆங்கிரஸ்மான மந்திரங்களைச் சொல்லி, இருமுறை துடைத்து, பிறகு இதிகாசம், புராணம், வேதாங்கங்களை ஒழுங்காகச் சொல்ல வேண்டும். வாய் அருகே ஆகாயத்தை, மூக்கில் வாயுவை, கண்களில் சூரியனை, செவிகளில் திசைகளைத் தொட வேண்டும்; பின்னர், தொப்புளில் ப்ராணக் கணியை, இதயத்தில் பரமாத்மாவைத் தொட வேண்டும். தலைக்கிரையில் ருத்ரனை, சிகையில் முனிவர்களைத் தொட வேண்டும்; புயங்களில் யமன், இந்திரன், வருணன், குபேரன், பூமி, அக்னி ஆகிய தெய்வங்களைத் தொட வேண்டும். நீர் தெளித்து, காலை விஷ்ணுவை, இரு கைகளில் இந்திரன், விஷ்ணு, விரல் மூடுகளில் அக்னி, வாயு, சூரியன், சந்திரன், மலைகள் ஆகியவற்றைத் தொட வேண்டும். கை நடுக்குறிகளில் கங்கை முதலிய நதிகள் இருக்கின்றன; விடியும் பொழுது, முறையாக சுத்திகரிப்பு செய்ய வேண்டும். பின்னர், பற்பசை செய்து, குளிக்க வேண்டும்; வாய் சுத்தமில்லையெனில், எப்போதும் அசுத்தமானவராகவே கருதப்படுவார். ஆகவே, முழு முயற்சியுடன் பற்பசை செய்ய வேண்டும்; கடம்பு, வில்வம், கதிரை, கரவீரம், வட்டை, அர்ஜுனம் போன்ற மரக்குச்சிகள் சிறந்தவை. யூதி, ப்ருஹதி, ஜாதி, கரஞ்சம், அர்க்கம், அதிமுக்தகம், ஜாம்பு, மதூகம், பாமர்கம், சிறீஷம், உடும்பரம், ஆசனம் ஆகிய மரங்களும் ஏற்றவை. பாலுள்ள மரங்கள், முள்ளுள்ள மரங்கள் மற்றும் வேறு சில மரங்கள் பற்பசைக்கு புகழப்படுகின்றன; காரம், கசப்பு, துவர்ப்பு ஆகிய சுவை மரங்கள் செல்வம், ஆரோக்கியம், நன்மை தரும். சாப்பிட்டபின், பற்பச்சு கழுவி, சுத்தமான இடத்தில் குச்சியை அகற்ற வேண்டும்; அமாவாசை, ஷஷ்டி, நவமி, பிரதமை ஆகிய திதிகளில் பற்பச்சு பயன்படுத்தக் கூடாது. அதேபோல், ஞாயிற்றுக்கிழமை, பற்பச்சு கிடைக்கவில்லையெனில், அல்லது தடை செய்யப்பட்ட திதியில் பயன்படுத்தக் கூடாது. பன்னிரண்டு முறை வாயைத் துடைத்து, பற்பச்சு செய்ய வேண்டும்; காலை குளியல் எல்லா நன்மைகளையும் தரும், காணக்கூடியதும், காண முடியாததுமான பலனைத் தரும். தன்னையே சுத்தமாக வைத்துக் கொண்டு, காலையில் குளித்து, ஜபம் முதலியவற்றில் ஈடுபடும் அனைவரும் சிறப்புடையவர்கள்; ஏனெனில், உடல் மிகவும் அசுத்தமானது, ஒன்பது отверстிகள் கொண்டது. இது பகலும் இரவும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும்; காலையில் குளிப்பது மனதிற்கு தெளிவைத் தரும், அழகு, அதிஷ்டம் அதிகரிக்கும். குளிப்பது துக்கம், துன்பம் அகற்றும்; குறிப்பாக கங்கைசூழ்நிலையில், சந்திரன் கரத்தில் இருக்கும்போது, பத்தாம் திதியில், ஜ்யேஷ்டா நட்சத்திரத்தில், சந்திரன் பிரகாசமாக இருக்கும்போது குளிக்க வேண்டும். பத்துப் பாவங்களை அகற்றும் நாளில், தானம் செய்வதில் சுத்தமில்லாதவராக இருந்தால், எதிர்மாறான நடத்தை, வன்முறை, பிறர் மனைவியுடன் பழக்கம் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். கடுமையான சொல், பொய், பழி, தேவையில்லாத பேச்சு, பிறர் செல்வத்தை ஆசைப்படுதல், மனதில் தீங்கு நினைத்தல்—இவை பத்து பாவங்கள். இவை அகல, நான் கங்கை ஸ்நானம் செய்கிறேன்; சுருக்கமாக கூறினால், காலை குளியல் வனவாசிகளுக்கும், க்ருஹஸ்தர்களுக்கும் கட்டாயம். தபஸ்விகளுக்கு தினமும் மூன்று முறை குளிக்க வேண்டும்; பிரம்மச்சாரிகளுக்கு ஒருமுறை. ஆசமனம் செய்து, புண்ய ஸ்தலம் நினைத்து, குளிக்க வேண்டும்; அக்காலத்தில், அழிவில்லாத ஹரியை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். மூன்று கோடி மண்டேஹர் எனும் அசுரர்கள், தீய எண்ணம் கொண்டவர்கள், எழும் சூரியனை விழுங்க விரும்புகிறார்கள் என்பதை அறிய வேண்டும். சூரிய உதயத்தில் ஆராதனை செய்யாதவர், சூரியனுக்கு தீங்கு விளைவிப்பார்; மந்திரத்தால் சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீர், அந்நேரத்தில் தீயாகி, அவ்வசுரர்களை எரிக்கிறது. இவ்வாறு, ஒரு க்ருஹஸ்தன் தினசரி வாழ்க்கையில் மேற்கொள்ள வேண்டிய தர்மங்களும், சுத்தி முறைகளும், பாவ நிவாரணங்களும் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளன.