கருடபுராணம்

ஸூதர் புனிதமான சபையில் அமர்ந்திருந்தவர்களிடம் பின்வருமாறு கூறினார்: சங்கீதத்தின் மந்திரமான நடைமுறைகள், அதன் வெவ்வேறு அளவுகள், தாளங்கள், மற்றும் அவற்றின் அமைப்புகள் குறித்து விவரமாக எடுத்துரைக்கப்பட்டன. சமமான மற்றும் அசமமான தாளங்களில் 'சகௌ', 'ப்ரௌ', 'நககா', 'ஆக்யானகி' போன்றவை இடம்பெறுகின்றன; அசமமான தாளங்களில் 'தௌ', 'ஜோ', 'ககௌ' என்பனவும், சமமான பாதங்களில் 'பாதே', 'ஜடஜா', இரு 'குருகா' என்பனவும் விரிவாகக் கூறப்பட்டன. 'விபரீதாக்யானக' எனும் ஓர் அசமமான தாளத்தில் 'ஜஸ்', 'தஜௌ', 'ககௌ' ஆகியவை இடம்பெறும்; சமமான தாளத்தில் 'ததௌ', 'ஜகௌ' என்பனவும், 'க' என்பது பிங்கலனால் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது. பாதத்தில், அசமமான தாளத்தில் 'புஷ்பிதாக்ரா', 'நனௌ', 'ரயௌ' என்பனவும், சமமான தாளத்தில் 'நஜௌ', 'ஜரௌ', 'க' என்பனவும் 'வைதாலீய' என அழைக்கப்படுகின்றன. மேலும், 'அபரவக்த்ர' மற்றும் 'ஔபச்சந்தசிக' என்ற மற்றொரு தாளமும் குறிப்பிடப்பட்டது. 'வாங்மதி' என்ற தாளம் 'ரஜரா' என அழைக்கப்படுகிறது; இரு பாதங்களில் 'ஜரஜா', 'ராகௌ' என்பன இடம்பெறுகின்றன. பின்னர், ஒவ்வொரு தாளத்திலும் எழுத்துகளின் எண்ணிக்கை விளக்கப்பட்டது—முதல் பாதத்தில் எட்டு, இரண்டாவது பாதத்தில் பன்னிரண்டு, மூன்றாவது பாதத்தில் பதினாறு, நான்காவது பாதத்தில் இருபது எழுத்துகள். 'ஆபீட' எனும் தாளம் 'சர்வல' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; இது முன்னைய பாதங்களுடன் முடிவடையும் இரண்டு வரிகளைக் கொண்டது. இரண்டாவது பாதத்தில் 'கலிகா' எட்டு எழுத்துகளைக் கொண்டது; முதலாவது பாதத்தில் 'அர்கஜ', மூன்றாவது பாதத்தில் 'லவலி', மீண்டும் எட்டு எழுத்துகள்; நான்கு பாதங்களும் எட்டு எழுத்துகளாக இருந்தால், அது 'அம்ருததாரா' என அழைக்கப்படுகிறது. இந்த வகைமைகள் தொடர்ந்து விரிவாக விவரிக்கப்பட்டன. பின்னர், ஸூதர் வேதங்களும் ஸ்மிருதிகளும் பற்றிய ஞானத்தைப் புரிந்து கொண்ட பின்னர், ஒருவர் வேதவிதிகளைச் செய்ய வேண்டும்; அவை இயலாதபட்சத்தில் ஸ்மார்த விதிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்றார். அது கூட இயலாதபட்சத்தில், நல்லொழுக்கத்தைக் கடைபிடிக்க வேண்டும். வேதங்களும் ஸ்மிருதிகளும், பிராமணர்களுக்கு கர்மங்களை அறிய கண்களாகும். வேதங்களில் பரம தர்மம் கூறப்பட்டுள்ளது; ஸ்மிருதிகளில் மற்றொரு தர்மம்; மூன்றாவது, நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களின் நடைமுறை வழியாக பெறப்படுவது—இந்த மூன்றும் சாஸ்வதமான தர்மங்கள். உண்மை, தானம், கருணை, ஆசையின்மை, கல்வி, பூஜை, சுய கட்டுப்பாடு—இவை எட்டும் தூய்மையானவை, நல்லொழுக்கத்தின் அடையாளங்கள். பண்டைய காலத்து முனிவர்களின் உடலும், அறிவும், ஒளியால் ஆனவை; பாவம் அவர்களைத் தொடாது, அது தாமரை இலையைத் தொடாத நீரைப் போல. சாதிகள் வாழும் முதன்மை இருப்பிடங்கள் தர்மங்களும், அவற்றின் நடைமுறைகளும்; உண்மை, யாகம், தவம், தானம்—இவை எல்லாம் தர்மத்தின் அடையாளங்கள். பிறரிடம் வழங்கப்படாததை எடுக்காமல் இருப்பது, தானம், கல்வி, பாராயணம்; ஞானம், செல்வம், தவம், தூய்மை, நல்ல குடும்பத்தில் பிறப்பு, நோய் இல்லாதிருத்தல்—இவை எல்லாம் தர்மத்தின் கூறுகள். சுழற்சி நிறைவதற்கான காரணம் தர்மத்திலிருந்தே தோன்றுகிறது; தர்மத்திலிருந்து சுகமும் ஞானமும், ஞானத்திலிருந்து மோக்ஷம் பெறப்படுகிறது. யாகம், கல்வி, தானம்—இவை வேதவிதியின்படி செய்யப்பட வேண்டும்; பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகிய மூவருக்கும் இது பொதுவான சாஸ்வத தர்மம். தூய்மையான புரோஹிதம், கல்வி, தூய்மையான ஏற்றுக்கொள்கை—இவை மூன்றும் உயர்ந்த சாதிக்கான வாழ்க்கை வழிகள். இரும்பு வாளை வைத்திருப்பது அரசருக்கானது; உயிரினங்களை பாதுகாப்பதும் அவர்களுக்கே உரியது. மாடுபண்ணை, விவசாயம், வணிகம்—இவை வைசியரின் வாழ்வாதாரம். சுத்ரருக்கு, இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு சேவை செய்வதும், இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு முறையே குருவிடம் வாழ்தல், அக்னி சேவை, சுயபாராயணம்—இவை பிரம்மசாரிக்கு உரியது. மூன்று முறை குளித்தல், பிறரால் குளிப்பித்தல், பிச்சை எடுப்பது, குருவிடம் வாழ்ந்து வாழ்நாள் முழுவதும் தங்கி இருப்பது; கயிறு, ஜடா, தண்டம் அல்லது முடி சவரம் செய்து குருவிடம் அடைக்கலம் புகுவது. அக்னி சேவை செய்தல், சொந்த தர்மத்தில் வாழ்தல்; திருவிழா நாட்களைத் தவிர, தன் சட்டமான மனைவியுடன் வாழ்தல். தேவர்களுக்கு, பித்ருக்களுக்கு, ப்ரேதங்களுக்கு பூஜை முதலியன செய்யும் கடமை; வேத, ஸ்மிருதி அர்த்தங்களை நிலைநிறுத்துதல்—இவை கிருஹஸ்தரின் தர்மம். ஜடா சூடும், அக்னிஹோத்ரம் செய்வதும், தரையில் உறங்குதல், யஜ்ஞோபவீதம், காட்டில் வாழ்தல், பால், மூலிகை, தண்ணீர், பழம் உண்பது—இவை வனவாசியின் தர்மம். முறையற்ற உணவுகளைத் தவிர்த்து, மூன்று முறை குளித்து, விரதம் இருந்து, தெய்வங்களுக்கும், அதிதிகளுக்கும் பூஜை செய்வது—இவை வனவாசியின் கடமை. அனைத்து காரியங்களையும் விட்டு, பிச்சை எடுத்து, மரவேர் அடியில் வாழ்ந்து, பொருளாசையின்றி, பகைமை இன்றி, அனைத்து உயிரின்களிடமும் சமமாக இருந்து— இன்ப, துன்பம், சந்தோஷம், துக்கம் ஆகியவற்றில் ஒரேபோல் இருந்து, வெளிப்புறமும் உள்ளார்ந்தும் தூய்மையுடன், பேசும் வார்த்தையில் கட்டுப்பாடு, தியானத்தில் நிலைபெறுதல்—இவை பரிவ்ராஜகரின் தர்மம். அனைத்து இంద్రியங்களையும் ஒட்டுமொத்தமாகக் கொண்டு, எப்போதும் தியானம், சமாதி, மனநிலை தூய்மை—இவை அசேதனர்களின் தர்மம். அகிம்சை, உண்மை, தூய்மை, பொறுமை, கருணை—இவை சாதிகளுக்கும், சன்னியாசிகளுக்கும் பொதுவான தர்மங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு, ஸூதர், தர்மத்தின் பல்வேறு நிலைகளை, அதன் நடைமுறைகளையும், அவற்றில் ஒளிந்திருக்கும் ஆன்மீக ரகசியங்களையும், அன்பும் மரியாதையும் கலந்து எடுத்துரைத்தார்.