கருடபுராணம்

சூதர் பகவான், பண்டைய காலத்தில் வேதங்கள் மற்றும் சந்தோகங்கள் பற்றிய அறிவை பகிர்ந்தார். அவர், பன்முகமான சந்தோகங்கள் (சந்தங்கள்) எப்படி அமைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை விவரித்தார். ஒவ்வொரு சந்தோகம் தனித்துவமான கால, கள, மற்றும் கணங்களால் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. உதாரணமாக, வ்ருத்தம் என்னும் சந்தோகம் ‘ரஜௌ, ரஜௌ’ எனும் காலங்களுடன் தொடங்கி, ‘ரஜௌ, கோ, ல’ எனும் அமைப்பில் ‘கிருதி’ என அழைக்கப்படுகிறது. ‘மூன்று ஏழு’ எனும் அமைப்பில், ‘ஸ்நக்தரா, பிரகிருதி, ம்னபனாஇஸ்திர்யை’ எனும் சந்தங்கள் அமைகின்றன. அதேபோல், ‘பத்ரக’ சந்தோகம் ‘திகர்க’ எனும் காலத்துடன், ‘ப்ரௌ, ந்ரௌ, நரநா, கோ’ எனும் அமைப்பில் அமைகிறது. மற்றொரு சந்தோகம், ‘மட்டாக்ரீட’ என்பது எட்டு பாணா, பத்து, மௌ, தனௌ, நனௌ, நலௌ, குரு எனும் அமைப்பில், ‘விகிருதி’ என அழைக்கப்படுகிறது; ‘சின்னா’ எனும் சந்தோகம் ‘சங்கிருதி’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. ‘பஞ்ச அஸ்வ’ மற்றும் ‘அர்க’ எனும் அமைப்பில், ‘பதௌ, தன்வீ, நஸபா, பனயா’ எனும் சந்தங்கள், ‘க்ரௌஞ்ச’ பாதங்கள், ‘பாணா, சர, வசுஷைல, பமௌ, சபௌ’ எனும் அமைப்பில் அமைகின்றன. ‘நௌ, நௌ, கோ’ எனும் அமைப்பில் ‘அதிகிருதி’ சந்தோகம் அறிவிக்கப்படுகிறது. ‘வஸ்வீ, ஈஷ, அஸ்வ, மமதனை’ எனும் அமைப்பில் ‘புஜங்கவிஜ்ரும்பித’ சந்தோகம் அமைகிறது. ‘நனரஸ், லகு’ எனும் அமைப்பில் ‘அபவாகாக்யக’ சந்தோகம், ‘ஆறு குஹ, ரஸ, பாணா, மோன, ஆறு ஸககா’ எனும் அமைப்பில் அமைகின்றன. ‘சண்ட’ சந்தோகம், ‘ப்ரபாத, டண்டக, நௌ, அகர’ எனும் அமைப்பில், ‘ரபே, வ்ருத்தாந்த’ மற்றும் மற்றவை, ‘வ்யால, ஜீமூத’ போன்றவை. சூதர் மேலும் கூறுகிறார்: ‘சஸஸலகா’ எனும் அமைப்பு ஒரே பாதத்தில் வந்தால் அதற்கு ‘உபசித்ரக’ என்று பெயர்; சம பாதத்தில் ‘பௌ, பககா’ ஆகியவை ‘திருதமத்யா’ என்றும், ‘பபௌ, பகௌ’ என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. ஒற்றை பாதத்தில் ‘க’ வந்தால், ‘நஜௌ, ஜௌ, கணௌ’ எனும் அமைப்புகள் நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன. ‘க’ என்ற அமைப்பு ஒற்றை சந்தோகத்தில் விரைவாக அமைகிறது; சம சந்தோகத்தில் ‘பௌ, போ, ககௌ, கணா’ ஆகியவை. ஒற்றை பாதத்தில் ‘தஜௌ, ரோ, க’; சம சந்தோகத்தில் ‘மஸௌ, ஜகௌ, கரு’. ‘பத்ரவிராட்கேதுமதி’ எனும் சந்தோகம் ஒற்றை சந்தோகத்தில் ‘ஸஜௌ’ என அமைகிறது. ‘ஸகௌ’ சம சந்தோகத்தில், ‘ப்ரௌ, நககா, ஆக்யானகி’; பிறகு ஒற்றை சந்தோகத்தில் ‘தௌ, ஜோ, ககௌ’. சம பாதத்தில் ‘பாதே, ஜடஜா, இரண்டு குருகா’. ‘விபரீதாக்யானக’ ஒற்றை சந்தோகத்தில் ‘ஜஸ், தஜௌ, ககௌ’; சம சந்தோகத்தில் ‘ததௌ, ஜகௌ’; ‘க’ என்ற அமைப்பை பிங்கலர் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு பாதத்தில், மற்றும் ஒற்றை சந்தோகத்தில், ‘புஷ்பிதாக்ரா, நனௌ, ரயௌ’; சம சந்தோகத்தில் ‘நஜௌ, ஜரௌ, க’ – இதுவே ‘வைதாலிய’ சந்தோகம். இன்னொரு சந்தோகம் ‘அபரவக்த்ர’ மற்றும் ‘ஔபச்சந்தஸிக’ என அழைக்கப்படுகிறது. ‘வாங்கமதி’ என்பது ‘ரஜரா’; இரண்டு பாதங்களில் ‘ஜரஜா, ரகௌ’ என அமைகின்றன. சூதர் தொடர்ந்தார்: முதல் பாதத்தில் எட்டு அச்சரங்கள், இரண்டாவது பாதத்தில் பன்னிரண்டு, மூன்றாவது பாதத்தில் பதினாறு, நான்காவது பாதத்தில் இருபது அச்சரங்கள் உள்ளன. ‘ஆபீட’ எனும் சந்தோகம் ‘சர்வல’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; இது இரண்டு வரிகளால், முன்பிருந்த பாதங்களோடு முடிகிறது. இரண்டாம் பாதத்தில் ‘கலிகா’ எட்டு அச்சரங்கள் கொண்டது; முதல் பாதத்தில் ‘அர்கஜா’; மூன்றில் ‘லவலி’, மீண்டும் எட்டு அச்சரங்கள். நான்கு பாதங்களும் எட்டு அச்சரங்கள் கொண்டால், அது ‘அம்ருததாரா’ என அழைக்கப்படுகிறது. முதல் பாதத்தில் ‘ஸஜௌ, சலௌ’; இரண்டாவது பாதத்தில் ‘நஸஜா, கோ’; மூன்றில் ‘பனபா, க’; நான்கில் ‘ஸஜஸா, ஜகௌ’. ‘சௌரபக’ சந்தோகம் முன்பது போலவே; மூன்றில் ‘க்ரௌ, ரனௌ, பகௌ’. ‘லலிதா’ என்பது ‘அட்கத’ போலவே; மூன்றில் ‘க்ரௌ, நனௌ, ஸஸௌ’. ‘உத்கத’ பகுதி முடிகிறது. ‘உபஸ்தித’ மற்றும் ‘ப்ரசுபித’: முதல் பாதத்தில் ‘க்ரௌ, மஸௌ, ஜபௌ’; இரண்டில் ‘கௌ’; மூன்றில் ‘ஸனஜரா, க, நனௌ’; நான்கில் ‘நௌ, நஜௌ’ மற்றும் முன்பிருந்த பாதங்கள். மூன்றில் ‘க்ரௌ’ சிறப்பு; சந்தோகம் ‘நௌ, ஸநௌ, நஸௌ’. ‘ஆர்ஷப’ சந்தோகம் ‘தஜரா’ எனும் பாதத்தில்; மூன்றில் முன்பது போலவே. மற்றவற்றிலும், முதல் பாதம் முன்பது போலவே; ‘தஜரா’ ‘சுத்தவிராட்’ என அழைக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு ‘உபஸ்தித’ மற்றும் ‘ப்ரசுபித’ பகுதி முடிகிறது. ஐந்து அல்லது ஆறு அச்சரங்கள் கொண்ட ஒற்றை பாதம், இங்கு சந்தோகம் என அழைக்கப்படாது; அது ‘தசதர்மா’ போன்றது, ‘காதா’ வடிவத்தில். இதன் பின் சூதர் சந்தோக அமைப்பை விளக்குகிறார்: ‘பிரஸ்தார’ எனும் அமைப்பில், முதலில் ‘கோ’, பிறகு ‘ல’, பிறகு ‘பரதுல்யோ’, பின்னர் ‘பூர்வக’. நடுவில் ஒன்று குறைந்தால், சம எண்ணில் ‘ல’; சம எண்ணின் பாதியில், ஒற்றையில் ‘குரு’. எதிர் வரிசை ‘பிரதிலோமகுண’ என அழைக்கப்படுகிறது, ‘ல’யில் தொடங்கி இருமுறை சொல்லப்படுகிறது, இறுதியில் ‘ஏக’ என முடிகிறது. எண்ணிக்கை பாதியில் அமைப்பை போல்; பூஜ்யத்தில் இருமுறை கூறப்படுகிறது. பாதியில் எவ்வளவு இருக்கிறதோ, அதில் பெருக்கப்படுகிறது; இறுதியில் இரட்டை குறைக்கப்படுகிறது. மற்ற பக்கத்தில் முழுமை, மற்ற பக்கத்தில் முழுமை; இது ‘மேரு’ என விரிந்திருக்கும். சிறிய, வட்டமான எண்ணிக்கைகள், முதலில் விரல், பின்னர் செங்குத்தாக; அதே எண்ணிக்கையில் இரட்டிப்பாகவும், ஒற்றையாகவும் அமைக்கப்படுகிறது; இதுவே சந்தோகம் என அறிவிக்கப்படுகிறது. பின், சூதர் கூறுகிறார்: ஹரியைப் பற்றி கேட்ட பிறகு, பிரம்மா, வியாசருக்கும், சௌணகருக்கும் சொன்னார் – “பிராமணர்கள் மற்றும் பிறவர்களின் நடத்தையை நான் உங்களுக்கு உண்மையாகக் கூறுகிறேன்.” வேதங்களையும் ஸ்மிருதிகளையும் புரிந்து, ஒருவர் வேதவிதிகளைச் செய்ய வேண்டும்; வேதவிதி கட்டளையிடப்படவில்லை என்றால், ஸ்மார்த விதியைச் செய்ய வேண்டும். அதுவும் முடியவில்லை என்றால், நன்னடத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; பிராமணர்களுக்கு, வேதமும் ஸ்மிருதியும் அவர்கள் செயல்களை அறிய கண்களாகும். பரம தர்மம் வேதங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது; மற்றொன்று ஸ்மிருதிகளில் உள்ளது; மூன்றாவது, சாந்தர்களின் நடத்தையிலிருந்து பெறப்படுகிறது – இவை மூன்றும் சனாதன தர்மங்கள். உண்மை, தானம், கருணை, பேராசை இல்லாமை, கல்வி, வழிபாடு, தன்னடக்கம் – இவை எட்டும் தூய்மையானவை, நன்னடத்தை அடையாளங்கள். பண்டையவர்கள் உடலும் அறிவும் பிரகாசத்தால் ஆனவை; அவர்கள் பாவத்தால் களங்கமடையவில்லை; அது தாமரை இலை மீது நீர் போல். சாதிகளின் பிரதான தங்குமிடங்கள், அறிவிக்கப்பட்ட தர்மங்களும், நடத்தைகளும்; உண்மை, யாகம், தவம், தானம் – இவை தர்மத்தின் அடையாளங்கள். அளவில்லாததை எடுக்காமை, தானம், கல்வி, பாராயணம்; அறிவு, செல்வம், தவம், தூய்மை, நல்ல குடும்பத்தில் பிறப்பு, நோய் இல்லாமை. பிறவி சுழற்சி முடிவதற்கான காரணம் தர்மத்திலிருந்து மட்டுமே வருகிறது; தர்மத்திலிருந்து சந்தோஷமும் அறிவும்; அறிவிலிருந்து விடுதலை பெறப்படுகிறது. யாகம், கல்வி, தானம் – இவை வேதவிதிப்படி செய்யப்பட வேண்டும்; இவை பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கு சனாதன தர்மமாகும். தூய்மையான யாகம் நடத்தும் பணியும், கல்வியும், தூய்மையான ஏற்கும் பணியும் – இவை மூன்று விதமான வாழ்க்கை முறைகள் உயர்ந்த சாதிக்காக முனிவர்களால் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. வாளை வைத்திருப்பது அரசருக்கானது; உயிர்களை பாதுகாப்பதும் அவர்களுக்கே. மாடுகள் மேய்த்தல், விவசாயம், வணிகம் – இவை வைசியரின் வாழ்க்கை வழிகள் என நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது. இவ்வாறு, சூதர், சந்தோகங்களின் அமைப்பும், தர்மங்களின் அடிப்படையும், ஒவ்வொரு சாதிக்கும் ஏற்ப வாழ்க்கை முறைகளும், நன்னடத்தையும், மறைமுறைகளையும், பரம தர்மத்தையும், பண்டைய முனிவர்களின் பிரகாசமான வாழ்க்கையையும், நம்மிடம் பகிர்ந்தார்.