கருடபுராணம்

புனித ஸூதர் தொடர்ந்தார்: கவிதைச்சொற்களின் அமைப்பில் உள்ள பல்வேறு வெற்றிச் சுருதி, ஒலி, மற்றும் அளவுகள் பற்றி நான் விரிவாக விளக்குகிறேன். "நவ", "மல", மற்றும் "கோ" ஆகியவை அடியில் வருவன; "ஜோ", "ந்லௌ" ஆகியவை கடலில் போல் சேரும். "விஸ்லோகா" என்ற அமைப்பு நான்கு முறை அல்லது அதற்கு இரட்டிப்பாகும்; இது "நவாசிகா" என்று அழைக்கப்படுகிறது. பாண வகையில், எட்டு மற்றும் ஒன்பது, "ல" என்றது "சித்ரா", இது பதினாறு எழுத்துகளைக் கொண்டது. சமமான மாத்ரா (அளவு) நியமிக்கப்பட்டுள்ளது; இதுவே "பதாகுலக" என்று அழைக்கப்படுகிறது. மாத்ரா இல்லாத ஒரு சந்தம் எழுத்துகளால் அமைகிறது; "ல" என்பது கடுமையான எழுத்துகளில்லாதது; எப்போதும் கடுமையான எழுத்துகள் "ல" என்று காலடியில் வருவன; இது நிலையான விதி. இரண்டாம் பாதியின் முதல் பாதியில் இருபத்தி எட்டு "ல" வர வேண்டும்; கிரீடத்தில் முப்பது "ல" வர வேண்டும்; "க்ஞ்ஜா" என்ற அமைப்பின் புரட்டலில் இப்படி அமைகிறது. "அநங்கக்ரீடா"வில் பதினாறு; கடைசியில் முப்பத்து இரண்டு "ல" வர வேண்டும்; இருபத்தி ஏழு "ல" இரு காலடிகளிலும் வர வேண்டும்; இரண்டும் அழகானவை. இதுவரை மாத்ரா சந்தங்கள் கூறப்பட்டன; இப்போது எழுத்து எண்ணிக்கையால் அமையும் சந்தங்களை விளக்குகிறேன். ஸூதர் கூறினார்: "ஸ்ரீருக்தா" என்பது "ஜென" என்று அறியப்பட வேண்டும்; "உத்யுக்தா" என்பது பெண், இரண்டு கடுமையான எழுத்துகளுடன்; "மோ" என்பது பெண், "ரோ" என்பது மான், "மத்யா" என்பது "மகௌ", "கன்யா" என்பது "பிரதிஷ்டா". "போ கௌ" என்பது "பங்க்தி", நடுவில் மெலிதாக அமைந்தது, "தயௌ" என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது; "நயா" மற்றும் "பால-லலிதா" உடன் சேர்ந்து, இது "காயத்ரி" சந்தம் ஆகும். "மசகை" மற்றும் "மடலேகா" ஆகியவை "உஷ்ணிக்" சந்தம் என்று ஞானிகள் அழைப்பர்; "பௌ கௌ" என்பது "சித்ரபதா" என்று பிரசித்தி பெற்றது; "வித்யுன்மாலா" என்பது "மமௌ ககௌ". "மானவகா" என்பது "பாட்டலகா", "ம்னௌ கௌ" என்பது "ஹம்ஸருதா" என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது; "சமானிகா", "ரஜகலா", "ஜரலா", "க" என்பது "பிரமாணிகா"; இவற்றுடன் சேர்ந்து, மற்றொரு அமைப்பு "அனுஷ்டுப்" சந்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. "ரணசை" உடன் சேர்ந்து, இது "ஹலமுகி"; "நௌ மக்" என்பது குழந்தை பெற்றவள்; இது "ப்ருஹதி" சந்தம், "ஸ்மௌ ஜகௌ" அதன் பிரகாசமான வடிவம். "பணவா" என்பது "மனயகை", "மயூரஸாரிணி" உருவாகிறது; "ரஜா" மற்றும் "ராகா" உடன் "ருக்மவதி" என்பது "பமௌ சகௌ". "பங்க்தி" சந்தம் இனிமையான எழுத்துகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வரிகளால் அமைகிறது; "ம", "ப", "க" என்ற ஒலிகளுடன் இணைந்து, இது மக்களுக்கும் பசுக்களுக்கும் மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. இதில், "க", "வி", "இந்திர", மற்றும் "ஜ" என்று தொடங்கும் அமைப்பு "குபபூர்விகா" என்று அழைக்கப்படுகிறது. மற்ற சந்தங்கள், "உபஜாதி"யில் முடிவதுடன், "சுமுகி", "நஜஜா", மற்றும் "லகௌ"; "பபபா" மற்றும் "கௌ" என்பது "தோதக", "சாலினி" என்பது "மததா" மற்றும் "ககௌ". "நீரும் காற்றும்" உலகங்களை பிரிப்பது "மமதா ககௌ" என்று அழைக்கப்படுகிறது; "ஸ்ரீபதௌ" மற்றும் "நனகா" ஐந்து அல்லது ஆறு எழுத்துகளால் அமைந்தவை. "மகனா" மற்றும் "கௌ" தேனீகளின் விளையாட்டுக்கு பெயரிடப்பட்டவை; "ரதோதத" மற்றும் "அர்ணௌ" என்பது "ரலகா", "ஸ்வாகதா" மற்றும் "ரணபா ககௌ". "வ்ருத்தா", "நனௌ", "சகௌ", மற்றும் "க" சமமான அளவுடையவை; "ரஜரா" மற்றும் "லகௌ" என்பது "ஷ்யேனிகா", "ஜஸதா" மற்றும் "கௌ" என்பது "சிகண்டித"; "த்ரிஷ்டுப்" சந்தம் இவ்வாறு பெரிய பிங்கலனால் பெயரிடப்பட்டது. "ரணௌ", "பஸௌ", "சந்திரவர்த்மா" ஆகியவை "வம்சஸ்த" சந்தத்தில், "ஜதௌ" மற்றும் "ஜரௌ" உடன்; பின்னர் "ஜரா" மற்றும் "இந்திரவம்ஷா" "வேதசைஸ்டோடக" என்று அறியப்படுகின்றன; "ந்பௌ" மற்றும் "ப்ரௌ" என்பது "த்ருதவிலம்பித", "புடா" என்பது "நனௌ" மற்றும் "மயௌ". "வஸுவேதா" அமைதி அளிக்கிறது, மகிழ்ச்சியான முகத்துடன் இருப்பது "நயனா" என்று "நனரரா" கூறியுள்ளார். வித்யாசமான மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நீர் போல் ஓடுகின்ற சந்தம் "ஸ்த்ரக்விணி" என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஒவ்வொரு வரியிலும் நான்கு புத்திசாலியான "ஜஸௌ" உள்ளது. "புஜங்கப்ரயாத" சந்தம் நான்கு வரிகளைக் கொண்டது; "மணிமாலா" "ப்ரயம்வதா" மற்றும் "நப்ஜ்ரை", "தயௌ, தயௌ" உடன் அமைக்கப்படுகிறது. "குகவக்த்ர" உடன் "ஸன்னித்ரா" என்பது "லலிதா", "தபௌ" மற்றும் "ஜரௌ"; "உஜ்வலா" அளவிடப்பட்ட எழுத்துகளும் "ஸஜஸசை", "நனௌ" மற்றும் "பரௌ" உடன் அமைகிறது. "மமௌ" மற்றும் "யயௌ" "வைஶ்வதேவி", ஐம்பது குதிரைகளுடன் "யதி" என்று அழைக்கப்படுகிறது; "மபௌ" மற்றும் "ஸமௌ", "ஜலதரமாலா" மற்றும் "அப்த்யா" உடன் "யதி" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. "நௌ", "ததௌ", மற்றும் "க" "க்ஷமாவ்ருத்தா", குதிரைகள் மற்றும் ரஸம் உடன் "யதி"; "ப்ரஹர்ஷிணி" என்பது "மனௌ", "ஜ்ரௌ", மற்றும் "க", பத்து அக்னிகள் உடன் "யதி". "ஜபௌ", "ஸஜௌ", மற்றும் "க" "ருசிரா", நான்கு கிரகங்களுடன் "யதி"; "மத்தமயூரா", "மதயா" மற்றும் "சகௌ" உடன் "யதி" தெய்வ கிரகங்களுடன். "மஞ்சுபாஷிணி" என்பது "ஸஜ்ஸா" மற்றும் "ஜ்கௌ"; "சுனந்தினி" "ஸஜஸா" மற்றும் "மகௌ"; "நனௌ", "ததௌ", மற்றும் "சந்திரிகா க", ஏழு ரஸங்களுடன் "யதி". "அசம்பாதா", "மதனசா" மற்றும் "ககௌ" உடன் "யதி" பாண கிரகங்களுடன்; "நனரா" என்பது "லகுகுரு", ஸ்வரங்களுடன் "அபராஜிதா" என்று அழைக்கப்படுகிறது. "நனௌ", "பனௌ", மற்றும் "ப்ரஹரணகலிகா" ஆகியவை "லகௌ" ஆகவும்; "வசந்ததிலகா", "சிம்ஹொன்னதா", மற்றும் "தப்ஜா" "ஜகௌ குரு". "பஜௌ", "ஸனௌ", மற்றும் "ககாவிந்து" என்பது "வடனாதா" மற்றும் "சுகேசரம்"; "நரனா", "ரலகா", மற்றும் "பாதே", "சர்க்கரி" இவ்வாறு விளக்கப்படுகிறது. பதினான்கு எழுத்து சந்தம் சிறந்தது, சந்திரபேதம் மற்றும் அதன் தோழர்களுடன்; "ரஸக்ரஹ" சந்தம், "ஸ்ரக்ஸ்ரா", மற்றும் "வசுஷைல" சந்தமும் அதுபோல். "மணிகுண" குழு "மாலினி" சந்தத்தை உருவாக்குகிறது, "நனமா" தொடர்கிறது; "வசுஸ்வர" சந்தமும் அதுபோல், "நஜௌ", "பஜ்ரா", மற்றும் "ப்ரபத்ரக" கூட. "ஏலா", "சயௌ", மற்றும் "நனௌ"—யார் எட்டு "சித்ரலேகா" ஸ்வரங்களுடன் இருப்பாரோ; "மரௌ" மற்றும் "மயௌ"—யார் அப்படி இருப்பாரோ, இது "சர்க்கரி" சந்தம். ஸ்வரங்களில் இருந்து "க்ஹம்", "வ்ருஷபா", "கஜ", மற்றும் "ஜ்ரம்பித", "ப்ரனனா" மற்றும் "நகௌ"; "நஜபஜரா", "வாணினி", மற்றும் "க", "பிங்கல" சந்தம் எட்டுடன் அறிவிக்கப்படுகிறது. "ரஸருத்ரா" உடன் "சிகரிணி" சந்தம், "யமௌ" மற்றும் "நசபலா", "குரு"; "வஸுக்ரயதி" சந்தம் "பிருத்வி", "ஜஸௌ", மற்றும் "ஜஸயலா", "குரு". பத்து ஸ்வரங்களுடன் "வம்ஷபத்ரா" விழுகிறது, "ப்ரௌநபா" "லகு"; ஆறு "வேதாஷ்வ" உடன் "ஹரிணி" சந்தம், "நஸமா" மற்றும் "ரஸலா", "குரு". "மந்தாக்ராந்தா" சந்தம், ஆறு "நாகா", "மபனா", மற்றும் "ததகா", "குரு"; "நரடடகா", "நஜபஜா", "ஜலௌ", மற்றும் "கௌ" கூட சந்தம். "ஸப்தர்த்வா" சந்தம், "கோகிலா", மற்றும் "கமத்யஷ்டி" முன்னதாக சொன்னபடி; "பூதர்த்வா" மற்றும் "அஶ்வா" உடன் "குசுமிதலதா", "ம்தௌ", "ந்யௌ", மற்றும் "யயௌ", "த்ருதி". "ரஸர்த்வா" மற்றும் "அஶ்வா", "யமௌ", "ன்சௌ", மற்றும் "ரௌ", "மேகவிஸ்பூர்ஜித" சந்தம், "ராகௌ"; "ஷார்தூலவிக்ரீடித", "மஹ்", "சூர்யாஶ்வ", "ஸஜ்ஸதா", மற்றும் "ஸ்தகௌ". "அதித்ருதி" சந்தம் அறிவிக்கப்படுகிறது, அதன் பின் "க்ருதி" வருகிறது; ஏழு "அஶ்வா" மற்றும் "ருது", "சுவதனா", "ப்ரௌ", "மனௌ", மற்றும் "யபளா", "குரு". இவ்வாறு ஸூதர், சந்தங்களின் வகைகள், அவற்றின் அமைப்புகள், எழுத்துகளின் ஒழுங்குகள், மற்றும் அவை பெற்றுள்ள அழகு, ஒலி, மற்றும் இலக்கிய சிறப்புகளை பக்தியோடு விளக்கினார்.