கருடபுராணம்

புனிதக் காஷீஶா மற்றும் புஷ்பகாஷீஶா கண்களுக்கு நன்மை தரும் மருந்துகளாக அறியப்படுகின்றன. அதேபோல், தாதுகாஷீஶா மற்றும் காஷீ என்றும் பெயர் பெற்றுள்ளன. சௌராஷ்ட்ரீ என்பது மண்ணில் இருந்து பெறப்படும் க்ஷாரம்; காக்ஷீ என்பதற்கு பங்கபர்ப்பட்டி என்ற பெயரும் உண்டு. சமாக்ஷிகம் ஒரு கனிமமாகும், தாப்யம் தாப்யுத்தத்திலிருந்து உருவாகிறது. சிலா மற்றும் மனஷிலா ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன; நெபாலி, குலடி என்றும் அறியப்படுகின்றன. ஆலா அல்லது மனஸ்தாலகா ஹரிதாலா என்று அழைக்கப்படுகிறது. கந்தகம் கந்தபாஷாணம் என்றும், ரசம் என்பது பாரதம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. தாம்ரமௌதும்பரா, சுல்பம், மற்றும் ம்லேச்சமுகம் ஆகியவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அட்ரிஸாரா என்பது கூர்மையான இரும்பு, லோககஞ்சா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. மாக்ஷிகம், மது, மற்றும் க்ஷௌத்ரம் ஆகியவை மலர்களின் சாரமாக கருதப்படுகின்றன. ஜ்யேஷ்டம் தண்ணீருடன் கலந்து காஞ்சிகம் என்றும், சுவீரகம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. சீதா, சிதோபலா, மற்றும் மத்ஸ்யண்டி ஆகியவை வெல்ல வகைகள். த்வக், எலா, மற்றும் பத்ரகா ஆகிய மூன்றும் சம அளவில் கலந்து திரிசுகந்தி, அதாவது திரிஜாதகம் எனப்படும். இதில் நாககேசரம் சேர்க்கப்பட்டால், அது சதுர்ஜாதா எனப்படும். பிப்பலி, பிப்பலிமூலம், சவ்யா, சித்ரகா, மற்றும் நாகரா ஆகியவை விவரிக்கப்படுகின்றன. இது பஞ்சகோலா என அழைக்கப்படுகிறது; கோலக்கா என்பது இதற்கே மற்றொரு பெயர். பிரியங்கு கங்குகா என்றும், கொரடூஷா கொட்ரவா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. திரிபுடா என்பது புடா என்றும், கலாபா என்பது லங்ககா என்றும் கருதப்படுகிறது. சதீனா, வர்துலா, வெணு, பிசுகா, பிதலா, சாக்ஷா, மற்றும் பிடாலபடகா ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. கர்ஷா என்பது ஒரு அளவைக் குறிக்கும், அதுபோல் சுவர்ணமும், கவலக்ரஹமும். அரை பலா சுக்தி எனப்படும், எட்டு மாஷகாவும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஒரு பலா என்பது பில்வா, ஒரு முஷ்டி இரண்டு பலா, ப்ரஸ்ருதி கூட இரண்டு பலா. அஞ்சலி மற்றும் குடவா நான்கு பலா என அறியப்படுகின்றன. எட்டு பலா ஒன்று அஷ்டமானா எனப்படுகிறது, இது ஒரு நிலையான அளவாகும். நான்கு குடவா ஒன்று ப்ரஸ்தா, நான்கு ப்ரஸ்தா ஒன்று ஆடகா. காஷா எனும் பாத்திரம் குறிப்பிடப்படுகிறது, ட்ரோணா என்பது நான்கு ஆடகா. துலா என்பது நூறு பலா, பாகா இருபது பலா எனக் கருதப்படுகிறது. இவ்வாறு ப்ரஸ்த வகை பொருள்களுக்கு அளவீட்டு முறை அறிஞர்களால் விவரிக்கப்படுகிறது; திரவப் பொருட்களுக்கு இது இரட்டிப்பு அளவாகும். பத்திரதாரு என்பது தெய்வீக மரம்; தாரு என்பதற்கு தேவதாரு என பெயர். குஷ்டா என்பது ஒரு மருத்துவ மூலிகை, மாம்சி என்பது நலதா ரூட்டாகும். சங்கம் என்பது சங்குப்பட்டை, சுக்தி என்பது சிப்பிப்பட்டை, நகா என்பது நகம். சங்கம் மீண்டும் சங்குப்பட்டை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. வியாக்ரா என்பது புலி, வியாக்ரநகா என்பது புலியின் நகம். புரா என்பது பலங்கஷா, மகிஷாக்ஷா என்பது குகுலு. ரசம் என்பது பாரதம், கந்தரசம் என்பது ஒரு வகை பூமி, சர்ஜா என்பது சர்ஜ மரத்தின் கம்பி. பிரியங்கு, பலினி, ஷ்யாமா, கௌரி ஆகியவை மருத்துவ மூலிகைகளாகும். கரஞ்சா, நக்தமாலா, பூதிகா, சிரபில்வா ஆகியவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. சிக்ரு என்பது ஷோபாஞ்ஜன என்றும், ஞானமானம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ஜயா, ஜயந்தி, சரணி, நிர்குண்டி, சிந்து வாரா ஆகியவை பெயரிடப்பட்டுள்ளன. மொரட்டா, பீலுபர்ணா, மற்றும் துண்டி ஆகியவை துண்டிகெரிகா என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. மதன, காலவ, போத, கோடா, கோடி ஆகியவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. சதுரங்குலா எனும் தயார் மருந்து வியாதிகாதம் எனப்படுகிறது. ஆரக்வதா என்பது ராஜவ்ருக்ஷா மற்றும் ரைவதா என்றும் அறியப்படுகிறது. தந்தி, காகேந்து-திக்தா, கண்டகி, விகங்கடா ஆகியவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. நிம்பா என்பது அரிஷ்டா, படோலா என்பது கோலக்கா. வயஸ்தா, விஷல்யா ஆகியவை சின்னா, சின்னருஹா என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. வஷா மற்றும் தந்த்யம்ரிதா ஆகியவை குடூசி எனும் பெயர்களும், கிராததிக்தகா, பூநிம்பா, காண்டதிக்தகா ஆகியவை இதில் அடங்கும். இதோ ஹரி, இவை எல்லாம் காடுகளில் வளரும் மருத்துவ மூலிகைகளின் பெயர்கள். இப்போது, குமாரர் ஷௌணகருக்கு எடுத்துரைத்த இலக்கணத்தை நான் விளக்குகிறேன். குமாரர் கூறினார்: இப்போது நான் இலக்கணத்தின் சாராம்சத்தை விளக்குகிறேன், ஓர் காத்தியாயனே, நிலைபெற்ற சொற்களை உணர்வதற்கும், பிள்ளைகளுக்கு கற்றுக்கொடுப்பதற்கும். ஒரு சொல் 'சுப்' அல்லது 'திங்' என முடிந்தால் அது 'பதம்' எனப்படுகிறது. 'சுப்' என்பது ஏழு விவகாரங்களை (விபக்திகள்) குறிக்கும்; 'ஸ்வௌஜஸ' என்பது முதல் விவக்தி, இது மூலச் சொல்லில் இயற்கையாக உள்ளது. ஆழ்வான, பாலினம் மற்றும் பிற சூழ்நிலைகளில், செய்பவர் அல்லது பொருள் வெளிப்படையாக இல்லாதபோது, அர்த்தமுள்ள ஒரு மூலச்சொல், வினைமுற்றும் இல்லாமல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 'அமௌஶஸ' என்பது இரண்டாவது விவக்தி, இது செய்கையின் பொருளுக்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது; குறிப்பாக மற்றொன்றுடன் இணைந்தபோது இரண்டாவது விவக்தி பயன்படுத்தப்படுகிறது. 'டாப்யாம்பிஸ்' என்பது மூன்றாவது விவக்தி, இது கருவி அல்லது செய்பவர் குறிக்கும். செயல் எதனால் நடைபெறுகிறது என்பது கருவி; செய்பவர் என்பவரும் இது மூலம் குறிக்கப்படுகிறார். நான்காவது விவக்தி, 'ஞெப்யாம்' மற்றும் 'ப்யஸ்' ஆகியவற்றிலிருந்து உருவாகிறது, இது பெறுபவருக்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது; எங்கு கொடுக்க விரும்புகிறோம், வழங்க ஆசைப்படுகிறோம், அங்கு தத்துவிவக்தி பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஐந்தாவது விவக்தி 'ஞஸி', 'ப்யாம்', 'ப்யஸ்' ஆகியவற்றிலிருந்து உருவாகிறது, இது அப்லேட்டிவ் (விலகல்) பொருளுக்காக; எங்கிருந்து எதுவும் பிரிகிறது, எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது, பெறப்படுகிறது அல்லது அச்சம் எங்கிருந்து தோன்றுகிறது, அங்கு அப்லேட்டிவ் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது. ஆறாவது விவக்தி 'ஞஸ்', 'ஆம்' ஆகியவற்றிலிருந்து உருவாகி, உரிமை தொடர்புக்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது; 'ஞ' மற்றும் 'சு' ஆகியவற்றிலிருந்து ஏழாவது விவக்தி உருவாகி, அது இடம் குறிக்கும். ஆதாரம் என்பது இடம், இது பாதுகாப்புக்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது; விரும்பப்படுவது அல்லது விரும்பப்படாதது அப்லேட்டிவ் எனக் கருதப்படுகிறது. ஐந்தாவது விவக்தி 'பரியுபாங்' உடன் பயன்படுத்தப்படுகிறது மற்றும் பிற பொருட்களுக்கு வேறு இடத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது; 'என்' சேரும்போது, செயற்பாட்டை குறிக்கும் வினைகளுடன் இரண்டாவது விவக்தி பயன்படுத்தப்படுகிறது. மீண்டும் நிகழும் செயல், ஆதரவுக்குறிய அடையாளம், பிரிவினை, மற்றும் முழுமையான பகிர்வு ஆகியவற்றிற்கு; கூடுதலாக, குறைபாடு மற்றும் அருகாமை குறிக்கும் பொருள் ஆகியவற்றிற்கு இவை விவரிக்கப்படுகின்றன. முயற்சி மற்றும் நகரும் வினைகளுக்காக இரண்டாவது மற்றும் நான்காவது விவக்திகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன; ஜடப் பொருட்களுக்கு, இரு விவக்திகள் சமமாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. நம: ஸ்வஸ்தி, ஸ்வதா, ஸ்வாஹா, அலம், வஷட் ஆகியவை வெளிப்படுகின்றன; இவற்றுக்காக நான்காவது விவக்தி பயன்படுத்தப்படுகிறது, அதுபோல் கிரியாபதம் அல்லது நிலை குறிக்கும் சொற்களுக்கும். மூன்றாவது விவக்தி கூடுதல், இகழ்ச்சி மற்றும் குறிப்புக்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது; ஏழாவது விவக்தி காலம் மற்றும் நிலைக்காக, 'எதைர்' உடன் சேரும்போது ஆறாவது விவக்தியும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஏற்கை, ஆண்டவர், சாட்சி, வாரிசு, சந்ததி ஆகியவற்றுடன் இரண்டு விவக்திகள் தீர்மானத்திற்காக பயன்படுத்தப்படுகின்றன; காரணத்திற்காக ஆறாவது விவக்தி பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவ்வாறு, புனிதமான மூலிகைகளும், அளவீட்டு முறைகளும், இலக்கண விதிகளும், ஞானமாக, அன்போடு, முறையே விளக்கப்பட்டன.